535 resultaten.
Ik mis iets.....
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
917 De kronkelige boerenwegen
Tussen weilanden met koeien
Je kwam de rust daar tegen
Genietend van wat kon bloeien
Ik mis iets onbestemds...
't Is moeilijk te omschrijven
Waarom verandert toch de tijd
kan *toen* geen heden blijven
Ik raak m'n houvast kwijt…
Inzicht
netgedicht
3.8 met 16 stemmen
576 de koeien langs de weg
liggen rustig te verteren
wat er nog te wachten staat
herkauwen kalm
van maag tot maag
overleverde verhalen
opkomsten en rampen
een zichzelf blijven herhalen
bedaarde ogen ongericht
zien in waar ondergaan om draait
wimpers luiken dit verdiepte zicht
terwijl zo nu en dan een harde staart
een glanzende blauwe…
Ontgroend...
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
487 Ooit raakten groenen
het blauw van de einder
stonden bonte koeien en
wollige schapen als
gepoot in de grond
omgeven door
kwakende sloten waarin
plomp en zwanenkruid
welig tierden
het mooiste onkruid
de bermen sierde
daar is natuur verstomd
het uitzicht is versteend
door huizenblokken
stoepen en straten
door horizonnen
verlaten en mijn…
wacht
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
605 ik wacht
op een paar woorden
de zon en de maan
en de eenzame reiger
kom mijn liefste
ik mis je altijd
langs de vaarten
lopen koeien en mensen
dat zal dan wel
Nederland zijn
zo laag
zo laag het land
wat een onzin
we zijn kantoren
en snelwegen die kloppen
in hun aderen vol bloed
van de muziek
we zijn gek van muziek…
Een ledenpop en harlekijn
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
616 een ledenpop en harlekijn
nog kraakt de speeldoos
het refrein uit vroeger jaren
dagen op de zolder
van de tijd gedroogde appels
verse melk bij het ontbijt
een moestuin waar de
struiken afgedekt met net
hun vruchten toonden aan de zon
wij de rechte regels
opgebonden bonen zagen
en niet snapten wie dat kon
het paard en koeien in de…
Wahrheit und Dichtung
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
139 Vox populi praat naar de mond
Van de macht van
Die populist met de grote mond,
Die zij eer gekozen heeft,
Wijl die koeien met gouden hoorns
Loos hen heeft beloofd.…
Holland, ik heb je lief ...
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.725 Roodbonte koeien
in 'n groene wei
gele boterbloemen
natuur maakt blij
Dieprode klaprozen
'n blauwe lucht
soms 'n witte wolk
ik slaak 'n zucht
Bruine wollige schapen
paardebloemen heldergeel
donzige eendjes
'n kleurrijk geheel
Donkerpaarse distels
verdwaalde madelief
'n kleurenpallet
Holland ik heb je lief !…
Een mooie dag in Nederland
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
842 Het dier dat mens heet
Staat gelaten stil
Kilometers stilstand
Mooi gepoetst metaal
Duurbetaalde blikken dozen
Met de filemeldingen op één
Ik zit en staar gedachteloos
Naar groene weiden
Waar stomme schapen slapen
En koeien met hun poten
In verkoelend water staan
Mijn kont kleeft aan
Het luxe leer terwijl het
Asfalt trilt en de airco…
Grijs monnikeiland
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
695 Schapen, geiten en koeien,
eenden, tjiftjafs en zwaluwen
omringen het beeld van de monnik
met zijn open hand en zijn wijsvinger naar boven.…
Tovenaarsbul
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
712 Ineens begint het beest te loeien:
'Voor melk behoef ik écht geen koeien!'
Te gek! Het kan gewoon niet zotter!
