Alle inzendingen over wiegen

796 resultaten.

Sorteren op:

Ooievaar

netgedicht
2.3 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.043
Dus is het nodig, sprak het beest, dat ik naar klanten in Oegstgeest voor 't tijdig vullen van de wieg niet ooie-vaar, maar ooie-vlieg.…
Hans Duiser12 september 2009Lees meer >

In speels vioolgestrijk

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 623
het orkest speelt zacht de bloemenwei waarbij hobo’s de klaprozen doen wiegen het gras nog groener lijkt in speels vioolgestrijk de paukenslag ons geuren duidt van een exotisch kruid als de dag het doek laat vallen van de nacht schijnen sterren hun applaus en geeft de maan vol staand ovatie…
wil melker17 september 2011Lees meer >

Uithoek

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 433
Achter zomen Van honderden Meters vlierbes Weggedrukt in Een uithoek van Het dorp dat Misschien in jullie Ogen wel een gehucht Moet zijn geweest En voor mij voelde Als het einde Van de aarde Stond mijn eenzame Wieg, gezelschap Had ik alleen van Koeien en paarden Die mij anders dan Mensen woordeloos begrepen Want…

Loslaten in verbondenheid

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 671
jij als moeder Bent stapelgek met haar, Ze pubert, dat is het hele verhaal, Maar voor een meid van veertien Eigenlijk volstrekt normaal - Zo graag houd je haar nog vast Terwijl je weet dat loslaten In blijvende verbondenheid Het maximaal haalbare is - Wees daar dan tevreden mee, Verbondenheid met haar die je liefhebt Van haar wieg…

Verscheurd

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 499
De rechter zware arm van fraaie Wilgenboom langs de schors gescheurd wordt straks geamputeerd haar schoonheid ligt nu kreunend in het gras lichamelijk is zij aangedaan treur in alle naaktheid zelfs de wind kermt mee hier treft hem geen blaam wiegen kan ze daar wel laten dat richt zich naar de sterke kant…

Eigenaars

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 382
Ieder mens is eigenaar, van zijn eigen leven, tussen wieg en graf. Leven is kostbaar. Garanties biedt het niet. Koester het vandaag de dag. Zie hoe toeval, steeds opnieuw, verandert in bedoeling. Bescherm al wat leeft. Nu! Nog voordat je ons leven, ongeleefd en ongewild, aan ons aller leven, terug moet geven.…

Daar

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 354
In de tuin van melk en honing Standvastig en parmant Geregisseerd door het orkest des levens Ruw en nonchalant Daar waar vlinders wiegen Zeeën van muziek Het lauwe water doet verwarmen Zilt en energiek Op bergen van vergetelheid Hard en onbetwist Daar waar handen zoeken Verscholen in de mist…
Ara29 juni 2020Lees meer >

Overschie

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 667
Overschie dorp in Rotterdam Overschie waar ik altijd graag kwam Overschie met je bruggen en monumenten huis Dat is nog van me familie geweest In Overschie voel ik me thuis Overschie waar ik graag kwam Overschie het mooiste dorp van Rotterdam Mijn wieg heeft er niet gestaan Maar mijn familie komt er vandaan Daarom hou ik van Overschie…

ZOVEEL MENSEN MAMMA..

netgedicht
3.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 970
liet mijn baby kruipen op je keukenvloer ik hoorde stemmen van vreemden vrouwen en kinderen die door jouw leven liepen zij kenden de weg in je huis beter dan ik ze openden kasten en deuren versteend sta ik daar in jouw keuken een vreemde - in een vreemde wereld mijn kind - waar is mijn kind ik neem haar angstig in mijn armen en ik wieg…

