6019 resultaten.
Vernieling
netgedicht
0.0 met 1 stemmen
429 Iets waarvan we niet wisten dat je het waar kon nemen
Maar als het er eenmaal niet meer is
zien we het opeens
dat geen dat er eigenlijk altijd al was
Je denkt dat er iets is
Iedereen die met je meegaat, is er naar opzoek
De tijd verstrekt, ons geduld raakt op
Wie geeft antwoord op deze vloek
Onze reis is voorbij
De meerderheid heeft verloren…
Als water
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
489 Wie zich onderdompelt in dit water,
zal nooit verloren gaan.
Omdat dit water in hem is.
En Hij in het water is.…
Jaap Edenbaan
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
2.147 de Jaap Edenbaan
terwijl je schaatst
kijk je het nauwelijks aan
tot het moment
zoals vandaag dat de sneeuw
valt en je gelukkig bent
dankzij de sneeuw en de kou
ondanks vermoeidheid en een geeuw
is het: ik hou van jou
zo mooi het wit op de Jaap Edenbaan
en op zoek naar brood een verloren meeuw
was je er niet, was beter maar gegaan…
Ravenvriend
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
544 Na jouw dood
is de danszaal verkocht
er dansen nu geen schimmen meer
maar in de schaduw ligt de nacht
de struiken zijn verwijderd
verloren zaden gedroogd
bij een houtvuur
jouw geest is bijna verdwenen
de vogels wachten op het dak
totdat de herinnering is gestorven
en er niemand ooit meer nadenkt
over hoe het bedrog nooit heeft geleefd…
Sporen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
446 Zo ga jij langs
Je nieuw gekregen
Dag, met de dood
In de hand van
Je soortgenoten
Die zojuist het
Leven verloren, ben jij
Vandaag opnieuw geboren,
In een prachtig kleed gehuld
Van rood met witte stippen
Toon jij je aan 's Heren wegen
Als toonbeeld van schoonheid
Met eindeloos geduld…
De klauw van kanker
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
514 ik spreid mijn vleugels
vlieg de manen terug
die dit jaar verschenen zijn
een gebroken vlucht
de wereld op zijn rug
in hun reddeloos verloren schijn
de existentiële pijn
van het onzichtbare bestralen
chemo’s die de metastases achterhalen
de klauw van kanker is gespreid
het verenkleed nieuw aangeregen
nu vliegensvlug terug naar het…
Met de rug naar de toekomst
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
526 Het mooiste, diepste
Verloren dat ik had,
Kind uit mijn eigen
Lichaam voortgekomen
Ten prooi gevallen
Aan zinloos verkeersgeweld
Geeft zwaarte aan mijn
Leven, ondraaglijk soms,
Laat mij voortdurend
Achterover hellen,
Het verleden dat
Mij zwaar naar achter
Trekt, met mijn gezicht
Naar haar toe, met mijn
Rug naar de toekomst…
Aandenken
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
505 de nachten lengen tot rode wederkeer
naar 'n herfstige dood, wollig gekleed
in grondmist en doorregen met rag
op elk pad dat ik onwetend betreed
het lijkt alsof verloren stemmen in die
zachte, verstilde draden zijn gevangen
alsof iemand mij zegt dat dit eeuwig
leven naar eindigheid doet verlangen…
Binnenogen
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
521 ogen kijken naar
het zienlijke en onzienlijke
ontdekken facetten van
gruwel en schoonheid
doorgronden mysteries
achter keerkringen
zelfs in het duister
ervaren zij het licht van Venus
mijn binnenogen kijken
speuren met een Argusblik
waakzaam ziend voorbij de randen
van het dagelijks bestaan
niets gaat verloren
in de oneindige Kosmos…
Bloemke
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
518 ik zag nog een bloem
daar aan de waterkant
wil je mij, was haar vraag
ik niet te flauw
nam haar in de hand
en fluisterde de woorden
je bent mooi,
ik doe je in een vaasje
ze was echter snel verlept
ik had haar nek gebroken;
en dan ben je het haasje
het was van korte duur
deze intieme vreugd
ik verloor de zomer, zo puur
had me nog…
Weeskind van zijn eigenwaarde
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
514 Van wie het gevoel
Van zelf en eigen
Al gestorven was
Toen hij nog maar
Een kleine jongen was,
Die vanaf dat moment opgroeide
In een andere waarheid -
Hem werd doorgaans verteld
Dat hij zich vergiste in de
Werkelijkheid, omdat hij
Er voornamelijk buiten stond -
Vluchtte in dromen
En gedichten, in verzen die
Zijn verloren gegane…
sentimenteel
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
633 ik ga wat huilen
nou ja wat tranen
waarvan ik niet weet
waar ze vandaan komen
op tv zeggen ze iets
over het weer of over
een verloren liefde of
over aangespoelde dolfijnen
of zelfs over meisjes
uitgehuwelijkt in een
godvergeten kamp
wat ik niet wil zien
terwijl ik luister naar
bloed zweet en tranen
en een beetje huil
terwijl…
En weer: te jong, te vroeg.
