683 resultaten.
bloemen van ijs
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
733 ik sluier
de kou van je huid
zie bloemen van ijs
ze bloeiden
seizoenen vergetend
hij nam je onwetend
zijn handen
bevroren je jeugd
verloren je lente
kleuren ontdooien
als ik je kus, onderkoeld
regent lust neer als wat ijzel
we verliezen elkaar
in de winter van stilte
erven slechts nachtelijke kilte…
NATUURBEGRAAFPLAATS
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
716 Als de dood een sluier trekt
en je kijkt in het gezicht
van het iets of niets
dan heb ik bij leven geregeld
op te gaan in het groen
als laatste wens, testament
Wel zo wenselijk voor
het milieu
ons milieu
Mijn kIst wordt gedragen
door mooie mannen
jonge mooie mannen
zo mooi als ikzelf was
en de mensen die komen kijken ervaren…
Loslaten
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
426 Zwarte sluiers over het gelaat,
gedachten botsend in de geest.
Doolhof zonder uitgang,
een ziel gevangen in beton.
Verdwijnen in de mist,
omdat openstellen moeilijk blijkt.
De handreikingen zijn er,
maar verdampen in onzekerheid.
Deze doolhof lijkt het einde,
echter hoop breekt elke muur.…
Het concert des levens,
hartenkreet
3.4 met 15 stemmen
4.274 Maar kunnen ze op z'n minst
geen tipje van de sluier
oplichten dan?…
Grafsteen
netgedicht
3.1 met 11 stemmen
2.267 Grijs vrouwensilhouet,
sluierende voile,
tranen over wangen,
lippen rood verbeten.
Wachtend op eeuwigheid
ongekend verlangen
in kiem gesmoorde kreet.
Steeds minder komt ze hier,
kan de pijn niet meer aan,
nu alleen door 't leven.…
Verschoten
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.361 Over de kleuren is een sluier gewaaid,
dun, zwak doorzichtig.
Als je goed kijkt zie je nog
het felle rood
zachtjes neigen naar roze
en het helderste geel
- als de zon achter bewolking -
soms even oplichten
lang niet zo fel.
Het leven biedt haar eigen bescherming
tegen passie -
zoals wij schilderijen in de schaduw hangen.…
Annabel
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
947 Soms raakt de regen moe
en braakt dan boze woorden
die de pijn vergezellen
van waarom ik
ik kan jou dan niet troosten
door de sluier waardoor je ziet
ik kan alleen maar zeggen
dat het sterven gelijk het leven
slechts maar tijdelijk is
maar zolang de kim
zich elke morgen van het
duister keert beleef jij
als jonkvrouw telkens de
zomer…
In serene stilte
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
549 jij stuift
met sluiers sneeuw
waarin een gouden zon
zijn licht laat breken
vlokt in
serene stilte
traagheid tot een
witte deken rust
met ongerept
heb jij de aarde toegedekt
die nog in winterslaap
haar krachten spaart
jij kleine winterfee
neem ons maar mee
voor een dans op de kristallen
in de eerste sneeuw die is gevallen…
Het hemelse kramen
netgedicht
1.0 met 5 stemmen
651 wit sluierde
langs muren
golfde en danste
in een maagdelijk feest
jij bent
er geweest
deelde het hemelse
kramen van plezier
kleurde
uit licht nuances
in begroeten
ontmoeten van leven
dat brandend
pigment gaf
aan het intense
nemen en geven
zacht sluier je weg
danst in het wit
van de muren
je oneindige uren…
Portret
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
558 Haar kanten beeld wat haar zijde accentueert
deze sluier gaat als een droom door mijn nacht
Haar enige portret zal de nacht gaan absorberen
maar als ik mijn ogen sluit ben ik degene die lacht.…
De smaak van bloed
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
628 tussen drog en droom
rijdt werkelijkheid
haar scheve schaats
ik wil niet dat
mijn hunkering
in helderheid op gaat
ik neem je hand
steel je vingers
maar geef jou geen plaats
kus je lippen
roze rood en bijt
de smaak van bloed
pel mijn sluiers
