720 resultaten.
Gif
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
547 Gif in grond
In aderen
Het maakt alles kapot
Vernietiging
Tot in de kern
Koud en kil verrot
Emotie
Die geen grasspriet
Geen madelief laat staan
Snijdend
Als een mes
Gevoelens die langzaam vergaan
Is het gif dan uitgewerkt
En alle leven
Dood
Transformeert Moeder Natuur
Nieuw leven
Uit Haar schoot…
Bloed maar liefde
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
636 jij marmert
nog een beeld
in wit met
rood dooraderd
sokkelt op
te hoge voet
daardoor steeds
te traag benaderd
zag de kern wist
in zacht polijsten
zonder stof je hart
weer te bereiken
bloed maar liefde
in je witte marmer
ga leven zonder beeld
een verleden armer…
tijd
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
344 de grijze tijd kent zijn kern
van waarheid
is geen circaplusminusgok
of het kijken van zuiverekoffiedrab
en dan met kretologieverstand
iets mompelen in je baard
de wrede tijd vaart altijd
voor de wind
laat zijn sporen na die
onnavolgbaar zijn
in de tijd ben ik de schaduw
van je hand de schaduw
van je hond de eeuwige schaduw
van mijn…
De beschermengel
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
526 vleugels van stralen geweven
dragen mij zo effen en zacht
licht zonder schaduw te geven
dwaal ik rond in lucide vacht
beschermen zonder te slapen
stil waken en onzichtbaar nabij
wacht op de komende taken
zonder mij geen dag voorbij
gedragen door licht van liefde
waar angst en pijn verdwijnt
was ongeloof dat mij griefde
tot je bede aan…
Conclusie
hartenkreet
4.7 met 23 stemmen
2.374 Je bent de kracht van mijn stem,
De kern van wat ik bedoel,
De melodie in mijn ritme,
Het hart van mijn gevoel.…
Ik schenk nog eens in
hartenkreet
3.8 met 12 stemmen
1.802 Je bent niet ver weg
Maar toch zo onbereikbaar
Een zucht ontsnapt
Uit de kern van mijn hart
Ik schenk nog eens in
Heeft dit wel zin?
Ik doe geduldig
Maar dat ben ik niet
Romantisch
Naïef
Onzeker
Lief
Dat is wat ik ben
Wanneer ik mijn hart verlies
Mijn hart ligt nu bij jou
Beloof je er voor te zorgen?…
De stad verlaten
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
664 verlaten
omdat ik jouw ademhart voel
in al het onvergetelijke denken
o troosteloze nacht zonder doel
ik vertrek, maar heb geen antwoord
of zwanenzang voor onze vriendschap
niet iets als een duurzame oplossing
voor het duister dat je meedraagt
in het verlangen naar ontsnapping
misschien in het diepste van mijn voelen
de innerlijke kern…
Alle angst voorbij…
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
580 De kern van alle dingen
lijkt vrij en grenzeloos.
Zodat het soms gaat wringen,
mijn tijd is kort en broos.
Dan kan mijn bloed gaan zingen,
zeilend langs een regenboog.
Geen grenzen en geen dwingen,
door golven naar omhoog.
Het leven lacht en schittert weer,
geen gisteren en geen morgen meer.