Het is dan ook de stier van Potter.…
In lange haren zonneschijn
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
474 herfst licht op
in spikkelglanzen
mist danst langs
akkoorden van de
eerste stralen zon
verstild kijken
koeien in de verte
vol verbazing rond
hun romp verdwenen
in een witte deken
nog is je lach
wat onbestemd
in flarden nacht
maar ogen spiegelen
al wat je verwacht
als wij het pad afgaan
en nevels vocht zich
aan ons hechten
glanzen…
het olster veer
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
791 neemt zijn tijd onder
de hollandse wolken
van mauve en jan voerman
tussen bebloemde boorden
met daarachter trage koeien
wegdromend naar de einder
fluistert de zilveren ijssel
verslingert even het veer met
daarop slechts de onthaasten
bijna teder zet hij ze af
wacht rustig op de verre fietser
verlangend naar het onbekende
hij weet…
De zucht van de koe
netgedicht
3.6 met 16 stemmen
1.052 De allerlaatste koeien
liggen dromend op het land
te malen van een zomer
die geloomd niet wilde komen
Ze rollebollen samen
blote buiken op hun kant
en wachten tot de wolkenvlokjes
vallen op de bomen
Dan staan ze nog eens op
in natte zon die plots ontbrandt
en voelen langs hun flanken
hoe de witte nevels stromen
Oktober is gevallen…
Ardens intermezzo
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
420 ver van het grote loze stadsgedoe
waar de lege zielen door de massa worden meegezogen
waar de vele kroegen als oude kerken openstaan
in de uitgestrektheid van de bossen
waar meer koeien dan mensen zijn
en de honden nog los kunnen lopen
daar telt het wandelen de kilometers niet
alleen de stand van de zon is belangrijk
's avonds daalt de stilte…
Donderjagen
netgedicht
4.5 met 10 stemmen
1.116 Je hoeft je niet te schamen
voor hetgeen wij samen gaven
aan elkaar hier in dit rollebollenveld
zo ongekend
als boterbloemen van plezier
die samen donder konden jagen
tussen koeien die jij later
nog eens naakt was nagerend
Jij was jezelf en nog meer
veel meer dan vuur er op kon laaien
onder wolken met hun schaapjes
die ik uren had verkend…
Zomerdromen
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
494 De weidebloemen kabbelen
voort waar schapen
en koeien in stilte
gras verzamelen
en levengevend groen
verbergt de duisternis.
O zomerdromen ooit.…
Principe
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
489 Ik koester nimmer oude koeien,
gedregd uit sloten vol met drab,
hoewel men vindt dat zulks moet boeien,
klootschietend tijdens achterklap,
bij borreltafels tussen schrootjes,
waar plebs gedwee saamhorig lacht
om `t trekken van verkeerde lootjes,
op tempi van begeerde macht.…
Gebed van een fietser
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
675 Los van het alledaags gepeuter
Weg van het wurgende geklier
Fiets ik door Uw schepping, Heer
Vaak is het een vreselijke rotzooi hier
Maar ik zie grazende koeien, ik zie mooie vrouwen
De hemelpoort staat op een kier
Leuk gedaan, die schepping, Heer
Met elke kilometer wordt het beter hier
Los van het alledaags gepeuter
Weg van het wurgende…
Karkassen in zonlicht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
526 Drie schuren in lichterlaaie
omdat een kind speelde met vuur:
Tientallen koeien, varkens,
konijnen, een paar honderd jonge hennen
zaten als ratten in de val.
Hun karkassen, de resten die er van over zijn,
liggen vandaag, één dag na de brand,
Te baden in het zonlicht
van de nieuwe dag, verspreiden
een niet te harden stank.…
Vaderdag
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
559 Een prachtige hobby
had je: dieren, in het
bijzonder koeien,
daar was je gek op.
Nu loop ik vaak in de
natuur en kom ik ze
vaak tegen. Dan denk ik
altijd weer even aan jou.
Lieve pa, met mooie
herinneringen op deze
Vaderdag zal ik nog
meer
aan je denken dan
anders.
Liefs,
je zoon
Tekst en foto Dick Voogd…
Ze lag daar
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
414 Een leeuwerik begroet de zomer,
Koeien herkauwen traag,
Uiers vullen zich gestaag,
Lage zwaluwen vliegen af en aan.
