5854 resultaten.
Vol schaamte
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
651 Ik leg mijn pen neer
doe mijn camera uit
laat de leegte vol
ontzetting stromen
wereldse tranen vloeien
bij het aanschouwen van
welke moeder houdt 't
droog bij 't lezen over
mannen die (zogenaamd)
onze veiligheid waarborgen
houden onderzoeken tegen
daar gewin in 't spel is
hoe ziek zij wij ?…
Onder de Notenboom
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
886 Het wordt ijl in mijn hoofd
en leeg in zijn kroon.
Onder dit knusse bladerkleed,
hangt een koele kilte
en vouwen we handen
in Zalige Stilte.…
Magie en macht
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
561 er is geen roedel meer
wel zijn er vele volgers maar
niet meer van de lieve heer
het is de hype
met goud omrand
magie en macht in digitale hand
onzichtbaar in haar gulzigheid
vreet zij de dromen op
hangt eigenwaarde in de strop
het is de massa
in heethoofdigheid
die nu met lege handen staat
waarvan het uitschot
grauwend terug slaat…
Als snuisterij van toen
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
488 geven
met de bloemen van mijn leven
zij bloeiden op
kostbare momenten
zetten deze luister bij
gevat in het prille groen
van een fijne jeugd met
linten als snuisterij van toen
later felle kleuren
van de jong volwassenheid
niets had nog een vaste prijs
het diepe warm van wijsheid
verpakt het boeket dat ik nu
vol liefde in je handen leg…
Marylin
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
596 nog altijd vult haar schoonheid
het hart dat zo verlangt naar
hoop, naar uitverkoren zijn
nog klinkt in haar omfloerste stem
de zekerheid van het geloof
dat old soldiers
nooit verloren gaan
voor haar publiek
is zij een film die verbloemt
dat zelfs de daden van de macht
leeg zijn als een verlaten nacht
als de toneelgordijnen sluiten…
Carnaval
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.327 Een feest waar familie en vrienden samenkomen
leuk verkleed hoe maakt niet uit
Geen punt gewoon met humor
waar de drank heerlijk vloeit
En dat vier dagen lang
het mooie is het mag van DE HEER
Even de zorgen vergeten
en dan er weer tegen aan
Het enige wat erover blijft
is een lege portemonnee
Wat niet opweegt tegen een gezellig samen zijn…
Ontwaken
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.037 Vóór mij
de dag
nog leeg,
nog zonder pijn.
Wie ben ik
voor jou vandaag,
mijn bloed?
Nog voel ik
je eerste adem
op mijn buik,
mijn huid nog druipend
van verse liefde.
Nu jouw woede
mes op mijn keel,
geen geruststellende gedachte.
Of toch?
Kijk, je kinderfoto:
stralende ogen.…
ze drogen nu
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
508 ik leg mijn woorden in het gras
ze zijn met passie geschreven
ben benieuwd hoe ze opdrogen
ik zal ze nog eens moeten overlezen
pas als ik tevreden ben verstuur ik ze
ik zie je glimlach al voor me
jij bent hier dicht bij me
als je thuis komt dan liggen mijn
woorden je al op te wachten
alles wat ik nog niet had gezegd of gewoon
nog eens…
Talloze keren
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
546 geschreven
(geen smeekbede, dat niet)
hoeveel schrijfpapier ik heb
verkwanseld vol woorden
weet geen ziel, noch de tranen
die erom gevloeid zijn
toch geef ik niet op en pak
voor de zoveelste keer weer
een vers vel, en vertrouw mijn
spinsels toe aan het papier
dat ze gretig absorbeert
tot ik het teruglees en besef
het blad nog net zo leeg…
Derde Dijk
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
484 En toch, ik kan het niet vergeten
Het kleine dorp waar ik vandaan kom
Zomers geleden, zwaluwen vliegen boven mijn hoofd
Lege straten, fietsend naar de derde dijk
