3968 resultaten.
Kale muren
netgedicht
2.2 met 8 stemmen
1.353 Elk vooruitzicht begraven we in de tuin
Met het geduld van een opperhoofd.
Ik ontbind na de genadesteek
Meng me door het grondwater
Dat later opwelt en verdampt.…
Scheppingsdroom
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
1.826 Maar ook vertelde ik je in de tuin
over de dwergen van Svart Alfa Heim,
bewaarders van de schat der Nibelungen.
Zo schiep ik als vanzelf in jouw bestaan
besef van levenswater en van dodenakker.
Toen was mijn scheppingsnacht voorbij
en werd ik wakker.…
Waterhoofd
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.029 vloedgolven dragen hersens vol
met water naar de zee en weiger ik
dit jaar met zoveel zielen
bijelkaargepakt
het goudgeelzand te gaan berullen
zee en waterziek ben ik
voel me gehakt
zoek ook het woud niet op
waar regen valt
nee, ik wil betijen in mijn eigen huis
en tuin beneden waterspiegel aan de dijk
waaraan ik woon want als ik toch…
Fabrique
gedicht
2.0 met 19 stemmen
6.731 Is dit nog wel een tuin? Wat moet ik met
deze pagode zonder goden, obelisk
die slechts zichzelf gedenkt, een niks
met niks verbindende brug uit Tibet.
Vijvers waar je ook kijkt. Wolken erin
maar van een mens geen spiegelbeeld. Ik buig
mij over leegte. Een jachthuis
waar nooit een jager in woonde. Onzin.…
Engel
netgedicht
4.1 met 69 stemmen
16.240 Ik hoorde jouw stem
en zie
er was licht
ik proefde je lippen
voelde je gezicht
je liet me in je hart
in een tuin met de prachtigste bloemen
mijn vingers glijden door je haar
gedachten vliegen weg
en even ben ik daar
het paradijs
ik ril, naakt
kippevel over mijn lichaam
en zie,
jij bent daar
om je armen om me heen te slaan
ik verdronk…
gemotoriseerd tuinieren
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
636 aangenaam en zonnig vandaag
even het gevoel van voorjaar
maar in aangrenzende tuinen begint men
met 't lawaai van gemotoriseerd tuinieren
dacht ik heerlijk rustig buiten
het boekenweekgeschenk van Geert Mak
te kunnen lezen jagen ze mij met
hun kabaal al snel naar binnen
ach ja Nederland ten voeten uit
ik een motormaaier hij een motormaaier…
vrouw
netgedicht
4.7 met 15 stemmen
1.476 ik gooi symbolen in haar schoot
zij is mijn dwaaltuin
zoals zand en strand en land
goed samengaan
in de stroming van verlangen
ik schrijf tekens in haar afrastering
zij is mijn groene klimop uit
de grond van mijn bestaan
zoals huis en tuin goed samengaan
in een geboorte van samenhangen.…
Jouw eerste vlinder
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
725 zag je huis
op eeuwenoude
fundamenten voelde
jij je thuis
generaties daar geboren
getogen in een strak regiem
en toch verander jij
de ornamenten en wat togen
zachter zijn de kleuren
de ruimtes herverdeeld
een nieuwe tuin waarin de
zon weer met de lichten speelt
op dat fundament
kon ik jou vinden wij
deelden samen dat beginnen…
glimlach
netgedicht
4.3 met 17 stemmen
1.920 de zon kantelt
en de aarde slaat om
een dode moeder
laat een tuin achter
de heg en de kastanje
keken door het raam
naar een bleek, wit gezicht
zij was hun klein gedicht
langzaam kleurde de dag oranje
naar de helende nacht
vlinders en bloemen
begroeven haar heel zacht
de aarde kantelt
en de zon schijnt niet meer
lichtvoetig waait…
Vakwerk
gedicht
3.1 met 24 stemmen
16.272 Maar toen hij 's avonds in de maan-
overgoten kerstetalage van zijn tuin
heenkeek over het poedersuikeren
gazon, de borstplaten vijver,
de marsepeinen beelden op hun
sokkels van fondant, knorde hij
voldaan: 'het kan niet anders
of de Schepper moet een bakker wezen'.
