485 resultaten.
zeker weten
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
1.007 je had geen vrouw geen kind bijna geen cent
maar gelukkig bleek één duurzame relatie genoeg:
de kastelein die jou herhaaldelijk naar buiten sloeg
wie je kende vond jou een vervelende vent
en naamloos begraven in een simpel stukje grond
heeft men helemaal niks meer aan een grote mond
raas .. tier .. vloek jij .. ontvang nu ieders zegen
geen…
KADE....van de EEM
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
533 Wind had er
vrij spel
speelde met
plastic bekers
en verpakking
snoep-wikkels, rietjes
achteloos
weggeworpen
In steden en dorpen
vind je pleinen
en plaatsen waar
nieuwbouw aarden moet
Meer zuur dan zoet
de woorden eraan
gewijd, gesproken
in dag- en weekblad
Een vloek, een kat
aan het adres van
bestuurders & ontwikkelaars…
Wie het weet mag het zeggen
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
615 was het een zegen of een vloek?
Was het een gemis of een opluchting?
was het vrijwillig of gedwongen?
was het een offer of een aangestoken brand?
was het opzet of een geval van onoplettendheid?
(En voor de voetballiefhebber-kenner
was het een schwalbe of een loepzuivere penalty?)…
HIJ DIE ...
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
508 niet zonder zonde
wierp ik toch de
eerste en enige steen
dwars door z’n autoruit heen
er klonk een vloek en in
de verte hoorde ik klootzak!…
LAIS CCCX
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
424 Ware het maar dat ik nooit geboren was,
mijn zuchten zou ruisen, zegen van zee
mijn klagen zou zoemen, zachter dan was
mijn kermen zou aaien, stiller dan sneeuw
mijn huilen zou lachen, lach met mij mee,
mijn vloeken zou prijzen de deugdzame mens
mijn woede zou zoenen jouw leed met een wens
mijn lijden jou troosten met strelingen zang
mijn falen…
totdat jouw stilte ook hen treft
netgedicht
3.8 met 23 stemmen
2.695 het beest
hij is nooit één
van ons geweest
je kijkt ze aan
voelt de slagen
sluit je af, de pijn is
niet meer te verdragen
moordlust in hun blik
verlamt al je gedachten
je proeft het bloed
weet waar ze op wachten
botten breken
en de kou trekt op
je ziet jezelf
verfrommeld als een vod
nog trappen ze
uitzinnig krijsen ze hun vloeken…
VREDE, GODVERDOMME VREDE VAN VROMAN
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
971 Op zijn leven had geen vloek gerust
want na een moeilijk pijnlijke start
ogenschijnlijk alleen nog maar
zegeningen en 'blessings'
Bijna een eeuw leven
bloedend werkend als
effectief hematoloog
tekenaar en schrijver
Naar aanleiding van de oorlog
waar hij niet meer onder leed
maar hem wel altijd bezighield
schreef hij 'Vrede'
met het…
Een berg te veel
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
1.874 En de top is
een vloek die
niet rust
voor hem, de knecht die zwoegt
en dorstig beseft dat
alleen het water
op hem wacht
als hij
zijn fiets mag verlaten en
weet dat hij
naamloos
deze kruisiging
gauw zal willen vergeten.…
Als ik mocht zeggen
hartenkreet
4.8 met 9 stemmen
1.656 Als ik mocht schoppen tegen al die lui, die kwaad doen
en fout zijn op elke denkbare manier,
dan zou ik vloeken, maar dan wél op papier!
Maar als ik één keer zeggen mag, dat ik van je hou, is
dat voldoende, snap je dat nou?…
Een voet afgezet
netgedicht
4.6 met 15 stemmen
852 En daaglijks gebeuren die dingen,
ze laten je vloeken of zingen,
maar mensen, ze moeten erdoor...
We kunnen heel veel en heel weinig,
we zingen of zijn vaak chagrijnig,
maar leven wel ergens voor.