En alle angst voorbij……
Verlangen
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
845 als waarheid gelogen is,
het leven zich
tot stikkens toe verdicht
te erg om te gedogen,
keer ik mij tot mijn eigen kern,
trachtend de zwaarte te verlichten
en zo de waarheid te belichten
van de omgekeerde leugens,
mijn blik gericht
op een eindeloze kim
zoekend in een queeste
om mij voltooid te voelen
en bestand
wens ik het allermeest…
Een stille wenk
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
586 Kleed mij
met het loof der liefde
focus op
mijn zachte span
Alles draait
om lichte kernen
raakt door tover
in de ban
Jij geleidt
mijn zielenstralen
langs de
slingers van de tijd
Klink mij vast
aan jouw bedwelming
droom mij
als een tastbaar feit
Kunstwerk: ' De gevangene van de Maankoning ', 2012
Kunstenaar: Irmlinda…
fillipijnen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
670 als moeder Gaia chaos wordt
en wervelstormen baart
die niet zijn in te tomen
als wilde stromen
raken in de nucleaire kern
als gekerm
de straten overmant en
kinderen onbeschermd
tussen vallend puin
wezenloos bewegen
laat mij dan
meer oog dan lichaam zijn
alziend goddelijk oog dat
de gulzigheid van Gaia
doorseint aan het alomvattend…
Permanente wintertijd
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
458 Hart in alle
Kleppen en kamers
Verijsd, bevroren
Machinekamer die
Mijn leven op gang
Moet houden -
Want dat is
Immers haar taak -
Dan zie ik mezelf
Weer zitten bij
Muziektherapie,
Aanzwellende muziek
Die doordringt
In het binnenste,
Mijn diepste kern,
Die het ijs van
Binnen smelten laat
En zie dat het voorzichtig…
Herinnering
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
453 In elke herinnering zit een kern van waarheid,
daar is geen woord van gelogen.
Het kunnen mooie,
maar ook verdrietige herinneringen zijn.
Het is vaak mooi als je ze ophaalt
en deelt met een ander.
Als ze verdrietig zijn dan valt dat soms niet mee
en dan is een arm om je schouders vaak heel fijn.…
Kwintessens
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
549 De kern van liefde
ten allen tijde ons eigen hart
Deze kwintessens van ons leven
zeker zonder dat ik word verward
Daar 't zal branden tot in eeuwigheid
Zien wij sterren
Maan en zeker zon
Genietend tijd, ons allen ge-
geven. Keer op keer verfraaiend
Jij, ik, wij: immer laaiend…
afscheid
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
589 van harte gewenst, ten dele
weemoed
de uitgezochte elementen
van een mensenleven lang
het behang nog
niet vergeeld
over dozen verdeeld
ligt toekomst stil te wachten
daar zullen nieuwe nachten
anders zijn
wat rest is de kern van
ons gezamenlijk bestaan
en dat voelt goed
we gaan een ander welkom
tegemoet…
LAIS CXCVII
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
380 Terwijl het wachten wacht, draait de aarde
in de aarde, schuift de hemel in de
hemel, zien de sterren toch de waarde
in van vachten in het zwart en in de
nacht spreekt het haar toe met: “Jij, beminde,
die de aarde tot haar kern herleiden
kan, die jou en mij tot niets verleiden
wil, wil dit nog doen: mij van mij ontdoen.”…
Lagen
netgedicht
3.9 met 18 stemmen
858 Ik kan het niet zien
Misschien is het angst,
voor wat wacht in de kern
En als ik die bereik,
durf ik hem dan toe te laten?
Ik ben moe van het graven
Ik wil vrij zijn van de lagen
maar voor vrijheid
moet ik graven.…
Wat te doen?
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.638 Wat te doen als ze met regenboog en zonnestralen
De grauwe sluier niet kan laten verdampen
Om elkaar tot de diepste kern te verwarmen, te omarmen?
Wat te doen om mijn meisie te kunnen laten genieten
En haar dat te geven, in al wat ‘t leven aan liefde biedt?…
Goddelijk
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
530 Als het goddelijke tegen me praat
zomaar plotseling
iets verschijnen laat
zonder uit mijn ziel te verdwijnen,
dan ben ik blij en voel intens geluk
en in één ruk
vlieg ik even boven de aarde,
los van lichaam en geest,
en dan voel ik vervulling
in mijn diepste, grote wezen,
zelfs in mijn kern van de ziel
net totdat ik weer op aarde…
Van geen titel weten
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
444 Denk niet aan woorden
die ik schrijf nog zeggen zal
leid slechts mijn handen
hoor zo nu en dan mijn stem
vraag niet wat u daarvan denkt
gewillig zijn letters
die kleuren op papier
regels langs randen van leven
draaiend om de kern
van bestaan en wezen
niet begrijpend wat ik zoek
ook al tellen reeds mijn jaren
schrijf toch mijn ervaren…
Gezien
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
577 Gezien de balans tussen jouw lichaam en mijn mentale facet
leeft er rust in het dal
de kern van ontspanning van het psychosociale aspect
om voor jou de deur open te houden.