-------------------------------------
uit: 'Parmentier', jrg. 13, nr…
Even
netgedicht
3.1 met 13 stemmen
4.467 Even ben ik er geweest
in die korte koude dagen
wollen borstrok, kachel aan
een liedje nog, dan moet je slapen gaan
Even zomaar langs geweest
ik zag twee mensen in een tuin
haar grijze hoofd, het hoge gras
alles was zoals het was
Even mocht ik binnenkomen
in een leven haast vergeten
kom mee, dan gaan we vlinders vangen
de warmte van die…
Mijn levenstuin
hartenkreet
4.1 met 8 stemmen
1.222 Donkere dagen, donkere nachten
in kilte
vele vragen, vele gedachten
in stilte
diepe gevoelens, diepe wonden
inwendig
leren vechten, leren gronden
ellendig
snoeien in je eigen tuin
groeien in je leven
ruimen al het puin
waarmee je bent verweven
je hart en ziel ontdekken
met een verschoonde blik
zonder wazige vlekken
om te zijn je…
Het antwoord
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
2.168 Zwijgzaam plukt zij
prille klokjes uit haar tuin,
wiens ongereptheid teer
belofte van de lente luiden.
Ze vlijt de bloempjes neer
tegen mat glanzende woorden
en hoort de stilte galmen
in de klanken van zijn naam.…
de eindeloze blik
hartenkreet
2.8 met 8 stemmen
1.080 tussen de heuvels nabij
het land zo vlak als een gulden
een middenweg die wij samen delen
tussen muren van steen
en paden van asfalt
is het brein inmiddels in beton gegoten
omdat het ze niet lukt
deze observeerders te slopen
langs tuinen van goud
door velden van zout
gegoten in spijt
vergeven is tijd
laat alles nog eens los
wij vloeien…
Mijn hart is als een zomertuin
hartenkreet
3.1 met 20 stemmen
1.460 Vooral langs het beekje
dat door de tuin stroomt.
is de grond duidelijk
heel vruchtbaar.
Ja, mijn hart is
als een vruchtbare
zomertuin en
Jij bent mijn
Tuinvrouw.…
Bolletje...
hartenkreet
3.1 met 7 stemmen
877 Wel lekker warm wilde slapen op het bed van zijn vrouwtje,
hij is niet meer en heeft een tuin op z'n buik.
Als z'n vrouwtje er een rozenstruik laat groeien,
is Roos (ons vriendinnetje) toch een beetje bij hem.
Rust zacht lief katertje!…
Binnen
gedicht
4.0 met 6 stemmen
4.868 Wat je niet allemaal bestaan hebt, onteigend
omhelsd hebt, geweest bent, nu zit je
op wacht aan je bed
je bladert het boek door, bevingert de woorden
wantrouwt je gereedschap, stofgoud cicaden
het brood is verlegen, wil niet verstenen
het horloge maalt meel en weet het nooit zeker
diep in de tuin dooft het buitenste binnen
altijd die vogels…
Eeuwig feest
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
874 de stof
van velours en zwart satijn
de pijnen
zie nog de ellende die er is
en hoor het bitter klagen
kom leid mij voort
tot aan die diepe kloven
daar waar die brug nog is
waarover ik niet
de last kan dragen
van het lijden
snijd het dan af
ik zal niet klagen
maar wachten op jou
daar aan die overkant
om jou
dan naar die tuin…
observant
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
444 grijs licht
ontwaart mij mijn wereld
ik tuur de tuin in
nog niet veel beweging daar
ja, twee vissen in de vijver
een grote bruine
en een kleine gele
versuft door de koelte
het windmolentje
draait maar langzaam
vanochtend geen witte rook
uit de schoorsteen van de overburen
zwoeligheid wil mij de deuren laten openen
het buiten…
Een nieuwe border
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
511 met zorg gekoesterd
zijn zij opgegroeid
tot in de volle wei
blij en zorgeloos
tot zij later weer
in borders zijn geplaatst
geselecteerd op groei
totdat hun bloei
volwassen is geworden
een tuin met generaties
die voorspelbaar waren
tot achter de geraniums
daar krioelt het van jong goed
zij groeien tegen wind en weder
ook al worden…
aanzoek
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
885 laat het regenen
laat het plenzen
verzuip me
windkracht twaalf
stormt door mijn tuin
laat het donderen
laat het bliksemen
elektrocuteer me
leef me
striemende pijpenstelen
zielschurende wind
leef me
ik trouw je
leef met mij
doorbloed dit hart
breek beide ogen open
sla de muur uit mijn oorschelpen
licht het schedeldak
gooi weg…
Luchtacrobatiek
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
418 Een wolk spreeuwen
als een grote, enorm
wendbare golf die klotst en
deint aan het gewelf
~~ ~~ ~~
Op de grens van
dag en avond, worden
blauwzwarte besjes van de
Kornoelje verteerd
~~ ~~ ~~
Met z'n allen
één, scherend door de lucht
Een zeer artistiek schouwspel
van bovenste plank
~~ ~~ ~~
Na het struinen
in onze tuinen…
Melancholiek.
