668 resultaten.
Uitgerafeld
netgedicht
4.2 met 16 stemmen
914 gedragen door jaren heen
de lange versleten doeken
licht verhullend onderweg
naar een oorsprong
de randen rafelen al
tot mini in het verschiet
toch zie je nog net niet
waar de zoektocht eindigt
draperieën vol betekenis
worden pas ontsluierd
na de openbaring van
het innerlijke verstaan
niet langer beschermend
wel draaglijk in het weten…
De dichter
hartenkreet
3.4 met 16 stemmen
1.146 Nee, sprak de dichter
tegen zijn gevoelens in
Nee, het is mooi geweest
het heeft toch geen zin
Maar rust kende die dichter niet
er lag nog zoveel in het verschiet
Neurotisch ontgrendelde hij hem
zijn weifelend aangetrokken rem
Dus trok hij weer schrijvende ten strijde
tegen onrecht en vervalsing van blijde tijden
Vestigde de aandacht…
In perspectief
netgedicht
3.3 met 23 stemmen
812 als jij mij ziet
hoort
mij ruikt
dan ben ik dat
maar meestendeels niet
het is een verblindend beeld
dat opduikt in het verschiet
al strijken mijn ogen
de glans van een traan
en voedt mijn glimlach,
nu en dan,
jouw zieltogend bestaan
ik ren soms zomaar weg
om het eigen hart te ervaren
en vraag mezelf dan af
waar voel ik het nu…
Griepvol
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
558 Hier lig ik dan met bonzend wollen hoofd
met rondom mij tissues vol met snot
wenkbrauwen hangend voor natte ogen
die wazig de wereld op afstand beschouwen
met de volgende hoest al weer in 't verschiet
Laat mij maar want denken kan ik niet
behalve dan dat ik hier niet wezen wil
maar elders rennend in het vrije veld
of minnekozend onder een…
Op weg naar..
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
187 Onze gedachten zijn ons vertrouwd
hoe anders met het onverwachte
de lucht van kleur laat verschieten
aan hen die wij ooit kenden, wetende
dat invloeden de wereld veranderen
het leven onze wegen deed splitsen
ook al gaat het allemaal voorbij
reden genoeg om te bezinnen
waar de gezamenlijke reis begon,
haar levenspad te blijven herinneren…
Bloemen
hartenkreet
2.5 met 15 stemmen
2.813 Bloemen
groeien en geuren
eindeloos mooi
ontelbare kleuren
harmonieuze tooi
Bloemen
water om te leven
meer hoeven ze niet
ze bloeien zo even
einde in`t verschiet
Bloemen
die langzaam sterven
hun geur die verdwijnt
bruine bladernerven
de knop die verkwijnt
Bloemen en Mensen
overeenkomst is daar
hun korte levenscyclus…
Ontrafelde struikelstenen
netgedicht
4.1 met 15 stemmen
780 gedragen over jaren heen
de lange versleten doeken
licht verhullend onderweg
naar een fundament
wat randen blijven rafelen
tot mini in het verschiet
maar daaraan zie je niet
waar de zoektocht eindigt
draperieën vol betekenis
worden pas ontsluierd
na verstaanbaarheid
van de intrinsieke taal
niet langer beschermend
wel draaglijk…
Bomenlandschap
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
570 staan de wilgen
nu vrijwel zonder blad, zwijgend
langs de oevers van het spiegelmeer
een zwaan zwemt in grote cirkels
golven verspreiden in afstand
een visser neuriet zacht een lied
je bent niet meer bij me
in liefde of vertrouwen
hoop maar dat je dat inziet
het bomenlandschap
heeft nu behoefte aan stilte
winter aandachtig in ’t verschiet…
Bosbessen
poëzie
3.0 met 1 stemmen
1.189 Glanzig vochte nevels, uitgehangen
Over 't verre en heuvelig verschiet,
Trekken, nu de zon haar stralen schiet,
Opwaarts met des leeuwriks blijde zangen.
