280 resultaten.
Paul Delvaux
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.435 in rode waas verdween hij in het duister
zijn sporen glommen wijkend in het niets
nog hoor ik haar liefkozend zacht gefluister
stationwaarts treurend achter op mijn fiets
het leeg perron liet mij in droef gekluister
in ’t vale licht verdween ze als een flits
niemand die nu met mij nog praat of luistert
weer heel alleen blijf ik mijn eigen gids…
mensen schaduwden de stilte
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
574 praten met m'n vrienden
hun ogen dronken het verhaal
gezichtloos koos de voorste rij
niet iedereen kon triomferen
aandoenlijk was een eerst proberen
je hoestte door de rook
streelde opgeblazen ego's
en gaf de dichters je applaus
ik moest je laten gaan op het station
het afscheid kon ons niet verwarmen
de kou kwam harder aan op het perron…
Sneltrein
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.337 Ik ben weer terug op het perron
daar waar het einde begon
Het ging allemaal zo vlug
Een sneltrein zonder eindstation
Hier liggen gemaakte fouten
in het heden
Ze zijn niet meer terug te draaien
Ook al ben ik opnieuw in het verleden
De coupé is leeg
maar mijn hoofd gevuld
Ik begrijp niet waarom
het leven geen 2-de kansen duldt
De trein…
WEEMOEDIG KWIJNMEISJE (2)
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
541 Alice, de ogen zedig neergeslagen
Moest lachen om de rol haar toebedeeld
Later heeft ze -wat moest ze- nagespeeld
Wat anderen nu eenmaal in haar zagen
Ze wilde Eddy du Perron behagen
Maar deze had een ander afgodsbeeld
Platonischer, en op zijn ziel veel eelt
Hij wist Alice te pesten en te plagen
Ze dreigde zich van kant te willen maken…
Het zesde station
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
581 cadans
geeft slapen een goede kans
maar ik ben
wakkerder dan ooit en mijn
bestemming is nog onbekend
ik wil sporen
maar de lege coupé
werkt niet echt mee
debacles heb ik
al genoeg beleefd
er is toch niemand die om je geeft
ik droom
het zesde station
voor mijn aller laatste kans
helaas werd ik
op vier uitgerangeerd
de perrons…
Zonder ramen de trein
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
830 veetransport lijken te zijn -
Tot opeens een vrouw met hoofddoek
Verschijnt achter de tralies van een
Van die luiken - ze probeert naar buiten
Te kijken maar het enige wat ze ziet
Is een gewapende soldaat die zodra hij
Haar ziet onder het uitstoten van
Een rauwe schreeuw zijn wapen op haar
Richt - op dat moment beginnen de tegels
Van het perron…
een ordinaire morgen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
461 ik kan geen tijd meer rekken,
de trein komt aan op het perron.
na een uurtje rustig sporen
met wat lezen en iets snoezen,
in het Brusselse aangekomen
dan roep ik...
leve het werk en de volle bloezen!…
Uit het niets
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
459 nog zie ik hem
oud en bestoft
binnenkomen
langs het perron
in de drukkende
zomers hitte
ook de stilte
neemt weer
bezit met puf
kraak en schuif
rammelende
ketting geluiden
maar geen mens
was te zien of
bewoog toch hadden
wij hier aan het eind
van de wereld
echt afgesproken
om ongestoord
even te kunnen
koppelen en
rangeren…
een rijk man
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
752 ene
naar de andere kamer ga
de lantaarnpalen zijn de
schemerlampen aan de wand
en de blauwe lucht is het
plafond van de gang
de hal van het ziekenhuis was
mijn woonkamer, de refter van de
universiteit mijn eetkamer
de bibliotheek was mijn
studeerkamer, het sportcafé
mijn televisiekamer en het
glazen wachthuisje op
het perron…
" IJsberen "
netgedicht
4.3 met 17 stemmen
655 De dag ijsbeert in de regen,
marcheert over een druilerig perron
op een ver en lege horizon gericht
gedachten boemelen naar een bleke zon
de passagiers tot niets verplicht
stramme ijzers smelten samen
tot slechts een optisch bedrog
in synergie een plan te beramen
met losse eindjes in hun zog
de teugels strak in toom
in trage cadans verdwijnt…
- Flyers-
netgedicht
4.2 met 13 stemmen
523 scherpe prijs,
een betaalbare gedrukte compositie
...de verloren Drèentse akkerwoorden
aan de rand van de gracht herkenden
zoekende eenden bodemprijzen
verbaasd tussen het gras,
de hoge kwaliteit.. levensecht