Als scheemring d’avond luidt,
Verovert stilte stad en land,
Kruipt zij in haar tweede huid.
Nog een korte stonde
En alles rondom haar vervaagt,
Is de rust hervonden.…
Ze lag daar
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
319 Een leeuwerik begroet de zomer,
Koeien herkauwen traag,
Uiers vullen zich gestaag,
Lage zwaluwen vliegen af en aan.
Als scheemring d’avond luidt,
Verovert stilte stad en land,
Kruipt zij in haar tweede huid.
Nog een korte stonde
En alles rondom haar vervaagt,
Is de rust hervonden.…
Dag breekt aan
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
192 Verderop zweven bonte koeien
Met hun doorkliefde torsen,
Gewekt door d’nieuwe dag,
In d’stilte van licht zonder geluid.
De stad achter de kim ontwaakt
Met motor- en mensgeluiden,
Door het stadsleven uitgebraakt.
Jongeren uiten hun liefdesklanken,
Ouderen houden zich stil,
Kinderen slapen nog in onschuld.…
Najaarstochtje
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
197 Geen koeien in de wei, alleen vogeltjes
laten zich horen, zien doe je ze niet.
Als ook de vogeltjes zich niet meer roeren,
resteert de stilte en zacht bandengeruis.
Wolken trekken zich over ons tesaam,
het zonnetje laat ook nog verstek gaan.
De wind krijgt nu een guur karakter,
De lol van 't fietstochtje is ons vergaan.…
Verledenflits
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
1.016 Madeliefjes steken de kop op, terwijl koeien
goedig toekijken. De nieuwe brandweerauto
wordt geplet onder het trage fietsvoorwiel
van een opgeschoten buurjongen. Tranen
dringen voor, staan in de allereerste rij,
wanneer terug naar nu zijn motor start.…
Gebed
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
1.253 Aan tafel kijkt hij door beslagen ruiten
en ziet de koeien huilend op het land.
Hij is niet klaar, maar ook nog niet begonnen, want
deze dag komt hij niet tot besluiten.
De boer loopt als een ijsbeer door de kamer
op zoek naar zin, een antwoord op de vraag
waarom hij is zoals hij is vandaag.
Hij vouwt zijn beide handen tot een hamer.…
dorp onder het zand
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
841 onderen
hier speelde ik tikkertje
met de kinderen van de buren
leerde draaien met de tol
geen auto´s die er hinderden
en wat beleefden wij en lol
hier leerde ik schaatsen
op de dichtgevroren rivier
geen tijd die ons haastte
een ieder die er woonde
was je naaste
hier begroeven zij mijn jeugd
onder opgespoten land
waar eens de koeien…
de wereld en mijn zoon
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
782 straat
zit mijn oudste zoon
nog geen drie jaren oud
op een lage kinderstoel
een en al voldane lach
onder de spaghettislierten
saus stroomt uit zijn neus
al het licht was weg
de electra uitgevallen
donder en bliksem stormstoten
hagelstenen als fazanteneieren
vlak voor het eten
hielden de goden een pauze
de wereld was ontregeld
de koeien…
Bijsmaak
hartenkreet
3.5 met 13 stemmen
1.405 Zoals ze daar staan
orerend te debatteren
oude koeien slepend
uit overvolle riolen
schietend met cijfertjes
beloftes zonder schuld
ons als vette vliegen
proberen te vangen
met dode mussen
verguld met stroop
vergaat je soms de lust
om überhaupt te kiezen
door die vieze bijsmaak
uit je verstandskiezen
je weet je wordt genomen…
Oude Maas
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
1.462 mijn pen lijkt vaker, misschien wel
liever terug te willen schrijven dan
vooruit
vloeit vandaag naar een luie bocht
in de Oude Maas waar een kleine
jongen met zijn vader zit te vissen
terwijl de tijd rond de vertrouwde
stek tussen de koeien in het gras
weer net zo traag als toen verloopt
ja, waar het simpel geluk van ooit
nog…