534 resultaten.
De wondermooie Aarde
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
473 Ik vond een wonderlijk mooie planeet,
zacht blauw gekleurd door een oceaan
met wat wolkenslierten er tegen aan
lag hij op een zwart fluwelen kleed.
Op dat kleed met sterren als diamanten
draaide die planeet langzaam om zijn polen
heel constant, als de wieken van een molen
en toonde trots al zijn kleurige kanten.…
Warmde in pandemonium
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
693 jij barstte
in de zon
ging nova op
heel eigen wijze
ik warmde in
pandemonium zag
de manen steeds
steiler rijzen
in het licht
van verre sterren
kon ik je na lichtjaren
eindelijk achterhalen
jouw nova gaan
hebben mijn manen
en planeten altijd in
het schrikkeljaar geweten
ze waren tijdelijk
maar in de nieuwe zon
zullen alle…
Wat respijt.
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
853 Als je bent
aan het einde
van het touwtje,
komt de
mors dooie dood
die douwt je
over de rand
van deze planeet.
Wat heet,
hij dondert jou
in de vergetelheid
en vriend het is
vermetelheid
te denken dat je
voor vele flappen
daar aan
kunt ontsnappen.…
Ik maak je na
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
506 ik maak je na
in duizenden foto’s
in tegenlicht
en in woorden die ik kerf
in bomen
of neerschrijf op papier
alle dagen die ik leef
op deze planeet
vol malle mensen
reproduceer ik je
een oneindig aantal malen
opdat de wereld
ooit wordt als jouw lichaam
warm en zacht en mij omhelzend
opdat de mensheid
ooit spreekt met jouw stem:
fluisterzacht…
korte schittering
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
498 haar bed de verre
planeet waarin ze met
heldere ogen de randen
van het leven registreert
in haar voltrekt zich
de trage kleine tijd
haar ogen reizen naar de
dwaze wegen die ze ging
van alle winters ter wereld
is deze dieper dan de stilte
hij vindt zijn hart
in de dood
een ijle toon van weemoed
fluistert hoe het gras
de sneeuw…
Mayday Mayday
netgedicht
2.6 met 11 stemmen
549 Moeder Gaia draait
haar blauwe planeet
in trage banen
door het doffe stof
en nevelige dampen.
Ruimhartig deelt
de oermoeder
van het ruimteschip
haar reserves
zwijgend uit.
Zij toont de wereldlingen
dat oneindigheid niet bestaat
het vermoeide
m’aidez m’aidez
blijft ongehoord.…
EEUWIGE DOPING
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
1.416 Wat ik krabbel op papier
Zullen wijze woorden zijn
Klinkend als een lied
Repeterend als refrein
Het hoofd vol met spinsels
Over de vrede op aard
Hoe dat tot stand te brengen
Terwijl jij mijn kindje baart
Een nieuw klein leven
Op deze verdorven planeet…
Eindeloos
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
940 Ik probeer de tijd te meten
een seconde, zo verdwenen
een minuut, een kort geweten
maar dagen te kort voor stenen
weken zwijgen voor planeten
een maand zoekt naar fenomenen
jaren tellen in het weten
zoals eeuwen tijdloos schenen
De tijd is nog nooit gevangen
In momenten en gedachten
Tijd bestaat voor jammerklachten
Tijdloos is ook zielsverlangen…
Wie ben ik??
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
1.155 Op de planeet ben ik niemand.
Maar wie ben ik dan.
Ben ik iemand of ben ik niemand.
Ik ben een droom.
Ik besta niet voor andere mensen.
Net zo min als zij voor mij bestaan.
Waarom is deze wereld een illusie.
Waarom ben ik een illusie.
Wat is dan de werkelijkheid.
Wie ben ik?
Ik ben wie ik ben.
