Alle inzendingen over opgaan in de natuur

31781 resultaten.

Sorteren op:

VANDAAG

netgedicht
4.1 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.086
Vandaag was ontwaken meer een opgaan, als ijle rook, aan vuur ontkomen. Vandaag was meer een zwemmen naar het licht, omhoog, om te verdwijnen uit het zicht. Vandaag ontstond leven, een nieuw lied uit de nagalm van een oud verdriet.…
Nolan22 januari 2010Lees meer >

Jij en ik

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 535
Vannacht heb ik Ons een nieuwe Waarheid gedroomd: In een ongekend Heldere dimensie Droomde ik mijzelf En jou twee duikeendjes Die opgaan in de Liefde voor het water En voor elkaar - We brengen Rimpelingen teweeg En wachten tot ze Elkaar raken en ik Deel word van jou En jij van mij…

Palmzondag

netgedicht
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 428
Loof en groen in onze handen opgaan naar Jeruzalem verwachting in ons hart misschien zien we Hem we roepen mee of kijken uit daar komt Jezus Hij lijkt moe hosanna klinkt het luid wachtend op respons maar dat gezicht is niet van een Koning maar één van ons…

Katharina De Grote

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.051
Liefst wilde je nog een keer ongelooflijk klaarkomen ontploffend orgasme als een waterstofbom De hele wereldbevolking mee in je graf In rook opgaan was jou te traag in één klap en niet laag voor laag op bed naast jou werd ik door jouw koude graftengels aangeraakt…

Zonnebloem

hartenkreet
4.6 met 10 stemmen aantal keer bekeken 578
O,ranke bloem van licht zo stralend als de zon je groeit maar en je klimt hoopvol... de wijde wereld in!…

Beerbericht

snelsonnet
2.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.040
De opkomst van de wasbeer is zorgwekkend. In heel ons landje is geen vogelnest meer veilig. Deze beesten zijn funest en voor het evenwicht tot onheil strekkend. Waarschijnlijk interesseert dit u geen reet. Het spijt me, dat ik echt niks beters weet.…

Eenheid.

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 730
De hemel die spreekt. Wolken praten met elkaar. De aarde luistert.…

Buurvrouw

hartenkreet
4.2 met 20 stemmen aantal keer bekeken 2.479
Afscheid genomen van een oude buur hoe mager en dood vijfentachtig jaar de familie gecondoleerd, aangehoord hoe zeer ik op mijn vader lijk van uiterlijk Afijn vanmiddag dus wordt ze begraven, weer wat draden doorgeknipt, ik verlang naar zweven naar bevrijding van de vaste grond als ochtendmist opgaan in de lucht…

getijden

netgedicht
3.8 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.581
zoeken over de grens van de schaduw is een wens het blijft bij een schuchtere verbeelding van ravijnen die ik vul met goden of te zoete rozijnen soms schep ik een verduisterd einde, opgaan in niets van al het zijnde zo bewegen mijn getijden als liefde en verlies van vermijden of bezitten het is maar net hoe het gemoed…

Keuzes

hartenkreet
3.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.727
Een keuze om niet te willen kiezen doet je keuzes opgaan in rook. Toch bestaat er geen keuze als je niet anders kunt. De keuze wordt voor je gemaakt, als de keuze je het leven niet gunt.…
WvdH31 januari 2008Lees meer >

Stil je gelaat

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 636
groots zijn jouw woorden alhoewel deze na enig rond dwarrelen opgaan in het niets ogen vurig gebarende handen welke graag het voorgaande onderbouwen worden nageaapt op de muur mondhoeken zakken stil je gelaat langzaam wegzakkend in de te grote fauteuil alsof de strijd verloor *…

Taal is beeld geworden

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 472
Wanneer de taal uit het zicht Verdwenen is, betekenisloze Letters opgaan in woorden Die vervliegen in de wind, Die geen aandacht meer wekken, Omdat ze amper koud zijn in de lucht Als ze zijn uitgesproken En dan al onvindbaar zijn Voor hen die ze koortsachtig zoeken - Zijn het de beelden nog Die voor eeuwig op ons netvlies staan…

Wat dat betreft

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 492
was het weer bar en boos hing er gedonder in de lucht grimassen liepen samen met buien van mijn buurvrouw die ineens weer opvrolijkt neem nou voorbijdrijvende wolken een lust voor het oog van het ene moment op het ander ineens weer lieflijk verbonden en opgaan in een kus…

GEZICHT OP GRONINGEN

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.193
De grauwe najaarsdag verging in regen en werd, gedreven naar de avond, mat. In 't struikgewas langs het bespoelde pad vielen de droppen bij het nauw bewegen der lucht met zacht geruis van blad op blad. Dan plotseling breekt uit de wolkenvegen een verre lichtval naar omlaag en tegen een gouden kim staat tintelend de stad. Verbijsterd zie ik…

Zomaar.

