639 resultaten.
Ja ik wil
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
165 Onwetend voelde ik me zeker
maar nu haar later vroeger is
dan we dachten toen we tekenden
komt het ineens
aan op elke gewone dag
op wat mij tegenhoudt
lief voor haar te zijn
de liefde van mijn Ja
ik wil
Ik aarzel om dat te herhalen
Haar toestand, onze problemen
moet ik wetend vergeten
om gewone dagen
te kunnen leven, verliefd
op…
Kwetsbare schil
hartenkreet
4.4 met 11 stemmen
1.101 En niemand kan het zeggen
-onwetend-
waar dit ons heen zal leiden.....…
Leeszomeren 3
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
567 zo rijgen we alles aan elkaar
de dagen van alledag verhalen muziek
en de ruwe dood zo vegen we
bedachtzaam de maat der dingen bij elkaar
de man implosie van tule en
prikkeldraad onwetend nog
fietst de dood
van het vrije woord tegemoet
de tienduizend dingen die
we vergaten vonden we in
de ruimten rondom
in woorden en een atlas…
kostbaar
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
26 Op deze doodlopende weg verjaagt
de gure onwetende wind rozenblad
en vage bloemige geuren.
Temidden van het verval
de onvermijdelijke loop van de tijd
die eenmalig bloeiende roos.
Haar eerste en enige hoogtij
in vluchtige vergankelijkheid
niet bedoeld om te blijven.…
Hete bliksem stamppot.
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
2.824 Mijn liefste,
schreeuwde uit zijn colbert
het maakte mij tweede viool
drie kruisjes drukten alles uit
het stond er iets te frivool
dan kust hij onwetend van de vondst
dag vrouw,nog zit hij niet in de knijp
het snode plan ontwikkelt zich
terwijl ik vast de messen slijp
pruttelt het stamppotje voor drie
de rapen zijn nagenoeg gaar
als…
Vogelvrij
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
765 Het oude hoofd, de draden losser
spoken van vroeger scherper in beeld
De benauwde tuin, onwetend struikgewas
Als getuigen van een bevroren tijd
de hoge drempel, een blok van hout
met ogen die het niet zien
de namen allemaal verhaspeld
bordjes van zinloos verlangen
vlakbij is de eeuwige muziek
tien meter verder is de wereld
vrij…
Goed teken ( J. )
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
668 Vanuit de donkerte
straalt het Licht je tegemoet
vanuit de stilte
komt de mooiste muziek
je ten gehore
vanuit het stille hart
komt de zoete liefde
vanuit onwetendheid
bereikte mij elk inzicht
vanuit de verlatenheid
kwam ik jou tegen
jij, die me dit alles gaf
jij, Ster aan de Hemel,
die mij de juiste weg wijst.…
Met geen mogelijkheid
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
527 Dwars door onwetendheid wil ik kennen.
Waar diepte onpeilbaar is wil ik staan.
Met waarheden sta ik op gespannen voet.
Met zekerheden kan ik geen genoegen nemen.
In het geloof kan ik onmogelijk geloven.
Onmogelijkheden mogen waarheid claimen.
Over onbegaanbare wegen wil ik gaan.
