12647 resultaten.
Linde
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
469 daar staat een bloeiende linde
ze is een beetje rank
ik zou haar willen voelen
om te weten hoe ze het land beschrijft
voor haar zou ik willen zitten
met een kleed en picknickmand
broodjes met jam besmeren
en genieten van het weidse land
trots staat ze tussen wat beuken
genietend van de voorjaarswind
en geeft een beetje bloesem
aan een…
Dansende bomen
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
616 In het dansende bomenbos
loop ik gearmd met de ballerina
die ter inspiratie wil kijken
naar de ultieme slow motion
Een oude grijze man
omarmt een boom en fluistert
wenkt me dichterbij
Ga staan, wordt een boom en dans
Ik spreid mijn wortels in de grond
en plots voelt alles los
Blij roep ik naar de grijze
in een volgend leven wil ik…
Slotstuk
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
475 nevel dekt de aarde toe
in flinterdunne lagen
vogels zwijgen
op een tak vol dromen
de dag sluit zich met
een fabelachtige stilte
kon ik dit omhelzen
eender zijn
in die
verademing komen……
Pittig besje
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
727 Was ik een rijpe bes, dan werd ik liever opgegeten
Dan neer te vallen op een pleintje, straat of stenen graf
Waar ik word opgeveegd en in de groene bak gesmeten
Terwijl mijn pit door spreeuw of lijster weer wordt uitgescheten
Dus mekker niet, want van die birdshit hangt mijn leven af…
Een goed besluit
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
427 Ik sta aan de kant
s’morgens vroeg
de waterlelie moe
van haar dag die
is omgegaan heeft
besloten zich
te sluiten
dan gooi ik
doorzichtig
een kiezel
in het water
zodat de kringen
haar doen besluiten
voor mij weer
open te gaan…
Dwarrels
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
451 het wil nog maar niet vlinderen
toch zijn ze er wel
nog altijd op de vlucht
al weet niemand waarvoor
dartelend in grote getale
door het vers ontloken groen
waar ze schitteren in
het welkome zonlicht
laten zij zich niet vangen
al is het maar voor even
een meester in het ontwijken
van een vlindernet
vliegen zij hun dromen achterna…
Wad, jij verzoent
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
710 ik zag je, jouw polder in 't hoogelaand
drijvend op het gras de voet gebeend
tot weke klei het oor gericht naar
de reling van het Wad
wie jij bent, tja wat opgeworpen aarde met de
bolling van een oud huzaar, je nagelriem verankerd
waar het water lestig vele monden voedt, je armen die
de vleugels vangen van een vers gesmede slagpin
ik ken…
hoeveel jaarringen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
471 lange dunne
bomen in het
gelid kijken als
verheven Apollo
gezanten neer op
een nietig mensenkruin
hoog boven
woedt de ieder voor
zich stammenstrijd
een geluidloos reiken
naar het hemelse
lichtste licht
stam na stam
verheft zich tot
een onaardse
afstandelijkheid
op deze onbereikbare
hoogte is geen plaats
om te schuilen…
Wind
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
458 de wind raast
en de wind blaast
ze verwaait de
zorgen uit m’n kop
ze bolt de rokken op
doet jassen omkrullen
honden veegt ze
van de stoep
de wind raast
en de wind blaast
ik heb haar uitnodiging
tot dans maar wat
graag aangenomen…
Laatste strohalm
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
401 nu de zomer
doet alsof
ze pas gestart is
grijpen groene
bladeren hun kans om zich
helemaal vol te zuigen
met leven
zodat de landing,
voor wanneer ‘ie dan ook
geplant staat,
aanzienlijk zachter
zal zijn…
Verkwikkend
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
707 zee
hoe je speelt
met mijn zintuigen
dromen tot leven wekt
toefjes balsem
vleiend schikt op
mijn moegestreden hoofd
vurigheid van de horizon
als een rode blos legt
op mijn matte wangen
meeuwen rond laat vleugelen
ze mijn fantasie laat dragen
mijn oprecht verlangen
zee
hoe je speelt
het water laat tieren
schelpen reikt…
Rivier
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
642 Door het als door een god geschapen landschap
meandert een smalle rivier
zij voedt de bloemen, het gras langs de kant
zij voedt het koren op het land
kinderen spelen graag in het water
zo maken zij een herinnering voor later
kikkers kwaken het uit
wat voor de een puur lawaai is
is voor de ander een pure symfonie
een door de natuur gegeven…
Gouden zonnestreepjes
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
710 Streepjes
streepjes zon
gouden zonnestreepjes
op de weg.
Stralen
zonnestralen
prachtige zonnestralen
op de weg.
