373 resultaten.
Vervlogen tijden...
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
631 Mezelf tegen het hoofd slaan
ik kan niet meer mee
in deze vluchtige tijd
van leven.
Gisteren ongedwongen zalig gevoel,
morgen tranen in gemis.
Niets gebeurt zonder rede
waar het bestaan geen grenzen meer heeft.
Verdwalen in gesproken woorden van samen,
alleen, stil en breekbaar in mezelf.
Hunkeren naar vervlogen tijden,
waar alles veel simpeler…
Geef mij een rede...
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
775 Geef mij een rede om nog te praten,
geef mij een rede om te begrijpen,
geef mij een rede om nog te bestaan...
In deze harde wereld van zinloos geweld,
misbruik, manipulatie en verderf.
Vertel mij jouw gedachten,
zuiver mijn denken,
we praten al zo lang,
misschien in stilte
zullen zorgen verdwijnen
misschien in stilte
zal vrede heersen…
Ik wou dat ik jou was...
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
745 Ik wou dat ik vleugels had
zoals vannacht in mijn droom
waar ik achter vlinders vloog
over uitgestrekte weilanden
zoete honing van boven
als dwalende regendruppels
benevelen mij in liefde
dansend onder een regenboog
tot de zon mijn ogen opende.
Ik wou dat ik jou was...…
Hemelse akkoorden...
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
960 Ik zit met jou in een magische rit
waar alles vanzelfsprekend mag zijn
alles van mij, houd van alles van jou
je bent mijn afleiding in ritme en blues
wereldse stemmingen hebben een lager pit.
Jij weet mijn diepste snaren te raken
als doordrongen sluierloze ziel
alles van mij, houd van alles van jou
gevoelige klanken komen naar boven
speels…
De leegte voorbij...
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
771 In angst en onzekerheid
liet je mij achter
verdriet en diep gemis,
een leegte,
niet wetend waarheen...
Krachten vloeien weg
leven ontglipt mij
in schuldgevoel dichtbij,
een leegte,
niet wetend waarheen...
Niets meer willen
alles laten 'zijn'
onomkeerbaar lot,
een leegte,
niet wetend waarheen...
In die stilte
hoor ik jouw stem…
Sterfdag van een huwelijk
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
582 Sterfdag van een huwelijk
Een droom werd bezegeld
in solide, schitterend goud
de geboorte was geregeld
van een verbintenis, van jong tot oud
Wij koesterden ons in de warme cocon
gesponnen in de heerlijke lente
wij investeerden en zagen de zon
ontvingen geluk plus rente
Samen gingen wij door goede tijden
genoten, maar vergaten…
Het Vertrouwde Zonlicht
hartenkreet
5.0 met 7 stemmen
398 Zonlicht is zoals vertrouwen
het laat je stralen en warmt je van binnen op
maar dan gaat de zon weer onder
en is alles nog donkerder als te voren…
De gesluierden…
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
10 Een hond is een hond
een worm is een worm
een rat is geen kat
en een schaap is geen aap
Een hert wordt geen wolf
een wolf wordt geen hert
een vos is geen os
en een stier is geen mier.
Sommige dieren zijn genadeloos
ze verbergen echter nimmer hoe ze zijn
hun fijngezichten veranderen niet
achter een verduisteringsgordijn.…
In wit
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
724 Wandelend door het bos,
zag ik de sporen van Fazant en Vos,
in de sneeuw waren ze gebleven,
met sporen van meer leven.