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
965 Het is een gevecht bij voorbaat verloren,
het is een ziekte die niet zou mogen horen,
te vroeg.
Het is een wedstrijd waarbij de winnaar
altijd al bekend is,
onoverwinnelijk onverwoestbaar
en mensonterend.
Kanker.
Te vroeg John, te snel,
een oneerlijk gevecht tegen
een oneerlijke concurrent.
Te snel te vroeg en zo unfair.…
woordbewegingen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
443 woorden
rennen wat rond
ze zijn een soort
kinderen op een schoolplein
maar dan opeens volwassen
zeggen ze dat ze stilstaan
en denken aan de lucht
en de vallende sterren en
met Kerst een volle maan
terwijl je in het Vondelpark
aan vroeger denkt en zo lekker
ooit een zoete Zatte in het proeflokaal
met een goeie vriend
die je verloren…
Waarom?
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
607 Omdat er altijd iets is
altijd meer dan niets is
als alles is verloren
een nieuwe kans wordt geboren
daarom wil ik opstaan.
Omdat er altijd meer is
altijd weer een keer is
dat de lach het wint van de traan
daarom wil ik doorgaan.…
Besvestigen en vinden
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
523 Het zijn niet onze omstandigheden
in verleden of heden verdriet en pijn
die ons verloren gevoel bepalen
ik denk dat de vervreemding van ons zelf
de tol opeist die we zelf steeds betalen
daarom moeten we vastbesloten zijn
om ons nog meer aan elkaar te binden
onophoudelijk blijven zoeken in blijheid
wederkerig steeds ontdekken
bevestigen…
Emily Dickinson
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
609 Zij zag de lelies bloeien
met kromme handen
maar met een geest zo scherp
wist zij hen te beschrijven
als Gods wonder
zonder dat geloof was haar bestaan leeg
zij hoorde zijn violen
zijn engelen koren
alles wat zij beschreef
kwam uit haar hart
tot zij haar pen niet meer kon houden
toen verloor de lelie haar blad
en alles wat voor…
slapen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
427 traag keert hij
de wereld de
rug toe
hemel noch
aarde kan hij
bewegen
hij wrijft
modderige aarde
over zijn gezicht
slechts een
korrelig spoor
blijft achter
in het veld van riet
vindt hij wat
hij verloren had
tussen weten en
voelen roerloos
op zijn plek
van wie is broze
eenzaamheid
ze is van niemand
zij is van…
Hoera het wordt weer lente
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
468 De strenge vorst heeft verloren.
Watervogels zwemmen zij aan zij.
Al wat leeft spreidt open al zijn
zinnen. De lente komt en doet ons
het nieuwe leven beminnen.…
verdriet
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
542 Beelden vereeuwigen,
op het netvlies
van een vorig leven
Troosteloos verloren,
in diepe kloven
van een ontaard gevecht.
De schijnbare wrevel
is onnodig berecht.
Blijven geloven
kan niet meer.
