687 resultaten.
Gemaskerde wals
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
504 Walsend op de maat
van langzaam dichterbij
komende sirenes
die de balzaal verlichten
met angstaanjagend licht
dat ook met ogen dicht
blauw doorklinkt in de oren
Het is middernacht geweest
laat je masker maar zakken
het feest is nu voorbij
de roes weer veranderd
in regelrechte pijn…
Ontmaskerd
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
500 zij doorziet al jouw kleuren
die van wit
witter en krakelee
zet je masker maar af
nu alle kaarten
op tafel liggen zal
haar koninginnenhart
er nimmer meer vol van zijn
terwijl de zon zich uitrekt
hangt zij haar mooiste dromen
aan wiegende takken
op het ritme van de wind…
IJdelheid
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
335 Geen maskers meer, geen troon van ijdelheid —
maar ruimte voor wat waar is, stil en echt.…
gemaskeerd
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
372 nu langzaam de deuren weer
naar de wereld ons opengaan
dekmantelen wij ons aanzien
met een schijn van veiligheid
tot gezichten zonder mond
met daarin ogen van paniek
die bang de afstand blikken
waaraan wij nu gehouden zijn
nu langzaam de deuren weer
naar de wereld ons opengaan
is er als onzichtbaar korstje
het eelt van gebleven angst…
De dichter
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
124 Het masker sluit nauw om het holle gelaat,
terwijl hij de as van zijn dromen verlaat.
Geen troost in de morgen, geen helende hand,
slechts letters van ijswind een stervend land.…
Hier
hartenkreet
3.8 met 8 stemmen
1.333 Een schrale troost is misschien
dat anderen zich achter een
masker dan verschuilen?…
relativeringskunst
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
750 De kunst van relativeren
Je eigen pijn verzachten
Onvermogen maskeren
Problemen ontkrachten
De kunst van relativeren
Hoe slecht je er ook voor staat
Vedriet proberen te reduceren
Er is altijd iemand met wie het minder gaat
De kunst van relativeren
Zeg:"Als je maar gezond bent"
De kreet die je dan moet hanteren
Ook al heb je geen ene…
Ken je mij
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
599 ken je mij
wie ken je dan
zij die glimlacht
niet om te maskeren
maar om een draai te geven
aan 't leven dat zoveel drieten kent
waar zij zich niet door laat lijden noch verleiden
tot het absorberen van, verkiest zij het licht
dat zij met beide armen omhelst
het zo haar eigen maakt
vraagt zij zich af
ken je mij…
Niets is wat het lijkt
hartenkreet
1.6 met 8 stemmen
3.254 Met mijn masker op
en bijbehorend pak
lijk ik o zo sterk,
maar eigenlijk ben ik zwak.
Niet bereid om te buigen
Nooit te nimmer zal ik zuigen
Sluit je uit
Afscheid
Zo die ben ik kwijt
Niets is wat het lijkt
Ben gekwetst…
Liefste zieke
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
807 Er vloeit speeksel langs haar mond
praat vaak met spetters in het rond
Een masker is dan door haar opgericht
Hij geeft een zakdoek voor het gezicht
Zij bedankt en kijkt schuldbewust
tot hij glimlachend dichterbij komt
haar weer als die eerste keer kust
hun lippen buigt en hartig gromt…
Dekmantel
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
455 in ongelijke tred
loop je met
blaren op de ziel
niemand
die het ziet
of toch
iedere keer
valt je masker
in duizend stukken
nog voordat je
gaat zit het er weer
op gelijmd
dankzij honderd
tranen
tot de maan
haar entree doet
vlucht je
ongemakkelijk
de nacht in…
Carnaval
hartenkreet
3.2 met 13 stemmen
5.190 carnaval
viert zichzelf
in de verwrongen lach
der dwazen
vertoont een gelaat
dat eens per jaar
nauwelijks verholen
eerlijk lijkt
onthult het masker
dat afgezet
de val markeert
van het fatsoen
raapt zich samen
als hoopje ellende
het viert zichzelf
de eerlijkheid toe…
Prins Carnaval
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
1.553 Zuipend, kruipend
komen ze tot hun recht
omdat ze net
hun maskers hebben afgezet.…
Vrij toegankelijk?
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
513 Vensters op een kier, wie
laat de maskers zakken?
De oude wereld haalt
de bruggen op, ademen
onze mussen dan vrijer?…
"Mamma Wacht..."
hartenkreet
3.4 met 16 stemmen
1.576 Twee lege plaatsen
aan deze tafel,
zelfs een mooi boeket
kan ze niet maskeren.
Twee diepe wonden
in mijn hart.
Zal het ooit genezen?
De tijd zal het leren.
Altijd welkom,
ieder moment
van de dag.
Al is het middernacht!
Aan deze tafel,
in dìt huis,
waar mamma
op jullie wacht...…
Clown
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
525 Dus clown zet je masker af.
Wees jezelf eens een keer.
Het mag!…
Alles van mij.
