861 resultaten.
de uitgeputte stad
netgedicht
4.5 met 24 stemmen
1.008 de uitgeputte stad sterft
in de vluchtigheid van haar gedaante
haar gestalte in een verwaaierde wind
haar hart in een laatste trillende beving
als een trage reiger zwevend
over de versteende oneindigheid
draaien wijzers onzichtbaar
waarin de koekoek zingend
het einde van de wereld verkondigt…
vreemd verbonden
netgedicht
4.0 met 14 stemmen
704 langzaam zal mijn naam
een herinnering worden
wanneer de tijd zich vult
met grenzen uit verleden
wat ik ingehouden bezit
is slechts een rimpeling
- te min en vluchtig
om aan te raken –
gewenste dromen
het grote, onmogelijke woord
alles zal zich neerleggen
in wat ik was
een spoor achterlaten
in wat even heeft bestaan
vandaag…
De Vlinder
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
1.059 Roep ik haar nog vluchtig toe
Maar ze hoort me niet meer...
Mijn schat, het ga je goed
Waar je ook gaat
En weet: ooit komt weer Onze Tijd
Onze Eeuwigheid
Vroeg of laat…
Geluid schildert geen beeld
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
542 ik heb de tonen
op palet
maar het geluid
schildert geen beeld
wat ijle kleuren
zonder horizon
verwijlen in
een flard muziek
er is geen melodie
die in pastel
nog vorm kan geven
aan mijn vluchtig leven
een dwaze muzikant
die schilderen wil
in tonen op het doek klinken
beelden uit zijn hart en hand…
Decembermeisje
netgedicht
4.1 met 18 stemmen
871 wanneer de prille sneeuw
vluchtig nog
langs mijn wangen strijkt
het gras witter oogt
dan zwanen
op een bevroren plas
mijn koude handen
december vegen
en tijd verder wijkt
zie ik, heel even maar
mijn meisje
in haar rode winterjas…
Dinka Toelep
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
581 Ik laat je los
jouw vluchtige taal
zal nooit meer verwonderen
al zie ik het sierlijke
als ik achteromkijk
en nog eenmaal een teken
geef voor ik zachtjes
de klink vastpak
een groet wordt
al wuivend opgenomen
door herinneringen
wanneer los zand
de laatste roos bedekt…
ode aan een blaadje
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
507 Ritselend in de wind
Zo onbevangen als een kind
Puurheid, au naturel,
Veranderend ieder seizoen
Rood, bruin en schitterend groen
De cocon als tijdelijke metgezel
Een dauwdruppel vindt zijn rust
De regen die je vluchtig kust
Een vergeten detail in het levensspel……
ik lach en wieg
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
479 ik kan het geluk toch
niet schaken als het sterven
me niet past, het frivole van
een vlinder me niet meer raakt
de dood draagt witte schoenen
in een vluchtig gebaar, het kijkt niet
terug maar leidt me langs het leven
en verdicht mijn ziel met roze wijsheden
rijp zijn tussen woorden die raken…
luchtbellen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
494 Als je niet kijkt
kan ik slechts
het schuim der woorden blazen
tot vluchtige luchtbellen:
kundige oogverblinding.
De kern van de kunst
is de onvoorwaardelijke voorwaarde
dat ze bij iemand
een snaar van ontroering
aan het trillen brengt.…
Sporen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
451 Als reeënsporen in de sneeuw
als vliezenvoetjes in vers zand van een witte meeuw
zo staan je zolen en je tenen door de olie
bij een schijnsel op mijn laminaat
dat ik zo nog even zitten laat
om, rebels tegen het vluchtige en het luchtige,
van de aanblik te genieten
tot het ooit weer dooit of stuiven gaat.…
Een reiken
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
469 ik zag je
gedragen
door de wind
je voeten
raakten amper
het grint
het was
reiken om
zacht te raken
even contact
maken met
diepte uit ons zijn
volheid
genieten in een
vluchtig schampen
zonder aan
te klampen in
een magische spel
het mysterie van
diepte ervaren in
een luchtig evenaren…
litanie
hartenkreet
4.1 met 11 stemmen
473 spreek mij
lees mij
blader in mijn
innerlijk bloot
droom mijn dromen
met open ogen
ervaar mij als de vluchtige
de immer reizende
die zijn nalatenschap
aan papier heeft toevertrouwd
lees mijn geschriften
tussen de regels
en weet de essentie
in al dat wit
dat zich lezen laat
door het begrip…
Overgang
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
879 Ontstegen aan mijn lichaam
nog even een vluchtige mensenhand,
die mij het leven had ontnomen.
Toen ik terug mocht komen
koos ik de kracht van zijn zoon.…
een liefdesnacht
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.250 vluchtig raak je mijn hand
… en meer
’t zachte geweld van zoenen
ijs in de borst
dat jij tot smelten brengt
handen die het lijf
als instrument bespelen
een liefdesspel
dat elk verlangen
naar het kookpunt brengt
jouw lichaam dat mijn passie stilt
… en later je omarming.…
Mijn Engel
hartenkreet
4.1 met 18 stemmen
1.897 Een vluchtig afscheid
je staat op en je loopt weg
en je vermijdt
elk oogkontakt.
Maar ik hoor je stem
terwijl je dag zegt, je liefde
je bent mijn Engel op deze aarde
maar diezelfde aarde maakt je stuk.