gedrukte teksten, achtergelaten
op een eigenzinnige manier
digitaal drukwerk
pleegde vluchtmisdrijf
op zoek naar een eigen perron…
Ontworteld
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
648 ooit vertrokken jullie vanaf hetzelfde perron
in de gele trein gestapt bestemming onbekend
kleurde dageraad blauw met schapenwolken
ontlook ze voorzichtig als een passiebloem
groeiden jullie innig doch gestaag naar elkaar
ontmoetten vele hoogtepunten als wel diepe dalen
waar steeds moeizamer uit omhoog geklommen werd
leken obstakels groter…
Basale ganglia
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
552 om het uur vertrekt de dagloner
voor zijn dagelijkse pendelreis
hij maakt zo alle dagen steeds gewoner
verruilt ledigheid voor een vaste prijs
de pendelaar tussen mensen als de zijne
volgt de tegels op het rookvrije perron
terwijl het zog van passerende treinen
lijzig licht verdrijft uit de ademloze zon
langs afgewende blikken van zwijgzamen…
VISSERS NAAST GOD
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
659 Vissers zijn geen watjes
zeker geen eitjes
vissers op zee
en vissers
op het vasteland
Rob Visser van Amersfoort van 'de aanslag'
nu op IJburg, bevestigt
het beroep en de naam
zeg maar de roeping voor Amsterdam
als dominee
Net als zijn broer
Hans Visser van de Pauluskerk en 'perron 0'
nu met emeritaat
mijn geestelijk leider te…
Verdronken in oktober
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
809 wagons
het palet van het seizoen op
gesproken wordt er nauwelijks
mannen schommelen mee met de dans
van de uitgewoonde salonwagen
bleke gezichten onder zwarte hoeden
schaakstukken achter gebroken glas
onbekend vooralsnog de bestemming
gebogen spoorstaven neuriën
een monotoon ritme
op de achtergrond rinkelen bellen
loom wacht het perron…
Als de ondergang van de zon
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
518 bij het ondergaan van de zon
sta ik peinzend op een perron
vanwaar die ene trein terug
al in het middaguur vertrok
ik heb alles achter de rug
niet langer telt voor mij de klok
en goede plaats in een wagon
bij het ondergaan van de zon
vele landen heb ik bezocht
en de steden daar bekeken
nog zo veel meer heb ik gekocht
voor ik hier…
Kil?
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
452 Ik wilde er een beetje uit
want kreeg steeds hulpvragen
En wie stond er op het perron?
De man die 'k eerder had gezien, ergens
blindenstok zwiepend langs ogen
Ik hoorde een goede morgen,
me niet zo gauw bewust
dat het naar mij gericht
en wat hij wou
en ik zou niet
in dezelfde coupe als hij.…
Doe hem ook zo’n roze bril
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
311 Doe hem ook zo’n roze bril
zodat hij dat zomerjurkje ziet
fladderend over het perron
achter de laatste coupé aan
waarin de eigenaresse
waarschijnlijk geen weet heeft
van het flagrante beeld
dat zij achterlaat
Geef hem anders wat zin
niet zozeer de zin van alles
maar gewoon
waardoor hij weer een keer
zonnestralen voelen wil
de wind…
Dromend van zulk blauw
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
182 Maar dit blauw, dit verdomd unieke blauw,
dat brandt zich nu al uit mijn netvlies
en laat een grauwe vlek achter
die morgen op het perron nog bleker zal zijn.
Kind voor een raam, dat was ik ook.
Ik telde wielen met een vingertje zo klein
dat het bijna niet bestond,
alsof ik daarmee de snelheid van zielen kon temmen.…
Traan op het medaillon
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
1.571 of ze ontsnapt is aan ’t grote licht
Het straaltje licht lijkt schier illegaal
en is waarachtig exact op mij gericht
Dan zie ik jouw lach in ’t medaillon
net zo stralend als je toentertijd was
Zo je er toen uitzag in die nachtjapon
zie ik je nu achter ‘t ontspiegeld glas
Herinneringen borrelen mij omhoog
over liefde en afscheid op het perron…
De laatste trein
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
610 mijn dromen
ik heb hem al eerder gezien
stellen met geboorte en jeugd
rijtuigen met beslagen ramen
de kussen en afscheid in tranen
ik hoor en voel de lucht
al dikker worden bij
zijn nadering van het station
maar in lichte flitsen
van ogen en gezichten razen
wagons in volle vaart voorbij
laten mij alleen
gestrand op een donker perron…
4 mei 2015 8 uur in de avond!