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 614
Kom dan gaan we naar het park kussen de rozen, de witte, de roze en de rode. Lopen over het grintpad, kijken naar de bomen, de sloten vol kroos en worden bewust van de stilte, de rust. Snuiven op de geuren van bloemen en proeven een vredige sfeer. De hoge zomerzon schijnt op gras en water waar later neerstrijken zwanen maagdelijk wit…
martin valk7 augustus 2013Lees meer >

De sigaar

netgedicht
3.8 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.851
Dan blies hij een rookgordijn, viel fel mijn stelling aan en zag ik steeds mijn kansen geheel in rook opgaan.…

Feit

netgedicht
1.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 733
wanneer hij die de roman van de mensheid schrijft zijn kladblaadjes zal versnipperen hoe kris kras door elkaar zullen aarde en sterren neerdwarrelen hoe flakkerend zullen de elementen in vuur opgaan wanneer de inkt op is zal adem stokken alleen de leeuw rijst levend op uit geschreven bloed een bruid in zijn kielzog.…

je bent er niet

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 750
Vandaag zag ik de zon opgaan mogelijk nooit zo mooi ik lette daar toch niet zo op nu jij bent weggegaan goed dat er wolken zijn waar de zon zich in verstopt en in de grijze regen naar wat verkoeling zoekt maar wat de zon ook denkt of doet dat is me om het even net als de klokken in het dorp en t ontwaken van het leven…
fp. tuinder11 oktober 2009Lees meer >

over de grens (gedichtendag)

netgedicht
2.9 met 25 stemmen aantal keer bekeken 852
in het spoor van mijn pen schrijf ik voorovergebogen de woorden die opgaan in de opluistering van poëzie voorspellend alle grenzen voorbij het belichaamt mijn geheugen in trance klom het uit de baarmoeder het viel languit neer het huis werd voller en voller er was geen weg terug geen einde, geen samenhang alleen een alfabetisch hoofd…
Klaes28 januari 2010Lees meer >

Een kwestie van gewicht

hartenkreet
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 866
voordat de blauwe slierten opgaan in het niets dansen ze ineengestrengeld door de kamer een generale repetitie van de laatste ceremonie op de klanken van de telefoon plichtmatig condoleert men mij ze wachten tot ze tachtig kilo hebben maar met een grote hond erbij duurt dat niet lang mijn liefste, licht geworden als een veertje, drukt loodzwaar…
Serval1 januari 2017Lees meer >

Schuimkoppen

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 585
Als ik wil schrijven een soort gedicht of een lied blijven woorden als op golven drijven en verdwijnen onder koppen schuim vaak over seizoensgebeuren of emoties van vreugde, soms verdriet natuur en vreugde wil ik uiten het ander liever niet teken wat harten in het natte zand terwijl ik bezig ben komt vloed breken golven op het land…
Anneke Bakker11 september 2021Lees meer >

Daar in de wereldse duisternis

hartenkreet
2.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 3.965
Daar in de wereldse duisternis Kondigt de Heer de komst van Christus aan Daar in de wereldse duisternis zal het licht der wereld opgaan Daar in de wereldse duisternis Zal Jezus de schaduwen beschijnen Daar in de wereldse duisternis Zullen alle zonden verdwijnen Genade spreidt haar morgenrood Over de zwarte schaduw van de dood Daar…

niet af

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 964
Je kan nog niet weggaan Ik heb nog niet voor je gedanst niet zacht zingend in slaap gesust ’s nachts stil voorgelezen oud verdriet van je gezicht gekust Je kan nog niet weggaan Ik wou de zon met jou zien opgaan de kans je te danken voor alles wat je gaf we hadden nooit woorden, het voelt zo goed je kan niet weggaan, het is nog niet af…

suites voor annemieke XIV

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 463
onder een lantaarn een aansteker aansteken en opgaan in licht tien keer rondlopen langs de utrechtse veer haar hart staat open de paarse vogel heeft haar paarse tasje even vergeten dieprood mijn gezicht frambozen van de buurvrouw hangen voor mijn neus de kinderstemmen na schooltijd in het hofje worden één stem…

Begeerte,

hartenkreet
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.910
twee voeten in het water gedachten in de wind zo vrij denk geen moment aan later alleen aan jou zo hier bij mij wil jouw handen voelen je vingers door mijn haar verdrinken in jouw ogen intens opgaan in elkaar vliegen zonder vleugels altijd blij van zin hou ik mijn ogen open anders mis ik het begin…

Reiken

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 463
Ik reik je de hand maar je ziet het niet stuurloos dobber je rond in een moeras waar ogen elkaar niet vinden kunnen liefdevolle woorden opgaan in de mist ik kijk en aanschouw hoe jij angstvallig je hoofd boven water probeert te houden nog altijd sta ik daar met een uitgestrekte hand zachtjes fluister ik jouw naam…

Mensen van vandaag

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 795
Ze zullen opgaan in rook. Ze zullen veranderen in as. Het aandachtig roken van sigaren, is genieten van het leven. Niets, nee niets, zal meer worden, zoals het leven vroeger was. Koffie brengt nieuwe moed. Sigaren troosten, mensen die genieters zijn. Mensen van vandaag. Mensen van de dag.…

Het conflict

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 486
enige tijd later ontstaan de mooie vormen en kleuren; zij opent haar hart op vruchtbare aarde gelijk een wilde bloem dorstig slurpend bij het opgaan van de prille ochtendzon en smoort als de stekende rode ploert de gouden akker op 't hete middaguur verzengend als 't kanonnenvuur…

Niets meer dan de grote zee

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 514
Ik verlang naar een zee zonder horizon Waar de lucht overgaat in water Ik verlang naar de kleur van de ochtendzon Naar het rood van de avond Ik wil zoekraken in de golven Ik wil alle woorden verliezen Ik wil schepen tot zinken brengen Hun lading in rook doen opgaan Er is een teveel Aan alles Ik wil niets meer dan water van de grote…