9250 resultaten.
Zal ik ooit?
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
540 Zal ik ooit zo rustig zijn vanbinnen
dat ik me niet meer stoor
aan het trage ritme,
de langzaamheid van een ander?
Zal ik ooit zo geduldig zijn
als het seizoen dat nu de bladeren
doet vallen in de zekerheid
dat er straks weer lente komt?
Zal ik ooit zo warm zijn
dat de herfstwind me niet meer
kan afkoelen tot zwijgzaamheid
omdat ik me…
Het doel
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
566 Wijs mij het land van zonneschijn en liefde
Het land van vrede en eeuwige rust
Daar waar nooit de haat een hart doorkliefde
Elke pijn of verdriet in de kiem gesust
Neem mij mee naar ’t land van eeuwige vriendschap
Daar waar zelfs vijanden vrienden willen zijn
Wij gevrijwaard zullen zijn van nijd en gramschap
Niemand zal benaderen met scherp…
Voor lang en gelukkig
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
860 Ik wil niet voor mezelf leven
daar ben ik niet goed in en leven
is ook niet zo bedoeld, maar
het is nodig: mijn lichaam
heeft het moeilijk
en wil verwend worden
meer verwend worden
meer dan ik weet
dat verstandig is; mijn verstand
heeft juist rust nodig
geen diepgravende gedachten
alleen praktische zorgen…
Nacht
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
523 Weer een dag overwonnen
Eindelijk stilte
De wereld slaapt
Oorverdovend lawaai van mensen overdag
Erger dan zoemende bijen
Drukker dan een mierennest
Wegen slibben dicht
Op asfalt en internet
Files te land, ter zee en in de lucht
Vogels eindigen hun vlucht tegen een windmolen
Vissen stikken in een plastic rietje
De mens zit…
Het wonder van koffie
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
578 Oases van koffie bestaan,
temidden van plantages in Panama.
Daar waar zangvogels zingen.
Oases van koffie bestaan,
in kopjes koffie van Boot.
Wat groot is wordt weer klein.
Wat klein is groot.…
Voorlezen aan zee
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
473 Vlak boven het water
blijft de zon hangen
De oude mensen kijken
met romantische gevoelens
naar ons op de rotsen
waar we elkaar voorlezen
Zij zien de mieren niet
alleen onze jonge lichamen
en ze denken de hagedissen erbij
Op zee klinkt een misthoorn
maar er is niets te zien
tot ineens om ons heen
de badgasten op de blokken beton
worden…
levenslot
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
593 wacht
op oevers van blijvende rust…
[ Af en toe een boot ]
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
475 Af en toe een boot,
een auto, de bezorger --
De stad is verdorpt.…
Uitgebloeid
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
485 je hebt mij
je pracht geschonken
en nu het voorbij is
en je weer in jezelf
bent verzonken
heb ik je bijgesnoeid
en het vergane weggehaald
je hebt rust verdiend
maar ik weet dat jij
mij volgend jaar
voor al het snoeiwerk
zoals altijd met
nieuwe bloei
weer uitbetaalt
en wij weer gaan
genieten van elkaar…
Verbondenheid
netgedicht
2.5 met 17 stemmen
434 Pak moment van rust
in deze drukke wereld
contact met natuur
Niets is zo mooi wanneer natuur met
al haar fris en groen ontwaakt uit een winterslaap
Er is nieuwe tijd aangebroken waarin allerlei zaadjes beginnen te
ontkiemen in een heel eigen tempo zodat een jong leven het levenslicht zal zien.…
Een reis
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
571 daar zijn
Ga met me mee
Met je zorgen voor later
We gaan naar een meer
En smijten ze in ‘t water
Ga met me mee
naar dat verre oord
Pak al je angsten
We gooien ze daar overboord
Ga met me mee
We reizen almaar door
Naar het begin van je wereld
Waar je de paniek verloor
Ga dan met me mee
Naar die prachtige stad
We halen daar de rust…
BOSWONING
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
506 Een zwaar, enigszins ingevallen dak
dekt het kleine huis van Olle Kapoen,
de wortelman, die woont tussen het groen
van lieve vlierstruik en oude, kromme tak.
Het kereltje is gesteld op zijn gemak,
maar moet somtijds wat groots heldhaftigs doen,
houdt zich daarbij vastberaden en koen;
daarna verloopt het leven ongestoord mak.
Deur en raamluiken…
Golfdenker over Water
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
431 Jij — ja, jij —
hierzie : de "Sterrenhand",
golfbreker over water. Ha!