Het is zelf verboden
één druppel herinnering
op te slorpen,
in de nederige geest.…
DE KOEKOEK ROEPT
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
517 en de koekoek roept
naar een gewenste liefde
of naar eentje die hij verloor
die hem ooit geriefde
en de koekoek roept
wat wij ook zouden
durven willen
maar nee wij
wij schrijven ons lijden op
in gedichten en laten
het verstillen
wees een koekoek
lucht je hart
voor je in ongeuite gevoelens
raakt verstrikt
verward…
Zoals we zijn?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
420 Uit het ziende oog
van de orkaan
wie hem raken zal
in afzienbare tijd
even een niet
waarneembare
kalmte in een
oorverdovende
stilte van
ingehouden
adem, achter
de on-aardse
schreeuw, verloren
energie komt
in vervoering
barst open, daar
openbaart zich
de onneembare
zwaartekracht uit
de diepzee geboren,
zoals we…
Hoop
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
486 Kom
mijn liefste kom
laat mij je leiden
kijk niet om
maar voorbij
de horizon
Er rest je niets
dan wat verloren
idealen
Je dromen
komen ooit wel uit
Verlies geen tijd
aan verbittering
of teloorgegane
vriendschap
Diegene die naast
je staat
je tranen vangt
zaait het
nieuw gewas
dat de zomer
rijkelijk oogsten zal…
het binden
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
472 de tocht langs
zwarte zeeën en
vreemde rivieren
voert niet naar de
plaats waar alles
weer goed komt
waar zwaarte in
gewicht te vangen is
een handbreed
aan dagen laat
vroeger stapvoets
over de brug verdwijnen
naar de overkant
van verloren tijd
een bittere schreeuw
vernielt de keel:
bevestig ons…
Herfst
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
569 Neem voorzichtig er eentje van in mijn hand,
en wens mee te mogen zweven “naar mijn verloren vlinder” aan de overkant.…
Stil Donker Huis
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
427 Huis
Ik denk de hele tijd
aan jou, jouw stille passen
in mijn herinneringen aan
jouw passen in dit huis
blindelings in het donker
van mijn verwardheid naar
de liefde onder mijn angst
een leegte nu, geen stem
om te roepen, geen tranen
geen lichaam meer, verloren
als ik hier weg zou gaan
of een ander leven leven
als ik dat zou willen…
Schipbreuk
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
533 hij zag alleen
wat hij wilde zien
haar stille verdriet
zag hij niet
hij hoorde alleen
wat hij wilde horen
haar vraag om troost
hoorde hij niet
zij zag en hoorde
en begreep hem niet
‘samen’ en ‘wij’
verlieten het
zinkende schip
ze spoelden aan
op aparte planeten
gescheiden van elkaar
contact: verloren
afstand: onoverbrugbaar…
Een kleine slis
netgedicht
4.8 met 47 stemmen
432 je was maar
een woord
toen ik
jou hoorde
verloor
jij jezelf
viel metalig
rinkelend
rollend
op de vloer
je bekende
toen al kleur
door een
kleine slis
aan het eind
van een lief
klein zinnetje
dat niet echt
meteen af
wilde zijn
dat mijn
aandacht
vast wilde
houden met
een van
ondeugd
haperende
ademhaling
voor een
ogenblik…
Panoramaraam
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
339 Onder de groene pracht
van kroos draait de zon
weg, vissen verdwijnen
natuurlijk
wonderlijk evenwicht
van de nacht
het bedwarme waterfilter
van zilveren en zijde-
zwarte gevoelens
de woekerbloemen
op golven van eb en vloed
onder de grote najaarsmaan
en mijn liefde deint
heen en weer tussen vrienden
en verloren…
overwegend
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
482 ik denk je na
en leef door alle dromen heen
geheel in lijn
met achterstallige toekomst
gaande over een afslag
in het landschap
doorverwezen vanaf
ons punt van vertrek
zien we onszelf verloren
geografische gezien
in denkbeeldig
nagekomen bestaan
als toestand van
voornachtelijke spiegeling
louter emblematisch
vooralsnog…