De herfst met zijn wondere luchten,
zijn kortere dagen, zijn vruchten,
hij stemt ons tot inkeer en vrede
en hoedt ons bestaan hier en heden.…
De taal en het spreken
netgedicht
4.4 met 41 stemmen
1.058 Woorden kunnen zoveel zeggen maar ook
kunnen ze verbergen, tegendraads zijn, inpakken
of doen oplichten;
woorden kunnen worden tot gedichten,
of vloeken klank geven, lofprijzen of liegen.
Woorden zijn machtig, kunnen bouwen of breken;
mensen verbinden of uit elkaar doen gaan.…
Zaailing van zwarte grond II
netgedicht
3.4 met 14 stemmen
1.094 Brechtje’s voeten dragen water, scheuten
schieten door haar buik, ze schreeuwt
en beurt haar dracht in stuwend moeten
de laatste krachten nog niet verbruikt
haar wraak zal zwarter zijn dan de pest
vanuit het koude karreveld legt ze braak
een barre vloek in de mond van de mare
laat teugels vieren en zal in vrijheid baren
een stortvloed van…
Zeg je zegje...
netgedicht
3.0 met 19 stemmen
2.758 zegje in kleuren
in plaats van in zwart
heb jij gif te lozen
verbloem dan je toorn:
zeg je zegje in rozen
in plaats van een doorn
maak jij valse starten
herzie dan je stijl:
zeg je zegje in harten
in plaats van een pijl
mis jij stro en halmen
hervorm je verzoek:
zeg je zegje in psalmen
in plaats van een vloek…
bij het breken van de bast
netgedicht
3.9 met 22 stemmen
831 wij dekselse dwaze dichters
schrijven op basten van bomen
het gewin van hart en zin
vloeken op wat wij minnen
het zwerven diep van binnen
voor wat het vluchtend licht zo raakt
stellen wij ons onsterfelijk op
alsof naaktheid nooit heeft gestaakt
langs smalle wegen in galop
welk uur is het dat wij vrezen
als sluimerend de dageraad ontwaakt…
schimmenrijk
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
448 Dat is immers uw vloek!…
Jonge sla (II)
netgedicht
3.1 met 11 stemmen
2.247 Ook ik, geef het toe,
ben snoeihard, als het moet,
het hele jaar door
vaak buitengewoon bot,
maar zo lang stil staan
bij een gedicht van Kopland,
geschreven in een vloek en een zucht,
doe dat mij niet aan,
dan schiet ik vol, ga ik kapot!…
Zandkorrels
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
575 Zandkorrels de mensen, nietig, mieren
Holderdebolder, haastig, want straks dood
Wezens door elkaar sterk uitvergroot
Bovenaan de keten van de dieren
Staat de mens te vloeken en te tieren
Altijd immers wacht hem Charon’s boot
Zandkorrels de mensen, nietig, mieren
Trachtend om zichzelf wat te plezieren
Vechtend voor hun dagelijkse brood
Zoekend…
De krat
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
2.661 Ik reageerde erop, door een vloek te
slaken,
waarop enkele dames hun winkelen
onderbraken,
om in ieder geval hun meelij aan me
te tonen
en dat was meer dan wat hij deed, mijn
redder in de nood in barre tijden,
behalve als ze met een pallet over
mijn tenen rijden!…
heb ik je ooit teleurgesteld...
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
833 Heb ik je ooit teleurgesteld,
het moet geweest zijn
in de scherpte van een strandwal
of een waterkering,
dorstige vloek van de najaden.
Heb ik je ooit teleurgesteld?…
Zelfmoord
hartenkreet
4.1 met 26 stemmen
1.594 Weg uit deze hel, het leven is een vloek.
De pillen zijn genomen, de brief is geschreven.
Ik voel dat het nadert, het einde van mijn leven.
Al het gevoel, stroomt langzaam weg uit mij.
De kettingen vallen af, steeds meer voel ik me vrij.