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
524 Alles van mij houdt van jou
jij wist mijn masker af te
zetten een blos op de
wangen een firmament
het kwade gedrapeerd
als hemels element
jouw mond spreekt mijn
gedachten een traan van
liefde is niet slecht gevuld
met vocht het geeft te kennen
- dat je hart het gewonnen
heeft van het kwade -…
residu
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
482 wat overblijft is veel
een voorwerp, dat de grip verbergt
op angst, op lijden en verzet
de brokken in je keel
het haastig schietgebed
een klein gebaar na oorlogsjaren
waar nog steeds
ons bloed aan kleeft
dit masker spreekt met glazen ogen
en een weggesloten mond
over weerloos
onvermogen
en de weerbaarheid
van ondergronds…
vogelverschrikker
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
697 een rimpelend maïsveld op
een stille onbewolkte dag
de zachte stilte
de herinnering zakt weg
uit de man
zijn gezicht een masker
ogen twee putten zonder glans
die de gloed van het vuur
niet weerkaatsen
als iets wat dood is
gaat leven
gaat het pijn doen
de waarheid wiegt
als een vogelverschrikker…
THE MASQUERADE
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
523 Je EGO laten sterven
ophouden met een rol te spelen
maskers laten vallen
verbeelding laten varen
de prietpraat uitbannen
gewoon jezelf kunnen zijn
je afvragen waar dat zou kunnen
je plek nu helemaal niet meer kunnen vinden
in niets je nog thuis en veilig voelen
je terugtrekken naar je binnenste IK
nu begrijpen, dat je er alléén voor staat…
Maskerade
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
490 avond de dag vergeten
Maar speel telkens weer de clown en draag je masker
De wereld kent immers al verdriet genoeg
Verschuil je achter vrolijk lachend raster
Speel de clown die ieder leed in stilte verdroeg
In de spiegel zie je eens je echte gezicht
Hoe jij dat ervaart is enkel ‘t ware gewicht.…
Wanneer de Nevel Wijkt
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
326 Laat vallen het marmeren masker
van onverschilligheid,
bedek de bedrukkende schaamte
met een achteloos gebaar
en verban haar naar de vergetelheid.
Wanneer de waas onttrokken wordt
en mijn ware gezicht zich onthult,
het masker nu ontsluiert,
de nevelen zijn verdampt
en dit naakte inzicht mijn geest met tranen vult.…
Sahara: overeenkomst en contrast
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
1.605 kale rotspartijen, zand
droog en dor in ’t zonnelicht
ik voel verwantschap met dit land
want even star is mijn gezicht
en zoals plots een boom ontspringt
’t landschap verrassend doet ontwaken
kan, als ineens mijn lach opklinkt
die lach het masker levend maken…
Maskerade
hartenkreet
4.4 met 12 stemmen
1.250 rond
lang
vierkant
smal
vrolijk
treurig
schuchter
mal
Sla elk gezicht zonder masker gade;
een gemaskerd bal is één grote façade……
BAD TRIP
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
604 afgeschoten in het ongewisse
malen gedachten onafgebroken rond
en worden maskers telkens verwisseld
zo dreunen er talloze kreten
door het diepste van de psyche
waar alles in een waas verschijnt
dan ontwaakt de ziel volledig
lijkt elke stemming weer vredig
totdat het gedonder opnieuw begint…
anders zien
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
496 jouw geharnaste blauw
groen en steenrood
geschilderd gezicht
op het doek
kijkt me aan
je hoofd valt uiteen
in geometrische vormen
met contouren zo
scherp als de punt
van een bajonet
een zelfportret in
staccato geschilderd
een masker dat jou
tot een ander maakt
ben jij het die ik zie
kan ik je anders zien?…
bijeen gegraven
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
408 zang dans en spel
in beelden van
goden gestold
manshoge
roerloze krijgers
gehouwen in steen
achter maskers
wordt de geest van
de adelaar gewekt
heldere taal in zwarte
verf geschreven
het schrift met
pigmenten ingekleurd
vernietigde
droomwereld in
artefacten bijeen
gegraven…
Wie ben ik?
hartenkreet
4.6 met 7 stemmen
1.314 Vraag ik elke dag opnieuw
Staand voor de spiegel kijk ik mezelf in de ogen
Maar ik zie niets
Blind
Je kent me niet
Niemand kent me
Een masker klemt
Mijn hart doet pijn
Breekt elke dag
Wie ben ik?
Niemand……
Tijd streelt van ver.
hartenkreet
2.2 met 5 stemmen
1.087 Tijd, streelt van ver
De hoop die schuilt
Opzoek naar de ster
Een jij die niet huilt
Kracht, vecht voor erkenning
Een masker af te zetten
Uit de cirkel van gewenning
Om altijd maar op jezelf te letten
Wil, om bestemming te halen
De ster in de spiegel te herkennen
Niet langer in vervreemding te dwalen
De weg van waarde te verkennen…
Buurtgenoot
netgedicht
4.8 met 10 stemmen
441 Je twijfelt over jouw identiteit
geen masker momenteel voor handen
en ook jouw schoenen deugen niet
te vaak belopen verre stranden
de straat is grijs, de lucht voelt koud
is er nog iemand die van jou houdt
je slentert maar door
waar doe je het voor
lente laat nog op zich wachten
niets kan op dit moment
jouw leed verzachten.…