796 resultaten.
Ooievaar
netgedicht
2.3 met 13 stemmen
1.043 Dus is het nodig, sprak het beest,
dat ik naar klanten in Oegstgeest
voor 't tijdig vullen van de wieg
niet ooie-vaar, maar ooie-vlieg.…
In speels vioolgestrijk
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
623 het orkest
speelt zacht
de bloemenwei
waarbij hobo’s
de klaprozen
doen wiegen
het gras
nog groener lijkt
in speels vioolgestrijk
de paukenslag
ons geuren duidt
van een exotisch kruid
als de dag
het doek laat vallen
van de nacht
schijnen sterren
hun applaus en geeft
de maan vol staand ovatie…
Uithoek
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
433 Achter zomen
Van honderden
Meters vlierbes
Weggedrukt in
Een uithoek van
Het dorp dat
Misschien in jullie
Ogen wel een gehucht
Moet zijn geweest
En voor mij voelde
Als het einde
Van de aarde
Stond mijn eenzame
Wieg, gezelschap
Had ik alleen van
Koeien en paarden
Die mij anders dan
Mensen woordeloos begrepen
Want…
Loslaten in verbondenheid
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
671 jij als moeder
Bent stapelgek met haar,
Ze pubert, dat is het hele verhaal,
Maar voor een meid van veertien
Eigenlijk volstrekt normaal -
Zo graag houd je haar nog vast
Terwijl je weet dat loslaten
In blijvende verbondenheid
Het maximaal haalbare is -
Wees daar dan tevreden mee,
Verbondenheid met haar die je liefhebt
Van haar wieg…
Verscheurd
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
499 De rechter zware arm
van fraaie Wilgenboom
langs de schors gescheurd
wordt straks geamputeerd
haar schoonheid
ligt nu kreunend in het gras
lichamelijk is zij aangedaan
treur in alle naaktheid
zelfs de wind kermt mee
hier treft hem geen blaam
wiegen kan ze daar wel laten
dat richt zich naar de sterke kant…
Eigenaars
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
382 Ieder mens is eigenaar,
van zijn eigen leven,
tussen wieg en graf.
Leven is kostbaar.
Garanties biedt het niet.
Koester het vandaag de dag.
Zie hoe toeval, steeds opnieuw,
verandert in bedoeling.
Bescherm al wat leeft.
Nu!
Nog voordat je ons leven,
ongeleefd en ongewild,
aan ons aller leven,
terug moet geven.…
Daar
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
354 In de tuin van melk en honing
Standvastig en parmant
Geregisseerd door het orkest des levens
Ruw en nonchalant
Daar waar vlinders wiegen
Zeeën van muziek
Het lauwe water doet verwarmen
Zilt en energiek
Op bergen van vergetelheid
Hard en onbetwist
Daar waar handen zoeken
Verscholen in de mist…
Overschie
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
667 Overschie dorp in Rotterdam
Overschie waar ik altijd graag kwam
Overschie met je bruggen en monumenten huis
Dat is nog van me familie geweest
In Overschie voel ik me thuis
Overschie waar ik graag kwam
Overschie het mooiste dorp van Rotterdam
Mijn wieg heeft er niet gestaan
Maar mijn familie komt er vandaan
Daarom hou ik van Overschie…
ZOVEEL MENSEN MAMMA..