Altijd anders nooit hetzelfde.…
oerslurp
netgedicht
3.8 met 15 stemmen
1.392 na die nacht waren de sterren
veranderd evenals de zon
de maan en de planeten
jij schiep het tomeloze zweven
naar een ster achter een ster
het gieten van licht
verdampen van waterstof
wolken van methaan waar
doorheen het heden trager reist
in dichtheid bijna stolt
zich om massa stulpt
gewicht heeft als regen
in zwarte gaten valt…
waarheid
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
599 Mannen die worden onthoofd in de krant
In een ander land
Een land ver weg van ons hollandse paradijs
Waar de vogels op de takken blijven zingen
De rivieren stromen
En er kinderen zijn die nog dromen
Ver weg
Een strijd
Om de waarheid
Onze planeet
Verdeelt
Op de televisie het beeld
Zwarte kruizen
hel
duisternis
mist
Een octaaf
lager…
Licht dat liefde is
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
568 Achter de waan van de dag,
wentelen trouwe planeten,
straalt onze zon.
Achter de waan van onze illusies,
blijft trouw ons hart kloppen,
stroomt ons bloed.
Achter de waan van domme macht,
leven sterfelijke gedachten,
wachtend op de dood.
Achter de waan van blindheid,
zien blinden licht.
Licht laat leven.
Licht dat liefde is.…
Water
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
552 Water is ondeelbaar
zelfs één druppel blijft water
net als de zee een geheel
Zo ook het heelal met
z’n sterren en planeten
De aarde en al wat zich
daarop bevindt
een geheel in het geheel
God is als water alomvattende
alle druppels ook ik
ben van al die velen één
Zo zijn ook wij allen
ook al voelen we ons soms alleen
allen zijn en…
Natura Naturans
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
533 Onderworpen aan rigide wetten
Volgt de aarde een permanente baan
Die zich nergens tegen kan verzetten
En onaflatend door blijft gaan
Zodat als we heel precies kijken
Naar planeten, atomen en rivieren
Je ze geen haarbreedte ziet ontwijken
Aan hun vicieuze zwieren
Curieus dat wij mensen op den duur
De constitutie ervan ontdekten
En gingen…
Hebzucht
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
590 Op de planeet waar ik sinds kort verblijf,
hebben wij het voor elkaar gekregen,
dat de warmte is gestegen,
door de hebzucht die ons drijft.
Hebzucht, het moet steeds meer,
genoeg is zelden nog genoeg,
voor matiging nog te vroeg,
dus nemen we van wat er nog resteer.…
Bokshart Luc van Dam
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
555 Bokshart Luc van Dam
De beste bokser die ik nooit heb gekend
Hij was technisch en een groot talent
Maar toch miste hij 1 ding
Luc van Dam had geen Bokshart in de ring
Had hij het maar bezeten
Dan hadden de wereld titels voor het oprapen gelegen
En kon hij alleen nog boksen op andere planeten
Maar helaas we zullen het nooit weten
Ach…
Galileo Galilei
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
579 “De zon draait door gods wil om de aarde”
had de Moederkerk met alle geweld beweerd.
Dat dogma bleek echter zonder waarde:
de feiten bewijzen anders, heb jij ons geleerd.
Jij keek met open geest en opgetogen
naar wat men het firmament noemt.
Wetenschap en aarde heb je bewogen:
je wordt door iedereen geroemd.
Formeel mocht je dan buigen,…
luchtbel
netgedicht
2.4 met 18 stemmen
2.326 De planeet mag oplossen in bonte bubbels.
Grijze dagen, zoet verdriet.…
tristesse
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
765 'schuilend onder het droppelend lover'
met deze fraaie volzin van de jonge dichter
Hans Lodeizen begon het destijds
de weemoed van weleer die nooit verdween
maar altijd hangen bleef
in mijn persoonlijke dampkring
de vasthoudendheid van melancholie
die rondwaart als een onontdekte planeet
in de ruimte die mijn wereld heet...…
noot
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
559 planeet van kleine ronde steenkool
door electrische ontladingen soms gekleurd
neigt naar het uitspansel, waar
een driehoofdige helhond rust
en een versregel in twee helften wordt verdeeld.
