2090 resultaten.
De kapitein
hartenkreet
2.8 met 27 stemmen
3.337 De laatste weg
De laatste reis
De laatste vaart
Naar het Hemels paradijs…
komen en gaan
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
525 de trein als mijn
moederschoot
de reis naar de bron
waar adem begon
verloren geboortegrond
uit de donkere tunnel
altijd weer terug naar
het moederland
nog vóór het schelle licht
de zinderende halmen
en de kersenboom
de verlorenheid die
door de ziel kruipt
de trein als een
moederschoot
de reis naar vroeger
terug naar de bron
nog…
Het verlangen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
562 De reis, de bestemming en de rust
Ik ben vergeten waar ik ben
Mijn geheugen daagt mij uit en sust
Zo snel als een schot
Die voorbij raast
Het is al te laat
Mijn reis niet bewust
Ik ben aan het overleven zonder adem
Ik stik in de rust
Met afleiding als lust
Ontspanning naar een leegte die mij kust
donkere gedachtes maar de regenboog in aanzicht…
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1 Ik heb het middeleeuwse heffingsvers willen handhaven zoals je dat nu nog op straat tegenkomt:
Raád eens wié ik tégen kwám
Jópie mét haar eígen mán.…
voor altijd thuis
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
528 zonnebloemen
in een aarden
vaas stilleven
in drie
tinten geel
vernislagen
vermengden zich
onlosmakelijk
met wie je van
origine bent
bewogen
over verre
grenzen
reizen uit de
comfortzone
het fragiele
overschrijdt niet
langer grenzen
het kostbare oude
verplant men niet
zonnebloemen in
een aarden vaas
stilleven…
Goedendag/Dobar dan!
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
500 1.
Mijn geliefde chauffeerde
mij onz' woonplaats - station
Daarna afscheid op het perron
Simpelweg daar het niet anders kon
Verstreek de tijd als voorheen
Liet ik haar alleen
2.
Via ULTRAVOX' Vienna
Vervolgens Podgorica
Met eindbestemming Cetinje
Aankomst weliswaar na middernacht
Dus inmiddels reuzeblij
Reizen voelt als vrij
3.…
Politieke vluchtelingen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
457 Subtitel: Ik reis alleen
Als het goed is met mijn
lieve partner volgend jaar niet
meer; wij gaan samen en zij beslist
De thrillertitel is van Samuel Bjørk
Mijn Zuid-Amerika reis- en leesboek
te Santiago de Chile
Een wrede dictator, beslist
geen heer
't Was jaren '70 vorige eeuw
Politieke vluchtelingen, 'refugees'
Vele gevlucht…
Elke vezel
hartenkreet
2.3 met 6 stemmen
2.278 Zo diep
geraakt
Zo intens
onbegrepen
Zo verloren
een vriendin
Reis met me mee
droom
Neem me bij de hand
Zo verloren
gevonden…
Reizen
hartenkreet
4.2 met 22 stemmen
2.196 In de reis ligt de bestemming:
de weg
de wolken
het water
het zand
de jungle
de rotsachtige helling
beweging is bestemming
nu en hier het doel
er is geen daar en dan.…
Distichon 26 Verlangen naar verderop
hartenkreet
2.4 met 7 stemmen
1.058 Op reis! Vlieg naar dat verre strand!
- Mijn vleugels zitten aan mijn binnenkant.…
Als de klok...
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
627 Een vissersvrouw uit Arnemuiden
Die wilde op reis naar het zuiden
Net buiten de kom
Keerde zij alweer om
Want ze hoorde de klok niet meer luiden…
30 Juli, 5 en 20 augustus
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
550 Niet het verstand
Herinnering is de band
Ik verzakte naar diepere lagen
Jij woelde naar luchtige hoogtes
Samen op reis
Wat een afstand…
Weerzien
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
1.924 Die trein heeft mij wel heel ver weggebracht,
een reis die maar geen einde wilde nemen;
de avond ging ongemerkt over in de nacht
en heel mijn reis is het nacht gebleven.
Nu ziet hetzelfde station ons hier weer staan:
de reis voorbij, het leven - gedaan.…
Op reis (Haiku)
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
1.130 Langs kille manen
voorbij zeeën van leegte
Droom ik mijn oorsprong…
Geannuleerde reis
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
1.085 Wie of wat bindt mij nog hier,
de plek die zo sterk is doortrokken
van verstorven leefplezier,
waar niets mij zelfs nog kan verlokken
tot een moment passief vertier.
Steeds weer neem ik het besluit
dit oord van stilte te ontvluchten
en snelt mijn fantasie vooruit
weg van het huis der duizend zuchten
die mijn zomer hebben uitgeluid.
Maar…
eenzame reis
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.270 leven als een eenzaam mens
een lichaam dat vervaagt
woorden eens uitgesproken
de ziel die het verdraagt
onzichtbaar voor de mensen
toch zichtbaar voor hun haat
leven in het duister
alsof je niet bestaat
zijn zoals de wind
toch gebonden aan het leven
liefde ooit gegeven
haat gekregen
de liefde nooit beantwoord
nooit bestaan
ik heb…
Reis naar binnen
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
1.164 Ik blaas mezelf dit gedicht in
de wereld uit, zeepbellend
in een spectrum buiten grenzen
reikend naar verten die alleen
in gedachten bestaan.
