3558 resultaten.
lente
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
484 alle bomen
zijn al met
bladeren begonnen
dus waar wachten we op
jij en ik…
Bondgenoot
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
557 lente
ze gaf pijn
ze troost
in tere kleuren
in het kwetsbare
van spikkeltjes
op vogeleitjes
lente
ze laat tranen
ze droogt
met zachte wind
ontvouwt, plooit
haar helder licht
over een winterhuid
lente
ze laat sterven
ze laat leven
een nieuw begin
groene blaadjes
uitlopers slingerend
langs de steen
lente
ze bezingt
ze omringt…
Nieuw begin
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
815 vlindervleugels landen
op lentebloemenkopjes
speels en zacht ruisend
als wind onder ritselpapier
in de stilte zinnentuin
zoemen samenklanken
eerste hommellijfjes
vliegen in een lange zwier
-
opnieuw ademhalen
het laten van een zucht
de wind bolt zijn wangen
blaast regen uit de lucht
natte tegels drogen
voetstappen zoeken
het…
ZWAKKE STERKTE
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
433 Harde regen valt
op slap hangend herfstlover,
dat koppig vast blijft.…
Element
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
594 de wind waait, zwaait
fluistert wat in mijn oor
tonen smelten samen
tot een gerieflijke trilling
roezemoezen in koor
takken wiegelen
als magische silhouetten
ongedwongen vier ik
het dynamisch jaargetij
ga bloemetjes buiten zetten
de wind waait, zwaait
wat koel en zacht geruis
als een streling, heling
een element van vertrouwen
bij…
Natuurlijk geluk
netgedicht
4.4 met 13 stemmen
668 een meisje van weinig woorden
ziet een bleke zon in de herfst
zet wat stappen, staat stil bij
hoe een blad glanst of sterft
de waaierwind blaast
en raast zo zijn eigen taal
een duif koert zijn verhaal
in kruinen van de bomen
het gedachterijke kind
leeft haar kijkdoosdromen
knuistjesstevig sprokkelt ze
cadeautjes van het jaargetij…
Lenteaanhef
netgedicht
3.7 met 12 stemmen
687 het water spiegelt
de zon ontvlamt zich
vogels negeren de rust
zijn niet te stillen
klanken doen het
ligusterblad trillen
ik kom
tot lente-ideeën
narcissen knikken
hun bol vol kleuren
de eerste hyacint
probeert te geuren
laagjes ijs schetsen de
nog aanwezige wintertijd
wat is toch het geheim
van deze zaligheid……
Uitvogelen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
608 hoe ervaar ik nu dat stille
in het kwetsbare brons
het druppelt melancholie
laat zich als een glasbel
in wat woorden pakken
spat uiteen op schriele takken
het gezwam rond stammen
en op het oude bankje
ontnemen me voor even
mijn mengelmoes van zorgen
ik weet me te herpakken
want ik zie hoe de vogel
op de bodem voedsel zoekt…
Verdwalen
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
491 ik verdwaal in jou
evenals jij in mij
kleuren verkleuren
dansen lieflijk om mij heen
omringd door schoonheid
bevrijdt de westenwind mij
van dagelijkse
beslommeringen
zonlicht streelt zachtjes
door mijn haar
zo verdwaal jij in mij
evenals ik in jou…
Herfst
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
612 ik wil jouw kleuren in mij voelen
verwondering in je ogen zien
voortrazend vuur in regen koelen
jouw strijd aanschouwen bovendien
ik wil de bladeren met je delen
rapen wat jou speels verliet
stormwind ervaren, mij nooit vervelen
genieten van wat 't verval mij biedt
samen verkreukelen, vergaan, vergelen
elkaar verliezen in bevrijdend…
Doei winter, adieu
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
522 Nooit meer verwacht ik een sneeuwvacht, vaarwel.
Mijn hazalaartjes priemen langs mijn bladeren heen
die ik straks laat neerdwarrelen, zo bleek en geel
als zij blikken. De windvlagen krijgen toch geen vat
op mijn jonge loten, zij groeien al na Nieuwjaar.
