958 resultaten.
De volle maan
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
609 zag je stappen
in het zand
je spoorde vrijheid
maar een springtijvloed
nam toch de overhand
je wist de volle maan
in het ruisen van
de golven keek je naar
de nachtelijke wolken
en liet je langzaam gaan
heb je stappen niet
gewist zij waren mij zo
dierbaar miste ze in het
ochtendlicht net als je ogen
en de lach op je gezicht…
Het open vlak
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
195 zenders spuwen harde vectoren over de kaart
het lexicon marcheert in haakse lijnen
een raster van claims bezet de ruimte
clash van doctrines in dwingende cadans
staccato signalen eisen het nulpunt op
dogmas botsen tot een felle ruis
dan kantelt de matrix
alle frequenties vallen vlak
de dwingende ruis lost op in wit
geen zendmast die de…
verwensing
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
1.543 ruik het ruisen van fluitenkruid
neurie, krijg acuut de kwinkeleer
om je oren
koop laarsjes
streel het bruine suède
en je pasgeschoren lippen
koop ijs en chocola
eet op en denk aan neuken
bel je minnaar terug
toets gratis de vijf…
De moerbeitoppen ruisen boven wilgen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
31 De moerbeitoppen ruisen boven wilgen
die treuren bij het dodenveld waar
wortels de aarde vastklemmen onder
hoge bomen die streng hun kracht
slaan uit het geel gebladert.
Kom terug naar de graven waar wind
het blad drijft en de morgen wekt
wie sluimert tussen de moerbeitoppen.…
Sonnet van de eenzame zomer
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.383 O, de eenzaamheden van de zomer,
het ongebreideld ruisen der bomen,
bruisende korenvelden
uit zwarte aarde.
O, de eenzaamheden van de zomer,
de branding der terrassen,
tinkelende glazen
vol bedwelming.
Zo eenzaam is de zomer:
de zachte roep der duiven
in het woud;
het dorsten
naar haar lippen
als rode wijn.…
Boomdroom
netgedicht
3.6 met 16 stemmen
1.247 Ik sta daar
en ruis maar
ben een boom
in die droom
Volg het seizoen
soms in groen
dan weer kaal
monumentaal
Bij weer en ontij
herken je mij
je staat dan stil
bekijkt me pril
Zou je willen vragen
iets voor alle dagen
laat die hond thuis
zie te vaak z’n kruis…
Ken mij
netgedicht
3.3 met 11 stemmen
602 dat jij mij zult weten
dat jij mij zult horen
dat jij mij zult zien
in ononderbroken ruisen
van regen en wind
in de groene sporen
tussen het grind
in golvende lijnen
van een satijnen lint
maar bovenal
mijn liefste mijn
dat jij mij zult ruiken
in de purperwitte bloesem
van magnoliastruiken…
De oorlog als vlag
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
599 het prikkeldraad
haakt weer
in rafels historie
buigzaam gerold
om het regime
strak te schragen
bomen groeiden seizoenen
proefden de dood
in de rook der verdoemden
zij getuigen hoe mensen
door afkomst en ras als
minderwaardig zijn omgebracht
met de oorlog als vlag
is de lading verdwenen
nog ruisen zij zacht…
Plotseling
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
651 Manifesteert ruis door gefluister.
Gesloten!
Vangen mijn ogen verlichting.
Het licht!
De boventoon van verrijking.
Ik kende jou als een eiland in open zee.
Als een zacht, fris maar krachtige rosé
Maar na een vloed over het fijne zand.
Plotseling als schipbreukeling gestrand.…
Die duizend stukken zag
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
469 er brak
een tak terwijl
het windstil was
een groene ruis
de klap die
duizend stukken zag
de boom kijkt kaler
wat beschroomd
lijkt verder nog intact
bij nader onderzoek
zijn veel gebreken
aan het licht gekomen
door ouderdom blijkt hij
van binnenuit gespleten
zijn zomer kent geen dromen…
je kon toen
gedicht
4.0 met 3 stemmen
3.227 En dat het gesprek dan wegviel
en je het ruisen hoorde van
engelenvleugels.
