inloggen
voeg je netgedicht toe

Netgedichten

netgedicht (nr. 10.001):

glimlach

de zon kantelt
en de aarde slaat om
een dode moeder
laat een tuin achter

de heg en de kastanje
keken door het raam
naar een bleek, wit gezicht
zij was hun klein gedicht

langzaam kleurde de dag oranje
naar de helende nacht
vlinders en bloemen
begroeven haar heel zacht

de aarde kantelt
en de zon schijnt niet meer
lichtvoetig waait slechts
nog de zuidenwind

ik ben haar kind

Schrijver: Fred, 20 nov. 2006


Geplaatst in de categorie: afscheid

4,3 met 17 stemmen aantal keer bekeken 1.572

Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)