Alle inzendingen over schaduwen

5374 resultaten.

Sorteren op:

in het voorbijgaan

netgedicht
4.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 596
we hebben elkaar ontmoet aan de buitenkant je bracht de zee en tussen gesprekken door het blazen van de boten omdat er op dat moment geen woorden waren of te groot of te klein we draaiden naar de duinen het pad dat, ook in schaduw, oud had kunnen worden was ik, of jij al gestorven bleven we staan in alles wat er te weinig was…

jaargetijde

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 895
nu nog schaduw in de tuin tien zonnebloemen blinken zwaar de kat strijkt en vogels zoeken naar een enkel evenwicht perzikkruid verzoekt een wilde bij om toch ook een vlinder toe te staan in haar gaan ging zomer mee ze stierf aan armoe en het vallen van de nacht ik heb gewacht, geschreeuwd, gebeden maar het heden biedt niets meer…
switi lobi29 augustus 2013Lees meer >

zonder geluid

netgedicht
4.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 782
het zwijgen waarvoor ik zwicht jouw gezicht in 't lange licht het is waar het leven om vraagt vaak door schaduw vertraagd wollen weemoed heeft ons omhuld wij tweeën, rond hals en honger gekruld dat is wat het leven geeft bloesems, bomen, een strik jij, mijn liefste, en ik onmogelijk om niet te horen wat diep in ons werd geboren…

De haan kraaide twee keer

netgedicht
4.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 743
de haan kraaide twee keer en nog eens de nacht ontsliep in de dag de zoekende zon achtervolgde verzengde de nacht strooit de wederkerende as in de wassende dageraad en de dag ontrolt zich langzaam krom als een oude atlaskaart tot het moment dat de aarde zich keerde tegen de dag en de titaan haar in liet slapen vredig in de schaduw…

Onderhuidse warmte

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 477
ik tast naar je raak heel bescheiden aan jouw zijn zie licht dat in het schijnen je schaduw laat verdwijnen en onderhuidse warmte doet gloeien van verbondenheid tot strelen langzaam verandert naar passionele intimiteit via roze naar het donker rood van alle remmingen ontbloot de kleuren zijn verschoten na een heftig samenzijn…
wil melker28 november 2014Lees meer >

Extravaganter uitgelicht

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 492
ik heb je gezocht in de stad van glas maar overal waar ik keek zag ik je gezicht verschijnen om daarna in schaduw te verdwijnen je werd steeds transparanter extravaganter uitgelicht tot in het diepst van je ziel het waren die karakteristieken waarvoor ik altijd viel ik zag ze breken in kleuren vlammen die ik nooit meer zal vergeten…
wil melker28 januari 2015Lees meer >

Glazen toontjes

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 498
jij spreekt met glazen toontjes die verwaaien in de wind waar ik vaagjes melodieën hoor uit jouw jeugd als spelend kind in je haren dartelt zon op zoek naar lichtend blond heldere ogen kaatsen lente als jij dansend naar mij komt wij schaduwen de boulevard spiegelen samen het verliefde paar…

Honingvlinders

netgedicht
4.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 641
De talmende rivier heeft vriendschap gesloten met onze familie op de oever hier in het bommelland honingvlinders fladderen vlijtig boven het boomgaard gras wolken werpen schaduw op de wuivende kruinen van de ooftbomen we eten uit eenvoudige handen want het is zomer in de boomgaard en bijen zoemen rond blije kinderen die buiten spelen…

Het almachtige ik

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 439
helderheid uit kleur verdwijnen het voelde alsof zon niet meer uitbundig kon schijnen het vrolijke speelse flonkerde incidenteel grijs overheerste geheel ondanks de warmte werd het kouder en killer door donkerder licht in relaties domineerde niet samen maar alleen het almachtige ik nog opent wit maar zwart produceert enkel schaduw…

