1330 resultaten.
waaibomen
hartenkreet
4.8 met 5 stemmen
563 het was weer
stormachtig vannacht
de ontwortelde bomen
waaiden tot waar
de wind hen bracht
alwaar ze zich ontheemd
hebben neergelegd
de kruinen diep verscholen
in de nog volle bladerpracht
maar zó kwetsbaar als een
prooi voor elke onverlaat…
BEKKENOVEN
netgedicht
2.1 met 10 stemmen
658 Luchtbel, uit lava glasdraad
Waarvan alleen de blazer weet
Welke bestemming
Man en vrouw wellicht op het
Gevaar af nooit te vervloeien
Maar afgekoeld en losgeknipt
Te stollen tot Swarovski zwanen
Drijvend in separate vijvers
Kristallnachtkinderen
Door hun hoge loodgehalte kunnen
Zij beter geen koppel vormen…
Verliefdheid blijft
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
740 Zij komt in de avond met de maan
een gebogen lijn van licht
het hartenbeest, de hartenvrouw
In de morgen maakt zij zich los
uit de armen van de slaap
wijfelt tot ik haar wakker kus
haar ogen glinsteren me tegemoet
Op de vraag welke zij verkiest
aarzelt zij even: de soorten
schikken zich in haar hoofd,
haar keuze valt…
Geboren Als Koning
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
936 niet zeggen
je moet blijven lachen
al heb je een rotdag
en altijd maar stralen
dat is wat je wel mag
het geld en de luxe
ach stel maar gerust
dat het niet opweegt
tegen privacy en rust
Geboren als koning
maar toch ook gewoon
als mens in de kosmos
zonder uiterlijk vertoon
als mens met gebreken
soms dapper soms klein
maar bovenal kwetsbaar…
broos als toost
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
418 een winter morgen
fragiel als een
dun laagje ijs
zo ken ik het
met kleine oogjes
over een drempel
die met de jaren
telkens hoger schijnt...
hartverwarmend de mens
broos als toost
plukt hij de dag
met lange tanden…
Dat apart gevoel
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
601 mooi zijn ze niet
dingen die afwijkend zijn
zaken die de norm ontsnappen
als kind al
had je dat apart gevoel
nooit kunnen bevatten
kwetsbaar zijn
maakte zo onzeker
negeren leek toen beter
pas jaren later geven zij
een mystiek entree
voor warme zielsverwante liefde
wat zwak en anders leek
is nu een ongecompliceerd ontmoeten
van…
Zekerheid zoeken
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
508 Als al mijn gedachten
in woorden waren te vangen
zielenroerselen zichtbaar zijn
emoties tastbaar waren
was ik omgeven door aureool
van vele fragiele kleuren
in alle tinten transparant
met open strijdbaar vizier
al mijn gedachten wil ik delen
en mijn woorden schenk ik u
transparant maar niet fragiel
standvastig aan mijn standpunt…
De zeer oude zingt
gedicht
3.4 met 29 stemmen
12.231 er is niet meer bij weinig
noch is er minder
nog is onzeker wat er was
wat wordt wordt willoos
eerst als het is is het ernst
het herinnert zich heilloos
en blijft ijlings
alles van waarde is weerloos
wordt van aanraakbaarheid rijk
en aan alles gelijk
als het hart van de tijd
als het hart van de tijd
--------------------------------…
Val
gedicht
3.0 met 2 stemmen
6.169 Een boom lag op de weg waarover wij
liepen jij en ik. Er zaten kleine
gaten rondom in zijn gepelde lijf
en toen wij op hem stapten barstte hij
tweemaal open. Door de kieren kwamen
imago's aangekropen hemelsbreed,
de stroom in hem een zwerm. Wij konden geen
kant uit, stonden in het ongetemde
verhout, iets maakte ons van oor tot oor
eetbaar…
sneeuw van vandaag
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
468 de sneeuw van vandaag
zo maagdelijk nog
zonder een enkele voetstap
maar helaas blijft er niets
onbetreden en bevingeren
wij al wat kwetsbaar is
vernielen al dan niet bewust
het fragiele laagje ijs op
de vijver van overwintering
wellicht kunnen wij voortaan
iets voorzichtiger zijn…
Nieuwe Mens
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.503 Zo klein, kwetsbaar en onbeholpen als je bent weet je iedereen voor je in te nemen.