Vleugjes
vleugjes warmte
vleugjes zonnewarmte
op mijn weg.…
oester
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
704 hoe jij bent ontvreemd van schelp en zee
geraapt wordt van het wad, waar dolende
prielen jou voeden met het deels gezouten water
en scherpe messen je delen tot een tweedelig wezen
zelfs de meeuw onthecht jouw huis van
’t weke vlees waaruit je bent ontgonnen,
zijn snavel zonder vrees je snuit
bevuilt met harde halen van zijn kaken
verhalen…
Herfstblues
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
544 Herfstdraden dragen druppels
tussen zon
en schemerluchten
ademen voetstappen
op het zachte pad
bedekt met kleurrijk sterfte
zij draagt het leven op
aan de geboorte
van een nieuwe tijd
fluisterend stil komt de natuur
tot een grijze rust
stil maar wereld
er ligt hoop
in elk gestorven blad
dat heimelijk de aarde kust…
Verdwalen
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
491 ik verdwaal in jou
evenals jij in mij
kleuren verkleuren
dansen lieflijk om mij heen
omringd door schoonheid
bevrijdt de westenwind mij
van dagelijkse
beslommeringen
zonlicht streelt zachtjes
door mijn haar
zo verdwaal jij in mij
evenals ik in jou…
Zanglijster
snelsonnet
3.2 met 8 stemmen
700 O kijk, een lijster bij ons in de heg,
z'n pootjes stevig rond een tak geklemd.
Het open bekje kwettert ongeremd.
Heel even houdt-ie stil, dan is-ie weg.
Het takje veert, weet wat een eer het was.
En ik negeer de poep op mijn terras.…
De Pielis
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
578 Eind januari.
Over de Pielisvlakte
daalt de winterzon.…
Papaver Rhoeas
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
511 ik ben een rode klaproos
ontkiem na lange duisternis
op plaatsen waar geen liefde is
als een Papaver Rhoeas
herrijs ik tussen steen en as
ik bloei op alles wat ooit was.…
Goedemorgen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
526 wanneer ochtenddauw
de morgen kust
jakobsladders eventuele
onrust sust
wanneer een merel
frivool haar liederen zingt
een kikker uit het
donkere water springt
wanneer pinksterbloemen
glinsteren aan het water
wordt het nimmer
vroeger of later…
De vlinder
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
617 De vlinder had haar ei gelegd
op een groen eikenblad
er kroop een piepklein rupsje uit
dat at en at en at
het at het hele blaadje op
en nam er nog een paar
het spon zich daarna in als pop
toen was het rupsje klaar
er na een hele tijd
een nieuw seizoen begon
kroop daar een kleine vlinder uit
die straalde in de zon
ze dartelde de wereld…
Terugroepen
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
678 hij zingt een lied
dit niet vergeten
nog weten
als de schaduw
weer eens roept
meedragen als
aantekening
in een dagboek
blijvend op zoek
naar zijn melodie
door niets
laten onderbreken
deze verwondering
die ik hier als mens
hoor en zie…
In de lente juichen hun kruinen
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
496 Deze wezens verkeren graag met bosanemonen
en houden van vogels met hun zang. Ja, de bomen.
Zij omzomen vijvers en spattende waterstroompjes.
Hoog, maar áárdgebonden zijn wij, willen ze beklemtonen.
Elke soort, in ieder oord, is in zijn eigenheid uniek
zoals de moerascypres, naakt nu, pronkt in water en zand.
Stronkwortels steken als keien omhoog…
Waakzaam
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
483 een brandend vuur
de zee, vooral de zee
draagt wensenbootjes mee
een strand verlaten
de einder wacht
het licht zo puur
een fonkelmaan
in stille gloed
waakt over de nacht.…
Lake District
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
582 Als vroege ademtochten
komen zij
uit ochtendnevel
toegeslopen:
De schapen van hem
die iedere avond
zijn poëzie en dagboekbladen
verbrandt in het kookvuur
voor zijn koffie,
in steeds een vers te grazen dal.
Immers: alles slaapt.
Hij knikt naar mijn zoon en mij,
trekt woordeloos voorbij,
zijn blik danst van dichtbij
tot aan de einder…
Verrassing
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
512 misschien, ook ik
een nieuw begin
het kloppend hart
vindt zijn kracht
in de stilte
het ongeschonden leven
de vreugde, het licht
zo vol elan
de beeltenis trekt
het vinnige uit de pijn
geen verloren moment
meer laten zijn!…
Doorsnee
netgedicht
3.9 met 12 stemmen
586 de hemel huilt
tranen met tuiten
tuinvogels fluiten
bij dit verkwikkend bad
waterdruppels glanzen
op een gevallen blad
de wind wakkert aan
en neuriet wat
stilletjes wat verlaten
op een droge plek
in een streepje zonlicht
schuilt een kat
-
zo welkom
dit iets in het niets
ervaren dat dit het is
wat ik zo lief had…
Étretat - Normandië
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
488 Zon en wolken
koesteren de krijtrotsen.
Vreugde in mijn hart.…
Groote-Beerzetanka
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
475 De Groote Beerze
stroomt lui door het lage land.
Onder zomerlucht
energiek stroomopwaarts zien:
Casteren is nog vlakbij.…
Dat wat is
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
804 chaos orde schept
En In de orde
chaos veroorzaakt
immer zoekend naar adem
In de storm
Dat wat is
Openbaart zich
In alles
Vloeit
Groeit
Sterft
Laat los
Dat wat is
Is in samenhang
Met de kosmos
in beweging
Door
Water
Aarde
lucht
En vuur
Elke dag is een openbaring
En tevens een vernietiging
Van de aardse
Hemelse
menselijke natuur…