Vergeefs hunkert een kind naar vlokjes.
Crocussen krieken al aan de voet van mijn stengels.…
Doei winter, adieu
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
579 Nooit meer verwacht ik een sneeuwvacht, vaarwel.
Mijn hazelaartjes priemen langs mijn bladeren heen
die ik straks laat neerdwarrelen, zo bleek en geel
als zij blikken. De windvlagen krijgen toch geen vat
op mijn jonge loten, zij groeien al na Nieuwjaar.
Vergeefs hunkert een kind naar vlokjes.
Crocussen krieken al aan de voet van…
Slotstuk van mei
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
569 dan wiegt de mei
haar blije woorden
als kleine klokjes
nog even klinkt
haar lied
langs het water
over het zandpad
door het groen
als een fluister
ik ben stil, luister
ze nodigt juni
om in haar vroege
zomer te verschijnen
de mei zo mooi
klingelt wat woorden
slotakkoorden
zoetjesaan
zal ze verdwijnen
……
Beloftevol
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
595 enkel
nog het onkruid wieden
om de bloemen te vinden
verborgen in knoppen
in talrijke kleuren
duizelig worden van
nieuwe lentegeuren
een musje rond een steen
wat vlinders er omheen
beiden vleugels van vrijheid
om weg te kunnen vliegen
wil je met me zwijgen
woorden zijn te groot
een glimlach is genoeg
om de twijfel te dragen…
Hemelvaartsdag '99
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
608 Bedwelmend was de geur van de seringen
De tuin in zwevend langs het glas in lood
Hij nestelde zich vleiend op mijn schoot
Of ik zijn zoete zwaarte wou bezingen
Voor boeren, buitenlui en stedelingen
Liefelijk hij, mij-hofdichter, ontbood
Bedwelmend was de geur van de seringen
De tuin in zwevend langs het glas in lood
Al ‘t andere wist hij even…
Nederland
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
517 kijk, er zijn paddestoelen in het bos
ze groeien zomaar tussen het mos
in de winter is het koud en grijs
we blijven thuis, gaan niet op reis
kruipen gezellig bij de open haard
huiselijkheid is ons dan alles waard
zo heeft elk jaargetijde wel iets liefs
iets leuks, iets fijns, iets positiefs
hoe fijn het is om in ons land te wonen
probeer…
wilde vaart
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
608 twee jaargetijden en zelfs de herfst
onafgebroken in volle vaart
links bleef de thuishaven liggen
ogen bijna toegeknepen
tegen de lage ochtendzon
tuurt hij gespannen naar de kade
waar de stuurmansvrouw
verstek laat gaan
winter al weer
ook haar hart te koud
na 't eenzaam wachten
langzaam ademt hij haar warm
tot druppels vergaat het…
Toekomst door doop
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
677 Niet zal de tijd door droefheid kwijnen
vanaf begin is ’t leven hoop
misschien zal schoonheid verdwijnen
als jaargetijde in een levensloop
maar toekomst is bevestigd in de doop.…
Ik verlang ernaar
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
460 Ik verlang ernaar
Om buiten te rennen
De wereld te verkennen
Met mijn beide blote voeten even in de aarde stil te staan
Overal gewoon naartoe te kunnen gaan
De jaargetijden met heel mijn lijf te voelen
Als een kind door de modder te woelen
Nat, vies en bezweet pas weer naar huis te gaan
De dag erna heerlijk fit en fris weer op te staan
Weer…
Ontmoeting
netgedicht
4.6 met 10 stemmen
563 De beukenhaag danst
naar de pijpen van de wind
beweegt met alle stormen mee
Het verdorde blad huivert
trilt rilt onder de grillige
plagerige beroeringen
Boven de winterharde heg piept
als uitkijkpost een schaars takje uit
aardmannetje op wacht
Aaneengesloten bruine rijen
golvend in dichte vertakking
deinen in saamhorigheid
In…
APRIL WACHT
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
731 Het lage lover
blaakt vol kracht en zonneschijn
van ontloken groen,
waarboven kale eiken
hun oud geduld uitstralen.…
Omschrijving van mijn muze
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
877 Als een bloem zo teer van kleur
een opengevouwen kelk.
