3502 resultaten.
Ontdekkingstocht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
650 ik hou van je heuveltjes
en van het struikje
onderaan je buikje
ik wandel door je landschappen
tot aan de vijvers van je ogen
daar
in de zalig warme zonnestralen
van je lach
leg ik mijn ziel te drogen
al je letters
drink ik gulzig op
en met een dronken kop
zing ik mijn beste lied
het was een mooie tocht
maar de weg terug naar…
Winter
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
522 Stille tocht -
een eend is op zoek
naar een wak.
Aan de noordpool
klinkt een ijselijke gil
van een beer..
'Sneeuw is mooi'
zei de zwerver 'maar
je kunt er niet van eten'.
De stoel waarop ik
ging zitten was nog warm
van andermans billen.
Klimaatverandering -
wie heeft er nog last van
wintertenen?…
noordwaarts gaan
netgedicht
2.0 met 6 stemmen
839 anders is het in de winter
wanneer koude hen omringd
dan tocht het ernstig
door de kieren van hun hart
nee dan toch maar liever
in de zomer noordwaarts gegaan…
Dichtbij en veraf
netgedicht
3.8 met 27 stemmen
3.122 met veel liefde
werd tijd rekbaar gemaakt
en lange tochten
werden vruchtbare reizen
naar gloedvolle jaren
in natuurlijk samenzijn
tot een laatste zonsopgang
de rietkraag aan de overkant verlichtte
een laatste reis wordt werkelijkheid
het afscheid is zwaar
maar,
de onbekende bekende zwaait
laat de koffers maar staan
een hand…
fabeldieren
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
1.506 Ik zal het weten,
mijn tocht is vandaag begonnen.
Draken en weerwolven.
In de grotten,
bij de golven.
Bestaan ze nu echt
of is het niet waar?
Voor ik ze vind,
is mijn reis niet klaar.…
Mijn testament bij leven
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
551 schreef mijn
letters in de lucht
kleurde ze met zon
vroeg de wind
ze weg te blazen
de hele wereld door
nog spoken ze
hier rond in tocht
en koude vlagen
gebroken woorden
die hun doel
nooit zullen raken
verminkte zinnen
vliegen overal
zomaar naar binnen
het was mijn testament bij
leven maar de dood heeft
al mijn schatten…
Dát
netgedicht
3.6 met 29 stemmen
776 meer en meer
vind ik mezelf terug
wanneer je naar me kijkt
wij elkaar laten ontstaan
wachten op het ontdekken
van de tocht
alles golft
in het verlangen
naar het oor
van de rivier dat oevers
bemint
jij in mij ruist
als een echo van wiegende wenken
wind
en lotus
wanneer de zon ondergaat
dát zegt
in minder dan een armlengte…
noordwaarts gaan
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
608 in de zomer is noordwaarts gaan
niet echt een straf
de stroompjes zijn doorwaadbaar
het landschap toegankelijk
en de fjorden te bezeilen
ja zelfs noorderlingen
hebben dan iets menselijks
minder nors(k) vooral
anders is het in de winter
wanneer koude hen omringd
dan tocht het ernstig
door de kieren van hun hart
nee dan toch maar…
Vertrouwen
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.396 Zo de storm ons treffen mocht,
Hij toch hield u op uw tocht
Meest voor bui en vlaag geborgen;
Meer, ja meer dan moedermin,
Meer dan vaderlijke zorgen
Had Zijn liefde voor u in.