Straks is al deze aardse misere en eeuwige pijn voorbij.…
Die versnellend krulden
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
389 langzaam
liet ik de
emoties los
die versnellend
krulden naar het
einde van het
leren stuk
van de zweep
zij knalde
gaten in de lucht
door een vlucht
die te snel was
voor het blote oog
het foeteren
veranderde
in snelle drift
met de vloek
als lokaal
taalgebruik
waarbij het tempo
van de slagen stevig
werd opgevoerd
in een exercitie…
Ode
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
965 Daar waar zij betoverend voorbijging
daar vindt men dikwijls vele, vele uren
in hartslag en gevoelstemperaturen
een flinke maar begrijpelijke stijging
En vrouwen vloeken, zuchten en verzuren
die zien in haar terecht een scheidingsdreiging
want sterk is de mannelijke neiging
om kwijlend en in trance naar haar te gluren
En de jongens op de…
Voornemen?
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
1.272 Laat d'r róken, drinken, vlóeken,
dat valt allemaal in het niet,
als je eventjes wat verder kijkt,
dan je in eerst instantie
hoort en ziet!…
De dood
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
2.278 gemeen
Dat je uiteindelijk wegkwijnt
Geen geintje over sterven
Want ooit zal je het merken
Zal het je leven bederven
Of misschien juist versterken
Het leven uit je ogen
In een fractie van de dag
Zomaar weggezogen
Net als je glimlach
Elke dag komt de dood
Bij ons op bezoek
Dan zien we weer het avondrood
En weet ik weer waarom ik vloek…
Volwassenheid
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
1.190 Ik zoek je
Een kreun over m’n lippen,
Ik ben je naam kwijt
Toch was je één van mij
Gravend in de modder
Van wat was
Kom ik alles tegen
Behalve jou
Uitgelachen door mezelf
Heb je niet nodig
Maar zorg overmeestert
Elke flinter ratio
Een vloek geeft even kracht
De donkere spelonken
Van m’n geest
Staan op een kier
Dan als ik op…
Emzara's klacht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
425 beste
Cham is sterk en hij dreigde me
met een noodlottig ongeval
Er kwam een kind van
O, mijn lieve man
de onvermoeibare
vorser van het gegiste sap
van zoete druiven
Zijn oude dag bezoedeld
door die verzonnen anekdote
die de verkrachtingen verborg
onder een moment van schaamteloosheid
Maar de straf verraadt het
toch, de eeuwige vloek…
L'Encyclopédie vivant (2)
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
460 vandaag schrijf ik
de laatste bladzijde
van mijn tweede boek
natuurlijk kan ik daar
in detail over uitweiden;
echter
dan ben ik niet snel klaar
maar indien u mijn eerste werk
zou hebben gelezen
had u weet van een gevallen doek
en thans behoor ik andermaal tot
de horde der wezen
achtergebleven in de leegte
van een schaduwrijke vloek…
Doordrijven
netgedicht
2.8 met 23 stemmen
7.210 Alles gaat goed, buitengewoon
geen zee te hoog, taak te zwaar
noch probleem, komt voor elkaar
de wind staat gunstig en is schoon
Dan volgt een -slag op donderdag
of welk etmaal ook zwart blad zij
de sprong uit nood d`r niet meer bij
doch smeken om een wonder mag
Het vloeken na `t gebed tevoren
als niks meer in de puzzel past
terwijl het…
Jouw stilteland
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
370 zelfs als ik
mijn ogen dicht
zie ik nog jouw
stroboscopisch licht
dansen in mijn geest
alle frequenties
heb jij geopend
in ritmiek van
mantra's die zich
herhalen in magie
kleuren zijn
harmonisch zonder
enige dissonant
geen schimp of vloek
verlaat jouw stilteland
jij wijst mij
het pad dat met
zijn krachtlijnen
al eeuwenlang…
distelvink
netgedicht
3.5 met 19 stemmen
1.583 je zweeg, je had genoeg gezegd
aan alles komt een eind
een snijdende jeugdherinnering
hamerslag op een dikke duim
vloeken die je vergeten was
jouw eerste woord
de verdoemde pijn
van zachte heelmeesters
maken stinkende wonden
gemis het hart in sluipt
zaagbekt en bijt
bloed brakend tussen gesloten vingers
jij zwijgt en wijst
naar buiten…