31781 resultaten.
VANDAAG
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
1.086 Vandaag was ontwaken meer een opgaan,
als ijle rook, aan vuur ontkomen.
Vandaag was meer een zwemmen naar het licht,
omhoog, om te verdwijnen uit het zicht.
Vandaag ontstond leven, een nieuw lied
uit de nagalm van een oud verdriet.…
Jij en ik
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
535 Vannacht heb ik
Ons een nieuwe
Waarheid gedroomd:
In een ongekend
Heldere dimensie
Droomde ik mijzelf
En jou twee duikeendjes
Die opgaan in de
Liefde voor het water
En voor elkaar -
We brengen
Rimpelingen teweeg
En wachten tot ze
Elkaar raken en ik
Deel word van jou
En jij van mij…
Palmzondag
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
428 Loof en groen in onze handen
opgaan naar Jeruzalem
verwachting in ons hart
misschien zien we Hem
we roepen mee of kijken uit
daar komt Jezus
Hij lijkt moe
hosanna klinkt het luid
wachtend op respons
maar dat gezicht
is niet van een Koning
maar één van ons…
Katharina De Grote
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
1.051 Liefst wilde je nog een keer
ongelooflijk klaarkomen ontploffend
orgasme als een waterstofbom
De hele wereldbevolking mee in je graf
In rook opgaan was jou te traag
in één klap en niet laag voor laag
op bed naast jou werd ik door jouw
koude graftengels aangeraakt…
Zonnebloem
hartenkreet
4.6 met 10 stemmen
578 O,ranke bloem van licht
zo stralend als de zon
je groeit maar en je klimt
hoopvol... de wijde wereld in!…
Beerbericht
snelsonnet
2.3 met 7 stemmen
1.040 De opkomst van de wasbeer is zorgwekkend.
In heel ons landje is geen vogelnest
meer veilig. Deze beesten zijn funest
en voor het evenwicht tot onheil strekkend.
Waarschijnlijk interesseert dit u geen reet.
Het spijt me, dat ik echt niks beters weet.…
Eenheid.
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
730 De hemel die spreekt.
Wolken praten met elkaar.
De aarde luistert.…
Buurvrouw
hartenkreet
4.2 met 20 stemmen
2.479 Afscheid genomen van een oude buur
hoe mager en dood vijfentachtig jaar
de familie gecondoleerd, aangehoord
hoe zeer ik op mijn vader lijk
van uiterlijk
Afijn vanmiddag dus
wordt ze begraven, weer wat draden
doorgeknipt, ik verlang naar zweven
naar bevrijding van de vaste grond
als ochtendmist opgaan in de lucht…
getijden
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
1.581 zoeken
over de grens
van de schaduw
is een wens
het blijft bij een
schuchtere verbeelding
van ravijnen
die ik vul met goden
of te zoete rozijnen
soms
schep ik een
verduisterd einde,
opgaan in niets
van al het zijnde
zo bewegen
mijn getijden
als liefde en
verlies
van vermijden
of bezitten
het is maar net
hoe het gemoed…
Keuzes
hartenkreet
3.0 met 9 stemmen
1.727 Een keuze om niet te willen kiezen
doet je keuzes opgaan in rook.
Toch bestaat er geen keuze
als je niet anders kunt.
De keuze wordt voor je gemaakt,
als de keuze je het leven niet gunt.…
Stil je gelaat
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
636 groots zijn jouw woorden
alhoewel deze na enig
rond dwarrelen opgaan
in het niets
ogen vurig gebarende handen
welke graag het voorgaande
onderbouwen worden nageaapt
op de muur
mondhoeken zakken stil je gelaat
langzaam wegzakkend in de te grote
fauteuil alsof de strijd verloor
*…
Taal is beeld geworden
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
472 Wanneer de taal uit het zicht
Verdwenen is, betekenisloze
Letters opgaan in woorden
Die vervliegen in de wind,
Die geen aandacht meer wekken,
Omdat ze amper koud zijn in de lucht
Als ze zijn uitgesproken
En dan al onvindbaar zijn
Voor hen die ze koortsachtig zoeken -
Zijn het de beelden nog
Die voor eeuwig op ons netvlies staan…
Wat dat betreft
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
492 was het weer bar en boos
hing er gedonder in de lucht
grimassen liepen samen
met buien van mijn buurvrouw
die ineens weer opvrolijkt
neem nou voorbijdrijvende wolken
een lust voor het oog
van het ene moment op het ander
ineens weer lieflijk verbonden
en opgaan in een kus…
De zachtste zachtheid
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
602 Er was een opgaan in de oneindigheid.…
GEZICHT OP GRONINGEN
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
1.193 De grauwe najaarsdag verging in regen
en werd, gedreven naar de avond, mat.
In 't struikgewas langs het bespoelde pad
vielen de droppen bij het nauw bewegen
der lucht met zacht geruis van blad op blad.
Dan plotseling breekt uit de wolkenvegen
een verre lichtval naar omlaag en tegen
een gouden kim staat tintelend de stad.
Verbijsterd zie ik…
Zomaar.
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
614 Kom dan gaan we naar het park
kussen de rozen, de witte, de roze
en de rode.
Lopen over het grintpad, kijken naar
de bomen, de sloten vol kroos en
worden bewust van de stilte, de rust.
Snuiven op de geuren van bloemen en
proeven een vredige sfeer.
