Alle inzendingen over woestijnen

655 resultaten.

Sorteren op:

Boekt historie als woestijn

netgedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 659
wind speelt met geluiden zucht en fluistert giert en brult vervaagt en wakkert aan zijn stem verschilt in streekgebondenheid tornado mistral of orkaan hij legt verhalen neer in zand en wegloopduinen boekt historie als woestijn wij lezen in de sedimenten wat hij ons heeft gebracht koelt ook mij als bries vannacht…

Goden, bergen en woestijnen

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 630
Ja zelfs de vossen der woestijn - Iran, Egypte en Saoedi's - willen niet die schietschijf zijn voor Engelse of Duitse Rudi's. De zonen van het rijk van Donar, god der bliksem, zoon van Wodan, dondren luid in de arena's in hun strijd tegen Japan. De godenduistering zet in met het ontbreken der Azzuri...…
Olean1 juni 2018Lees meer >

Woestenij

netgedicht
3.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.178
zand woestijn een bodem van een dode zee met resten van wat schelpenzand het wit gebeente en duinenlijnen die verdwijnen in de spiegeling van mijn eigen fata-morgana trillende luchten zuchten gelaten maar mijn blik reikt alsmaar verder dan het weerkaatsen van mijn droge stem die geen echo meer vinden kan…

verlatingsangst

hartenkreet
3.2 met 20 stemmen aantal keer bekeken 1.810
Ik denk aan jou dag en nacht je laat me stralen als een bloem in de woestijn je bent lief maar je bent niet van mij nog niet van mij wat als je mij niet toekomt wat als het niet waar is wat je zegt mijn hart trekt zich terug en hoort niet wat je zegt en ziet niet hoe lief je bent ik ben bang bang om verlaten te worden verlaten te worden…
Tima E.30 april 2003Lees meer >

Khazana

hartenkreet
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.015
Gedachten krijgen vleugels vliegen duizenden jaren hier vandaan ik zie hem staan zijn naam kent geen taal zijn verhaal werpt schaduw in de woestijn ik voel zijn pijn ogen stralen een donker bestaan en ik moet hem laten gaan een laatste kus in gouden stralen…
Almaresáre11 september 2006Lees meer >

De zin

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 550
de nacht staat in donkere stippels te staren in het niets tot je lach mijn haren kust waardoor de zin plots door mijn lichaam tintelt zich laat opsmukken tot overspel met woorden het zachte ebben van liefdesvloed tot stilte watervallen van plezier gestort als regen in een woestijn in een buitenzinnige tijd…

Gebed voor een eenzame 1989

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 782
Hoe smartelijk klonken onze stemmen toen wij een ander voorbijgingen zonder herkennen ketenen van woestijnen elkander omarmend als sidderend zand in geel koperen stralen - sprakeloze stommen troosteloze rijen van ongedeelde vreugde waren zij geen stommen - sprakeloos zouden zij aldra verstommen…

duizendmaal

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 760
ik groet je duizendmaal vanuit deze onherbergzame woestijn waar de zinderende zon met verzengende tentakels tergend het leven uit me perst ik groet je duizendmaal…
J.bakx18 september 2013Lees meer >

liefste

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 609
ik hou van je van je ogen en je mond die altijd lacht en je stem en je borsten hou ik van van al die verte hier gekomen over ondenkbare streken, woestijnen en bergen en tenslotte hier in mijn armen wat een beetje gek is dat ik van je hou en jij van mij hou ik van je en vandaag eindelijk je stem over de telefoon ik mis je zei…

Advent

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.068
strevers van duisternis willen mensen ontkrachten luister niet naar hen belagers van de ziel zie, op deze dag hoe licht zich verspreidt door stille werkers, die daden van liefde tonen elke korrel in de woestijn is kosmisch bezield elke druppel in de oceaan komt uit de bron…

0 in het vakje

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 438
achter elke dode woont iemand die niet tot leven komt totdat een ander de atlas pakt en speurt naar de plek in de woestijn waar je lichaam lag op een witte label in het vakje leeftijd staat 0 geschreven achter elke dode leeft een verhaal…
J.Bakx25 september 2020Lees meer >

't is voorbij

netgedicht
2.1 met 10 stemmen aantal keer bekeken 2.679
mijn wereld om voor te leven is gestorven naakte bomen in een dode woestijn de zee draagt een ijskoud veld van vissen de kust neemt afstand voor wie ik leefde is gestorven de zon poogt verwoed zonder resultaat zijn warmte rilt mij slechts een huid om leegte àlles lijkt dood…

zandstilte

netgedicht
4.3 met 20 stemmen aantal keer bekeken 683
hoe kan ik spreken over het zelfbedrog van de dageraad als wind woestijnen blaast uit hoge torens naar het blinde denken van zwarte honden, die in de nacht zich van gehuil onthouden omdat stilte een wereld achterlaat; een neerstrekken van verbijstering waar vrijheid en poëzie breken in de dood om woorden die eenmaal waren en…

Blue Tuesday

netgedicht
0.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 752
onmacht en frustratie cirkelen als gieren boven de betegelde woestijn boven die eenzame persoon het broze geluk van de vroege ochtend het gevoel dat het nog wat gaat worden vandaag dat alles in een stap weggevaagd nu de gieren zich storten op de nietsvermoedende het gevoel overvalt hem van woede van helaasheid van natte verse sokken…

incommunicado

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 507
talen maar kan je niet bereiken al woon je dichtbij lijkt het of je in het verre Patagonië bent, toen post nog bedeeld werd te paard toen telefoon en telegraaf hun digitale opvolgers globale connectiviteit nog toekomstdromen waren ik blijf briefjes in een fles in zee gooien die je niet bereiken ik blijf roepen in de woestijn…

uit rots gehouwen

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 563
over knerpend grind wandel ik hand in hand met zachte woorden naar het kerkhof ik houd ervan om naar jou te gaan te voet alleen in een onophoudelijke regen doordesemd van aardse kleuren als een opgewaaide rode duin in de woestijn een wiegelied van zachte woorden uit rots gehouwen je naam…
J.Bakx16 oktober 2015Lees meer >

