370 resultaten.
Bij naam geroepen
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
1.168 O ik speel in dromen in ruimten
zonder hoeken, niets te bezeren
niets te breken, alleen het licht
is dof en onzuiver van geweten
De herfst staat pril in het begin
en toch is de kou te zien in bomen
langzaam sterven ze - al is het
niet voor lang -
Maar wie ziet het verschil tussen
't geschrei en het gejoel van kindervreugde
neen, die tijd…
Mijn liefste bloem
netgedicht
2.8 met 16 stemmen
2.101 Want hoe de nacht ook eenzaam spreekt
mijn liefste, jouw woorden minnen
mijn smart en maken het bloed diep rood
naar de kleur van liefde in een eeuwig
voor jouw kloppend hart
ik spreek slechts in eenvoud doch
ook met trots wanneer jij
in mijn woorden huist
die ik met wijsheid
naar je heb verwezen
het groen zó ook pril is jouw bestaan…
Een geschenk van het licht
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
526 Hij siert zijn genade
met wenkende ogen
in een vruchteloze wereld
waar huilende wolven
uit zijn hand eten
En als hij het menselijk landschap
gedachteloos aaneen rijgt
in een overvloed
aan zwijgzaamheid
vult hij leed met liefde
Op de tweesprong
van een pril ontwaken
wrijft hij de tover
uit verwarde zielen
Als zijn nectar hun…
Waterweide
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
636 We waren jong als veulens
onze staarten nog verschroeid
zo pril in Januari
half doof van knallend vuurwerk
ruiste schemerig de rivier
onder ons het verdronken gras
de oevers in een eenzame kleur
de trage stroom een slagader
in het lichaam van het lage land
waar stilstand tegen stroming vecht
aan de waterbomen de toverballen
met de kleuren…
Catherine
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
3.118 dochter, schakel van liefde
ontluikend en pril
je pubert op de weg naar
volwassenheid
vandaag verliefd
spring je treden
in paren naar beneden
morgen bedrukt
kruip je weg
in de kelder van jezelf
ik sla je gade en zie
brokjes van mezelf
hele delen van je papa
wij puzzelden samen
een kind, dat toch uniek is
groei naar je eigen dromen
maar…
Lente
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
596 ik raak bezwangerd
door de lucht
van het donzig groene veld
in mij groeit
weer de vreugde
als de lente over
pril leven vertelt
hoor vogels
hun liedjes fluiten,
voel hoe lammetjes in de wei
ons zo vertederend bewerken
en wij hen opgetogen in
onze blijde harten sluiten
het is lente, het is weer lente
roep het van de daken…
aangespoelde
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
592 als een bruid zo lieflijk en pril
van verlangens gestrekt
op een strand van scherven van glas en
schelpen en vogels verlamd
met de ogen al starend uit
andere tijden achter de dagen
door omstanders belangeloos de haren gestreken
de handen gevet en verbonden
en de dorre benen van kleding gevild
maar te laat
geborgen haar stem nog
rustend…
roze
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
620 haar naam danst als een veld vol bloemen…
ze steelt mijn hart voor
altijd uit mijn blije ogen, ik leg het graag
blind voor haar neer
stil ontroerd vindt heel mijn wereld
slechts verwondering en zacht
zing ik van poppedeintjes,
van een maannacht vol geluk
groot en rond verraadt haar zachte schijn
dat licht heel toverachtig pril kan zijn…
1 april
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
1.326 als je toch graag wil
na je huiswerk mag je gamen
1 april
buiten is lekker weer
op straat is het stil
terrassen zijn leeg
1 april
er zit een mondkap op je gezicht
en een doorzichtige bril
een sciencefiction film
1 april
we zijn creatief en lief
er is minder geschil
we geven geen handen
1 april
we luisteren
het voorjaar is pril…
je spriette hoog
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
1.397 spriette hoog
met takken naar het blauw
wortels in de de grond, bevroren kou
ik zie je reiken naar de zon
een zacht bewegen in de lente
sneeuw nog aan je voet als winters rente
je stam is warmer nog dan mijn
gedachten, ik voel de stromen gaan
die al zo lang op voorjaar wachten
we sprankelen in samen denken
lachen zacht, ontwaken pril…
Sjijkkel
netgedicht
2.0 met 9 stemmen
1.182 te bochten
bewust natuurlijk vergezocht
plezier te gallen, bakken gallen
Doe jij maar net of u
jij die eigen kromme tenen
schopt in lijden, al geleden
ver buiten het boek gegaan
Als republieken het verzieken
lijkt het steeds meer op retour
vanuit stekend wegwijs wijzen
Handige grepen, vuile streken
bij het verlies dat schrijnend pril…
Geen Half Ei...
