inloggen
In de loop van 2020 wordt de site Gedichten.nl (incl. de bijbehorende domeinnamen) ter overname aangeboden door de eigenaar/hoofdredacteur, die in maart 2020 de mooie leeftijd van 77 jaar bereikt en graag de site ter overname aanbiedt aan een persoon, bedrijf of instelling, die de site verder wil uitbouwen.

Men kan met hem hierover in overleg treden via mostertman@gedichten.nl

dichtwoordenboek

tabblad: gedichten

< vorige | alles | volgende >

gedicht (nr. 5263):

Verleden dood

Ze wiegden zich, zwierven door tuinen
die ik niet meer ken. Gebakerd slapen,
de vleugels gevouwen in een lied. Nachtzwarte aarde.

Er vielen er veel die zomer. Uit schaduwbomen
vielen ze, van manen waar het ijsde. Het kind
een pop van nog geen meter hoog. En zo veel

gele snavels, zo veel stilte viel die middag op het pad.
Zou een vleugel bewegen met balsem van water?
Een kleine dood klopt in het kind, het is gemaakt

om te bewaken. Dit uur. Die tuin een kom.
De doodgevlogen vogels in hun doosjes.
Geruisloos sterft het kind ze na.
---------------------------------------------------
Uit: 'Een koorts van glas', 2007.

Schrijver: Liesbeth Lagemaat
Inzender: dt, 1 feb. 2018


Geplaatst in de categorie: emoties

Er is nog niet op deze inzending gestemd. 2.243



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)