een voor een
ontdek ontloken vloed
in vuur
versmelt mijn naakt
met jou voorgoed…
Door engelen bijgestaan
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
792 wees niet bedroefd om mij
ik ben vredig heengegaan
door mijn engelen bijgestaan
die hymnen zongen aan mijn zij
verrezen ben ik aan de overkant
door een sluier van dichte mist
verscheen plots een hemels licht
kwam ik een zonovergoten land
hier heerst geen verdriet of pijn
alle lijden door de Liefde verzwolgen
onder 'n ijzige aardkorst…
Twijfeltijd
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
422 In de grijze ochtendstond
die nog geen dag wil worden
hangt wel steeds de keuze
tussen het grote vergeten
en het meer willen weten
van wat er nu eigenlijk ligt
achter die grijzige sluiers
waarin je door lang staren
meer details kunt ontwaren
als je maar lang genoeg kijkt
wordt de keuze vanzelf gemaakt
verschijnt langzaam het geheel…
Nieuwe haiku's #2
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
965 September sluier
Mist over het veld
op de rand van niemandsland
schreeuw ik mijn keel grijs.
Lange schaduwen
Als mijn verleden
te veel opspeelt dan poets ik
mijn neus met 't heden.
Trieste aanblik
Op het trapveldje
naast een verroeste doelpaal
ligt een lekke bal.…
ik ben mijn verleden
netgedicht
4.7 met 9 stemmen
1.079 angst zweette kou
waar ik handen verwarmde
tastte naar duister
verloor haar houvast
loste op als vermist
ik ben mijn verleden
maar nevels sluieren tot
vaag en alles vergetend
niets willen weten dan
alleen maar vandaag
rest slechts mijn blad
dat haar dagen heeft gehad
ik breek haar af, ze dwarrelt
en vlucht op een zuchtvan
de…
LAIS CLXXI
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
481 Tijd is sluier waarin zij slinks verdwijnt.
Dat schrijven heeft geen zin, geen zin heeft duur:
het blijft een iets tot zij erin verschijnt.…
LAIS CCXXXII
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
471 Men mag haar lezen hier, maar de woorden
worden sluiers, knopen letterkoorden
tot alle tekst in haar gevangen is.
Later kan het ook zichzelf verwoorden
als esoterisch lidwoord in LAIS.…
als dromen dagen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
498 het voorjaar draagt nog een sluier
ik had toch zo gehoopt
dat de warme zon, al was het maar even,
de ogen zou laten blinken
wel zie ik in een tak ontluikend leven
licht heb ik nodig, liefst blauw omrandt
kan ook een toefje genegenheid zijn
verpakt in een overjarige krant
ach, het mag op iets anders gelijken
je kent dat wel omhult in een…
GOD
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
1.342 Immer in beweging
als een zachte wind
is het stil gefluister
dat stof tot leven brengt
Een zichtbare wereld
schepping van Zijn geest
verscholen achter
'n sluier van verborgenheid
Waar kracht en liefde
werkzaam zijn
en duisternis doorboord wordt
door nooit aflatend licht
Hij is wat Hij is
leven achter vormen
een zee zonder horizon…
Daar rust mijn leven
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
1.014 achter een hek verhuld in mist
als een sluier van ontzag
ligt de toegang tot mijn wezen
zwijgt mijn ziel en dwalen doden
rusten herenigde geliefden
waar ik alleen verlang te vrezen
men zegt dat de pijn wel slijt
daar zou ik echt alles voor geven
de pijn verdwijnt echter nooit
maar in de loop der tijd
leer je er wel mee…
maatschappij
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
979 Kijk eens naar je buurvrouw,
die je eigenlijk niet kent
de ogen achter haar sluier
stralen permanent
Kijk eens naar je buurman
bekijk hem nou eens goed
dat hoofd onder die keppel
is heus een aardige snoet
Kijk eens in de spiegel
naar een voor jezelf bekend gezicht
door de ogen van een ander
