1000 resultaten.
strandliefde
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.155 een zweem van rood
op ‘t zwarte blauw
is wat slechts blijft
van dag die zich lichtleeg
verft naar nacht
de zee ruist ons
eeuwig golvend
zijn wee
een ademloze vloed
uit alle poriën
jij, ik -
na wilde liefdesdans
neergevlijd op het nog warme zand.…
Kus
hartenkreet
4.4 met 9 stemmen
1.372 Jouw glimlach
Als een warme vloed
Blijf het bewaren
Elke dag opnieuw
Verlangen
Brengt mij tot bedaren
Jouw liefdevolle overdaad
Maakt mijn gevoel zo rijk
Jij geeft alles in kwadraat
Als ik maar naar je kijk
Dus…
Ik kijk en kijk en kijk
En…
KUS!!!…
Reclame met namen
snelsonnet
4.0 met 1 stemmen
795 'De derde oksel', klonk het ooit besmuikt
Daar kut-reclames óók evolueren
Hoeft niemand meer zoiets te formuleren
Geen knullig synoniem wordt nog gebruikt
En valt zo'n spotje bij de doelgroep goed, dan
Komt daar vanzelf een grote witte vloed van…
Getijden
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
505 er knagen voorwaartse
stranden aan mijn kleine
schelpenhuid, zo luid
als tijdloos verzanden
als hellevuren branden
of groene weiden van
mijn gemoed, ga ik op de
vlakte langs eb en vloed
met deze stroming mee
er velt een avondgericht
een doorschijnende zee
van eeuwig bloesemlicht…
De weg naar weg
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
479 Begin was als toppunt
De massa uitgedund
Niet in staat te weren
Tegen lang verweren
Midden in de vloed
Chaotisch après-tout
Door slijtage verzet
Een ander kleurpalet
Einde van de hartstocht
Aan exogeen verknocht
Vooruitzicht waterkou
De laatste tocht naar blauw…
IK
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
491 De adem die doet leven
op het ritme ‘eb en vloed’?
Ik spreek
Ik ben
Maar ben ik werkelijk die stem?
Ben ik
diegene die jij ziet
of toch maar liever niet
Een onvervulde verwachting
of stijg ik nog in je achting
Ben ik
wat je wou zijn
in je dromen en gedachten
Of niet meer of minder
dan een ander?…
Getijden
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
512 Een vanzelfsprekende
Herhaling van
Komen en gaan
Voorspelbaar, zeker
Wat is het met water
Dat aangestuurd door
Onzichtbare krachten
Land verovert en afstaat
Het water komt op
En verandert
Minuscule zandkorrels
Veranderen van plaats
Ogenschijnlijke herhaling
Van zetten is
Veel meer dan
Enkel eb en vloed
Water ebt weg
Afhankelijk…
Maneschijn
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
770 dacht de man
die zijn jaren
bij de sluis
doorstond
door zijn eb en vloed
te tellen
alléén de maan
maakt mijn zure nachten zoet
wees vol
alsjeblieft
aan halve heb ik niets
anders loop ik
er nog liever
naar toe…
Als het eb geworden is in mij
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
514 Lichaam dat
Met gesloten
Ogen tot
Rust komt,
Spieren en
Vezels waar
Alle spanning
Uit verdwenen
Is
Alleen de adem
Nog die merkbaar
Aanwezig is, die
In en uit gaat
Met het aanrollen
Van de branding
Die ik in
Het onderbewuste
Hoor -
Na de ruisende
Vloed is het
Totale rust
Die overblijft
Als het in mij…
in plaats van naar mijn hart
hartenkreet
4.6 met 9 stemmen
814 wakkerend woekerend staat mijn geest nooit stil
altijd onderweg naar hier naar nergens
muziek dreunt me doof en duf
met zichzelf herhalende klanken en woorden
als een vloed van wegebbende controle rollen golven
van gevoelens met schuimkoppen door mijn overvolle hoofd
in plaats van naar mijn hart…
Het hoog welluidende
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
605 jij hebt het speelse
dat onberekenbare
in je oogopslag
diepte en
het hoog welluidende
in je warme lach
soleert maar
neemt ook anderen
bij de hand
in het delen
van de korrels
op het zomerstrand
wij genieten van je
tussen eb en vloed
golvend maak jij het leven goed…
Die met mij
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
554 Getracht heb ik
om golf over golf
jou te laten gaan
de tocht van eb
heb ik ook vloed
niet in macht
leiden laat ik me
door het onder waterleven
zo zacht
dat ik hard terugspoel
naar de baai
en het begin
cirkelend
gelijk de meeuwen
zingend krijsend boven mijn weten
besef ik
dat ons kunnen
altijd ons kennen is geweest…
Het getij is dood
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
659 schilder weer
de luchten in
het avondrood
botters die
op water rusten
het getij is dood
slap hangen
zware zeilen
de lijnen zijn gezet
als straks de
vloed op komt vult
zich vanzelf het net
geen vis ontsnapt aan
het kielhalen mijn dagelijks
broodje kan ik zo betalen…
laveren
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
436 (een versje op de deining
van eb en vloed)
het geeft eigenlijk geen pas
een dichter zonder woorden
laten declameren over de
zin van het bestaan
beter is 't het bestaan
zonder woorden te accepteren
je laten meedrijven door
de kracht van het getij
en wat laveren tussen
alle vormen van averij…
Vogel
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
766 uit te slaan
Schreeuwend
te scheren
over golven
en stil te staan
als zee
je tot de veren komt
Met eb en vloed
op te groeien
de stand van de maan
De 'schoonsten der schepping'
in hun bijna- naaktheid
te zien staan
De handdoek...
