1036 resultaten.
de eerste brokken speculaas
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
1.763 dat bij de wisseling van het seizoen
terugkomt wat eens was
dat heeft men niet gezegd
jouw naam in spinrag bij de deur
jouw adem vochtig op de ruit
men heeft dat nooit gezegd
wel van de gordijnen weer vroeg dicht
en iedereen gezellig thuis maar over
de eerste brokken speculaas geen woord…
VERLICHTING
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
1.000 Met een ruk
trekt zij de gordijnen dicht.…
zoeklicht
netgedicht
4.3 met 20 stemmen
770 het afscheid
zal ik schrijven in herhalend
zwart
met gordijnen dicht
als getuigen van de taal
die ik opraap
uit de nachtvlakte
van de kamer
en de duizend jaren
die ik heb geleefd in mijn woorden
zoals de minnaar
de vlinderkoning
voorheen, met ziel en zinnen
in het weggegleden landschap, dicht
begroeid
ik heb geen angst…
Blauwe bogen
netgedicht
3.5 met 14 stemmen
1.169 Witte gordijnen
schakels van een ander leven.
gesloten voor het licht.
Laat mij de stilte voor je dragen
je hart, de laatste trede tot de top
diepe fluisteringen,
verwaaiend in de nacht.…
Het is voorbij!
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
779 Je loopt de hoek om
‘k zie nog net het blaadje
op de grond vallen
‘k sluit de gordijnen, het is voorbij!…
Stilte die beweegt
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
505 zacht ruisen
de gordijnen in
stilte die beweegt
jij rust
in de regelmaat
van ademhalen
ogen rollen
in het ritme
van een droom
jij lacht
strekt een arm
en keert je af
draait dan weer terug
straalt in ontspanning
met een zucht van geluk…
Of hoe dat spul heet.
netgedicht
4.6 met 8 stemmen
501 Je houdt je ogen gesloten,
de resten van mascara,
of hoe dat spul heet
glanzen zacht
in het dunne ochtendlicht
wat door een kier in het gordijn
binnenvalt.
Ach die glimlach,
mijn eigenste Mona Lisa!
Ik kom nog even
tussen je benen liggen,
dan slapen we nog wat.…
Afgesloten
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.088 het ga je goed, dat las ze:
identiek dat het zo veel beter is
kiest hij toch voor het wilde water
verduisteren ligt niet in haar aard
ingrijpen en opendoen
was geen optie meer na dat hij vertrok
niet later, schoon schip als grote wens
eindelijk hangt ze haar zwaarte
als pluche gordijnen in de embrasse…
Thalamus
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
545 Meegevoerd
door de wind
die zich
laag en traag
beweegt
langs muren
deuren
ramen
en via bewegende gordijnen
tot stilstand komt
bij de rand
van ons bed.
Daar liggen wij.
Samen.
In verdwijnend licht.…
Wakker
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
742 Emoties van steen
Je kunt nergens heen
Wakker uit je dromen
Dat het geluk zou komen
Sprookjes bestaan niet, meid
Wakker worden is de hoogste tijd
Ze staat op, trekt de gordijnen dicht
En als ze straks weer open gaan, dan is het buiten
En binnen
Licht…
Ochtendstond
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
481 omarmd door jouw liefde
word ik geleidelijk wakker
wetend dat jij mijn dromen
bestormde vannacht
rek me glimlachend uit
zoen het ochtendgloren
met het opendoen van
de gordijnen
een nieuwe dag straalt mij
lieflijk tegemoet
en wandel op wolken
het morgenlicht tegemoet…
De eerste dag
gedicht
3.0 met 3 stemmen
5.271 Als 's morgens het licht
door de gordijnen dringt
smelten je laatste dromen.
Er klinken geluiden
uit de achtertuinen
een buurman stapelt stenen
een rammelende kettingkast.
Het is vandaag de eerste dag
om met iets te beginnen
waar niemand aan begon.
----------------------------
uit: 'Een ander pad', 1986.…
Ontheemd
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
749 Ik kon hem bijna aaien
Ik durfde niet
Hij bijt misschien
Hij stond al in de achtertuin
Hij loerde door de ruiten
Wat moet zo’n man daar buiten
Hij heeft mij vast gezien
Ik sloot de gordijnen
En dacht dat hij
wel zou verdwijnen
in de nacht
Ik heb een vluchteling gezien
Ik kon hem bijna aaien…
de toegift
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
777 ik zag decors
snel wisselen
in je ogen
de hoofdrol
speelde jij
maar de regie
gaf je aan mij
zo dat je
vrij kon stralen
het publiek
kon overhalen
tot applaus
geen plankenkoorts
ik droeg de toorts
tot jouw succes en
dacht je al de mijne
in het sluiten van gordijnen
maar de toegift was voor hen…
De uiterste consequentie
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
528 als je weet dat je eens
zult sterven; de levensdag
zich eens terugtrekt achter
dat grote gordijn.
Zolang we leven mogen we delen
van dat goede dat ons dagelijks
bewaart. Wij zijn acteurs op
dat eigen podium; waarop ons als
clowns de tranen evenmin worden
bespaard.…
laatste adem IV
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
2.248 In het vet op de boekenplank,
in de grijze vlekken in het gordijn
en in de zwarte plekken op de bank
De kamer is beroofd van enige kleur
en moord hangt duidelijk in de lucht.