Bukkend met van vreugd gebloosde wangen,
Juicht in 't bos het meisje als het ziet
Hoe de struik wel twintig besjes biedt,
Die ze in 't mandje handig weet te vangen.…
liefdesgedicht
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
660 zij straalt als vuurwerk
spreekt tot onze verwondering
beweegt als zwanen
ogen als candid camera's
ze verzamelt filmpjes
van haar glimlach
in een geldkluis
haar bedoelingen
zijn als aardbeientaartjes
als ze op haar vingers fluit
komen eekhoorntjes toegestroomd
ze trekt aan haar oorlel
en bomen verschieten van kleur
haar borsten…
Jouw hemels blauw
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
533 ik weet dat
mijn tranen niet vallen
zie ze gaan in stromen
verdampend tot dromen
mistige wolken
die emoties vertolken
van vorm en kleur
steeds verschieten
hun buien hozen
gevoelens gieten op
stormachtige winden die
neerslaand de luwte vinden
geschoond weer stijgen
om uiteindelijk klaring
te krijgen oplossend in kou
van jouw hemels…
ik ken jou niet
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
558 ik ken jou niet
enkel in het voorbijgaan
of wellicht achter het verschiet
zag ik je daar staan?…
Zomertijd
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
620 Nog liggend in mijn bed hoor ik vogels fluiten
Het lijkt alsof ze roepen kom naar buiten
Daar waar de bloesem zich al uit de knoppen vecht
De vroege ochtendzon de mist verslaat
De bomen nog kaal zijn, hun bladeren nog verborgen
De lente zich voorzichtig toont door bloemenpracht
De hitte van de zomer in het verschiet
Vannacht heeft de klok…
Hoe houdt Sint het vol
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.243 Met jarenlang pietdebat in het verschiet
houdt hij onverklaarbaar genoeg zijn gemak.
Het is of die knar van commotie geniet.…
Het opperste geluk
netgedicht
5.0 met 47 stemmen
426 ik heb jou
voor even het
leven los zien laten
om het opperste geluk
te kunnen smaken
daar in de stilte
van de spaanse
nacht waar jij los
van alles eindelijk
jezelf gelukkig zag
nog voelde jij
de warmte van het
dakterras uitstralen
naar een nog helder
kleurende sterrenpracht
toen was er die nacht de
wens bij het verschieten…
Beweging
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
430 ik ben
altijd de
onverwachte
beweging
geweest
in je blik
zag je ogen
verschieten
als richtingen
of snelheid
wat te raden
lieten
jij wist niet
altijd hoe ik
mijn tijd
zou vol maken
giste naar wat
ik zou gaan doen
jij freakte
controle in
aankomende
maatregelen
waarbij het gevoel
betrapt werd gebruikt
jouw turen beheerste…
zont zomer in jouw sierlijkheid
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
981 ik zie je vlinderzacht
weer wieken
vleugels van fluweel
je pauwenoogt
in stil genieten
terwijl je tong
de bloemen zoogt
je droogt nektar
uit hun kelken en
de kleur verschiet
bladeren verwelken
als de herfst
zijn oogst
in vruchten biedt
weer is de cirkel rond
zont zomer
in jouw sierlijkheid
voortbestaan
is de cocon
van komen…
Bij hem
gedicht
3.9 met 46 stemmen
20.721 Terwijl hij zijn schoenveter
strikte keek ik
uit het raam en
zag hoe de zon al verdween
achter het dak van de buren
nu wij zo lang
vruchteloos hadden
zitten praten over
een later dat ontbreekt
in ons verschiet
Kijk,
het betrekt, zei ik
Hij lachte, niet
vrolijk, niet triest
en we gingen tóch naar
buiten omdat het binnen
donker was…
riet
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
473 Het riet spriet
vertakt zich niet
loten tenger in de winden
sierlijke vingers
wijzen het oog van de blinde
op de schoonheid alom
verbinden het wonder
buigen gracieus
voor rimpels en vlonder
In het knisperende gefluister
beluister ik het applaus
terwijl het zuiden de wangen streelt
troostend met hoop in het verschiet
dragen zij
die…
Herfst III
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.651 De wind waait langs de heide,
Waar 't korte daglicht vliedt,
En donkre wolken glijden
Langs 't zilvergrauw verschiet.
Op verre molen draaien
De wieken loom ál-door;
Er zwermen bonte kraaien
Om 't kronklend wagenspoor.