Ademtochtsonnet,
laat die woordenstroom nu maar komen,
vers na vers,
niets dan woordzucht!
Krekenbrekershoofd,
na de inktzeeletters op het niets —
behalve sporen van de strijd,
wat blijft er dan nog over?
Klankenhamermuurbreker,
gewrocht in tijdshand —
hoe…
Ontwaken
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
287 Ik sliep,
een Doornroosje in nachtmerries,
gedronken van gedachten
die mij bezaten.
Een krankzinnige aap,
kogels van paniek ratelend
door mijn hoofd,
ik dacht dat ik hem wás.
Tot mijn ogen knipperden,
een scheur in de trance,
en ik mezelf zag —
niet de storm,
maar de getuige ernaast.
Mijn dierenbrein schreeuwde
“Pas op! Alarm! Crisis…
voortleven
hartenkreet
3.4 met 11 stemmen
1.845 de rust en stilte die zich van mij meester maakt
zegt mij dat er iemand is die over je waakt
je leeft voort in mijn gedachte en geest
maar had toch liever gehad dat je er nog was geweest…
Afscheid
netgedicht
2.8 met 16 stemmen
2.950 het laatste flonkerende
vlammetje
wekt geen opmerken
meer
te laat gezien
maar in ruste
gekeerd
blaast hij in
vrede
zijn kaarsje
uit…
Overdenking
hartenkreet
2.4 met 62 stemmen
6.413 In de donkere nacht
denken aan wat de wereld
ons bracht
Vreugde verdriet en pijn
alsof het altijd zo zal zijn
Ooit zal de vrede en rust er zijn…
tijdverdrijf
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.412 Er is geen rust.
Alleen maar afleiding.
We moeten meer praten. Meer lachen.
Het is nog steeds te weinig.…
Weg in angst
netgedicht
2.0 met 8 stemmen
713 Weg in angst
ineengedoken
weggescholen
pijnlijk gevoel
in het niets
-nacht-
dag ster
maanlijk verlangen
tot rust.…
bladstil
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
612 tijd tikt heel gestaag
bladstil rusten haar ogen
op het vensterblad
tussen cactussen tast zij
in haar gedachten…
grafschrift ener priester
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
903 Hier rust een verdwaalde priester…
stilte
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
942 Rusten in de bron van jezelf,
waar stilte de basis is,
eenvoud het middel,
vrede het leven
met Licht omgeven.…
Novemberdagen in Zeeland
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
496 Het waren zilvergrijze
Novemberdagen daar in Zeeland,
Geen zonlicht viel op bomen,
Huizen, struiken, zodat ze
In zichzelf rustten,
Niet anders waren
Dan ze zijn…
Tranen van geluk - 4
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
566 jouw beeld is als een film
die uit diepe dankbaarheid
mij de ogen tranen doet
die als een kus van jou
op mijn lippen rusten…
Gouden ooft
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
775 Zomervuur gedoofd
door de herfstregens geblust
dragen mijn handen
rijkelijk het gouden ooft
waarop nog uw zegen rust.…
Leven er laten zijn
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
518 Leven
is zoals
het
is
dat
onder
ogen zien
en je eigen
koers
gaan
varen
maakt
bewust
en geeft
rust…
Aan het verdriet
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
550 Je rust onder donkere, rulle aarde;
Je zegde me verdriet aan
En ik was bang
Nu is er de zachte, stille vloed van de tranen
En ik ben niet meer bang…
Het duister
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
961 Alleen in het donker
Wandel ik door het verlaten dorp
Langs het
Spiegelende zwarte water
De koelte
De rust
Kalm ga ik zitten
Beroer de zwarte spiegel
Met de toppen van mijn vingers
Het duister duwt me zachtjes in mijn rug
Ik laat me vallen
Glijd in het ijskoude zwarte water
In de rust
Een laatste schok
Stopt mijn hart
Of vult de leegte…
Het meisje aan het strand
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
2.269 Je hoeft niemand meer te "vervelen"
je kan jezelf nu weer zijn
in de wereld van de hemel
zal de rust voor jou zalvend zijn.…
Verhonger je dorst
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
479 ik speel met wolken
vlecht stralen zon
door nevels van de morgen
laag bij de grond
dol met mijn schaduw
wiek voor haar weg
probeer haar te pakken
in de rust op de heg
ik lok je met kleur
tover rood voor je ogen
mijn onschuld is wit
het roze brengt je tot blozen
kom lach om het werk
verhonger je dorst
vrij met mij alle dagen
rust…