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
498 stilstaan
om de gevallen oorlogsdoden
uit de 20ste en huidige 21ste eeuw
Aan het treintafeltje met koffie en koek
werk ik aan de wereldpremiere
van de muzikale vertolking BOMBARDE
over het Bombardement op Rotterdam
zie www.nederlands.nl
Om klokslag acht uur
laat ik mijn pen vallen
in de stilstaande trein
staar naar een uitgestorven perron…
Het eenzame wintervogeltje
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
711 Het eenzame wintervogeltje in het Beeckestijnpark
terwijl de trein langzaam voorbij dendert,
En iemand stiekem een sigaretje rookt op het perron.
Zijn veertjes rillen in de scherpe wind,
een klein grijs bolletje tussen kale takken.
Het fluit een dunne, bibberende noot
die verloren gaat in het metalen geraas.…
De droomtrein
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
700 De trein van mijn angsten
laat mij op het perron staan
laat mij wachten op een volgende
omdat de treden te smal zijn
ik er geen steun aan heb
en bang ben te vallen
Steeds vaker moet ik denken
hoe zal ik de reis maken
wat kom ik tegen op mijn traject
een Sprinter met een hoge instap?…
God's grenzen
netgedicht
3.0 met 20 stemmen
2.763 uren even rust
wordt er een mooi web gesponnen
en het weten weer gesust
elke naald als een spuitje hoop
verduistert de nacht blind vertrouwen
dat ooit door wijze wijzers sloop
weer worden handen gevouwen
niet de dagen zullen tellen
noch de weken van de pijn
verdriet is niet meer af te pellen
dit is echt de laatste trein
al ligt het perron…
de trein naar kerstmis
hartenkreet
3.6 met 9 stemmen
2.900 het afscheid valt over het perron,
houdt de omarming innig vast
tot een fluitsignaal ons losrukt
en de deur onze lichamen scheidt
mijn ogen spannen zich op achter
gesloten oogleden en een diepe
ademstoot opent ze weer, diep
in de jouwe tekent zich het weerzien
liplezen blijkt nu geen kunst
en gebarentaal hoeft geen uitleg
de trein begint…
Trouwens
gedicht
2.5 met 22 stemmen
9.898 vingers tegen licht gehouden
weten al van hun sterfelijkheid
straks liggen ze gevouwen
in mijn schoot - nog strelen ze
uw zachte huid, nog willen ze
om nieuw leven te planten
in dezelfde aarde wroeten
die hen verderop bedekken zal
het einde kent u wel uit uw
zorgvuldig weggestopte dromen
ik neem die trein en u blijft achter
op dat kolkende perron…
Intercity
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
582 Er is een druk gewemel op het perron
en iemand leest van alle reizigers de namen.
Over ons wordt niet geoordeeld. Niet de wet,
maar de liefde is het die uiteindelijk regeert.
Het enige waar de baas van 't station op let
is de vraag wat we van de reis hebben geleerd.…
MOOIE BENEN
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
766 Mooie benen en prachtige haren
in een verrukkelijke zonneschijn
Ik schatte haar op zestien jaar en
de schoonheid stapte uit de trein
Mooie benen stapten uit de trein
zachtjes landden ze op ’t perron
In haar jurk ritselde ‘t fijn satijn
ik zei jurk, doch bedoelde japon
Mooie benen, zo dicht langs mij
dat ik ze al zowat aan kon raken
Ik…
Tussen slapen en waken
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
488 ik zie je hollen op het perron
overal is het donker rondom
waaruit de droomster
gehuld in deernis voor het kind
met een schok ontwaakt
en vervolgens alsof het een profetische
droom is de levensgeheimen
als een puzzel probeert te ontraadselen
plotseling tuimelt het hart
dat de herinnering doet herleven
aan de tijd
van het bedrog het…