hartenkreet
4.0 met 9 stemmen
907 't Was ook nog
zo pril en fragiel,
als was het
een lampenglas...
Maar ook opgelucht
door de genomen
beslissing,
want niets geeft
zo'n goed gevoel,
als een genomen
besluit...
Diep in mijn hart
wist ik al wat ik wilde;
Dan moet je het zeggen:
't Is over, en uit!…
Dag kleintje
hartenkreet
3.4 met 8 stemmen
1.157 Dag kleintje
dag voor altijd
dag kleintje
bedankt voor je
aanwezigheid
het was maar heel even
toch was jij een leven
zo klein en zo stil
zo teer en zo pril
ik weet niet wie je was
of wat je worden zou
ik weet niet wat mis was
of wat er komen zou
het doet me toch een beetje pijn
blijkbaar mocht jij er niet zijn
mysterieus ben je…
wind
hartenkreet
3.0 met 10 stemmen
657 Altijd weer zingt zij in de kruin
Rechtop krom gevallen of schuin
Tergend fluisterend vals en schril
Doet lover sterven en maant tot pril
Wortels verankerd in noeste grond
Klauwen zij met vergroeide aders
Basten ruw doorstaan rauw getij
Vals belaagd door stormende daders
Zingt daar niet vogellijn in gevallen kroon
Laat zich door winden…
het meisje van toen
netgedicht
4.3 met 10 stemmen
673 weer zag ik je foto
het meisje van toen
schuchter en verlegen
bang voor een zoen
maar dromend van jongens
hun lach en gepraat
je wilde een vriend
die alleen met jou gaat
gewoon samen lopen
waar niemand je kent
een bank en de kus
waarmee hij jou weer verwent
de lente was pril
het zomerde even
één kus niet genoeg
hij wilde…
De blauwe bovenkant
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
585 het donker als het
licht wordt in je hoofd
je hebt gekozen
maakt je passen veel te groot
omdat je bang bent voor de schaduw
zie je balanceren op de rand
de blauwe bovenkant
van eindeloze diepte
ik heb geen zorgen over jou
je lopen is wat onbeholpen maar
je bent nu voor het eerst jezelf trouw
de wereld opent zich opnieuw
heel pril…
De blauwe bovenkant
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
483 het donker als het
licht wordt in je hoofd
je hebt gekozen maar
maakt je passen veel te groot
omdat je bang bent voor de schaduw
ik zie je lopen op de rand
de blauwe bovenkant
van eindeloze diepte
heb geen zorgen over jou
je lopen is wat onbeholpen maar
je bent nu voor het eerst jezelf trouw
de wereld opent zich opnieuw
heel pril…
Seizoenen
gedicht
3.1 met 15 stemmen
9.533 Hoe vlinderlicht het licht
over het nauwelijks groen
zo pril als ik
waartussen ik
begon aan mijn seizoen
De toon van 't groen werd diep
de tuin kwam vol geluid
want wat mij riep
bedrieglijk riep
liep met de knoppen uit
Hoe kort o argeloze
voel je de zon maar branden
nog tuimelen rozen
over rozen
ze roesten aan de randen
Straks…
In de stilte
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
548 Ik schrijd alsmaar voort en verder, als een pril,
jonge schaapherderin... .
Ik teken op, bedenk en sta in verbinding met
een hoger bewustzijn, dan de mijne.