Kortheid des Levens

poëzie
3.7 met 24 stemmen aantal keer bekeken 4.734
Het menselijk geslacht valt als de blaadren af: Wij worden en vergaan, - de wieg grenst aan het graf. - Daartussen speelt een droom een treurspel met het harte; De smart wijkt voor de vreugd, de vreugd weer voor de smarte; De koning klimt ten troon, de slaaf buigt voor hem neer; De dood blaast op het spel, - en beiden zijn niet meer.…

bloesemblad

netgedicht
4.4 met 17 stemmen aantal keer bekeken 921
zie mij dansen, zie mij vangen ja daar waar vlinders liefde wegen en immer naar de zomer streven zie mij wiegen, zie mij vliegen ja hier waar vogels luchten dragen en immer naar de hoogte staren zie de dromen, begrijp het dan dat ik huil en honger in de bomen omdat ik nooit zo licht in jou kan wonen…

vergankelijkheid

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 782
tussen wieg en graf spelen dromen in de golfslagen van dagen vandaag in de nacht heeft de hemel de aarde tot stilte gemaand de maankracht heeft haar gekust in de helderheid van haar ziel sterren braken los glanszacht in serene stilheid in de nerven van het nieuwe leven waarin het verlangen zich schetst uit de poriën van nieuwe fundamenten…
Klaes1 december 2011Lees meer >

Hun chaotisch bestaan

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 529
zij wiegen niet meer als bloem op de wind laten hun bladeren vallen de een nog sierlijk de ander theatraal zij verpieteren allemaal het verdorren van stelen kan hen niet meer schelen zij wortelen al in het verleden vrezen de storm zijn bang voor de knak morgen is hun enig houvast het onkruid tiert welig in hun chaotisch bestaan…

In licht en wind

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 511
ik droom je gedachten en lieve lach zij wiegen speels als een kind in licht en wind als een handvol ballonnen kleuren zij liefde en passie zonder opgelaten te zijn vieren zij vrijheid nemen de ruimte die wij hen geven in samen leven ik volg hun vlucht zucht verliefd als ik zie dat jij naast mij rust…

Hun grillige wensen

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 415
duizenden kleuren wiegen om aandacht vragen je hand in zachte koestering stelen rankheid in een klankbord van groen bloeien van leven naar dood met de vrucht in hun schoot het zijn jouw ogen die hen hebben gekozen de vraag om samen te gaan is hun bestaan bloemen houden van mensen maar zijn helaas afhankelijk van hun grillige wensen…

ik zag de nimf in haar

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 900
dit spektakel had ik willen aanschouwen, haar lijnen die fijntjes haar tekenden op het scherm van ver voor de horizon zelfs had ik haar nog meer kleuren willen geven, ach ik beken, haar aanraken in de bevalligheid van mijn streken haar zien willen bewegen zoals een vrucht op het zachte wiegen van de wind, haar roze wangen willen plukken…
elze12 september 2017Lees meer >

Veluwe

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 457
Onder hemelsblauw wiegen smalle berken in het wuivende gras wit in geelblond een gehavende den staat eenzaam op afstand het tafereel te aanschouwen hij mist zijn familie allemaal verwaaid met de vele stormen ik loop tussen  wat de natuur te bieden heeft elk seizoen zit vol met charmes als je er oog voor hebt…
geeraardt9 januari 2019Lees meer >

Juni

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 874
Juni, in de wieg al beeldschoon en buitengewoon met 21 - als je huwt... ...tussen hagen seringen en je bruidssluier lang op het pad, je boeket gemêleerd van het fijnste, vanzelf en natuurlijk pril blad de lucht is voor jou gedrapeerd in lichtblauw en het goud regent uit bomen en tekent…

Gekooide vogel

hartenkreet
4.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.274
Kleine vogel in je kooi Zou jij niet willen vluchten Heerlijk vrijuit buitelen in Helderblauwe luchten Kleine vogel in je kooi Zou jij niet willen vliegen Bessen plukken uit een struik Op een takje wiegen Kleine vogel in je kooi Zou jij niet willen zweven Gedragen door de wind Zoals je hoort te leven?…
merle ;-)21 augustus 2004Lees meer >

meisje

hartenkreet
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.375
er zijn warme nesten koele nesten en holletjes die warm lijken maar ozo koud blijken te zijn in zo'n nestje kwam dit kind terecht een keel als een aap zette ze op er was geen kalmeren aan ze kwam met wieg-en-al op-de-gang te staan eindelijk weet ze nu te vertellen waar haar spraakwater is ontstaan en dat ze om te worden gehoord…
Tjilp27 mei 2007Lees meer >