Mat gepolijst

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 495
het steen lijkt de beitel te ontwijken als ik een stukje dwars voorzichtig wil splijten meegaand heb ik zijn structuren gepolst aders en lijnen gevolgd in subtiele verfijning mat gepolijst met de glans van bloed zweet en tranen ademt schoonheid je schaduw vol karakter sta je daar bevallig en profiel maar met je stukje dwars ben…
wil melker6 oktober 2015Lees meer >

op de rand van

netgedicht
3.8 met 13 stemmen aantal keer bekeken 703
ik blijf in de schaduw van het huis het maakt zich klaar om het gemis te verzamelen deuren openen en sluiten lopen mij omver terwijl ik op elke tekening stilte plak onder een verdonkerende hemel maak ik het bed op voor nachten waarin wijzers verfrommeld worden tot korsten van tijd ik wil nog even gaan zitten de dagen vastnemen…

Achter de maan

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 559
Zij verschuilt zich in de schaduw omdat het de zon niet verdragen kan, met ongekende krachten weerstaat zij de sterrenstormen van het grote zwart, en draait haar dagen vol in haar maandelijkse baan.…

Fluiten

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.363
voelde hij zich niet meer zo alleen, met al die schaduwen om zich heen. Ja, hij heeft wat afgefloten, zijn hele leven lang. Want hij bleef als de dood zo bang. En toen die eindelijk kwam, in 't donker… toen ging hij dood. Terwijl hij floot.…
Antje16 maart 2016Lees meer >

Sterven, mijn oudste zus gaat sterven

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 796
Mijn oudste zus gaat sterven Fineke Gerda is opgegeven voor de dood, voor de laatste overgang Mijn zus krijgt in die transitie ook het maximale van wat het leven aan liefde en hulp kan bieden een pijnloze liefdevolle afhandeling van alles wat het leven daarvoor biedt Dan mag de dood een schaduw trekken en mijn pijnloze unieke zus doen…

De scherpe kantjes

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 497
ben ik de druppel in een regenbui het blaadje dat dwarrelt op de wind een spelend kind dat zand het einde vindt ik voel hun eenheid in bestaan het samen gaan in tal van vormen om zo leven zijn gestalte te geven waar harmonie als warme deken de scherpe kantjes laat verdwijnen van donkere schaduw als zon te fel gaat schijnen…

A day in a life

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 571
De schemer valt langzaam in, schaduwen verdwijnen, evenals de zon. De avondklok luidt De nacht neemt alles over, geluiden, kleuren, alles wat net begon. De dag is gedoofd.…

onmetelijke bestemming

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 516
de serene Madonna met het kind op schoot geweven in gouddraad door engelen omringd haar mantel is wit met ultramarijnblauw: wie zal haar aanschouwen in de schaduw van de maan?…
J.Bakx8 oktober 2017Lees meer >

opklaring?

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 468
halverwege valt de ochtend in het slot van de middag, gloeit het kind nog na in volwassen tooi voelen handen een koude keel dooit het aan een gesloten hemel waar alleen druppels zwaar genoeg zijn schaduw zonder zon, lang genoeg om te overleven, alles gezegd hebbende blijft de geest tegenwoordig totdat tegendeel gemeengoed is…

Nauplius' wraak

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 516
Nauplius ontstak schoonschijnende vuren hoog op de rotsklippen van het eiland in de schaduw van het schrijnende verlies verlichtte zijn kunstgreep de donkere wraak mannen brulden als gekooide dieren overschreeuwden het bulderende water van de zee in het bleke ochtendlicht ondergaat Nauplius de levenloze aanblik van…
J.Bakx4 december 2018Lees meer >

Verzengende hel

netgedicht
3.6 met 34 stemmen aantal keer bekeken 542
ik zag je streepjes helder zonlicht vlechten afhechten met pluisjes tijd die glinsterend in warme lucht kou waren ontvlucht nog was er geen patroon van licht en schaduw in jouw droom te ontdekken de realisatie leek zich aan de werkelijkheid te willen onttrekken maar onder jouw vingers speelden wit en zwart hun eigenwijze…
wil melker27 januari 2020Lees meer >

onderduik

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 489
Verscholen achter luiken huist het kleine ongeziene leven in de holte van de kindertijd Zeven vreemde huizen je zou er verdwalen verzwegen namen woelen diep in de kinderborst In de schaduw achter het fluisteren van de groten gaan bange geheimen schuil Het daglicht botst tegen gesloten luiken de kat kijkt naar je wollen bal…
J.Bakx6 april 2020Lees meer >

