Alle inzendingen over perron

280 resultaten.

Sorteren op:

Paul Delvaux

hartenkreet
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.435
in rode waas verdween hij in het duister zijn sporen glommen wijkend in het niets nog hoor ik haar liefkozend zacht gefluister stationwaarts treurend achter op mijn fiets het leeg perron liet mij in droef gekluister in ’t vale licht verdween ze als een flits niemand die nu met mij nog praat of luistert weer heel alleen blijf ik mijn eigen gids…
Aramis18 februari 2007Lees meer >

mensen schaduwden de stilte

netgedicht
5.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 574
praten met m'n vrienden hun ogen dronken het verhaal gezichtloos koos de voorste rij niet iedereen kon triomferen aandoenlijk was een eerst proberen je hoestte door de rook streelde opgeblazen ego's en gaf de dichters je applaus ik moest je laten gaan op het station het afscheid kon ons niet verwarmen de kou kwam harder aan op het perron…
wil melker24 augustus 2006Lees meer >

Sneltrein

hartenkreet
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.337
Ik ben weer terug op het perron daar waar het einde begon Het ging allemaal zo vlug Een sneltrein zonder eindstation Hier liggen gemaakte fouten in het heden Ze zijn niet meer terug te draaien Ook al ben ik opnieuw in het verleden De coupé is leeg maar mijn hoofd gevuld Ik begrijp niet waarom het leven geen 2-de kansen duldt De trein…
Miranda Dirven10 september 2006Lees meer >

WEEMOEDIG KWIJNMEISJE (2)

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 541
Alice, de ogen zedig neergeslagen Moest lachen om de rol haar toebedeeld Later heeft ze -wat moest ze- nagespeeld Wat anderen nu eenmaal in haar zagen Ze wilde Eddy du Perron behagen Maar deze had een ander afgodsbeeld Platonischer, en op zijn ziel veel eelt Hij wist Alice te pesten en te plagen Ze dreigde zich van kant te willen maken…

Het zesde station

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 581
cadans geeft slapen een goede kans maar ik ben wakkerder dan ooit en mijn bestemming is nog onbekend ik wil sporen maar de lege coupé werkt niet echt mee debacles heb ik al genoeg beleefd er is toch niemand die om je geeft ik droom het zesde station voor mijn aller laatste kans helaas werd ik op vier uitgerangeerd de perrons…
wil melker29 november 2011Lees meer >

Zonder ramen de trein

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 830
veetransport lijken te zijn - Tot opeens een vrouw met hoofddoek Verschijnt achter de tralies van een Van die luiken - ze probeert naar buiten Te kijken maar het enige wat ze ziet Is een gewapende soldaat die zodra hij Haar ziet onder het uitstoten van Een rauwe schreeuw zijn wapen op haar Richt - op dat moment beginnen de tegels Van het perron…

een ordinaire morgen

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 461
ik kan geen tijd meer rekken, de trein komt aan op het perron. na een uurtje rustig sporen met wat lezen en iets snoezen, in het Brusselse aangekomen dan roep ik... leve het werk en de volle bloezen!…
Jonhy Donovan27 december 2018Lees meer >

Uit het niets

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 459
nog zie ik hem oud en bestoft binnenkomen langs het perron in de drukkende zomers hitte ook de stilte neemt weer bezit met puf kraak en schuif rammelende ketting geluiden maar geen mens was te zien of bewoog toch hadden wij hier aan het eind van de wereld echt afgesproken om ongestoord even te kunnen koppelen en rangeren…

een rijk man

netgedicht
3.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 752
ene naar de andere kamer ga de lantaarnpalen zijn de schemerlampen aan de wand en de blauwe lucht is het plafond van de gang de hal van het ziekenhuis was mijn woonkamer, de refter van de universiteit mijn eetkamer de bibliotheek was mijn studeerkamer, het sportcafé mijn televisiekamer en het glazen wachthuisje op het perron…

" IJsberen "

netgedicht
4.3 met 17 stemmen aantal keer bekeken 655
De dag ijsbeert in de regen, marcheert over een druilerig perron op een ver en lege horizon gericht gedachten boemelen naar een bleke zon de passagiers tot niets verplicht stramme ijzers smelten samen tot slechts een optisch bedrog in synergie een plan te beramen met losse eindjes in hun zog de teugels strak in toom in trage cadans verdwijnt…
pama17 september 2008Lees meer >