Een leeuwerik stijgt zingend op
Uit het gevangen zonlicht van het koolzaad
Toen en nu, momenteel doorkruisend
Zie ik mezelf staan, alleen en niet ongelukkig
De vangst van paling
vergoedt…
Gevulde Ziel
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
581 Men neme een
Lege ziel
En voede
Haar verraad
De dalen zo
Hongerig
Buikschuiverig platwalsend
En loos van gedachten
Het ontstaan
Van verliefd wantrouwen
Van bewuste onwetendheid
Van roze glazen en
Van eufemismen
Schandalig
De kant op kijken
Alleen wij
Alles moet
Alles zal
De neerslag en
De haan
Bepalen de finale
Zwart of wit…
Omen
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
493 we hoorden
de onheilspellende stilte die
de naderende storm in zich droeg
we zagen de gebroken
schuimkoppen op de lege zee
we voelden het zwaarbeladen vertrek
toen de kust zich verborg
achter de avondmist
met gebroken vleugels
stotterden we over het water
we wisten van
het levenloze schip dat diep
op de zeebodem lag…
Op de drempel van
netgedicht
3.6 met 12 stemmen
1.060 In het verweesde huis
sta ik nog even stil
met de wijsheid van het kind
loop ik mijn jeugd nog eens voorbij
onvolwassen kijk ik terug
twee paar ogen zonder leden
kijken hoopvol
over mijn schouder mee
ik sluit de mijne …
en zie het achtergelaten leeg
gevuld met het gemis
van niet te vergeten dagen
vergeef me
om dát wat ik…
voor jou
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.083 Maar zoals het is met goudgaren,
het gaat zo makkelijk stuk,
wat ik echter niet hoop,
maar mocht het ooit gebeuren,
dan moet je niet lang treuren,
dan leg je toch gewoon een knoop!…
FRUIT.....
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
505 Geen Turks
fruit
alleen maar
fruit
Waarom
je wil vragen
een pond,kilo
een papieren zak
Heldere kleuren
ronde vormen
in de nog lege hand
in het vierkant
nog van een kist
is het een list
van moeder
natuur?…
God
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
532 hoe mag ik je noemen
wanneer ik zie hoe de bloemen
in mijn tuin openlijk je diepe zelf
voor mij openbaren
waaiend op speelse zomerwinden
je wondere werkelijkheid dragen
zwoel geurend je passie
voor leven uitstrooien
leg je naam op mijn lippen zodat
ik je als hemelsbrede koestering
kan prevelen midden de wereld
die ik liefheb
ik noem…
omzien (voor Sri)
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
534 op een droge dag zie
ik in het ochtendlicht
een glinsterend spinnenweb
die dag win ik
water in de woestijn
op een lege dichte dag
open ik mijn handen
ik vang regen zoveel ik kan
ik maak de zeilen kleiner
als de storm komt
een heldere klaarlichte
dag breekt aan als ik
een vergrootglas vind
en ik leer om van buiten
naar binnen te…
wachtruimte
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
443 zo’n blaadje
cirkels schrijvend
aan een draad, gesponnen door
november
het lijkt een stil gebed
welhaast smekend, als het
zonlicht brekend in de oude nerven
scherven vol verkleuring
zet
ach, het leven schenkt opnieuw
het wacht onder de vracht
van afgestorven hoop
de samenloop van toen en ooit
is weggegooid
in lege glascontainers…
laatste dagen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
443 we kwamen los
van de woelige jaren
onze volle koppen
maakten we leeg
we bewerkten de waarheid
en lieten dingen weg
we keken niet meer
onder het grote kleed
de meedogenloze tijd
penseelde onze poreuze huid
we spraken zacht
in onze laatste dagen…
'Spielerei"
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
560 Toevertrouwen
aan het
lege papier
Louter 'spelend'
voor je
eigen plezier.
Voortdurend
proberen,
wat kan het
je deren
om dan
uiteindelijk
in het niets
weg
te scheren.…
Waar ben ik?