Waar diepte onpeilbaar is ga ik staan.…
12 April
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
1.146 Zovele jaren geleden,
was er een vrouw
Die beviel van een baby,
dat was ik nou
Zoveel jaren geleden,
kwam er een kind ter wereld
Dat was ik,
klein in onwetendheid
Zovele jaren later,
is geen der ouders nog in leven
Die baby van toen
echter wel
En omdat de ouders
niet meer kunnen laten weten
Dat het kind van toen,
Vandaag verjaard…
aan een lieve stem
hartenkreet
3.4 met 14 stemmen
3.335 Wij weten de verbloeming
De verzoening met onwetendheid
De weg is de bestemming
En het onder-weg de zaligheid
De woorden zijn geen taal
Die een vertaling is
De beleving een verhaal
Over wat de waarheid is
Een gesprek als een gedachte
Die één mens nooit heeft gedacht
De prikkeling het zachte
Leidlicht in
de nacht…
Vriendendaad
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
423 ik volg je
ogen in jouw
rondgang
op ontvangst
de kleine
knippers
zijn echt van
groot belang
gesprekjes
van wat letters
in woorden
zonder zin
de vreemde
is erbij en nog
onwetend zo
midden in de kring
onschuld
prevaleert
ook dit keer
zonder escaleren
jij bloeit
stralend lachen
om het bereikte
goede resultaat
zoekt…
Gif(t) van de lente
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
707 Spreek ik nog jouw taal
waar zwijgen geen beeld
meer geeft en loslaten
steeds pijn verpakt
zal het weten ooit
vergeten boeien
of begraaft de dood
ditmaal het leven zelf
wanneer dromen nachten
verlichten en dagen
fluisteren naar een
snel naderende lente
weiger ik dit geschenk
laat de strik maar zitten
ongeopend blijft onwetend ..…
Adamsappel
netgedicht
3.1 met 17 stemmen
2.040 Sepia het land om haar navel
waar ik onwetend las:
trilobieten, struweel, varanen,
vulkanen, mahonie, glas.
Rondom ons valt snel de avond
vollemaanloos: Genesis één.
Chawa zweeft over de wateren,
haar borsten verhullen de wereld.…
naderingen
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
521 we wisten nog geen namen, we
waren beschouwelijk weliswaar
maar onwetend van de
verscholen weg die voor ons lag
onbekend met alle treden te gaan
wentelend om verharde ondergrond
dat het niet van een leien dakje
zou gaan was geen verrassing
om dorp en land, in stenen steden
langs uiteinden van zee en duin
we verbleven in elkaars nabijheid…
In Cargo
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
503 levend
tussen momenten door
van wanhoop en
hittestress
vastberaden doorklief ik
de tijd
moedig ontlopend de onwetenden
die mijn ware gezicht niet
kennen
rimpelen gedachten zonder bodem
mijn innerlijk gemoed
zweetdruppels zwaren mijn schouders angst
camoufleer ik mijn
ziel
in nevels van steenlawines
manouvrerend tussen
tranen en…
Radiostilten
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
379 Is het beter aan onwetendheid besteed?
Is het beter te weten wat de toekomst zal brengen?
Wakker worden, badend in ’t zweet.
Genoeg reden om het zwijgen te verlengen.…
Hollandsche Schouwburg
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
760 Koffers zinloze bagage
weg zonder woorden,
de laatste illusies
voor het zielloos vermoorden
Wij wisten het
wisten het uit ons brein,
we wisten het niet
waren onwetend van de pijn.
Wij konden ‘t niet helpen
het zijn toch die anderen,
kon ik er wat aan doen
zal dat ooit, ooit veranderen?…
BEVRIJDINGSDAG
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
828 Een nieuwe generatie,
onwetend van bezetting,
kent de smart
van oorlog niet,
laat staan
het grote verdriet.
Vrijheid,
we kunnen niet zonder.
Voor velen gewoon,
maar het is heel bijzonder.…
Als ongelovige
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
502 Hoe ik het als onwetende wend of keer,
steeds kom ik weer gelovig uit,
bij de aandacht van Zen.
Bij dat ongrijpbare Tao.
Bij de Liefde en bij God.…
pauken
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
541 de wereld is vergeven
van droeve plekken met
doden die we zijn vergeten
al zeggen we van niet
met vernauwde blik snellen
we over struikelstenen
van heimlijk begraven
executies
snellen we langs
plekken des onheils
onwetend soms van
ontelbare doodvonnisen
kijk naar boven
vergewis je van de hemel
de doden roffelen
als beukende pauken…
Ik wist niet dat dit alles was zo mooi.