soms is dat je plicht
Kijk eens naar de mensen…
Overspoeld
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
811 Al lijkt het brein soms overspoeld
in zijn nog jonge leven
Al wordt de geest dan omgewoeld
in eenzaamheid gedreven
Al wordt hoop op de proef gesteld
en valt een sluier over licht
Al is het een leugen die zich meldt
gesproken woord dat houdt gewicht
Al blijft gevoel van gerechtigheid
in strijd met wankel evenwicht
Door zijn eigen kracht…
Van heden naar verleden
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
1.861 liefde steekt de weg over
het strooit gevoelens in onze herfstwind
het wiegt om een plek te geven
in ons sluierend verlangen
en het weeft woorden
in ons samen denken en voelen
en beschrijft tekens in ons houvast
het verlegt de koers van een schimmig verleden
naar een blijmoedig heden
niet meer ingeperkt maar ontwakend
in een…
herkent u de glimlach
netgedicht
3.8 met 23 stemmen
926 wanneer een gedicht opent
als raakte het de hemel
in een zucht en met
rood doorweven
treur dan niet om herfst
of wind die aan de winter tast
sluier schaduwen met stemmen van de zee
of laat rozen zweven, in het zonlicht spiegelen
u hebt immers uw zielenkracht gevonden
omhoog, omlaag, als trillende vleugels
stil gefluisterd in het bloemenblad…
Binnen de gekuste dageraad
hartenkreet
3.0 met 6 stemmen
641 onmiskenbare adem
uit stille naam gefluister
achter een sluier van wolken
bewegen niet alleen maar klanken
nee, een boventoonzang begroet
binnen de gekuste dageraad
laat regen tranen wegwassen
de wind houdt je uitademend wakker
ramen verdampen rond nachten
ten aanzien van woordgefluister
wat zich ook al voordoet
van hoog naar laag…
Hommels en lavendelblue
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
666 "alles is liefde"
golvend zacht
tilt het water
jou op
in satijnen sluiers
veilig vanuit de moederschoot
geeft het jou uit handen
gedragen in maagdelijk wit
in lavendel blue
het dijbeen gehuld
geleend parelsnoer omhalst
je wankelt niet
al wordt je gedragen
door oude schoenen
nooit weggegooid
omdat je niet vergeten bent…
woorden van zilte zee
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
713 achter uitgestrekte stilte
verscholen in diepe wateren
liggen woorden
die aangeraakt door zachte wind
een tipje van de sluier lichten
waar leisteen grijs
tussen ochtendgloren en avondrood
zich even
van zijn koperen kant laat zien
ontbloten woorden
slechts een fractie
van het mysterie
zo voelbaar
dat zij verwaaien
in de grootsheid…
Pak wat wolken
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
604 ik wil niet alles op een rij
mij maakt de chaos blij
van ongekunsteld leven
weg met borders in de tuin
die muren van fatsoen
ga liever alle perken te buiten
laat de vogels fluiten
zonder kastjes in de boom
eigen nestje bouwen is hun droom
pak wat wolken en een sluier zon
zeil zorgeloos voor de wind
samen met je innerlijke kind…
Het blauwe decor
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
578 mag ik je baden
in het licht van de sterren
drogen met sluiers zon
kleden met kussen
van mijn warme mond
om dan te dansen
in het dauwnatte gras
draaien en keren
op muziek van de merels
eindigen met slow motion pas
want in het blauwe decor
van de hemel
strooit lente zijn bloesems
waait wind haar lieflijk applaus
voor jou mijn heerlijke…
januariluwte
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
662 in de zachte winteradem
bloeit een paarse lentezucht
haar slippen schragen minder kou
de lucht
wil zomer dragen
omringd door lichte zoete blaadjes
verschijnt een hart van goud
opgefleurd door luwe warmte
straalt ze
binnen zeven dagen
tot de vorst weer van haar houdt
een dag, een week
een wijle
als haar sluier liefde trouwt…