Schoonheid en reinheid
die haar omringt en kust haar wangen.
De gratie waarmee zij beweegt
als een hinde, een ree, een gazel.
Waar zij haar voetstap zet
groeien bloemen van goud,
bomen met bladeren van smaragd
haar mond ademt lauter rozengeur.
Haar zang is schoner dan vogelzang
Rond haar…
Sepia
netgedicht
4.6 met 8 stemmen
999 Je verdwaalde blik weet mij te vangen
en houdt mij vast totdat ik zie
een ongekend groot verlangen naar
de jaargetijde van melancholie.
Je wilt mij de lentegeur ontnemen
de geur die jij niet meer herkent
maar ik ben een beschermd lentekind
en door de bloesems ingeënt.…
Herfstbranden
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
820 In het vrome spoor van de vaderen
gloeit de as van de oude religie
nog rood na van het aardse hellevuur
dat de hemel de seizoenen bevocht,
maar smeulend in miljoenen stervensuur
Gods jaargetijden niet verbannen mocht.
Toch kruipen de dagen dicht op elkaar
en doven in het ghetto van de tijd.…
Jouw wintergevoel
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
753 Hoezeer wens ik, dat in jouw diepste binnen
het gevoel van winter zal verdwijnen
of dat het wordt zoals Vivaldi in tonen van muziek
door het koude jaargetijde de zon kan laten schijnen
en dat je weer mag zien, dat de kale beuk
nog steeds de kleine vogeltjes op haar takken draagt
elk bevroren twijgje hunkerend in een vergezicht
zich buigt…
GROTE LIEFDE
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
984 Samen kijken naar de hemel
een ster uitzoeken
die boom past bij jou
dat jaargetijde hoort bij jou
dat eten maak ik voor je klaar
dat land is echt jouw land
dat landschap is jouw favoriet
de zee heeft aantrekkingskracht
samen filosoferen over alles
die steen hoort bij jou
die vogel trekt jou aan
dat gerecht hoort bij jou
jouw aantrekkelijkheid…
vaarwel
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
549 Ik blijf er rustig bij
Mijn leven is goed geweest
Ik wiegde mee met de wind
Werd door de zon verblind
Heb de nacht en de dag kunnen bewonderen
Heb de koelte en de warmte gevoeld
Heb de mensen horen praten
Ik heb genoten van mijn jaargetijde.…
DE WANDELAAR
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
482 Ik wandel soms weer
door het park in gedachten
door het park van mijn leven
waar we huilden
waar we lachten
de wandeling die aan
een ieder slechts eenmaal als
te bewandelen wordt gegeven
ik wandel er soms
weer even en kom er
vele mooie beelden uit
alle jaargetijden tegen
ja zo gaat dat meestal toch
in ieders leven
mijn park wordt…
BACH WORTELT IN BOGERD, EEN BOOM VAN EEN ORGELCONCERT
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
566 is geplant, het is ontkiemt
heeft van de hemel water gekregen
en zon, zin, zen en Goddelijke zegen
Het sprietje werd een struikje, struik
werd een boompje, boom, een grote boom
met grote takken, reusachtige takken
En de bladeren, groot en klein
geven in elk voorjaar
een andere kleur groen
Ze liederen, fladderen, flodderen
de jaargetijden…
Vier jaargetijden in de herfst
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
479 De lichte kleur van de zomer
verdwijnt uit je haren
Het bruin van je huid wordt wit
als de sneeuw van de winter
Jij bent niet te verklaren
uit het vallen van de bladeren
het tikken van de regen
op het raam, hoogstens benaderen
vast te houden als een zegen
waarvoor beiden aansprakelijk zijn
verlangen naar ijs en groen
opnieuw een…