- Flyers-

netgedicht
4.2 met 13 stemmen aantal keer bekeken 523
scherpe prijs, een betaalbare gedrukte compositie ...de verloren Drèentse akkerwoorden aan de rand van de gracht herkenden zoekende eenden bodemprijzen verbaasd tussen het gras, de hoge kwaliteit.. levensecht gedrukte teksten, achtergelaten op een eigenzinnige manier digitaal drukwerk pleegde vluchtmisdrijf op zoek naar een eigen perron…

Ontworteld

netgedicht
2.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 648
ooit vertrokken jullie vanaf hetzelfde perron in de gele trein gestapt bestemming onbekend kleurde dageraad blauw met schapenwolken ontlook ze voorzichtig als een passiebloem groeiden jullie innig doch gestaag naar elkaar ontmoetten vele hoogtepunten als wel diepe dalen waar steeds moeizamer uit omhoog geklommen werd leken obstakels groter…
LadyLove3 januari 2011Lees meer >

Basale ganglia

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 552
om het uur vertrekt de dagloner voor zijn dagelijkse pendelreis hij maakt zo alle dagen steeds gewoner verruilt ledigheid voor een vaste prijs de pendelaar tussen mensen als de zijne volgt de tegels op het rookvrije perron terwijl het zog van passerende treinen lijzig licht verdrijft uit de ademloze zon langs afgewende blikken van zwijgzamen…
Iniduo22 februari 2013Lees meer >

VISSERS NAAST GOD

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 659
Vissers zijn geen watjes zeker geen eitjes vissers op zee en vissers op het vasteland Rob Visser van Amersfoort van 'de aanslag' nu op IJburg, bevestigt het beroep en de naam zeg maar de roeping voor Amsterdam als dominee Net als zijn broer Hans Visser van de Pauluskerk en 'perron 0' nu met emeritaat mijn geestelijk leider te…

Verdronken in oktober

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 809
wagons het palet van het seizoen op gesproken wordt er nauwelijks mannen schommelen mee met de dans van de uitgewoonde salonwagen bleke gezichten onder zwarte hoeden schaakstukken achter gebroken glas onbekend vooralsnog de bestemming gebogen spoorstaven neuriën een monotoon ritme op de achtergrond rinkelen bellen loom wacht het perron…
Kees Keizer11 oktober 2014Lees meer >

Als de ondergang van de zon

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 518
bij het ondergaan van de zon sta ik peinzend op een perron vanwaar die ene trein terug al in het middaguur vertrok ik heb alles achter de rug niet langer telt voor mij de klok en goede plaats in een wagon bij het ondergaan van de zon vele landen heb ik bezocht en de steden daar bekeken nog zo veel meer heb ik gekocht voor ik hier…

Kil?

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 452
Ik wilde er een beetje uit want kreeg steeds hulpvragen En wie stond er op het perron? De man die 'k eerder had gezien, ergens blindenstok zwiepend langs ogen Ik hoorde een goede morgen, me niet zo gauw bewust dat het naar mij gericht en wat hij wou en ik zou niet in dezelfde coupe als hij.…
Ralameimaar6 februari 2024Lees meer >

Doe hem ook zo’n roze bril

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 311
Doe hem ook zo’n roze bril zodat hij dat zomerjurkje ziet fladderend over het perron achter de laatste coupé aan waarin de eigenaresse waarschijnlijk geen weet heeft van het flagrante beeld dat zij achterlaat Geef hem anders wat zin niet zozeer de zin van alles maar gewoon waardoor hij weer een keer zonnestralen voelen wil de wind…

Dromend van zulk blauw

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 182
Maar dit blauw, dit verdomd unieke blauw, dat brandt zich nu al uit mijn netvlies en laat een grauwe vlek achter die morgen op het perron nog bleker zal zijn. Kind voor een raam, dat was ik ook. Ik telde wielen met een vingertje zo klein dat het bijna niet bestond, alsof ik daarmee de snelheid van zielen kon temmen.…

Traan op het medaillon

hartenkreet
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.571
of ze ontsnapt is aan ’t grote licht Het straaltje licht lijkt schier illegaal en is waarachtig exact op mij gericht Dan zie ik jouw lach in ’t medaillon net zo stralend als je toentertijd was Zo je er toen uitzag in die nachtjapon zie ik je nu achter ‘t ontspiegeld glas Herinneringen borrelen mij omhoog over liefde en afscheid op het perron…
Ton Rijkers28 september 2010Lees meer >

De laatste trein

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 610
mijn dromen ik heb hem al eerder gezien stellen met geboorte en jeugd rijtuigen met beslagen ramen de kussen en afscheid in tranen ik hoor en voel de lucht al dikker worden bij zijn nadering van het station maar in lichte flitsen van ogen en gezichten razen wagons in volle vaart voorbij laten mij alleen gestrand op een donker perron…
wil melker26 februari 2015Lees meer >

4 mei 2015 8 uur in de avond!

