635 resultaten.
De ekster
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
549 En zo krijgt hij iedere morgen,
kleingesneden korstjes brood,
Iemand anders geeft een appel.
"Jaap"kijkt toe vanuit de goot.
Bij de koffie wordt besproken,
wat hij zoal eten mag,
Brood is goed, en ook een appel,
maar vooral geen leverworst.
Daarvan krijgt ons "Japie" dorst.…
Een oogstmaand in zomerkleuren
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
529 Dit maal met betrekking tot
de bewaarrassen van blauwe bessen, druiven,
appels en peren als sluitstuk van een vrucht-
dragende zomerperiode, waarin men augustus
als een zomerkoning heeft kunnen eren.…
angst voor het onbekende
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.876 angst vreet de appels
uit de kruinen van mijn dag
mijn nekharen overeind hijgend
en wolken volgen zijn hand
ze leggen zich vlokkend neder
op de vensterbank van mijn ogen
het onbekende staart me
recht in het verbleekte gezicht
zijn ogen zijn zo donker
dat ik niets kan dan tasten
en mijn gedachten vallen
in een heelal van een…
Fruitig fruit
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
1.706 Onder een droeve perenboom
lag een appel, enigszins verdwaald
en tegen de stam van een pruimenboom
een banaan, geheel verschraald
de citroen, zo u weet aan de zure kant
vond dit tafereel nogal genant
zij vroeg aan de kers:
'Vindt u dit niet pervers?'
deze zei: 'Nee, hooguit een beetje pikant.'…
Rond
gedicht
3.4 met 14 stemmen
9.193 Een appel
is nooit zo rond, te eetbaar
daarenboven.
----------------------------
uit: 'Landgoed', 1989.…
ik fruitschaal appels van bomen
hartenkreet
4.6 met 11 stemmen
897 ik fruitschaal appels van bomen
gevallen in jouw handen
waar zomer in wegdroomt
in roodgeel van opgepoetste buitenkant
zet je tanden erin
kies voor deze weldaad
laat speeksel schuimen
in vocht van vitamines
laat fruitdeeltjes spelen op je tong
in snoepen van smaken…
Nostalgie
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
613 De oogst geschoren
een overschot aan rozen
driftig in de knop
tamme kastanjes
hazelaars in volle dracht
en al die noten
peren hangen zwaar
en appelen die blozen
abrikozen ook
een drink in de zon
een roman van Foenkinos
Délicatesse
denkend aan Parijs
al een tijdje geleden
een haiku van mij…
Morgen?
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
583 Morgen als het lente wordt
vlecht ik voor de wereld
een biezenmand, waarin rotte
appels zullen verdwijnen, een
voorwaarde voor een
duurzaam bestand.…
Inblazing
gedicht
3.4 met 44 stemmen
25.124 Als iemand die van je houdt niet van je houdt
maar je wel op wil eten terwijl je geen appel bent
noch de wortel uit drie, dan mag nee niet
en kan je niet
een raadsel dat je rok na rok
afpelt als een ui, treurwerksgewijs
tot alle generaties op zijn
en een stem klinkt
die op oudtestamentische toon beveelt
zit niet zo te kutviolen.
--------…
je raakte aan verleden tijd
netgedicht
3.1 met 13 stemmen
1.154 in woorden
las ik je gelaagdheid
je raakte aan
verleden tijd
voelde als een deel
van mijn omgeving
verbaasde met
vertrouwelijkheid
je maakte altijd
deel uit van
mijn leven, groter
dan in dit geheel
je bent een van
die honderd ego's
die met mij
de hemel deelt
zeven levens om
te zoeken wie er van
de appel at, wie er…
Gedachtendirigent
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
702 vlinderen gedachten
switchen flitsend van
knollen naar citroenen
appels naar peren
bergen naar dal
de wakkere dirigent
probeert wanhopig
het weerspannig orkest
in harmonie te krijgen
terwijl hij alleen maar
alles los moet laten
om een rustpunt
te zoeken tussen
zoveel aandachtspunten:
het geluid van stilte…
Waar appels rozen zijn
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
608 kunnen wij
nog spelen
in een tuin waar
appels rozen zijn
als ik ze pluk
komt klein venijn
de oogst verstoren
verhaalt haar doornen
toch ga ik af
op bellefleuren
manden vol met
schitterende kleuren
de rozen in mijn hand
heb jij geschikt tot
oogstpalet en zo hun
warm aroma blootgelegd…
Etagère van goudfiligrein
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
567 zij etaleert fruit
op een etagère
van goudfiligrein
de voet is kristal
zo kan het licht overal
kwaliteit laten zien
appel en peer
presenteert zij niet meer
haar keus is exotisch
lijkt heel meegaand
maar zij deelt slechts
de smaak met gelijken
het duivelsmes zwaait
naar schavuiten die
haar ooft niet willen prijzen…
ostinato
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
203 we kwamen terug na elders verblijven
vonden appels gelegd op ‘n schaal
aan de muur hingen gedachten te beklijven
onbewolkt nog, als een vervlogen ideaal
te wikken en te wegen
om van hier naar terug te gaan
zaten we om richting verlegen
misschien dat ongerepte verten bestaan…
Hotel Momo (Leesscène)
gedicht
3.0 met 5 stemmen
5.286 Als we niet zo moe waren, viel het te proberen: nog één keer
elkaar volledig afmatten en dan eindelijk slapen, dromen
van appels.
