1291 resultaten.
narcissus pseudonarcissus
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
1.176 wilde narcis bolgewas
Griekse praal
schittert in het gras
je verwacht heel wat
maar wat een prutbloem
in de vaas
slappe was
kroon diepgeel
toont trompet
matgele slippen
vormen bloemdek
kleurt zoals het voelt
alles zo week
de schede kan
ermee door
bruin kleurt
van perkament
eenmaal gesneden
droge doosvrucht
ongelogen
nat m…
De keuze
gedicht
3.1 met 34 stemmen
9.922 geef mij een boom
een stastam
een groeilong
die zwaait en zwenkt
in de tijd.
in de volhardende wind
sta ik liever getergd
in regen die striemt
dan namaak-goden te dienen
met een neer-zwiepend lijf
en voze vruchten.
-----------------------------------------------
uit: 'Onder een leeggewaaide boom', 1982.…
HEB MEELIJEN
poëzie
3.8 met 10 stemmen
4.468 Heb meelijen met de bomen, laat
de bast hun ongeschonden;
bewaar ze voor de nijdigheid
der kwade nagelwonden;
geen onbarmhartig mensenkind
ze dood en kwelle: geeft
de vrijheid aan des Scheppers hand,
die in hun lenden leeft.
Hoe schandelijk ontmaakselt en
ontmooit gij mij de vrome,
de vrije en blije bomen, die ‘k…
Plombenblad
poëzie
4.0 met 6 stemmen
4.094 O, plompenblad, dat schommelt
Al op en neer als ’t water deint;
Doch groener nog dan ’t kroosveld schijnt,
Wanneer ge er opsteekt overeind,
Tot gij verzinkt, verschijnt, verdwijnt,
Als ’t onweer, nu het daglicht kwijnt,
Schor rommelt!
O, groene bies, bewogen
In de onbewogen avondlucht
Door ’t vallen van een beukenvrucht,
Door ’t suizen van…
cardamine pratensis*
netgedicht
5.0 met 8 stemmen
1.069 van ouds willen we vijftig dagen
na pasen een kruisbloem pinksterpaars
ook al toont ze veelal lila rose
onder aan de stengel in wortelrozet
bloeit met hemelvaart vaak nog net
late lente vertraagde groei
nu staat ze in volle bloei
kijk en pluk aan de slootkant
met mate hou ze wel in stand
zijn thans bedreigd als soort
op gazon en veld groeigestoord…
Victoria Amazonica
netgedicht
4.8 met 8 stemmen
1.074 de oude koningin-moeder Victoria
reuze in kussenblad lucht gevuld
drijvend in stromen en getijden van de Amazone
heeft in de Hollandse hitte haar kans genomen
de oude Lady Lelie vijftig jaren oud
zit te Utrecht voor het eerst in de knop
met ananasgeur bloeit zij twee nachten
toverend in kleuren van helder wit
via licht roze naar diep paars…
Manshoog ´t gras
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.124 Bijna manshoog
het gras hier
Van watervogels
hoorbaar vertier
´t roept en lokt
Vragen stellen we uit
aan de groengele oever
van de trage rivier
Wij nestelen ons
wijken eerst
aren en halmen
leggen zich als
bij wind neer
Wij,gelieven
weten van geen
talmen
geven ons blozend bloot
En de vogels...
- naar ik hoop -
zijn met…
op zoek naar de stinkzwam
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.113 wie zoekt zal vinden
reeds meer dan een uur
loop ik mijn neus achterna
op humusrijke grond in het bos
het waait hier flink
de roze stinkzwam
stinkt toch een uur in de wind
zegt mijn zwamboekje
zijn kleine rode broertje
Multinus Carinus
je zou van zijn stank
zelfs om moeten vallen
ga ik nu tegen de vlakte
was zojuist mijn gedachte…
Tulpen
poëzie
3.8 met 12 stemmen
3.434 Gij die, op uw steel gestegen,
schijnt te zijn uit zon gedegen,
die met uw doorvlamd gewaad
Drachtig in de velden staat,
gij die, nog in 't morgendomen,
tegen vroege-voorjaarsbomen
ijl de verten bloeit en brandt, -
in de verten van mijn land,
in de verten, waar de scholen
witgedekte wolken dolen,
waar de wereld in het rond
uitligt aan…
AAN DE LINDEBOOM
poëzie
2.5 met 10 stemmen
4.612 o! Wat schoon-, wat bolgekruinde
lindeboom
van verre ik staan zie, blinkende in de
morgendoom!