Tropenrooster schapen

hartenkreet
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 499
Het is te warm, ook voor die beestjes dus gaan ze hup, de schaduw in zodra de klok geslagen heeft om na het siësta wederom, te grazen. Zelfs de hond heeft het moeilijk dat is goed te zien en te bedenken dat die geen vacht meedraagt geeft aan, het is warm vandaag.…

Oase in het park

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 494
De schaduw in het park voelt als een oase even voel ik dat je naar me kijkt je weet tegen wie je praat want vroeg of laat komt afscheid nemen het waarom waardoor we uit elkaar fladderen is zoals de stille geheimen van zwaluwen in de zomer het gesprek verwaait met de wind woorden dansen in spelonken steeds meer mensenvlees…

Onvindbaar

netgedicht
2.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 610
Het landschap dat zich in bochten wringt Om niet op te vallen, om er niet te zijn In een hoek weg te duiken, te schuilen In een schaduw van schimmen Schuchter, schuw, luw, leeg, vaag, vaal In licht dat zelfs geluid doet dimmen In lucht die nevel druppelings doet druilen Met tranen van doorzichtig kristallijn Daar, waar een zwarte vogel in stilte…
Iniduo11 december 2020Lees meer >

Duizenden vrouwen

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 464
in de schaduw van je hand verzorgen duizenden vrouwen het maatschappelijk verband nog zijn de rollen verdeeld maar de kentering viert in tijd nog even zijn feest jouw lach heeft gezegevierd niet door strijd maar in samen delen voor altijd het eigene in de mens is eindelijk erkend niet genetisch gebonden maar zelf uitgevonden…
wil melker3 februari 2021Lees meer >

Boswandeling

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 477
In de schaduw zit stilte gecamoufleerd. Groen herleeft ongecontroleerd. Vrijheid, langzaam voortbewegen. intimiteiten, geheimen verzwegen. Eindeloos, geen mens te bespeuren. Rijkelijk gevuld met mooie lentekleuren.…

Kleine dingen die groot

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 510
Ik dank dat ik denken, dat ik schenken mag dat ik schrijven en bedrijven dat er beschutting en schaduw onder boom, met daarachter man die altijd dat er weer bloesems en daaruit vruchten, dat blauw, vergeet me niet volop, dat er stronken liggen, staan, dat de sneeuwbal bloeit door de liefste tuinman ooit dat de regen voedt vandaag zoals…

Fatalisme

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 399
zacht speelde lucht met de laatste vlucht witte wolken raasde schaduw in contrast met grote snelheid langs de aarde zonder te vertragen alleen door donker te dragen mensen waren niet bang hadden door fatalisme al een hang naar destructie er was al teveel gebeurd dat onverklaarbaar was gebleken nog nooit hadden zij…

hemel lichamen

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 442
hoe na al die jaren en bezwaren van maanden dat ik woorden uitsprak die de leugen zwaarder lieten voelen dan het spreken van waarheden staan wij dan geschreven in waarden in een massa die zich uitlaat wandelend over de aarde ergens dwarrelt er een gedaante van ons rond waarin ik jou mocht liefhebben een zoektocht naar die schaduw is waar…
zara25 september 2023Lees meer >

Levenslucht

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 502
Het vergeten voltooit zich niet er moet opnieuw worden vergeten ik vertrek heimelijk in de nacht naar een dorp in dromenland om het verse geheugen te ontzien in deze heimwee naar het vreemde zij ligt klaar met open dromen onder de schaduw van een boom waar ik mijn levenslucht zal vinden in de liefde zij ligt daar met nieuw verlangen…
mobar18 augustus 2024Lees meer >