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
1.131 De avondschemering boven de tuin
en het huis waar ik een gedicht lees
van M.Vasalis, schoonheid en verval...
Even een traan, het regent en ik kijk
naar het natte gras.
Alles wat zuiver was, de grond, de
aarde, jouw ogen en je haren.…
Zacht geweven zilver
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
466 Fiets die met
Haar stuur naar
Toenadering neigt,
Tegen het lage
Hekje geparkeerd,
En bezoek krijgt
Van een spin die
Beide tuinen door
Haar zacht geweven
Zilv'ren web met
Elkaar verbindt -
Ik kom hier net
Wonen, maar jij
Hebt voor mij al vast
Contact gemaakt met
Hen die mijn niewe
Buren zijn -
Hoopvol schouwspel
In…
Uit
gedicht
4.2 met 4 stemmen
8.057 De man met wie ze woont staat nietsvermoedend
te werken in haar tuin. Ze haalt de sleutels
van zijn bos.
Bedenkt hoe ze vrienden familie het nieuws
zal brengen. De tafel voor het raam
de kast terug in de oude kleur.
Merkt hij al iets? Hij plant tulpenbollen
voor het voorjaar.…
En zie dat het goed is
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
482 Ben in dromenland verdwaald
Weet niet welke richting
Ik uit moet, ben vergeten
Wat ik ook al weer moest doen -
Plannen die regelmatig
In duigen uit elkaar vallen,
Ben bij het bedenken van
De ene taak de andere al
Weer vergeten -
En opeens is daar
Het totaalbeeld, onze
Tuin gevuld met fietsen
Van vrienden en vriendinnen
Van…
Grasduinen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
463 we moeten niets
we hoeven slechts te zijn
te beschouwen, ons onthouden
ons te dompelen in de schittering
op het het grensvlak van water en lucht
we hoeven slechts de tuin te laten drijven
een tong te laten gaan langs beide lijven
in het gras van onze honingduinen
te zwerven langs blinde muren
op geduld van lentebladeren
tijd…
contrast
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
566 Een tank staat roerloos in de tuin.
Ze roept en huilt allang niet meer.
Omarmt haar pluche teddybeer.
Er loopt een kind dwars door de stad.
Met een mobiel, en een zak patat.
Weet niets van oorlog, speelt op het plein.
Waar het gewoon nog kind mag zijn.…
Héérlijk leven
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
560 Voor jou geen zwembad
In de tuin, geen
Ranzige overdaad
Die van wellness
Bol staat -
Maar eens in
De zoveel weken
Naar het ziekenhuis
Om te worden gespoeld -
En als je in de auto
Wordt gebeld waar je blijft
En je zegt dan dat
Je het vergeten bent,
Omdat je de verjaardag
Van je oma gaat vieren
Vandaag, zeg je tegen…
Onweer
gedicht
3.6 met 14 stemmen
9.059 In nachten van zinledigheid
toont god zijn pinksterdrift
de hand van zijn aanwezigheid:
vurige vingers in het zwart gegrift
De wind slaat in de tuin, papieren
waaien weg, waarheden vervallen
De geest, in hart en nieren
vuur, brandt in ons allen
Hij dringt door in keel en hand
Daden lichten op bij het spreken
Harten zullen zinvol breken…