Mocht ik slechts dáár gaan staan, wat ik beoogde:
bogen zullen staan en vallen over mij, voor mij.…
Cursief ?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
527 Gesmoord in twijfel en
maakt subjectief om dat
pad alleen te gaan over
de naakte pagina’s van
het laatste hoofdstuk
waarin ik werd getroost
door mijn lief, eeuwen
pril geluk op vergeeld
perkament, maar altijd cursief.…
Seizoenen
gedicht
4.0 met 3 stemmen
3.626 Hoe vlinderlicht het licht
over het nauwelijks groen
zo pril als ik
waartussen ik
begon aan mijn seizoen
De toon van 't groen werd diep
de tuin kwam vol geluid
wat wat mij riep
bedrieglijk riep
liep met de knoppen uit
Hoe kort o argeloze
voel je de zon maar branden
nog tuimelen rozen
over rozen
ze roesten aan de randen
Straks valt…
Kruipende maan
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.723 De maan kruipt naar de late avond
ik denk weer terug aan de oude boomgaard
en het vrijen met mijn overleden man
toen de liefde als lente zo pril was
mijn oude avond kruipt naar de maan
alsof mijn man mij weer kan zien
met appelwangen en perenbloesem
in mijn hart dat nimmer blind was
voor zijn liefde en genegenheid
mijn lichaam kruipt naar…
oorlog
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
1.054 En terwijl ik buiten de beginnende lente ervaar,
pril groen en drukdoende vogeltjes,
zullen zovelen rouwen om hun dierbaren, die niet te vervangen zijn.
En nu, nu de tranen branden in mijn ogen,
bid ik tegen beter weten in om Vrede.…
Berenklauw in blauw
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
794 wallen bruin van d`r gezemel
in purper schijn van zonnehemel
haar dorre klauwen in gebed
De brandewijn is al verdampt
toch blijft vergane glorie wenken
ze prevelt zonder na te denken
geheest accent, bekroond en stram
Ze dompelt polsslag in het blauw
laat daar haar slinken verder rijpen
zonder het helder te begrijpen
In schemering keert pril…
Kriebels
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.482 Jij bent mijn eerste kievitsei
en kwikstaart over mijn palet
ik vind je in de lentewei
en in mijn winterbed
Ik voel je gloeien in de nacht
zie flanel en zijden kant
in het schemer fluistert pracht
en alles in mij brandt
Al is de morgen nog zo pril
jij bent er vroeger dan de zon
vredig adem je de wereld stil
en ik nip uit jouw frisse bron…
teagan
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.949 pril broos teer fragiel
geraakt was ik
tot in mijn ziel
een wonder voltrok zich
onder mijn ogen
was het of hemel
en aarde bewogen
een geboorte
zo stijlvol
mooi en pracht
zag ik hoe jouw mama
jou ter wereld bracht
het moment dat jij
het levenslicht zag
verscheen er bij mij
een intens warme lach
gevolgd door een flinke huilbui
toen…
geluk
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
2.414 laat jij in mijn hart
de zon weer schijnen
en donkere wolken
totaal verdwijnen
zo klein en pril
je nu nog bent..
mijn liefde voor jou is
rotsvast en ongekend.…
Laat me
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
601 de zonnestralen over zee
naar verre landen witte stranden
deinen sierlijk golven mee
laat me inspireren door
de wolken hoog in de lucht
teken grote vogels op linnen
begeleid ze op hun vlucht
laat me zingen over
de ongeschreven noten van weleer
over het toen en het nu
geronnen hartzeer
laat me dromen over
de onbezonnen liefde zo pril…
geen titel
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
692 M’n lief,
op dagen dat het leven zoet is
en wij als in het pril begin,
sluipt soms een weemoed
bij me binnen
en wordt het nu herinnering
van wat wij zijn,
van wat we waren
en wat er voor ons komen moet
laat zich al raden:
je zult m’n kussen in je armen
nemen, het wiegen
en me grenzeloos bewenen.…
In een distillaat van liefde
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
629 Ik steel je lach als een pril ontwaken
In een zee van tijd zal de liefde
warmte aan onze vriendschap binden
ik leun mijn loom verliefde lichaam
tegen je vastberadenheid aan
we zwijgen intiem
in ogen die gedachten aaneen rijgen
tot de winter
als ouderdom
wijsheid
verworvenheid
ons deel is geworden
en gebreken de vruchten zijn…