deze pleisterplaats wordt opengelaten
voor een voortreffelijke beschrijving van
ijl gas, in de luchtomhulsels om de zon.…
er leeft iets zuivers in jou
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.127 mijn woorden tasten
in terughoudendheid gemanteld
door jouw halfbekende planeet
terwijl uit elk gaatje in die blik
een vruchtbare warmte
aan jouw kernen ontstijgt
waarop ik lijk te drijven
geen slag, geen stoot gewoon
mezelf, zonder te zinken
naar de twijfel en de stress
er leeft iets zuivers in je adem
in je ogen, in het…
Dromen
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
1.085 Dromen,
ze zijn de heersers van de nacht
maar verdwijnen weer tegen de morgen,
een waardevolle bron van kracht
om te vechten tegen al je zorgen
Dromen,
zwevend tussen de sterren en verre planeten
landen op de heldere maan,
even alles mogen vergeten
even weg van dit aardse bestaan
Dromen,
waarin ik van wolk naar wolk loop
genietend van…
Pit zonder vrucht
netgedicht
4.6 met 9 stemmen
532 De aarde, blauw aangezicht
in het kosmisch kille licht,
je wrijft je warm, op vlucht
tussen planeten, waarvan we
de namen zijn vergeten, ik dicht
een arm om je middel heen.…
glazen bed
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
594 ze graaft door
lagen behang
verf en gips
uit het plafond
snijdt ze een
halve maan een
kijkdoos voor de
heldere hemel
sterren manen en
planeten scheren
langs elkaar heen in
het grote universum waar
kleurlawines uiteen
spatten terwijl zij de
oversteek maakt in
een gammel linnen
bootje naar het
kleine universum waar
niets…
Schrille tonen
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
406 wind in schrille
tonen de dodenmars
bloemen
knappen niet af
maar leggen
zich plat uit
deemoed ter aarde
in een kris kras
pandemonium
vullen bomen
de kerkhoven van
het gigantische bos
schoon geregende
wortels bekijken
de immense
ondergrondse
hoeveelheid lijken
ook zij zijn geveld
door buitensporig
geweld waarvoor de
planeet…
Allerheiligen Allerzielen
netgedicht
4.5 met 15 stemmen
855 Melkweg
rondeborstige planeten
ontwikkelingskracht, magnetische velden,
grote beer en kleine beer
sterrenstelsel
in winterrust
kernfusie in mistbanken
winterslaap die wakker wordt
smeltkroes van graven
beginnen te praten
straalstromen van geluk
ieder opgelucht
zielsverwanten die opstijgen
heelal verblijven
lichtflitsen
duisternis…
Sterrenfiets
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
520 Voorbij planeten, groot en klein,
de sterren twinkelen, ’t is fijn.
Een droomreis, zo oneindig klaar,
een kind op de fiets, wonderbaar.
Geen verdriet hier, enkel lach,
fietsend door de sterrenpracht.
Zo klein op aarde, nu zo vrij,
sterrenkindje, jij en ik.…
LEVEN
snelsonnet
3.0 met 37 stemmen
3.901 Als ik weer ui met bonen heb gegeten
(een culinair legaat van grootpapa)
en daarna een dessert van pruimenvla,
dan resulteert dat vaak in natte scheten.
Da’s dus met waterdamp methaan-gas geven
en ik verzeker u: dat maakt veel leven.…
Astrologisch vers voor Joke
netgedicht
2.4 met 14 stemmen
1.522 Aanschouw de constellaties en ecliptica,
kijk hoe de zwervers langs de hemel gaan,
onthoud de baan waarin de planeten staan.
Vertrouw het woord van Kepler,
herlees 'De Stella Nova',
verwarm je aan de krachten der natuur,
gedenk de liefde en de passie
tot in het laatste uur.…
Het heelal van fop
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
668 Het heelal is heel en al
eender
een eindeloze ruimte
met sterren en planeten en de zon
's nachts kan ik ze zien
en lijken ze heel ver weg
en toch dichtbij
vooral de maan is helder
en houdt mij wakker
en zit vol kraters
en schuift soms voor de zon
en dan zitten we in het duister
voor heel even maar
'k wou dat ik wist hoe het…