Heel is hij gewelkerd al, en
duizendvoud
van verwen, langzaam afgesleten
guldengoud.
Dag en schijnt er op, noch noense
zonneglans:
‘t is vochtig en de hemelkomme is
duister gans.…
Een bloempje blauw
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
815 Een bloempje blauw satijn en zacht
Vol ermee een tak
Groei een stamper en een steel
Bloei een draadje met wat meel
Wees met jou de kracht…
Aan de overkant
gedicht
1.9 met 14 stemmen
7.261 Aan de overkant
wordt een boom omgezaagd
op de kade liggen takken
de boom ploft neer
het licht valt op de stenen
vier mannen in oranje overalls
leggen stalen kabels om zijn bast
hij wordt opgehesen
de boom komt langs het raam
de kamer verdwijnt in zijn schaduw
de mannen schreeuwen
de boom trekt verder door de lucht
die blauw is als een poppenoog…
De tuin der poëzie
netgedicht
3.7 met 19 stemmen
972 Een beetje Pokon doet meer voor groei
dan het knippen van bonsaiboompjes
Mijn bloementuin is leeggebloeid
Het oude hout is blijven staan
maar verse loten weggesnoeid
De jonge takken zijn gerooid
De tuin bleef achter, leeg berooid
waar alle groei werd uitgeroeid.…
De peppels
gedicht
2.8 met 14 stemmen
6.943 In hun windschermen tegen 't noodweer
Vielen kijkgaten voor verspieders;
In hun marskramerskist geen proviand;
Niet langer land van melk en honing.
Het jaagt drukdoend door je bladeren,
Peppels. Wijk niet voor de klompenmakers.
Met groot materieel rukt de nacht uit,
Langs je stammen siddert wind en geest.
------------------
uit: 'Vuur…
Uch
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
1.108 Hoe?
kunnen wij
opgesloten blijven
aangezien wij gemaakt zijn
om te vliegen
vliegensvlug
uch uch uch
zzz
mug
slaapt
slaapt
zzzz
mug ga af
zo maf
zuig het bloed uit mij lichaam
en de slang
gang
licht
gang
eind
luch
eind
pad
ga
en wacht
nooit meer op
het eind
dat komt
ooit
uch
uch
uch
luch
geen oogst dit jaar
alleen maar…
Naar buiten gauw, om bloemen in te gâren
poëzie
3.6 met 5 stemmen
1.405 ‘Naar buiten gauw, om bloemen in te gâren,
Naar buiten!... hoor de winden somber jagen.
't Is winter, ach! waar zijt gij heengevaren,
Of frisse geuren, schone zonnedagen?
De min verjongt mijn hart; ik, arme dromer,
'k Meende t'allen kant de jeugd te vinden,
En juichte: hé, naar buiten, lief! 't is zomer
En alle mensen zijn mijn goede…
Braamstruik
gedicht
3.1 met 34 stemmen
17.177 Vlinders en bijen wijlen bij de roze bloemen.
De groene en paarse bramen zijn alleengelaten.
Zijn zij zichzelf genoeg? Missen zij niet het diepe zoemen
waarmee de bijen tot de bloesems praten?
En 't sprakeloze, wankele evenwicht
waarmee de vlinders op haar blind gezicht
zich even nederlaten?
------------------------------------------------…
Wintertuin
netgedicht
2.6 met 11 stemmen
1.090 een waterig zonnetje belicht met haar stralen
het roze van het laatste roosje aan de stam
wat restjes boterham op mijn rondje
liggen er te wachten op bekjes die het op komen halen
een merel staat met schuine kop
de snavel gericht op de nog natte aarde
zijn pootjes trappen plots omdat hij wat ontwaarde
aan de clematis hangen nog wat pluizen…
Pulmonaria officinalis
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.012 Een plantje waar ik iets mee heb.
In de natte grond waar zonnestraal weinig komt.
In een altijd donkere hoek.
Zoals ikzelf vluchtend het grote licht,
vluchtend de sterke stralenbundels van de zon.
Dagschuw ben ik, ik ben eigenlijk een soppig kruid in nevel,
bittere angst en met bloemen ook zoet.
Dat plantje bloeit zo mooi tweekleurig.