Er komen geen wijzen uit het oosten op bezoek
maar ooms en tantes en versgebakken oma’s en opa’s.
Vrienden, buren, collega’s, allemaal willen ze je zien.
Het doet hun ogen goed, ze glunderen!…
haiku voor een vriendin
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
613 mijn levenszomer
vrouw ben ik en meisje ook
met cup A hartje…
De strandjutters tegenover de zon
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
565 die ondergaat
De zon, zijn branderige droge ogen
zien aan de horizon van de wereldbol
de kwetsbaarheid van het vervuilde geheel
En hij trekt zijn conclusies:
Wat er van nature is neemt gedwongen af
wat menselijk blijkt is een afgedwongen toename
van schijn
van het wereld vervuilende
zoeken naar zichzelf
Ze noemen het “creatief zijn”
“…
Kinderen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
722 Hun kwetsbaarheid
gedachteloos
uitgespreid op het gras
van hun jeugd.
Nog lang niet
die moeizame omhelzing
zoals later
wanneer je van zo ver
naar elkaar moet reiken.…
Overgave
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
625 Weten dat je
Een stap verwijderd ben
Van het volle genieten
en dan twijfelen
Altijd een nevenpad
In het vizier houden
Een alternatief
De controle houden
Want stel je voor
En ‘wat als’
Kwetsbaar voor geluk
Afstand inbouwen
Leven in het toen
Leven in het dan
Zien van mogelijkheden
Terwijl ze er nu al zijn
Ontbreekt het mij
Aan…
Geluk zit daar
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
527 Geluk zit daar
Waar je het meest
Kwetsbaar bent,
Kinderen die je
Van je leven nooit
Verliezen wilt -
En dus slaan de
Herinneringen aan jou,
Aan jullie, die ik
Ongewild verliezen moest
Mij in het gezicht
Als een ijskoude winterwind
Die onverwacht voorbijkomt
Op een tropische zomerdag
Terwijl het hete zand
Van ons eigen…
Witte nachtuil
gedicht
3.8 met 4 stemmen
6.292 Zij kijkt mij aan met kleine stippen
zij heeft geen naam, weegt niets, geen blad
voelt zich betast hoe stijf ze ook
zich vastklemt straks als ik het wil.
Ze is een driehoek van wit dons,
haar poten haken in mijn hand.
Geluk waar toch geen naam voor is
dan schoonheid die je zelf niet kent.
Je hoort het suizen
er is een betekenis
het is…
KIEMKRACHT
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
574 Toevallig kom je
Voorbij en
Leert mij
Over mij
Passerend zijn
De mensen
Hun inzichten
de ontmoeting
Blijvend is
De kracht en wil
Te ontkiemen
Ieder tot wie die is
Een blik, een vraag
Uiting van vertrouwen
Voedt mij
Inspireert mij
De kiem
Het vormt zich
Het leven
Mijn leven
Eens verstopt
Nu uitgenodigd
Te groeien en…
Overstekend wild
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
512 Vermomd als weerbare held
zwaar getand en gehelmd
heeft hij nog niet te vrezen
van laagvliegende jagers
loerend op een zwakke plek
Tot ze uiteindelijk ontdekken
dat het slechts een façade is
dan slaan ze genadeloos toe
hem verscheurd achter latend
als aas voor gieren en jakhalzen
Tot die tijd vecht hij door
vanuit de ijdele hoop
die…
Prozagedicht/"Ik zal te zwak zijn om te dragen, wat uwen wil mij tegentart" (uit een boek uit mijn schooltijd)
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
817 Zo noemen ze mij, zo spreken ze me aan en zo was de naam van de baby met de fragiele beentjes in het wiegje dat ome Guus getimmerd had: de beentjes spartelden op het lakentje; inderdaad een teken van kwetsbaarheid, aangeboren kwetsbaarheid die mij bleef vergezellen, die mij blokkeerde, die rotsblokken wierp in de rivier van mijn leven waar het water…