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
595 Ik zie niets meer
Het glas is helder
Maar ook zo leeg
Waar ben ik
Na al die tijd gebleven
Mijn liefde voor jou
Is met de tijd verweven
De dag dat mijn
Spiegelbeeld verdween
Ik herinner me niets
Waar ben ik
In deze wereld verborgen
ik ben niet levensmoe
En jij niet zonder zorgen
Ik zwaai naar
Wat al is vergeten
Groeten en verdergaan…
basalt
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
450 ga op zoek naar een plekje aan tafel
elke stoel volstaat, ook ik
verwerp een lege trein en
maak papier dicht met woorden
maak met water een zee
en van afstand een eiland
maak van één gans een volle vlucht
(denk aan dunbelijnde lucht)
maak van niemand en nergens een rots
en blijf niet ver van hier…
Moeders rozenkrans
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
639 Terwijl zijn flair afnam
nam de vergetelheid toe
handen verkrampten
sindsdien hebben
snaren niet meer getokkeld
hij wuifde niet meer
naar de nieuwe morgen
zijn mond werd stil
het hoofd leeg en eenzaam
zag ogen niet meer stralen
de geest verstarde
totaal verstrooid en uit balans
vroeg hij haperend
om zijn moeders rozenkrans
en…
deining
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
519 alles is waarde gelijk van snijkanten
ik ben een harde lijn onder de mensen
mijn kinderen hangen aan de muur
op hoofdhoogte
de menigte een oeroude vijver
het vruchtwater tussen lege oevers
de deining rimpelend van geboortes
ook mijn moeder drijft tussen de cirkels
ik zal afkalven druipend op de hoeken
bedropen op de snijkant
de kaders vervagend tot…
Ontspoord
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
493 Een lange trein bracht hem hier,
op het spoor van een lege doos
om in te verdwijnen.
Wat haalt hem weer weg?
Geld of een vrouw, wie weet?
Wie zorgt voor hem of sterft hij af,
verzakt en ontspoord?…
VLUCHTELING
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
638 (haiku’s op een thema)
een vluchteling vindt
een nieuw huis om te leven
z’n hart is nog thuis
soms moet men vluchten
nogmaals opnieuw beginnen
met gebroken hart
de vluchteling vindt
een nieuw huis maar het blijft leeg
wordt nooit een echt thuis
vindt de vluchteling
ooit weer dezelfde warmte
als die van voorheen?…
tussen kraters en sterren
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
472 met je voeten in inktzwarte
kraters en je hoofd
tussen sterren wringt de
tijd een diepe barst
hoe lang blijven voeten in
een gif-zwarte mengkom staan
hunkeren harten naar lonkende
dieptes van het heelal
leg hart en ziel op de sterrenkaart
neem de stipjes over
luister met volharding
voel hoe je in de tijd verdwijnt…
Liefde in tijden van C.
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
643 Geef deze jongen nu eindelijk wat hij wil,
zijn honingpot is al weken leeg
en zie daar drijft hij af naar dwaze lethargie.…
De wilde ganzen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
553 hoor je de wilde ganzen
aandoenlijk
avondlied
hun onbeschaamde
schreien
geeft een stem aan
mijn verdriet
ontvouw die veren vaandels
vlieg weg
uit de schemerlucht
mijn bange hart
wordt stil nu
dit is het eind
van mijn vlucht
in dit dierbare grijze nest
slaapt zacht
alles wat was
dus breng me naar
verre velden
leg me neer
in het…
het kind dat schreef - voor Philip Huff
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
563 in de man woont
het kind dat zijn
adem inhoudt
zo blijft alles
op zijn plaats
een mond vol bloed
verschuilt zich
achter de
verstarde glimlach
er zijn geen woorden
niet praten nu
er is de heersende
taal die met grote
handen uitslaat een
giftige sijpelende taal
in de lege kruik van
Pandora schittert
een vergeten narratief…