-----------------
uit: Raster 119.…
Niets heeft kunnen vermijden
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
489 Sindsdien oogst de
mens meer dan eens de zure
appel van zijn bestaan; maar vindt
iedere man in zijn vrouw een reden
om verder te gaan.…
dagboek dicht
netgedicht
3.0 met 13 stemmen
1.160 Morgen zijn we stof
en stuiven we tussen
groen gras en kransen
vandaag bijten we
appels in hun vlees
het sap druipt
langs de mond
pas gisteren
rukten we nog
de klaprozen
uit de grond
nu
is er geen vandaag
gisteren of morgen
het is middernacht
ik maak me zorgen
om niets…
liefdeleven
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.341 de wereld hemelblauw
bestaat uit Eva’s, appels
en verlangen
een seismograaf
tekent verhoogde activiteit op
geeft vanaf de kuiten
een catastrofe verwittiging
in knieholtes
dreigt mijn tong
de ondergang
jij murmelt
en zoenen vechten
om te overleven
later geur jij
naar liefdesnacht
en wij naar liefdesmorgen.…
Geen winter
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
697 ik wou dat deze
prachtige nazomer
kon blijven duren
tot de vroege lente
voor een keertje
de koude kille winter
overslaan
ik wou dat die laatste
vergeten appel
aan de boom bleef hangen
tot de volgende lentebloesems
geen handschoenen
of dikke winterjas
een pull is meer dan genoeg
maar waar blijf je dan
met sneeuw en ijs…
Suites voor Annemieke XXXVIII
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
506 de lente is kaal
engelenhaar prikt mijn hoofdhuid
als ik ga liggen
op het brede strand
ligt een dikke laag glacé
feest der herkenning
vegeteren -
met een appel in eden
en het vijgenblad
het lauwe lichaam
lava borrelt onderhuids
een slaapwandelaar
een grijze wants
op de rand van de broodplank
loopt er onder door…
verleiding
netgedicht
3.3 met 18 stemmen
1.319 de nachtvrouwen wenken
veterretend gewillig poserend
implanttieten zuchten zacht
kom, kom naar mij
de nachtvrouwen wenken
schermen genot in beeld
geschoren de schaamte voorbij
nul zes, opgespoten lippen
de nachtvrouwen wenken
denken in eieren
bieden appels
kosten een rib…
Waar eens
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
504 waar eens de kersen groeiden
daar is het nu zo kaal
krassende kraaien
maken er een hoop kabaal
waar eens de bessen rijpten
door sappig groen omgeven
daar heb ik in de ijzige kou
een gedicht voor jou geschreven
waar eens de appels bloosden
in een warme zee van licht
daar vecht ik nu tegen de herinnering
met een traan op mijn gezicht…
Het aardse slijk
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
506 het is de slang
die ik moet volgen
maar veel liever mijd
zij glijdt
in onmogelijke bochten
door het aardse slijk
de wrede ogen
maken geen onderscheid
zij bijt altijd
het gif van hebzucht
is genadeloos
in een levenslange strijd
zij bood mij
de appel aan
symboliek voor macht
hoogmoed heeft
de eerste hap gedaan
het paradijs…
Oude vriend
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
647 Je ziet er gezond uit
op het zomerse kerkhof
waar winderige vergankelijkheid
stoere bomen het hof maakt
je lacht zoals een zure appel lacht
huilt in een vergeten fruitschaal
het praten is nu tegen de doden
in een stadium van berusting
je ziet er leuk uit
in je zomerse kloffie
op die foto bij jouw graf…
Ouder worden.
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
939 Ik zag bloesems appels druiven
waar is die tijd toch heengegaan.
Het groen is bijna vervaagd
langzaam verkleurt het blad.
Aan de stam wordt al gezaagd
de beste tijd heb ik gehad.
Nu kan ik slechts nog dromen
van alles wat ooit eens was.
Niets kan nog terug komen
vergeelt het groene gras.…
Bedrog
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
734 Gezalfde, overompelende woorden
vol toekomstig zieleheil en als
extra: gouden appels voor de dorst.
En weer wordt hier bewezen dat
door, dit in fluweel verpakt bedrog
innig omarmt door eigen hebzucht
en angst voor wat er na ons komt,
ieder opnieuw naar de afgrond stormt.…
De prijs van eenvoud
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
707 Mijn God heeft zijn werk gedaan
Bittere klanken
Kleuren nu alleen nog mijn bestaan
Buiten lichamelijk bereik
En met lauwwarme gloed
Stort nu een waterval vol van weemoed
Mijn God kan tevreden zijn
Een appel heeft mij nooit begiftigd
Een zonde heb ik nooit begaan
Daarom leid ik nu een voorbeeldig leven
maar een roemloos bestaan.…
Voorjaar
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
508 Een rode appel
bloeit als de verboden vrucht
die verleidelijk
in het dagelijks leven pronkt
dat door de wind wordt verspreid.
Het intiem proces
om het voorjaar te duiden
door insect bestuift
continueert in refrein
door de opmaat voorbereid.…
Vertrouwen
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
558 omdat ik aan je denk
omdat ik weet heb van…
schrijf ik alvast vogels die
de lente willen vieren
in eitjes ontstaat
een nieuw begin van leven
vragende geluiden
worden hoopvol bedeeld
grauwe kuikenveertjes
kleuren langzaam bont
zonnekracht geeft
warmte en moed
de zure appel wordt
weer blozend zoet…
enigszins sprake van
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
898 probeer eens de toekomst te
herhalen
daarin te volharden in
bepaalde mate
en tevens op een standplaats te blijven staan,
te verliezen wat gaande was
de tijd in te halen, het feit te negeren,
kortstondig en tijdens
een doorgetrokken streep, afstand
te doen van een gedachte
een appel te schillen zonder
ruzie te maken
alvorens en…