Wis de traan dan uit het oog
't Biddend harte dan omhoog,
Als ons leed en smart omringen!…
Alleen en niet alleen
hartenkreet
4.0 met 15 stemmen
2.023 In dat grote bos alleen
Wandelend langs stille paden
Een ijle stilte om je heen
Je in niemandsland wanen
Kijk een vogel in een boom
Die je op je tocht vergezelt
Het lijkt haast een droom
Je lijkt wel uitgeteld
Zachtjes de wind horen ruisen
Door die hoge kruinen heen
Je eigen gedachten doorkruisen
Alleen en je voelt je niet alleen
Honderd…
Liefdesvuur
hartenkreet
3.6 met 14 stemmen
3.968 Was ik niet reeds blind van liefde
zou het worden als ik naar je keek
Als een golf van passie overstroomt
blote liefde de tocht van het hart
Waar liefde vurig is woedt brand
vlammen geblust met natte kussen
brand mijn warme lippen
aan je gloeiendhete huid
Vingers schroeien vast
je voorverwarmde oven
heet me geopend welkom
voor onze…
mijn handen raadselen je huid
netgedicht
4.8 met 8 stemmen
1.005 je adem tocht
een spoortje angst
je kust me
licht onzeker
de armen
voor je borst
gaan open als
je ogen hopen
heupen komen thuis
de knip eraf
het voelen hoe
de sleutel past
je bent apart
een meisjeshart
een glimlach
vol verrassing
mijn handen
raadselen je huid
we lossen op
in enkel passie…
Een speurtocht
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.223 Al doende reist
mijn tocht verder, om uiteindelijk
dat te vinden wat ik reeds had.…
Winter
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
620 de mist maakt mijn woning
slechts de stilte komt door de muur
watervogels spelen in de tuin
kaneelriet staat in het ijs van de vloer
vissen zijn schichtig onder glas
grijze vlekken op het zand
nu nog stille witheid en zwijgen
straks een vol strand met welvaart
open vensters en deuren
waardoor de onrust naar binnen tocht…
uitgedoofd
netgedicht
1.3 met 6 stemmen
1.985 zijn hart kent de kilte
die tocht onder de deur
al jaren terug gesloten
voor degenen die beter niet
maar het kan nog bloeden
druppels zonder kleur
opgeleefd en uitvervaald
een verschoten orgaan
dat enkel nog kan slaan
vanuit zijn eigen natuur
levend, maar veel te zuur
spreekt hij in azijn
de taal van verdord
met in zijn herinnering…
Slotpark
gedicht
3.4 met 165 stemmen
42.064 Toen onder noorderwind
de sparappels hun tocht
begonnen over de vijvers,
de pauwen waren afgedaald
van hun roodstenen muur,
verschoof een zonnewijzer
’t hele uur – ten teken
dat de koningin ’t gesprek
geopend had met de peon
wiens handen wonderzacht
met paarden konden zijn.…
stilte
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
1.004 de mist maakt mijn woning
slechts de stilte komt door de muur
watervogels spelen in de tuin
kaneelriet staat in het ijs van de vloer
vissen zijn schichtig onder glas
grijze vlekken op het zand
nu nog stille witheid en zwijgen
straks een vol strand met welvaart
open vensters en deuren
waardoor de onrust naar binnen tocht…
Gedoofde pit
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
1.911 waar eens het donker
lichaamswarmte schaduwde
hangt nu de duisternis koud
in de hoeken van de kamer
onstoffelijke silhouetten
besluipen intrinsieke wegen
zuchtjes tocht kieren
onzichtbaar infiltrerend
door de schuiframen
kaarsen verlichten nog zwak
de opgebrande avonduren
de dag glijdt als een geest
in de schaduw van de nacht
waar…
Zilvergerand
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
808 Maar
we gaan stilaan verder
de tocht nog niet volbracht
op wegen die nooit meer kruisen
langs zwijgende schaduwen
tastbaar en hoopvol zilvergerand.…
Van ander leven
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
573 zwaluwen ritselen
zacht onder de pannen
maar er klinkt onnoembaar meer
in vloeren kraakt
het warm en koud sleept
onverwacht een steelse tred
scharnieren piepen
deuren tochten
slaan stilte brekend dicht
het vaag geluid
van ander leven is
herkenbaar ver uit zicht
nog is er geen contact
maar de vroegere bewoners
worden binnenkort…
De ranke stelen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
501 waar vroeger
lente binnen kwam
tocht nu de kou
trekt langs
onze warme plekjes
verkilt wat ik vertrouw
zacht streel ik
je bloemen op het raam
de ranke stelen
maar snel
valt er een traan
daarna nog velen
de kristallen
in je ogen
zijn gedoofd
je hart bevroren
ons lieve samenzijn
is voorgoed verloren…
Siberen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
528 Inheemse herders of
cowboys van Siberië
zo worden zij genoemd
Met hun wel zeer
nomadische levens-
wijze; duizend kilo-
meter lange tochten
soms zelfs nog meer
Hun slede getrokken
door rappe rendieren
die zonder problemen
wereld ruilen
Van hun zomergebied
naar de winterweide
of zeker omgekeerd
van koud weer warm
Siberië, zomer…
Na ommelandse reizen is geen evenwicht
gedicht
2.8 met 17 stemmen
13.507 Het lila licht,
Waarmee ik samenval, analyseert
De tocht van keldervloer tot nok.