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
970 liet mijn baby kruipen op je keukenvloer
ik hoorde stemmen van vreemden
vrouwen en kinderen
die door jouw leven liepen
zij kenden de weg in je huis
beter dan ik
ze openden kasten en deuren
versteend sta ik daar in jouw keuken
een vreemde - in een vreemde wereld
mijn kind - waar is mijn kind
ik neem haar angstig in mijn armen
en ik wieg…
Kortheid des Levens
poëzie
3.7 met 24 stemmen
4.734 Het menselijk geslacht valt als de blaadren af:
Wij worden en vergaan, - de wieg grenst aan het graf. -
Daartussen speelt een droom een treurspel met het harte;
De smart wijkt voor de vreugd, de vreugd weer voor de smarte;
De koning klimt ten troon, de slaaf buigt voor hem neer;
De dood blaast op het spel, - en beiden zijn niet meer.…
bloesemblad
netgedicht
4.4 met 17 stemmen
921 zie mij dansen, zie mij vangen
ja daar waar vlinders
liefde wegen en immer
naar de zomer
streven
zie mij wiegen, zie mij vliegen
ja hier waar vogels
luchten dragen en immer
naar de hoogte
staren
zie de dromen, begrijp het dan
dat ik huil en honger
in de bomen
omdat ik nooit zo licht
in jou kan
wonen…
vergankelijkheid
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
782 tussen wieg en graf
spelen dromen
in de golfslagen van dagen
vandaag in de nacht
heeft de hemel de aarde
tot stilte gemaand
de maankracht heeft haar gekust
in de helderheid van haar ziel
sterren braken los
glanszacht in serene stilheid
in de nerven van het nieuwe leven
waarin het verlangen zich schetst
uit de poriën van nieuwe fundamenten…
Hun chaotisch bestaan
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
529 zij wiegen niet meer
als bloem op de wind
laten hun bladeren vallen
de een nog sierlijk
de ander theatraal
zij verpieteren allemaal
het verdorren van stelen
kan hen niet meer schelen
zij wortelen al in het verleden
vrezen de storm
zijn bang voor de knak
morgen is hun enig houvast
het onkruid tiert welig
in hun chaotisch bestaan…
In licht en wind
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
511 ik droom
je gedachten
en lieve lach
zij wiegen
speels als een kind
in licht en wind
als een handvol
ballonnen kleuren
zij liefde en passie
zonder
opgelaten te zijn
vieren zij vrijheid
nemen de ruimte
die wij hen geven
in samen leven
ik volg hun vlucht
zucht verliefd als ik
zie dat jij naast mij rust…
Hun grillige wensen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
415 duizenden kleuren
wiegen om aandacht
vragen je hand
in zachte koestering
stelen rankheid in
een klankbord van groen
bloeien van leven naar dood
met de vrucht in hun schoot
het zijn jouw ogen
die hen hebben gekozen
de vraag om samen
te gaan is hun bestaan
bloemen houden
van mensen maar zijn
helaas afhankelijk
van hun grillige wensen…
ik zag de nimf in haar
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
900 dit spektakel had ik
willen aanschouwen, haar lijnen
die fijntjes haar tekenden
op het scherm van ver
voor de horizon
zelfs had ik haar nog
meer kleuren willen geven, ach
ik beken, haar aanraken
in de bevalligheid van mijn streken
haar zien willen bewegen
zoals een vrucht op het zachte wiegen
van de wind, haar roze wangen
willen plukken…
Veluwe
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
457 Onder hemelsblauw
wiegen smalle berken
in het wuivende gras
wit in geelblond
een gehavende den
staat eenzaam op afstand
het tafereel te aanschouwen
hij mist zijn familie
allemaal verwaaid
met de vele stormen
ik loop tussen
wat de natuur
te bieden heeft
elk seizoen
zit vol met charmes
als je er oog voor hebt…
Juni
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
874 Juni,
in de wieg al beeldschoon
en buitengewoon
met 21 - als je huwt...
...tussen hagen seringen
en je bruidssluier lang
op het pad,
je boeket gemêleerd
van het fijnste, vanzelf
en natuurlijk pril blad
de lucht is voor jou
gedrapeerd in lichtblauw
en het goud
regent uit bomen
en
tekent…
Gekooide vogel
hartenkreet
4.4 met 9 stemmen
1.274 Kleine vogel in je kooi
Zou jij niet willen vluchten
Heerlijk vrijuit buitelen in
Helderblauwe luchten
Kleine vogel in je kooi
Zou jij niet willen vliegen
Bessen plukken uit een struik
Op een takje wiegen
Kleine vogel in je kooi
Zou jij niet willen zweven
Gedragen door de wind
Zoals je hoort te leven?…
meisje
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
1.375 er zijn warme nesten
koele nesten
en holletjes
die warm lijken
maar ozo koud blijken te zijn
in zo'n nestje
kwam dit kind terecht
een keel als een aap zette ze op
er was geen kalmeren aan
ze kwam met wieg-en-al op-de-gang te staan
eindelijk
weet ze nu te vertellen
waar haar spraakwater is ontstaan
en dat ze om te worden gehoord…
Als je de ogen sluit
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
806 Als je de ogen sluit,
wordt het ego gedoofd,
wiegen witte rozen in de lentewind
en stijgt een glimlach naar je hoofd.