Als je de ogen sluit

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 806
Als je de ogen sluit, wordt het ego gedoofd, wiegen witte rozen in de lentewind en stijgt een glimlach naar je hoofd. Als je de ogen sluit beademt je buik het warme ei en verdwijnt het gemier in een zachte gloed van een avond in mei.…
ORFO27 mei 2006Lees meer >

Zilverwind

netgedicht
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 589
neem me mee hoog tussen wolkenflarden dansend op vleugels van satijn en dons laat me zweven boven wereldzeeën boomkruintjes wiegen in het woud van donkere bomen doe me de regenboogbrug blozend kussen tot ver over de horizon waar mijn handen kunnen reiken waar mijn fluister hoorbaar is in het zuchten van jou…… zilverwind…
windwhisper17 oktober 2009Lees meer >

Dit leven

netgedicht
3.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 693
Woorden dansen als vervreemde metaforen wiegen eenzaam stilte onder stadse avondregen ritme zoekend in waarde wegen beelden van verzonnen vakantie kraanvogels in het witte zand avondzon en blonde stranden misschien dat je terugkomt in ‘t nog niet geschreven boek maar vooralsnog ben je verder weg dan toen en alsmaar dieper in dit…
mobar11 juni 2010Lees meer >

Breekt in duizend kleuren

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 508
de zon schijnt in kristal breekt in duizend kleuren je ogen lichten op een twinkeling glijdt over je gezicht lippen glanzen en je lach straalt warmte woorden gaan in lentevlucht cirkelen naar mij terug bloemen geuren wiegen in de sprankelende voorjaarslucht kom maar zonnefee neem in je verschijnen de voorboden van zomer…
wil melker21 januari 2012Lees meer >

Het walhalla der liefde

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 512
heb de engel in je gezien soms flitst je goddelijke blik in een warm en diep raken kussen die naar hemel smaken een lach die dimensies doorbreekt meer dan alleen vreugde geeft jouw dansen is zweven wiegen op buitenaardse muziek als bloem in de bloei van haar leven maar als ik je streel in het walhalla der liefde blijft er geen veer…

aan het water

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 542
niets het slaapt in de schoot van zwaartekracht er flitst een zilverwinde als een hinde in het struikgewas 'het komt door de zon', fluistert het water zijdezacht ik wist dat de rivier praten kon, een koe in het gras een vogel in de lucht en hier een dikke vlieg het water herhaalt zijn loop vanuit de bron een mens heeft dorst vanaf zijn wieg…
Iniduo23 juli 2017Lees meer >

Af en toe

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 483
beetje wegdromen zo af en toe aangenaam moe een eigen paradijsje licht, stilte, liefde begin van de dag bloemen wiegen een lach naar mijn hart beetje zweven mijmeren, vergeten niet alles willen weten wonden dichten - schrijven van woorden op duizend vellen omdat ik wil vertellen hoeveel ik om het leven geef!…

gebleven

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 418
het moeras tussen land en water waar je wieg geen grond vond om te bestaan aan de korsterige oever hoorde je de zuigende tijd het nachtelijk kikkergezang liet het onweer je huilen was je bang voor de zuchtende wind moerasruiters verborgen je kleine lichaam met gesloten ogen de drassige bodem zou je bewaren je kermde…
J.Bakx6 november 2019Lees meer >

Eindigheid

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 657
negen maanden duurt het leven de rest is afscheid van de wieg de moederborst en meer en meer van onvervulde dromen en geborgenheid het vonnis van vergankelijkheid bij oorsprong al geveld verjaart niet zelfs na zoveel tijd het is alleen maar uitgesteld ’t is niet de angst de pijn die ’t sterven moeilijk maken nee ’t is ’t scheiden…

De eendagsvlieg

hartenkreet
3.2 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.509
Geluk stond aan de wieg. Talentloos, druiven werden zuur. De teloorgang van een eendagsvlieg.…
Sam M.14 februari 2005Lees meer >