De sneeuw door de zon beschenen,
was ’s avonds weer verdwenen,
de herfstkleuren waren teruggekeerd,
de natuur had weer een nieuw schilderij gecreëerd.…
LAIS CCV
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
632 met schuim op de lippen, tong die taalbot
voos op brak beroert, wil men het haten.
oprispingen, pogingen tot praten,
alom galmt het zingevingsstreven.
inderdaad ligt met gaten omgeven
god's skelet bloot in de glim der kelen.
zo wordt verval tot hoogbloei verheven:
‘wij waren mooi, en wij waren met velen’.…
THUIS
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
490 je
thuis vinden
thuis voelen
thuis eten
thuis zijn
thuis rond woelen
thuis weten
thuis familie kind’ren
iedereen is er naar op zoek
niets is er zo warm en fijn
zei de huisjesslak
helaas ik ben zo sloom
en nooit op tijd -
op tijd terug
voor de warme prak
de oplossing zag ik
in een heuse droom:
neem je huis toch mee
op je rug…
Medium
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.498 Kreten in de kelder
een wit paard verschijnt
zie nu ineens helder
als het donker verdwijnt
Geritsel in het wilgenbos
uilen huilen overal
glinstering in de ogen van de vos
dauw breekt de lichtinval
Gejoel van massa-mensen
visoenen uit oude boeken
dat ze dit verwensen
- de menselijkheid vervloeken
Stilte in de kelder
vocht druipt van…
Onbeheersbaar
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.093 Mijn woede naast de lust
al wat waan en vals en voos is
geschreven aan te klagen,
de schor van hete adem
niet te stillen zucht
het onterechte uit te dagen.
Ik zou wellicht mijn hoge toon
uit nijpend zelfbehoud
wat lager moeten stemmen.
Maar wie ben ik zonder gram?
Niemand nog.
Hier valt niet af te remmen.…
Adembenemend
hartenkreet
4.2 met 15 stemmen
1.888 We lopen 's ochtends vroeg
geruisloos door het bos
zien 'n glimp van 'n konijn,
hert en vos
en zélfs 'n vluchtend zwijn.
De opkomende zon
stuurt gouden stralen
door de bomenkruin
't bladerdek in herfst-tooi
van oranje tot roestbruin.
In de stilte hoor je
af en toe een krak
van een verdorde tak
en geurt de adem
van het bos.…
Ridder.
hartenkreet
3.4 met 12 stemmen
1.884 Met een grassprietje in mijn mond
droom ik mijn dromen onder de bomen
en fantaseer jou mee in het idee
dat jij als ridder te paard onvervaard
mij in galop achterop hebt genomen
jouw bruine vos is pittig maar braaf
met teugels los rijden wij door het bos
een blokhut wacht het wordt al nacht
wij drinken wijn en proeven van liefde
nee, nooit…
En de lente werd een wurgslang
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
537 Ik zie de wolken
smaken weer naar softijs
En hoor de sprieten
schieten bommen bladgroen
Als een gulden vos
lig ik in het voorjaar
Zaden en pollen
maken stroop van het land
De liefjes wurgen
elkaar waanzinnig geil
Uit dat gevrij floept
een ei of druipt stampij
Langs de lippen en
de snuivende snoetjes
Die dan verzadigd…
De Vlaamse geest
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
508 Maar ieder waant zich
erfgenaam van reintje
die nobel schalks vernedert
in het bos
Die cantecleer en tibeert
houdt aan 't lijntje
zo'n hypocriete schelm
in 't dierenbos
Men houdt er van
tijl uilenspiegelgeintjes
van anarchie
verhuld in contramine
Van blasfemie
in huichelaarkwatrijntjes
als reineke
de middeleeuwse vos…
[ Een herinnering ]
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
412 Een herinnering
die je herhaalt, verandert --
in een verlangen.…
Struikrovers
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
976 Opnieuw een groenstrook aanplanten
De kaalkopjes nog een kans geven
Wachten op een sluwe vos?
Als de reuzen van het woud het mos vergeten
Krijgen ze het aan de stok met Moeder Aarde
Die ze binnen de perken houdt
Dus kappen met die wildgroei
Want vergeet niet dat elk milieu
Op de natuurwetten vertrouwt…
tuingedachte
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
715 Dagpauwoog en kleine vos ontbreken.
Floxen knikken elkaar vriendelijk toe.