Een broze moeder
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
499 Haar lichaam lijkt van porselein
Haar ziel van breekbaar bergkristal
Ze haalt herinnering van stal
Wat was ze toen nog jong en klein
Wat was het leven speels en fijn
Hoe enthousiast steekt ze van wal
Haar lichaam lijkt van porselein
Haar ziel van breekbaar bergkristal
Een afscheid ooit zal moeilijk zijn
Haar ogen glanzen, het heelal
Bedenkt…
Fagus sylvatica (beuk)
gedicht
4.5 met 2 stemmen
2.707 Hij heeft het allemaal op een rijtje. Weet
van jongsaf heel precies welke reus hij
later zal zijn. Onder zijn dichte bladerdak
-hij heeft immers de tere huid van een felle
roodharige- moet je met praatjes niet
aankomen. Niemand wordt hier langer
dan zijn ontkiemen geduld. Enkel voor
vrienden wil hij wel wijken, maakt hij zich
smal. Onder glanzende…
Verleden dood
gedicht
3.0 met 1 stemmen
3.767 Ze wiegden zich, zwierven door tuinen
die ik niet meer ken. Gebakerd slapen,
de vleugels gevouwen in een lied. Nachtzwarte aarde.
Er vielen er veel die zomer. Uit schaduwbomen
vielen ze, van manen waar het ijsde. Het kind
een pop van nog geen meter hoog. En zo veel
gele snavels, zo veel stilte viel die middag op het pad.
Zou een vleugel bewegen…
Negen levens
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
725 Er kan zoveel gebeuren,
Ik kan maar zoveel dragen.
Te veel is het soms,
te veel voor mij.
Schouders zakken in,
ik stort in elkaar
Na elke huilbui is zij daar,
troost in haar aanwezigheid.
Sterkte halen uit mijn eeuwigdurende hoop
Ooit zal het beter gaan
Verandering zal komen
Ondanks alles,
heb ik net zoals zij: negen levens…
vrijheid
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.110 Een vrouw, in hart en ziel
Zo kwetsbaar in dit leven
Aan het begin van mijn reis,
Niemand zal dat begrijpen.
Ik hou vol.…
OVERGAVE OVERNAME
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
421 een boom onverzettelijk
ferm majestueus en
toch zo kwetsbaar
geeft zich over aan
het leven
een vlinder levenslustig
teer en prachtig
toch zo kwetsbaar
kent geen buitenissigheden
in haar streven
een bloem geurt en kleurt
ten dienste van een ieder
weet wat haar staat te doen
omarmt en verwarmt
laat het leven beleven
een dier kent…
ontwaken
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
1.080 bruid te zijn
van het leven
zwanger van verlangen
naar
recht en gerechtigheid
klein en kwetsbaar
wordt het geboren
in een ogenblik
van mededogen
gemeenschap
-------------------------------------------------
uit "tot leven geroepen"
gedichtenbundel uitgegeven in eigen beheer
www.aukjewijmagedichten.nl…
slaap maar
netgedicht
3.8 met 62 stemmen
4.258 slaap maar
ik zal over
je waken
sluit de ogen
deze nacht
ik hou
de dromen buiten
die je blijkbaar
verwacht
ik blaas over
je kwetsbaar gezicht
alleen mijn tederheid
zal je raken:
zuiver en licht
van gewicht…
Polen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
488 Mijn leven strekt
Zich uit tussen
Polen van onmacht
En onmogelijkheid,
Tussen steenkoud
En ijskoud in, bittere kou,
Kwetsbaar, niet zo
Krachtig, maar wel
Bezield leven waarmee
Ik vanmorgen wakker werd…
winters blauw
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
539 een schaduw vooruitgeworpen
op het licht besneeuwde pad
in een compositie van teder
wit en blauw krijgt het landschap
iets kwetsbaars zoals op het
delfts blauwe bord met het
winterse tafereeltje van weleer…