Van de dader hangt nog de geur
in het slachtoffer z’n laatste zucht…
spinrag
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
726 als ze na jaren weer
de kamer inloopt
ziet ze hoe de scherven
stille getuigen zijn
vergeelde gordijnen
hangen roerloos
vergeten door de tijd
die naar binnen schijnt
'n spin heeft zich strategisch
in de hoek genesteld
ziet hoe zij de stofzuiger
pakt en wacht op wat
er komen gaat…
Vriend van goede wil
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
1.135 Tekent zijn lijf zijn zijn
krullend hart verschuift
het ijzeren gordijn weer
over de vijftig bergen
tot ver na het genoemde:
sterke wil als spil van
stuwende kracht en
poëtisch vermogen
van bestaan met smart
onafscheidelijk verbonden
troont in de aura geluk
als branding van het leven.…
Maar zo gelaten
netgedicht
3.1 met 13 stemmen
1.357 Zo maar gelaten kamer,
gordijnen dicht, strepen
zon in een leegte waar
jouw beeld en motieven
in verbleken, een door-
schenen put, wind
uitgeput de laatste
adem tegen ramen baart,
aan de halsband rukt
van bekentenissen die
we vermeden in een
monoloog van pijn.…
Als 's morgens het licht
gedicht
2.9 met 31 stemmen
11.400 Als 's morgens het licht
door de gordijnen dringt
smelten je laatste dromen
Er klinken geluiden
uit de achtertuin
een buurman stapelt stenen
een rammelende kettingkast
Het is vandaag de eerste dag
om met iets te beginnen
waar niemand aan begon.
-------------------------------------
uit: 'Mijn pen krast al even dwaas'.…
Vals licht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
452 Onstoffelijk schijnsel bestijgt
vaal langs onberoerde gordijnen.
Ruimte die naar leegte neigt,
afgezonderd, in gesloten staat.
Krapte van kruisende lijnen,
belichaamt desolaat.…
Heb ik een beeld
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
515 Ook als alle licht
Uit mijn ogen verdwenen is,
Alleen mijn vingers
Nog kunnen lezen wat
Het leven om me heen
Mij te bieden heeft,
Mijn oren me vertellen
Hoe dik het gordijn is
Dat de wanden van
Deze gang bekleedt,
Heb ik nog een beeld van jou,
Weet ik hoe je naar me kijkt,
Hoor ik de muziek in mijn oren
Die mij vertelt: ik…
Supermaan
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
517 O Nachtvrouwe Luna
Nooit zag ik u staan
Zo dicht bij de aarde
O megalomaan
Door blauwe gordijnen
Van mijn kamerraam
Laat ge 't licht schijnen
Van uw supermaan
Ziet u mijn meermin
Mijn lorelei staan
Kus haar dan teder
Als Sélène maan…
fotoportret
hartenkreet
3.8 met 29 stemmen
4.003 ik denk dat ik naast je zou staan
in een kamer aan een raam
je niet aanraken
je bent te dichtbij
in welke sluitertijd pas jij
mijn huid voelt jouw warmte
je sluit de vitrage
doet de gordijnen dicht
ik maak mijn ogen open
zie jou dankzij het licht…
Boos
gedicht
3.5 met 28 stemmen
8.785 .
-----------------------------------------------------
uit: 'Vrouwen van Herman Gordijn', 2005.…
de aanschouwer
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
609 zo
in het schemer schuifel
ik langs ramen
zie de mensen voor
het pratende oog
waar
kranten worden gevouwen
flessen leeg geschonken
een lied wordt gezongen
‘hij leve hoog, leve hoog’
daar
ben ik de eeuwige aanschouwer
de genieter van het raamkozijn
die vanzelf zal verdwijnen
bij het sluiten van het gordijn…
Mist
hartenkreet
3.0 met 11 stemmen
2.915 Want de wereld is zo klein,
door dat enorme grijze gordijn;
echter wij zienden hebben één ding mee,
als de mist optrekt zien de
meesten weer voor twee!…
De kluizenaar
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
774 De muren zijn nog steeds hetzelfde
alleen de kasten zijn verschoven
de tassen in de keuken staan gesloten
de flessen raken langzaam leeg
zijn geest is wel eens anders geweest
maar in zijn omhulsel blijft hij bij de les
en hij verschuift zijn schilderijen
hij schildert de kasten en de tassen
en hij hangt gordijnen voor de muren.…
Isole
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
681 Langzaam schuift ze
de gordijnen dicht
haalt eenzaamheid
zuchtend naar binnen
schikt afwezig hoge stoelen
rondom een houten tafel
waarop haar agenda speelt
met het onbeschrevene en
de schaduw van een pen
in de keuken wacht
haar de senseo met het
schuifje afgestemd
op één kopje…
Oerkracht ~ voor Japan ~
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
544 zie hoe het huist danst
met gordijnen nog in de sponning
overrompeld door oerkracht
op de schaal van richter
met golven als buren
blijft de bestemming onbekend
met foto's nog aan de muren
op weg naar niemandsland
zal het neerstrijken
daar waar het land hoger is
zal water zich terug trekken
naar daar waar het vandaan kwam…