Als een klamme deken hangt de warmte
over de tuin. Ik veeg een druppel zweet
van mijn bovenlip, verwijder een wesp
uit het lege glas en vraag me af
hoe de toestand in Darfur is
met al zijn hittebestendige onmacht.…
Plaagdieren
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
751 plaagdierenoverlast
vier- en ook tweepoters
tergen de stad en de
stedeling bromt
wethouder zorg dat het
hofstadvijandige
faunacrapuul nu voor
eeuwig verstomt
-
zeemeeuw en krijsparkiet
vos, rat en huismuis zij
tarten de burgers dus
doe er wat aan
toon op een krachtige
IJspaleisachtige
wijze karakter, maak
werk van uw baan…
Zachter
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
634 Mag het zachter
Heel klein
Nietig zijn
Als een muisje
Kleine tripels
door het veld
Terwijl de vos
zijn streken telt
Mag het zachter
Heel klein
Nietig zijn
Als een reus
Groot dik stappend
ploegend, zuigend
Kuilen trappend
vuisten bol gekneld
Mag 't zachter
Heel klein
Nietig zijn
Als in liefde
Stroompjes
beekjes
Kleurtjes…
Het is koud op zolder
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
479 Mijn 70e winter
Het is koud op zolder
Het hout van de vloer kraakt als die krimpt
De vos blaft in de nacht
waar de maan zijn eerste kwartier vindt
Ik warm mij tussen twee dikke dekken
Onderin dubbel geslagen met mijn voeten er in
Wil met gedachten nog wat tijd rekken
Maar de slaap heeft het gewin.…
Houtsnijder
gedicht
4.0 met 3 stemmen
6.954 Een vos met één poot in de val,
een zure timmerman tot in het merg verkankerd.
-------------------------------------
uit: '45 Gedichten', 1969.…
bladmuziek
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
688 teunisbloem en duindoorn
een tafel dekken van verval
de zee heeft zich geschikt
wat minder zand te nemen
ik ben slechts een waarnemer
muziek door hen geschreven
kruipt in alle holen en gaten
geen partituur is voorhanden
maar ligt voorpoten geschikt
vandaag repeteert het orkest
zelfs het smelleken speelt in
klein verband mee en de vos…
de aderlating van verlangen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
525 mijmert de lente over liefde
gestage woorden verpakt in een sober
collectief, het is de late schemer
die zich uitstrekt alsof het ontwaken
een herrijzenis is
geraapte stenen doen geen kwaad
de mantel kraagt aan de warmte van het
lichaam het gebiedt het leven de tijd
te herzien en de illusie om dromen waar te
nemen is het bont van de laatste vos…
Belspel
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
1.958 Het is geen leeuw, geen vos, geen mier
Hoewel een vos..? Toe bel gewoon!
En win die vette mustang hier!
Tot meeuwen kun je er mee melken!
Of maak je eigen Arabier!…
STAGNATIE
hartenkreet
2.4 met 12 stemmen
1.508 Wat hier ontstaat mist ruggegraat, is slap en voos,
is gatenkaas, een spons, een touw met knopen,
mijn vers vertikt het om te lopen.
Ik ben wanhopig, gefrustreerd en boos.…
van de koele avonden
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
1.031 kom mijn kind, kom en huil
mijn handen zijn iets ruwer
ik til je wat hoger de lucht in
maar schenk je dezelfde liefde
over het naar bed toebrengen
het vastpakken van je doekje
vertellen over de vos en het
kleine konijntje, zijn streken
kom mijn kind, spreek met mij
in de uren van het grote missen
de taaie nachten, de oude uil
samen verzacht…
De Wilde Stad
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
556 Een vos ontdekt de stad.
Dat is raar maar is gewoonweg waar.
Steden zijn erg wilde stadsnatuur.
Hele volksstammen willen er wonen.
Steden lijken heel erg op jungles.
Gelukkig maar.…