Ik hoop dat je mijn waarde
altijd ziet als jouw waardevolste liefdesgeluk.…
liefde in maart
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.236 liefde is lente maar
het sneeuwt in mijn hoofd
het hagelt in mijn buik
felle buien de vorst
nog onder mijn huid
de kou wil er niet uit
dan kiert achter de wolken
schuchter en pril de zon
een eerste vluchtige zoen
naast mijn oor ik word
warmer en warmer ga door
ja ga door…
Aankondiging
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
869 Schimmen waren rond zijn bed;
aankondiging van verval en ondergang,
een gevoel van vergankelijkheid groeit
met de dag: dit vluchtig beeld
waarin hij zijn zelf verloren ziet gaan;
een lange wandeling door de mist van
het onbekende, zonder doel, zonder huis,
niet wetend of het goed of slecht af zal lopen.…
Dwaallicht
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
543 Terwijl hongerige schaduwen
de vallende avond bezetten
lichten zij
de volle maan bij
tussen wit en vluchtig zwart
een bundel letters
helder en blauw van belofte
geprojecteerd op mijn verstand
een droom van uitzinnige woorden
pootje badend aan mijn wakker strand.…
Gloeiende plaat
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
449 De natuur blust uit
in een te vroege zomer
alle vruchtbaarheid verdroogt
wat regendruppels
tikken vluchtig
op een stoffig raam
als je naar buiten kijkt
zijn ze al versmolten
in het alom aanwezig stof
rest slechts de vage geur
van verdampte vochtigheid
die je verlangend insnuift
(aangepast)…
overwegingen
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
746 omdat het onmogelijk is
de hemel te bestormen
met windbewogen wolken
vluchtig te worden
overwegen zij
blootsvoets af te dalen
naar zand en water of
ademloos te blijven
bij helmgras en vogels
dan wel eigenmachtig
in het midden
te vol-staan
waar alle schaduwen
tenslotte samensmelten
in een paringsdans…
apassionata
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
606 als hij haar aanhaalde
om te vrijen
liet ze zich vluchtig kussen
en meestal zei ze dan:
eerst nog een slokje wijn,
een laatste sigaret,
en talmde meestal
tot hij sliep
toen hij haar
tot kiezen dwong
verkoos ze toch
een slokje wijn,
een laatste sigaret.
het werd haar afscheidsdronk
het was
voor 't laatst
haar laatste sigaret…
als ik dan
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
425 als ik dan
me door de
donkere jaren
zing
dan zal ik
door het
prisma kijken
als ik dan
de vluchtigheid van
het leven in
rook op zie gaan
dan zal ik
de magie van je
nabijheid voelen
als ik dan
doorwerk in de
doorwaakte nacht
dan zal ik
mijn pen
dansend laten
springen
als ik dan
langzaam walsend
met je leef
dan zal ik…
afscheid
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
2.300 zwijgend staan we op het perron
scheiden hier onze wegen
ik kijk naar jouw ogen
maar jij kijkt mij niet aan
we zouden voor altijd
vrienden blijven
je wilt nog wat zeggen
maar je trein komt aangereden
een vluchtige afscheidskus
maar ik laat je niet gaan
in mijn hart en gedachten
ben je voor altijd bij mij gebleven…
Heldert herfst zijn geuren
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
916 droog kaalt
lucht alle kleuren
heldert herfst zijn geuren
van het laatste oogstgenot
in warme zonneschijn
komt de herinnering aan
zomer even vluchtig terug
de rust is tijdelijk
want onder het tapijt
van bladeren zit lente
groeiend te vergaderen
omdat winter nog ontbreekt…
De aftocht
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
1.140 Nu Neerlands nuchterheid
haar koorts heeft afgelegd
en onze jongens
al lang weer neergestreken zijn
en van de buis
koesteren vluchtige vlagen
nog drie van de duizend vanen
die de wind ooit dragen mocht.
De straatlantaarn op de hoek
houdt hen nog hoog en
om de pit danst nog een wake.…
Voorbij Grenzen
hartenkreet
4.1 met 39 stemmen
1.647 Jij bent voor mij de wind
Maar bovenal de storm
De snelheid in kwadraat
Vluchtig en toch enorm
Jij bent voor mij de regen
Maar meer nog de tranen
Druppels die verdwijnen
Uit vastgeroeste kranen
Jij bent voor mij de winter
Maar het is vooral de kou
Die de wereld laat bevriezen
Waar ik mijn iglo op bouw…
Getralied met vrijheid
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
853 in de gouden kooi
van liefde hangt
de droom zo mooi
getralied met
vrijheid van ontsnappen
stappen is met een fantoom
nooit verschoont
realiteit een vluchtig en
luchtig parlez moi d'amour
jij bent
the golden girl waar
ik mee ga toujours…
SINT MAARTEN ANNO 2009
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
576 Scheen ooit in ’t donkere dorp zo nu en dan
Een sprookjeslicht, verwaaiden hoge klanken
En mocht ik elven gul en zoet bedanken
Die vluchtig voor me zongen – Meester Jan
Laat zijn pupillen nu correct marcheren
Voor ’t Goede Doel en tegen ’t Snoep Begeren…
Amsterdam Zuid
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
725 We zaten samen in de nachtbus
richting Amsterdam Zuid
jij hield het niet uit
en gaf mij vluchtig een kus
zomaar een kus midden in de nacht
geheel onverwacht
maar ik heb er mijn leven lang aan gedacht
we stapten uit
en vervolgden ieder zijn weg
in Amsterdam Zuid.…
Tijd die zich invouwt
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
443 Geluk is zoals
Wij ons de herinnering
Herinneren,
En zoals de
Herinnering ons herinnert:
Tijd die zich
Uitrekt en
Daarna weer
Invouwt
Moment van vluchtige
Weemoed die zich
Nestelt in ons
Brein, die een luikje
Is dat ik naar
Believen kan
Openen en
Daarna weer dichtdoen
Om te voorkomen
Dat ze er
Met mijn verstand…