Als je de ogen sluit
beademt je buik het warme ei
en verdwijnt het gemier in een zachte gloed
van een avond in mei.…
Zilverwind
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
589 neem me mee hoog
tussen wolkenflarden
dansend op vleugels van
satijn en dons
laat me zweven boven
wereldzeeën
boomkruintjes wiegen
in het woud van donkere bomen
doe me de regenboogbrug
blozend kussen
tot ver over de horizon
waar mijn handen kunnen reiken
waar mijn fluister hoorbaar is
in het zuchten
van jou…… zilverwind…
Dit leven
netgedicht
3.0 met 9 stemmen
693 Woorden dansen
als vervreemde metaforen
wiegen eenzaam stilte
onder stadse avondregen
ritme zoekend
in waarde wegen
beelden van verzonnen vakantie
kraanvogels in het witte zand
avondzon en blonde stranden
misschien dat je terugkomt
in ‘t nog niet geschreven boek
maar vooralsnog
ben je verder weg dan toen
en alsmaar dieper in dit…
Breekt in duizend kleuren
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
508 de zon
schijnt in kristal
breekt in duizend kleuren
je ogen lichten op
een twinkeling glijdt
over je gezicht
lippen glanzen
en je lach
straalt warmte
woorden gaan
in lentevlucht
cirkelen naar mij terug
bloemen geuren
wiegen in de
sprankelende voorjaarslucht
kom maar zonnefee
neem in je verschijnen
de voorboden van zomer…
Het walhalla der liefde
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
512 heb de engel in je gezien
soms flitst je goddelijke blik
in een warm en diep raken
kussen die naar hemel smaken
een lach die dimensies doorbreekt
meer dan alleen vreugde geeft
jouw dansen is zweven
wiegen op buitenaardse muziek
als bloem in de bloei van haar leven
maar als ik je streel
in het walhalla der liefde
blijft er geen veer…
aan het water
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
542 niets
het slaapt in de schoot van zwaartekracht
er flitst een zilverwinde als een hinde in het struikgewas
'het komt door de zon', fluistert het water zijdezacht
ik wist dat de rivier praten kon, een koe in het gras
een vogel in de lucht en hier een dikke vlieg
het water herhaalt zijn loop vanuit de bron
een mens heeft dorst vanaf zijn wieg…
Af en toe
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
483 beetje wegdromen
zo af en toe
aangenaam moe
een eigen paradijsje
licht, stilte, liefde
begin van de dag
bloemen wiegen een lach
naar mijn hart
beetje zweven
mijmeren, vergeten
niet alles willen weten
wonden dichten
-
schrijven van woorden
op duizend vellen
omdat ik wil vertellen
hoeveel ik om het leven geef!…
gebleven
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
418 het moeras
tussen land en water
waar je wieg
geen grond vond
om te bestaan aan
de korsterige oever
hoorde je de zuigende
tijd het nachtelijk
kikkergezang
liet het onweer je huilen
was je bang voor de
zuchtende wind
moerasruiters
verborgen je
kleine lichaam
met gesloten ogen
de drassige bodem
zou je bewaren
je kermde…
Eindigheid
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
657 negen maanden duurt het leven
de rest is afscheid
van de wieg
de moederborst
en meer en meer
van onvervulde dromen
en geborgenheid
het vonnis van vergankelijkheid
bij oorsprong al geveld
verjaart niet
zelfs na zoveel tijd
het is alleen maar
uitgesteld
’t is niet de angst
de pijn
die ’t sterven moeilijk maken
nee
’t is ’t scheiden…
De eendagsvlieg
hartenkreet
3.2 met 14 stemmen
1.509 Geluk stond aan de wieg.
Talentloos, druiven werden zuur.
De teloorgang van een eendagsvlieg.…