Voor binnenhuisarchitectuur gezwicht,
Zit ik op het gat in mijn tapijt, gelogeerd
In de aap van het eigen huis. Staan er vier wijzers op de klok?
-------------------------------------
uit: 'LaDiDa', 2000.…
gevoelens
hartenkreet
3.6 met 16 stemmen
2.694 beangstigend
Mijn ziel zwemt erin
gevangen in een wereld van vormloosheid
De wereld kent geen einde
alleen een steile afdaling
Veel onnatuurlijke mensen waden rond
en plegen wandaden tegen de goden
Ik ben het verleden dat je komt kwellen
Je diepste nachtmerrie is niet altijd wat je droomt
Moge de vleugels der vrijheid
je dragen op deze tocht…
MIJ IS DE WRAKE
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
874 Waar blijven stille tochten, monumenten
Voor déze slachtoffers van blinde haat?
Wie praat er ook gezwollen van dít kwaad?
Waar blijven onze fulminerende regenten?
Ach, zonder twijfel zijn de daders hier (goddank)
Van zuiver Neerlands bloed, beschaafd en blank!…
Huis met zoveel kamers
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
1.021 wij kwamen aan
de deur in opengaan
begane grond
huis met zoveel kamers
de kelders
wilden we niet weten
vergeten wat daar
zo lang opgeslagen lag
maar koude tocht
trok door het trapgat
snel naar boven langs
warmte die samenzijn beloofde
we hebben ze ontdekt
de ramen gingen open
van kamers die in
in thuiskomen geloofden…
Torens in de minarettenzee
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
541 waar lans en speer
zich kruisten
in religieuze sfeer
het wit en rood
de ongelovigen
bevochten op hun tochten
staan nu de heiligen
in kerken naast moskee
torens in de minarettenzee
enclaves uit de oude tijd
begrensd door ongebreideldheid
van actief overheersen
oude wortels komen bloot
in pijn van lang geleden
sterven wij de tolerantiedood…
Zachte hindernissen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
493 de tocht gaat over één nacht ijs
en lijkt een onverstandige zet
ik ga in eigen gebiedende wijs
zonder dat enige rede mij belet
wat is het dat ik zozeer mis
dat ik denk dat het er ooit was
terwijl toch volstrekt zeker is
dat ik voor een schijnwereld pas
misschien wel omdat ik vind
dat gelukkig zijn niet bestaat
maar is als een zuchtje wind…
rondrit
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
526 mijn fiets verroert zich
in stugge verbazing, koud is
de weg
druipende bomen werpen druppels
langs mijn pad; de wind speelt mee totdat
ik zeg dat het genoeg is
mijn fiets loopt warm
en aan mijn arm likt - schuchter nog -
de zon
hoeveel kon ik hebben geweten
toen ik – in een godvergeten tijd –
een barre tocht ten spijt
me wel van…
Opkroppen
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
539 Waarom slaat mijn hart sneller
als ik aan het dichten denk
zo zag ik de rode zee opengaan
heb van menig appel genoten in het Paradijs
gedichten nemen je mee op reis
verre velden heb ik bezocht
in menig wilde rivier heb ik mogen zwemmen tijdens mijn tocht
als de voorstelling is gestopt
schrijf ik achter de coulissen
ik heb zoveel opgekropt…