Onbemind 3

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 500
Ook ik ga ongemerkt voorbij, door de woestijn, en door de consternatie.…
Pim Eliam22 november 2016Lees meer >

Regenboogcirkels van hoop

netgedicht
2.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 647
Uit je hand valt de macht die je had op stenen die je niet kon tillen sappig gras ertussenin we kijken ernaar vol verbazing onder modder liggen varkens begraven regenboogcirkels van hoop het zwart wordt geschild een zacht briesje geurige lentewind waait over de rimpelige oceaan richting woestijn…

De droom van de archeoloog

netgedicht
3.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.915
Gewapend met tandenborstels Trok hij naar de woestijn Voor het laatst ontdekte graf Spittend in de droge grond Stuitte hij op schedel en edelsteen Zich afvragend wat de context was In een mooie stratigrafie De lagen van het grondprofiel Met duidelijke chronologie Het deed hem allemaal niet zo veel ‘Een biertje en dan lekker slapen…

Voor het donker werd

netgedicht
3.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 867
De roepende stem uit de woestijn, golven van verwondering: een medestander, die doordrong tot de verstandsverbijstering: onvoorwaardelijk de overgave, een uitputtend doodgaan voorlopig in de kiem gesmoord.…

Bewonderenswaardig

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 564
Iedereen bewonderde zijn weidse blik - zoals díe uitkeek over het landschap bergen, dalen, bossen en meren woestijnen en oceanen onafzienbaar als ze waren toch hélemaal in zich opnemend die blik die zei: pas als ik dat allemaal belopen bereden, bevaren heb en daar dan ben, dáár daar helemaal achteraan, weet je wel dan ben ik er -…

Belichaming

netgedicht
3.9 met 17 stemmen aantal keer bekeken 1.361
een bed van rozenvlees doortrekt mijn aderen krimpend van begeerte naar water in de woestijn alle luchten wuiven weg terwijl onze genen zich stempelen in spiegels gelijk van adem en bloed omtrek ik jouw middellijn drink jij mijn zielswater met omarmen van huid en inlijven van schaamte…
Iniduo20 juli 2014Lees meer >

Samen vechten

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 609
Samen vechten Bergen beklimmen Op de top zijn en genieten van het zicht Tot je knieën in de modder Geen beweging in te krijgen Maar toch eruit komen Verdwaald in een woestijn Uit zicht geraakt Maar in gedachten verbonden Tot de ander gevonden is Samen vechten wanneer dat nodig is Omdat je niet wil Omdat je niet kan Omdat je niet leeft…
Kees Awater21 november 2016Lees meer >

Donkere dagen

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 785
is er de melancholie van overvloed als gevoelens zijn uitgeput door veelheid in nuance lijkt de ziel beboet door aangereikte kansen, van woorden die nu rusten in de geest of in mijn hart, vaak met gesloten ogen roep ik in de leegte van een woestijn van vergane glorie of word ik binnenkort door de natuur dan wel mijn gemoed naar…

Evaluatie

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 499
Je zou de korrels in de woestijn tellen Tot je adem geel kleurt Er is nog een gedeelte te gaan Dat als ‘leeg’ te boek staat Daarna zouden we gaan reizen Naar het uiteinde van stofwolken Het schijnt dat daar nieuwe sterren Ontstaan als dichtheid compact genoeg is Niemand die ons zou opmerken want Afstand is geduldiger dan vlees…
Iniduo17 januari 2018Lees meer >

Alle tijd van de wereld

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 421
In dorre woestijnen en in oceanen. Ook in een mens die gestorven is, en in onze herinneringen leeft. In een aandachtig levend mens, die alle tijd van de wereld heeft.…

De horizon

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.127
De horizon Verbloemt in de rook van de stad De zon Verdwijnt als een kostbare schat Het heelal Rijst op in de nacht Een duizendtal Verlicht de donkerte met al hun pracht De anonimiteit Is zo groot als het kosmische domein De kleinheid Maakt ons tot een zandkorrel in de woestijn De schemering Verfoeit de komst van een nieuwe dag…

Bloemen

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 981
Crocus en pinksterroos – Zijn grandioos, Hortensia en lupine Klinken als mandoline, Lelietje-van-dalen en boterbloem Ze krijgen verdiend hun roem, Lelie en alpenroos Zijn net zo mooi als een hartstochtige klaproos, Pensee en vergeet-me-niet, Papaver en aconiet, Lavendel en rozemarijn Doen mij denken aan een oase in de woestijn.…
Julia T.22 september 2005Lees meer >

dwalend hart/ontheemd

netgedicht
4.1 met 11 stemmen aantal keer bekeken 629
Als een ontbladerde boom getakt in zijn naaktheid ben ik een roepende in de woestijn waar geen weg is om gehoord te worden, de stroom van de rivier geeft geen houvast zij mondt uit in zee.…
lijda18 juni 2010Lees meer >

In de herfst

gedicht
3.1 met 36 stemmen aantal keer bekeken 16.456
. ------------------------------------ uit: 'Parken en Woestijnen', 1940.…
M. Vasalis26 november 2010Lees meer >