poëzie
1.0 met 1 stemmen
1.642 Zo staat ook wel een meisje vol in bloei,
De bruigom loopt om haar en streelt het haar,
Zijn spitse ving'ren door haar gouden haar:
En loopt onwetend heen en zoekt in spel
Matheid en slaap. Dan treedt op zijn drempel
Een bloot beeld: onder 't witte bedgordijn
Glijden er blikken en een woordentrein.…
het voorjaar voorbij
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
585 marcherende mieren over
een weerloos vogellijf
begerige vliegen
gonzen er omheen
de laatste veertjes
de ragfijne botjes
de wind zij neemt
alles met zich mee
roerloos ligt een
fragiele vogelschedel
naast die van
vis en ree
einde van de angst
voor boze mensenogen
onwetend nu van ons
gestaar in de glazen kast
dag voorbije…
De liefde was niet groot genoeg
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
255 Ik was zelf zo'n kind, tien jaar oud
kwam ik in het gesticht, ongewenst
en onwetend hoe
Tot mijn broer me vond
tussen de kleuters van mijn klas
en mij vertelde hoe
37 was ik toen ik familie kreeg
Ik vroeg hen om onderdak
maar zij wisten niet hoe
Dus bleef ik hier en werd ik oud
verpakt in blaadjes vouwpapier
verzwijgend hoe
verstikkend…
Herfsthart
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
502 door je raam
waar de zachte, oude wind jou vergezelde
in je huiswerkdagen
Als de kleinst mogelijke contactherinnering
en jouw onwetendheid over mijn innerlijke Waterloo
maakt me juist uiterst rustig door de wetenschap
dat ik nooit jouw vrijheidsbeeld heb aangeraakt
dromen schaden geen standbeelden…
de schipbreukeling en de haai
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
879 mijn schaduwen
verdrongen
voor ijle
wezens
uit haar buik
langzaamaan slokt zij me op
mijn honger
ongestild
knaagt zich
een weg
door oog en denken
men vreest voor mij
ik vrees voor hen
een vluchten
en toenadering
mijn leven
rolt zich voor me
uit
en schuimt wat op
tot
ijle lucht
na al die jaren
onwetendheid…
Soldatenleven
hartenkreet
4.1 met 11 stemmen
1.552 Vechten voor de vrede
In een oorlogstijd
De welvaart achter je latend
Op doorreis naar de bitterheid
Schieten met je ogen open
Maar met een hart dat huilt
Een angstaanjagende hardheid
Onwetend wat achter dat masker schuilt
Een film komt tot leven
Maar een droom valt in duigen
Lopend over mensenlijken
Die niet meer kunnen getuigen…
tot jij weer bloemen spreekt
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
509 wanneer het blad verkleurt
een einde maakt aan uren
onwetend
wanneer de winter komt
het slissend likken van golven
tot stilte maant
wanneer een sneeuwjacht het vuur dooft
en de laatste schaduw
van een lange zomer verdwijnt
in een stilgevallen zee
verwarmen wij elkaar
tot de levenloze souvenirs
te gronde gaan en jij
weer bloemen spreekt…
Verlaten land
hartenkreet
3.1 met 8 stemmen
1.479 Gedragen in het hart
gedoemd door onwetendheid
gewond, geslagen
neergehaald zonder enig belang
diepe groeven, aangebracht
in emotie naar verlangen
gestrand in achteloosheid
van wetenschap en vooruitgang
waar onverdraagzame waarheid
beklemtoont, geen smeekbede aanhoort
elke scherf zijn doel bereikt
en angsten doet overstijgen
mateloze…
In mij nog steeds
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
633 Alle indrukken
van ieder zintuig
sinds mijn vormloos besef
schuldbewust ontwaakte
in jouw buik
de kakofonie van onderliggende boodschappen
in alle woorden
sindsdien tot mij gericht
alsook in de veelzeggendheid
van zwijgen
het knagende besef
van alle onbedoelde gevolgen
van alle handelingen
die ik in onwetendheid verrichtte
de worm…
au suivant
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
681 mijn opvolger
in haar bed,
- waar ze bij voorkeur optreedt -
weet niet
hoe ze ook mij ooit
dankbaar fluisterend tegen mijn wang
vleiend vertelde
dat het onvoorstelbaar lekker was
hij beseft nog niet
dat hij reeds, op zijn beurt
de horens draagt:
de dumpingbrief is reeds geschreven
als hij onwetend
voor het laatste met haar vrijen mag…