Nu zal het najaar rijzen
Met droevig doodsbegin
En spinnen, met zijn grijze
Lijkwade 't landschap in.…
Betongreep
netgedicht
3.0 met 9 stemmen
19 ik herken je,
je valt en beklemmend
klem je, je vast
en zeker wederom,
moeten weken
wijken
voor de buitenwijken
het is kouder,
je voelt de ijspret,
prettig, maar niet met
puntige pegels in
het verschiet, enkel
de heg, aan beide
kanten
snoeihard geveld,
vanaf de zijkant
niet naast mij,
maar in mijn schoenen,
draag je beton…
Wiedewiedewiet
netgedicht
4.0 met 10 stemmen
2.153 En zo zongen we ons liedje
met een zomer in verschiet
van een wagen vol geladen
en van wiedewiedewiet
van we gaan nog niet naar huis
en krijg toch allemaal de kleren
van een tante in Marokko
zag twee beren broodjes smeren
Want we gingen er naar Frankrijk
om er weken te kamperen
hadden hagelslag er bij
een poppenhuis en speelgoedberen
een…
Platteland
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
969 Ik heb vast iets
met platteland
en vage torens in het verschiet
van zondagmorgen.…
het ronde warm van zomer
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
809 ineens verliest
de zon het ronde
warm van zomer
wordt ze weer strak
belicht in helderheid het
opstaan van de dromer
de lange herfstdraden
zijn al vroeg gesponnen
in het frisse ochtenduur
het eindeloze zonnen
is door buien nog maar
slechts van korte duur
groen verschiet
in koele winden
er dwarrelt al een
eerste blad, de oogst…
Teef
hartenkreet
4.1 met 65 stemmen
2.489 Daar loop je
Uitdaging in’t verschiet
Je neus omhoog
Je ziet me niet
Je staat stil, kijkt om
Je blik verstard
Je merkt me op
Je lijkt verward
Je geur
Komt trillend in m’n buurt
Heeft een boodschap
Die je stil verstuurt
Je houding
Vol van zekerheid
Creëert een lust
Die zich snel verspreidt
Je draait je om
En ik ruik krachtig…
Ik weet het niet
hartenkreet
3.9 met 31 stemmen
2.458 Hoe lang kan ik nog dagen tellen
die zitten in een week
hoeveel uren ben ik kwijtgeraakt
volslagen van m'n stuk gebracht
en zo vreselijk van streek
Hoe vaak zie ik de zon nog schijnen
die lacht en tegen me zegt
geniet maar van mijn stralen
want alles komt wel goed terecht
Hoe vaak en hoeveel vragen nog
liggen er voor mij in het verschiet…
Het verdorde blaadje
poëzie
2.9 met 8 stemmen
1.712 Wind en Zefier doen mij dwalen
Naar een onbekend verschiet,
Van de bergen naar de dalen,
Van de vlakte naar het riet:
Nu eens in de zonnestralen,
Dan eens waar de regen giet.
'k Mag niet vragen
En niet klagen:
'k Ga waar àlles heen moet gaan,
't Lenteroosje
Met zijn bloosje,
En de groene lauwerblaân!"…
De jogger ( PCW )
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
560 Zilte zoete voeten
stappen gretig toe
in schemerige verten
langs
zovele paden
gaan jouw stappen -
verre schemering –
tegemoet
langs ochtenddauw
en mistige velden
wind en pollen
wuivend riet
als
mistige voeten
gaan jouw stappen
voort – voort –
laten evenzovele
sporen
van mistige stappen
in het verschiet…
Spiralen van zand
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
488 ik wist dat zij
zouden komen
kleine spiralen van zand
voelde ‘s morgens
de zon al prikken op
mijn gezicht en hand
ook het steels
verschieten van
de duinse schaduwkant
waar de alom
aanwezige gekko’s
kartels stappen op de rand
nog hangt in de pittige
geur van olijven ui en
paprika een kip te garen
op het vuurtje dat
maar niet…
Het hoeft niet meer ...
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
454 Met weer een toekomst in het verschiet,
kon ik blij in een nieuwe wereld staan.
Ineens van mij weggerukt in het verkeer,
hoeft het nu voor mij echt niet meer.…