Eerst…
Hortus Botanicus, Leuven
gedicht
2.6 met 26 stemmen
8.215 Maar elke plant, hoe onaanzienlijk ook,
wordt hier gekend, genoemd bij naam
en toenaam, een belofte van genezing.
Kruiden gewassen tegen elk verdriet,
met namen zingend van al wat ontstond
in zeven scheppingsdagen.…
BREDASE BOMENTAAL
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
614 De hoge blanke toren
van de ruimdenkende Grote Kerk
ziet met voldoening neer
op die brede levendige Markt
en oude straten daaromheen
waar mensen gezellig samenzitten
onder zoele platanen
wier luchtige onbekende spraak
de geest der Middellandse zeekust
naar deze stad roept om er te toeven
vol bezadigd rijk gemoed
de zachtgroene top
met…
BOOMKWEKERIJ
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
611 Jonge tuja's staan in lange rijen.
Streng verleden, vol knedende handen,
kneep, duwde, snoeide, deed hen belanden
op grond, verkruimeld als omwoeld door bijen.
Geuren van hars en bezweet geld vrijen
hier met elkaar, willen zich verpanden
aan onstuimig leven zonder banden.
Laat die kooplustige toekomst betijen.
Avondzefier streelt de kleine…
De Wilde Hyacint
netgedicht
4.7 met 36 stemmen
1.327 Onderweg vangt men haar speelse blik
geworpen in de schoonheid van het moment
aangekleed met schoon gewassen naaktheid
gedragen door geestgronden van verbeelding..
wild van smaak en vooral oogstrelend
verflauwt de streekverwant sterk in oorsprong,
bescheidenheid siert het omschreven…
morgenplantjes
netgedicht
1.8 met 6 stemmen
621 ik ga morgen plantjes kopen
voor mijn lief in de tuin
alles dat groeit en bloeit
maakt de zon in haar wakker
ik ga morgen plantjes kopen
voor mijn lief in de tuin
maar eerst snoei ik haar takken,
zet ik mijn spade in haar aarde,
morgen kust zij zijdezacht
een brekelijke ochtend
neemt het tere groen in haar handen…
gezicht
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
581 speel met bliksem
kick op de donder
wij klimmen op
maar het stopt
op zolder
de kelder in me kop
het huis gaat op slot
de ramen slaan dicht
het is een wonder
eindelijk een nieuw gezicht…
randplant
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
615 en daar steekt
zomaar
madelief haar kopje op
ze wilde niet
tussen het gras
maar ze kon niet anders
naar de knoppen
opbloeiend, omdat
ze er anders niet was…
Jacaranda
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.392 ik droom
het blauw
van de
jacarandaboom
oogverblindend mooi
in zomertooi
zie ik het blauw
van de geurende bloemen
dan kan ik alleen
de jacarandaboom benoemen
ik zie de intense kleuren
bijna onnatuurlijk
zo het lijkt
figuurlijk
zo het blijkt
abstract
als nep, een onecht geheel
prachtige bloemen
en het zijn er veel
apocalyptisch…
Het roosje.
poëzie
2.4 met 8 stemmen
3.195 Een jonge tuinman kweekte teder
Een roosje, dat zijn bloembed droeg;
Behoedde 't wel voor buiig weder,
En gaf het warmte en vocht genoeg.
't Was eindlijk zeldzaam schoon ontloken,
En menig had en kocht het graag:
‘Het is voorlang mij reeds besproken’
Was elk bescheid op elke vraag.
Nu plukt hij 't zorglijk van de stengel,…
Citroengeranium
netgedicht
4.0 met 14 stemmen
649 Zoals je daar staat, fier voor het raam,
en geur verspreidt, zo aangenaam,
gelijk het sap van verse citroen
met je sierlijk blad van heldergroen
dat bedekt met viltige harigheid
mij vaak tot strelen heeft verleid,
weet jij mij steevast elke morgen
een waar genoegen te bezorgen.…
Onvergetelijk vergeet-mij-nietje
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
624 Niet aflatende aantrekkingskracht
van bloemen met het helderste blauw
welhaast een hypnotiserende macht
als ik jou tussen het groen aanschouw
Of jij nu staat op weidegronden,
op akkers of langs de rand van een weg
langdurig houd je mijn blik gebonden
word je in mijn geheugen vastgelegd
Is het toeval dat jij die mij steevast behaagt
de naam…