te zien vallen
in nat zand.…
lichtmis
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
601 zo dagelijks als daglicht
is in de kamer van laaghangende schemer
tijdgeest ontdaan van gestalte
portretfoto’s zijn ingelijst en inmiddels vergeeld
ooit waren wat kleedjes verwisseld
de buffetkast is nog dezelfde
ieders oog ziet anders
eb en vloed
heden en verleden
vader en moeder…
Zilvermeeuw
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
531 Laatst lag een zilvermeeuw in het zand
Niet eens aangespoeld, maar toch dood
Strijd verloren tegen een soortgenoot
Misschien slachtoffer van een hond
Niet aangelijnd, dus zonder band
Of het kwam hier vredig rusten
Eén enkele vleugel stijf omhoog
Weggespoeld, straks, na de vloed
En dan: vergeten, voorgoed.…
Avondrood
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
430 voorzichtig brak
het water licht
van de zon
sproeide nevels
van omrollende
golven hun
kleine
regenboogjes in
vele kleuren rond
die dansten op
het oeroude ritme
van eb en vloed
waarbij het
donker rode bloed
strakkend wegliep
in een
spiegelgladde
horizonvloed…
Vandaag sprak ik met de Bultrug
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
462 Vandaag sprak ik met de bultrug
Nee ik luisterde meer
Mijn taal schoot tekort
Ik nam de harp ter hand
De harp en de walvis verstonden elkaar
Zij zongen samen een lied
Ik was verward waarvandoen
Bracht hun samenzang mij
Een vloed van tranen
Van geluk of toch van verdriet…
Zandkasteel
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
635 Dacht sterk genoeg te zijn
maar reeds bij de eerste vloed
verdween het als illusie
in het wilde water
bedolven door de golven
mijn zandkasteel
Wacht nu samen met de wind
op het moment van stilte
tot dan leef ik tijdloos verder
met een half oog
gericht op het teken
van mijn zandloper
om weer te starten met de bouw…
Een vaarwel van hartjes
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
503 ik wierp met zand
bloemen naar de hemel
zij waaierden uit op de wind
ik ving hun blaadjes als kind
gaf ze water met zee
maar ze wilden niet bloeien
zij schuimden verdriet
en de vloed nam ze mee
heb met schelpen
een vaarwel van hartjes gelegd
en tegen mezelf gezegd morgen
ben ik er weer maar dan bij eb…
Het licht schrijft zonder woorden
netgedicht
3.7 met 17 stemmen
573 Het licht schrijft zonder woorden
van eb en vloed, van tranen
en durf, van moed.
Het licht kent geen ophouden,
geen vertraging,
het wenkt en groet.…
Dichter bij zee
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
595 Rustiek en glad bij eb en vloed,
God keek toe, zag het is goed.
Het water lag er rustig bij
zo hoort het te zijn tussen Hem en mij.
Golf na golf brak op het zand,
God keek toe vanaf het strand,
plotseling kreeg Hij een idee;
was Hij niet dichter bij de zee?…
bescheten hoofd
netgedicht
3.3 met 19 stemmen
670 eb en vloed in wording van kunst
begroeiing, vergroeiing, kleur en verkleuring
schade, verwoesting, verandering werden
aangebracht door het constante ritme van het getij
verfrist en verandert door kunstenaar, natuur en wind
gewond van buiten beleeft hij zijn dagen
foto Paul Visser…
Gepolijste lansen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
541 ergens grijnst het doffe marmer tegen
de sokkel van het beeldboeket
deze klankschaal kan niet helen
zonder lucht die zijn stem
in paragrafen tot mij brengt
ik zou niet huiveren, maar nu de
vloed het tij verovert en oevers
splijten als gepolijste lansen
wens ik mij ergens daar
waar de zon mijn wang
in alle levens kust…
Golflengte
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
499 We zitten niet meer
op dezelfde golflengte
de horizon wordt vaag
eenzaamheid lijkt dwangmatig
herhaalt zich in het handelen
zoals bij eb en vloed de zee
ik ben een land zonder vader
in een man zonder minnaars
waar jouw boom begint te groeien
jij geeft mij de woorden terug.…
Het vervolg
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
479 wat is de volgende stap,
tot welke zee wendt de
vloed zich in afwachting
van opstand en berusting
tot nader tegenbericht, met
blikken van; ‘wat nu weer?’…
Zomerse haiku's 2
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
612 Na eb komt vloed
de zee brengt schelpen en
neemt zandkastelen mee.
Een lichte
zomerjurk
waait op
Jongen
met vlieger heeft
iets te vieren.
Surfer-
het weer slaat om
hij ook.
Dichter aan zee
hij heeft alle tijd
-geen inspiratie.…
Winterlicht
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
3.369 In de winter is de vloed
Van de warmte voorbij
Na de vloed ben ik geboren
Dus ben ik een winterkind
Uit de warmte geboren
Niets is veranderd
Ik daal terug in de tijd
Maar aan de horizon
Zie ik een Licht schijnen
Het Licht van de wintertijd
Nu zal ik mij voornemen
Om met dat Licht te reizen
Nog steeds zie ik Het schijnen
Een uitzicht…
Echtscheiding
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.279 glazig glijdt ijs over mijn
wang, druppelt naar een
zee, spontaan dichtgevroren
in volle zomer
tranen van vloed waaien
over mijn strand van
ontgoocheling, jij brengt
met golven van woorden
wat eb naar me toe
allang vervlogen
windstoot doorprikt
nog altijd mijn
drijvende wolken . . .
tot snijdend hagel…