--------------------------------
uit: 'Tirade', jrg. 53, 2009.…
Voor het Nieuwe Jaar
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
546 deemoedig buigen
als het riet
door tegenslag zorgen
en veel verdriet
probeer het te vergeten
met de komst van
de vergeet me niet
zweef verder als
de wolken aan de lucht
die geschrokken vogel
op de vlucht
naar morgen
weet jezelf in het
nieuwe jaar geborgen
probeer je rug te rechten
luister naar het ruisen van het riet…
grasduinen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
246 er is sinds die ochtend geen nieuws te
melden geweest
toch klinkt er iets door
hoewel nooit helder uitgesproken
weggegooid en nooit hervonden
bladerend door schaduwrijke nevel
de veelheid aan bomen, altijd
als mantel van het bos
nimmer wederkerig, ten onder
in rusteloze golven
laat er geen gras over groeien
dit ruisen van de branding…
De Natuur
netgedicht
2.1 met 7 stemmen
863 In een prachtig bos
geniet ik van de natuur
liggend op het zachte mos
kom ik tot rust, hier is het puur
Ik hoor de vogels fluiten
neem de geluiden in me op
de bladeren die zachtjes ruisen
hiervan geniet ik volop
De natuur het mooiste wat er is
om eindeloos in te dwalen
voor mij van grote betekenis
ik voel hier positieve signalen…
al het stil
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
1.296 Al het stil dat in mij woont
en 't ruisen van de wind
hoor ik als ze zich aan mij vertoont
en mij met haar kussen mint
Al het lief dat in mij leeft
en het kabbelen van de zee
voel ik als ze door m'n dromen zweeft
en mij mint gelijk een toverfee
Al het schoon dat in haar is
en het jubelen van het ochtendgloren
zie ik in…
in de wolken
netgedicht
2.5 met 11 stemmen
1.275 een hemelbed
met open dak
bevrijde vogels zweven
op zachte wind
van zomerzee
mijn adem om te leven
een carillon
het hart een bron
het ruisen van de halmen
compleet geheel
het links en rechts
van handen in mijn palmen
waar liefde daalt
de duif verdwaalt
daar tortelt thuis voor eeuwig…
Bloemendaal aan zee
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
1.108 Regen striemt
wind waait mij
langs de vloedlijn
loodzware wolken drijven
aangespoelde schelpen
verhalen hun reis
vogels duiken hun vlucht
zweven op de thermiek
van de zoute lucht
golven slaan mijn hart aan stukken
snijdende pijn ebt weg
in de ruis van de golven…
Van jou kan dromen
hartenkreet
2.4 met 8 stemmen
1.832 Vallend in mijn slaap
sta ik op en lig ik wakker
Het dekbed strak om mij
als in een knoop steeds strakker
Het donker van mijn kamer
sluit mij op in mijn gedachte
Ik kan de slaap niet vatten
want ik lig op jou te wachten
Het ruisen van de wind
buiten in de bomen
Laat mij hunkeren naar slaap
zodat ik weer van jou kan dromen…
samenklank
netgedicht
3.3 met 11 stemmen
865 zoals een merel voor het raam
zijn heldere lofzang fluit, mij
in alle vroegte raakt, verblijdt
zoals mijn stem naar buiten
maar ook naar binnen stroomt
de ruis verstilt, de klank verrijkt
zo wil ik zijn als het woord dat
in me zingt, zo klaar zo schoon
dat uit ‘n zuiver gestemde bron
een bedding zoekt, weervindt…
Haar lied van delen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
499 ik hoorde de muziek
zag haar hand
en een stel ogen
het gezicht
zong met mimiek
een woord van mededogen
de taal verstond ik niet
maar in expressie
klonk het ruisen van de zee
ging mee aan land
dwalend op het strand
aan haar kleine hand
zij bracht mij thuis
in haar lied van delen
de wereld kon me niet meer schelen…
vader
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
1.080 Niets dan woorden, het ruisen
van het peppelblad.
Geschuifel van voeten door
nat zand, watermunt geurt
langs de waterkant.
We staren naar de bijna lege lucht.
De sperwer speelt een spel met
een hulpeloze prooi.
In deze stilte gevuld met iets
- iets dat lijkt op gelukzaligheid -
vergeten we de tijd.…
Hoor je de zee
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
484 Hij was oranje en
opa leerde me
"aan je oor
hoor je
het golven",
en het ruisen
nam me mee.
Al jaren ligt die schelp
nu hier,
in mijn kast,
hoewel
wat stoffig,
immer ruist
daar nog opa
en zijn zee.…
Ook ik . . .
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
621 als het ademen stopt
het bewustzijn verdwijnt
dan begint de laatste reis
door het universum
in een tijdloze staat
misschien is de ziel
overal en nergens
zowel gelijktijdig als apart
oneindigheid is eeuwig
en ze kent geen grens
kosmische ruis voelt
als weldadige stilte
geen irritatie, geen zoeken
en ook geen verlangen naar . . .…
deuterium
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
444 dan is daar voor altijd
de geur van branding en zilt
buiten zichtbaar licht
het zware water met diepe stem
elk woord dat zich verdicht
tot som der delen
tot voortekenen in sterrenglans
zo u wilt
er klinkt een roep door het
voortdurende ruisen heen
die meevaart met stroming en zeil
wat zich lezen laat
als mijn gewaad door zee…
Hand over zee
netgedicht
3.3 met 13 stemmen
1.015 Een lied van zuiver spinsel
doorbreekt het glas
met licht, wiegend in het blauwe
schijnsel van water op ruis.…
Slaaplied
netgedicht
4.3 met 18 stemmen
888 Soms sta je langzaam op
en hoor ik het ruisen
van je nachtgewaad
langs de muren,
de zachte tred
van je voeten op het marmer.
In het donker
volgen mijn oren je
als warrige vlinders
door het huis
naar de tuin
waar je stralend
in het maanlicht staat.…
Even
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.498 Onverstoorbaar
stroomt
de rivier
tot het ruisen
ophoudt
zij verliest
zichzelf
in de zee
opgeschrikt
door de
vlammenzee
want de dunne zon
vergeet je
de koele wind
vergeet je
maar de pijn
de pijn
vergeet je
niet
de schemering
heeft haast
kleurt de hemel
blauw
als de nacht
de hemel
is lichtjaren
ver
weg
altijd…
Ik wandel.
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
617 Hun stammen omsloten met de schors
ik hoor ook het ruisen van de wind.
Zouden ze mij wat willen vertellen?
Ik kan er alleen maar naar gissen.
Zijn het verhalen vol van belevenissen
van de bomen die staan te dromen?…
Soms helderen je ogen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
628 stofjes dansen
in de middagzon
met op de achtergrond
het ruisen van de populieren
handen in je schoot
vingers nog altijd snel
met hun onvermoeibaar
pluizen pakken spel
soms helderen je ogen
als herinneringen
in gebroken glas
hun scherven laten glinsteren
je zit zoals je was
sprankelend en transparant
maar nu fragiel
het zonnetje…
terugslag
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
433 in de binnentuinen van de herfst
trekken vogels terug naar huis, hun
vleugels ruisen zachte wind
onder te trage bomen
herfsttijloos en oude bladeren
herijken het gevoel
de waterloop van alledag
mag namen hebben en een lach
die zoemt rond oude wonden,
want
de toegezonden tijd
vermijdt
geen zorgeloze grappen…