De tederheid van jouw woordkeuzes in de taal van passie
en de warmte vooral
blijkt door jouw hartstocht voor ons leven dat ik ervaar
uit jouw hart met vertrouwen.…
Ogen door een loep
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
510 Jouw intense blik zo dichtbij
als een hypnotiserende lijn
die de kern naar jou vergroot.
Het glas zo helder als de morgen
zonder een mistbank over het gras
zo helder als de merel zijn noot.
Bij het sluiten van mijn ogen
met een diepgaand beeld
beleef ik jouw warme expressie.…
LAIS CLXXVI
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
444 Want het had geboorte zien gebeuren,
zwarte kern van de immense brand:
einde dat het einde doet gebeuren.…
het laatste contact
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
567 Licht lichter en lichter
Dicht dichter en dichter
het luwen traag en trager
nog een paar laatste seconden
die eeuwigheid worden
de hersenen de uitval
elektronen die in de kern vallen
de waarnemingshorizon
eeuwig vallend
het massief zwart gat
de genade die pijnloze dood wordt
raakt nog aan de neuronen
het laatste contact met
de verzuchtingen…
beeldhouwde je lijnen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
820 ik sloeg op rotsen
herkende vormen
in het ruwe steen
ik zette je apart
beeldhouwde je lijnen
zocht aders naar je hart
in het aandachtvol polijsten
kwamen toch onverwacht
jouw warme kleuren bovendrijven
jij liet je in de kern raken
ontdooide zacht in tijd, bevrijd kun
je nu eindelijk mijn liefde smaken…
ONRUST/DICHTER ZIJN
netgedicht
4.4 met 11 stemmen
551 ik leef in een wereld
van prijskaartjes en geld
en ik zit hier evenwel
heel economisch onrendabel
een gedicht te schrijven
alle mogelijkheden
glijden in het moment van nu
moeiteloos, en worden zich waar
golvend in grijpbare
nooit gesproken woorden
ik denk verder en
kan de kern niet vinden
probeer de vraag anders te stellen
probeer…
Dementie
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
605 Zij is haar eigen weg verloren,
de kern uit haar bestaan.
Het ochtendlicht kan niet meer bekoren,
vaak blijft ze zonder aanleiding zomaar staan.
Ze kijkt dan om zich heen,
de meeste zijn nu vreemden.
Vaak herkent ze er zelf geen één,
ja vaag iets uit het verleden.
Graag zou ze deze nieuwe wereld willen delen,
die woelige woeste zee.…
omleidingen daargelaten
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
388 het irritant skwiekende
geluid van gympen
op een nat fietspad
wat mijn aandacht
gelaagd verraadt
voor die details
die
gekunsteld dit punt
dit specifieke moment
deze ene kern
dit centrale thema
de vergeten crux
waar alles om draait
waar alles omdraait
weten te bereiken
en niet bezwijken onder
het irritant skwiekende
geluid van gympen…
Schrijven
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
839 de dag begint aan het bureau
ik daal af in een wit landschap
wat geen landschap mag heten
omdat er geen letters zijn
geen bouwstenen
geen vorm
hier, tussen de regels,
is het witter dan wit
ik ben op weg naar binnen, naar de kern
die zich niet in taal vangen laat
maar ik adem diep in, in volle teugen
keer dan terug, trek me op
aan een…
opgegeven
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
547 zijn hel heet leegte
tot explosief verval
een enkel geval vol niets
dat hem verder drijft
vervuld van chaos
ruikt hij naar vreemd
en andere ongekendheid
stuurt hij stuurloos
op de eeuwigheid aan
ditmaal zonder nalatenschap
een leven zonder kern
holt hij nog verder uit
met de scalpel van bedrog
meer redenen ziet hij niet
enkel nog de…