De hoge zomerzon schijnt op gras en
water waar later neerstrijken zwanen
maagdelijk wit…
De sigaar
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
1.851 Dan blies hij een rookgordijn,
viel fel mijn stelling aan
en zag ik steeds mijn kansen
geheel in rook opgaan.…
Feit
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
733 wanneer hij
die de roman van de mensheid schrijft
zijn kladblaadjes zal versnipperen
hoe kris kras door elkaar
zullen aarde en sterren
neerdwarrelen
hoe flakkerend zullen de elementen
in vuur opgaan
wanneer de inkt op is
zal adem stokken
alleen de leeuw rijst levend op
uit geschreven bloed
een bruid in zijn kielzog.…
je bent er niet
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
750 Vandaag zag ik de zon opgaan
mogelijk nooit zo mooi
ik lette daar toch niet zo op
nu jij bent weggegaan
goed dat er wolken zijn
waar de zon zich in verstopt
en in de grijze regen
naar wat verkoeling zoekt
maar wat de zon ook denkt of doet
dat is me om het even
net als de klokken in het dorp
en t ontwaken van het leven…
over de grens (gedichtendag)
netgedicht
2.9 met 25 stemmen
852 in het spoor van mijn pen
schrijf ik voorovergebogen
de woorden die opgaan
in de opluistering van poëzie
voorspellend alle grenzen voorbij
het belichaamt mijn geheugen
in trance klom het uit de baarmoeder
het viel languit neer
het huis werd voller en voller
er was geen weg terug
geen einde, geen samenhang
alleen een alfabetisch hoofd…
Een kwestie van gewicht
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
866 voordat de blauwe slierten opgaan in het niets
dansen ze ineengestrengeld door de kamer
een generale repetitie van de laatste ceremonie
op de klanken van de telefoon
plichtmatig condoleert men mij
ze wachten tot ze tachtig kilo hebben
maar met een grote hond erbij duurt dat niet lang
mijn liefste, licht geworden als een veertje,
drukt loodzwaar…
Schuimkoppen
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
585 Als ik wil schrijven
een soort gedicht of een lied
blijven woorden als op golven drijven
en verdwijnen onder koppen schuim
vaak over seizoensgebeuren
of emoties van vreugde, soms verdriet
natuur en vreugde wil ik uiten
het ander liever niet
teken wat harten in het natte zand
terwijl ik bezig ben komt vloed
breken golven op het land…
Daar in de wereldse duisternis
hartenkreet
2.4 met 7 stemmen
3.965 Daar in de wereldse duisternis
Kondigt de Heer de komst van Christus aan
Daar in de wereldse duisternis
zal het licht der wereld opgaan
Daar in de wereldse duisternis
Zal Jezus de schaduwen beschijnen
Daar in de wereldse duisternis
Zullen alle zonden verdwijnen
Genade spreidt haar morgenrood
Over de zwarte schaduw van de dood
Daar…
niet af
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
964 Je kan nog niet weggaan
Ik heb nog niet voor je gedanst
niet zacht zingend in slaap gesust
’s nachts stil voorgelezen
oud verdriet van je gezicht gekust
Je kan nog niet weggaan
Ik wou de zon met jou zien opgaan
de kans je te danken voor alles wat je gaf
we hadden nooit woorden, het voelt zo goed
je kan niet weggaan, het is nog niet af…
suites voor annemieke XIV
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
463 onder een lantaarn
een aansteker aansteken
en opgaan in licht
tien keer rondlopen
langs de utrechtse veer
haar hart staat open
de paarse vogel
heeft haar paarse tasje
even vergeten
dieprood mijn gezicht
frambozen van de buurvrouw
hangen voor mijn neus
de kinderstemmen
na schooltijd in het hofje
worden één stem…
Begeerte,
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
1.910 twee voeten in het water
gedachten in de wind zo vrij
denk geen moment aan later
alleen aan jou zo hier bij mij
wil jouw handen voelen
je vingers door mijn haar
verdrinken in jouw ogen
intens opgaan in elkaar
vliegen zonder vleugels
altijd blij van zin
hou ik mijn ogen open
anders mis ik het begin…
Reiken
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
463 Ik reik je de hand
maar je ziet het niet
stuurloos dobber je
rond in een moeras
waar ogen elkaar
niet vinden kunnen
liefdevolle woorden
opgaan in de mist
ik kijk en aanschouw
hoe jij angstvallig
je hoofd boven water
probeert te houden
nog altijd sta ik daar
met een uitgestrekte hand
zachtjes fluister ik jouw naam…
Mensen van vandaag
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
795 Ze zullen opgaan in rook.
Ze zullen veranderen in as.
Het aandachtig roken van sigaren,
is genieten van het leven.
Niets, nee niets, zal meer worden,
zoals het leven vroeger was.
Koffie brengt nieuwe moed.
Sigaren troosten,
mensen die genieters zijn.
Mensen van vandaag.
Mensen van de dag.…
Het conflict
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
486 enige tijd later ontstaan
de mooie vormen
en kleuren; zij
opent haar hart
op vruchtbare aarde
gelijk een wilde bloem
dorstig slurpend bij
het opgaan van
de prille ochtendzon
en smoort als
de stekende
rode ploert de
gouden akker
op 't hete
middaguur
verzengend als 't
kanonnenvuur…
Niets meer dan de grote zee
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
514 Ik verlang naar een zee
zonder horizon
Waar de lucht overgaat
in water
Ik verlang naar de kleur
van de ochtendzon
Naar het rood van de avond
Ik wil zoekraken in de golven
Ik wil alle woorden verliezen
Ik wil schepen tot zinken brengen
Hun lading in rook doen opgaan
Er is een teveel
Aan alles
Ik wil niets meer dan water
van de grote…