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 498
stilstaan om de gevallen oorlogsdoden uit de 20ste en huidige 21ste eeuw Aan het treintafeltje met koffie en koek werk ik aan de wereldpremiere van de muzikale vertolking BOMBARDE over het Bombardement op Rotterdam zie www.nederlands.nl Om klokslag acht uur laat ik mijn pen vallen in de stilstaande trein staar naar een uitgestorven perron…

Het eenzame wintervogeltje

hartenkreet
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 711
Het eenzame wintervogeltje in het Beeckestijnpark terwijl de trein langzaam voorbij dendert, En iemand stiekem een sigaretje rookt op het perron. Zijn veertjes rillen in de scherpe wind, een klein grijs bolletje tussen kale takken. Het fluit een dunne, bibberende noot die verloren gaat in het metalen geraas.…

De droomtrein

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 700
De trein van mijn angsten laat mij op het perron staan laat mij wachten op een volgende omdat de treden te smal zijn ik er geen steun aan heb en bang ben te vallen Steeds vaker moet ik denken hoe zal ik de reis maken wat kom ik tegen op mijn traject een Sprinter met een hoge instap?…

God's grenzen

netgedicht
3.0 met 20 stemmen aantal keer bekeken 2.763
uren even rust wordt er een mooi web gesponnen en het weten weer gesust elke naald als een spuitje hoop verduistert de nacht blind vertrouwen dat ooit door wijze wijzers sloop weer worden handen gevouwen niet de dagen zullen tellen noch de weken van de pijn verdriet is niet meer af te pellen dit is echt de laatste trein al ligt het perron…
metha5 februari 2005Lees meer >

de trein naar kerstmis

hartenkreet
3.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 2.900
het afscheid valt over het perron, houdt de omarming innig vast tot een fluitsignaal ons losrukt en de deur onze lichamen scheidt mijn ogen spannen zich op achter gesloten oogleden en een diepe ademstoot opent ze weer, diep in de jouwe tekent zich het weerzien liplezen blijkt nu geen kunst en gebarentaal hoeft geen uitleg de trein begint…
Linde Vandam21 december 2004Lees meer >

Trouwens

gedicht
2.5 met 22 stemmen aantal keer bekeken 9.898
vingers tegen licht gehouden weten al van hun sterfelijkheid straks liggen ze gevouwen in mijn schoot - nog strelen ze uw zachte huid, nog willen ze om nieuw leven te planten in dezelfde aarde wroeten die hen verderop bedekken zal het einde kent u wel uit uw zorgvuldig weggestopte dromen ik neem die trein en u blijft achter op dat kolkende perron…

Intercity

netgedicht
5.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 582
Er is een druk gewemel op het perron en iemand leest van alle reizigers de namen. Over ons wordt niet geoordeeld. Niet de wet, maar de liefde is het die uiteindelijk regeert. Het enige waar de baas van 't station op let is de vraag wat we van de reis hebben geleerd.…

MOOIE BENEN

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 766
Mooie benen en prachtige haren in een verrukkelijke zonneschijn Ik schatte haar op zestien jaar en de schoonheid stapte uit de trein Mooie benen stapten uit de trein zachtjes landden ze op ’t perron In haar jurk ritselde ‘t fijn satijn ik zei jurk, doch bedoelde japon Mooie benen, zo dicht langs mij dat ik ze al zowat aan kon raken Ik…

Tussen slapen en waken

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 488
ik zie je hollen op het perron overal is het donker rondom waaruit de droomster gehuld in deernis voor het kind met een schok ontwaakt en vervolgens alsof het een profetische droom is de levensgeheimen als een puzzel probeert te ontraadselen plotseling tuimelt het hart dat de herinnering doet herleven aan de tijd van het bedrog het…