Daar weet ik mijn vrijheid geborgen,
in de kelk van dit leven
wil ik opgenomen dromen:
als een druppel
in mijn eigen oceaan
zwevend in het licht
kom ik altijd ergens aan.
Overal wil ik zijn,…
De laatste reis...
hartenkreet
4.2 met 21 stemmen
3.011 De pijn is ondragelijk
Het zijn je laatste uren
Een strijd van ongelijk
Kan niet lang meer duren
Zacht praat je in raadselen
Over het vale licht op het pad
Je ogen laten zich sluieren
Moe gestreden en afgemat
De dood nevelt om je heen
Je leven brokkelt nu weg
Voelend koud als steen
Langzaam glij je zachtjes weg...…
Onverwacht op reis
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1 Een nieuwe dag en een nieuw plan.
Wat zal ik vandaag gaan doen.
Ik kreeg een goed idee.
Ik belde mijn vriendin op om haar uit te nodigen voor een bingomiddag.
Die werd eens per jaar gehouden tegenover mijn woning in het sportcomplex.
Eigenlijk ben ik daar niet zo een voorstander van, maar als we met zijn twee zouden gaan was het vast en zeker wel…
deze aardse reis
hartenkreet
2.9 met 14 stemmen
8.287 als jij voor altijd
aan mijn zij zou zijn – gewandeld op de avenue
waar jij nog preuts je rokken hield toen de
wind op mijn bevel jou gaf een koele bries
Het carillon leeft in klanken voort en speelt
je naam dapper en zo wijs – en als ooit wij
samen schouwen naar de hemelpoort zal
ik Amor danken dat ik met jou mocht maken
deze aardse reis…
gedroomde reis
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
533 gedroomde reis
het gewicht
van de taal
verdween
toen ik
net als
de zwaluwen
in het
wolkendek
oploste
een laatste
blik op
aarde liet
me de
zeeën zien
op de
bodem
van een
verlaten
bootje
schitterde
een schelp
in de zon…
Laatste reis
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
1.184 De taxi wacht, zijn tikker loopt al rond.
ik hoor de chauffeur op mijn koffers vitten
-dit is de laatste van zijn vele ritten-
ook hij heeft blijkbaar een te korte lont
toch houdt hij ritueel zijn grote mond
als hij een plankgas voetje denkt te witten
hopend op luchtig: laat de rest maar zitten
geen remming meer, hij wil het volle pond.…
enkele reis
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
1.070 dit is het
triest relaas
van iemand
zonder onderkomen
die
bij een spoorweg
aangekomen
de laatste trein
maar heeft genomen
naar
niemandsland
waarvoor
slechts enkeltjes
bestaan…
kale reis
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
1.391 het stalen roofdier
nadert klokvast
zijn schreeuw
wordt opgelost in
een ontspoorde gigue
ik hoor een requiem
in het achteloze fluitsignaal…
Mijn reis naar de 'Ware"...
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.569 Een gezicht zo vriendelijk...
het viel op in drukke menigten.
Een markant figuur, zijn lichaamstaal
verraadden geneugten
in alle facetten van denkbaar geluk.
Thuiskomst in een gebaar
of een simpel woord.
Zijn persoonlijkheid, dansend
op een koord van genegenheid,
ogenschijnlijke onbereikbaarheid...
Een gevoelsmatig reisschema leidde
via…
De reis naar Sybaris
gedicht
3.7 met 15 stemmen
11.491 Waarom vruchteloos verouderen van pijn?
dus, als een gevederde vriend, in de trein,
op naar de Middellandse Zee die ik een kind-
erachtige zee voor kinderachtige mensen vind.
Wat doen de tranen bij deze zoute zee?
wij lopen met een feestende menigte mee,
dan, de buik gevuld, gestreeld,
een speling der natuur gespeeld -
En verder weer, naar…
de laatste reis
hartenkreet
3.6 met 10 stemmen
3.615 men zegt dat de hemel
een grote tuin is
en dat men daar
zijn dierbaren weer vindt
laat het een troost zijn
nu je geliefde vader
aan zijn laatste reis begint
het hoeft geen nader betoog
niemand op aarde
heeft het eeuwig leven
maar door onze tranen heen
kunnen we dankbaar zijn
om de liefde die hij
altijd heeft gegeven…
De reis van de regen
netgedicht
1.6 met 5 stemmen
486 Elke boom schittert
in de zon na die regen
zacht dampt de aarde
Hoe al in de vroegte van de morgen
het grijs wordt ingericht in een nog maar korte tijd
geleden ontwaakte hemel waar ze verschillende tinten aanneemt
bij voorbij drijvende wolken die steeds meer samenkomen tot ongekend geheel.
Een bijbehorende wind beweegt door
bladeren en…
Laatste reis
hartenkreet
3.5 met 32 stemmen
4.227 Vlieg
vlieg maar mama
naar jouw paradijs
ondraaglijk is de pijn
buiten jouw bewustzijn
laat maar los mama
het mag
jouw lichaam, het leven
deze dag
strek jouw vleugels
en vlieg maar
mama
schuil niet langer in de nacht
ga maar, papa wacht…
De grote reis
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
1.726 Zuster Immaculata scheepte zich
eindelijk na veertig dienstjaren in.
Liep zij met haar koffers zeulend
toevallig Meester Char tegen het lijf?
Haar kleur herkende hij en zij moest mee.
Hij schetste het reisplan en zij keerde
zich zwijgend naar de wand en werd gewaar
hoe schaduwen verspringen kunnen.
-------------------------------------…