5288 resultaten.
Rode fez in flegma
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
514 Vogel die krijst
Verhalen uit 't verleden
Vertaald naar nu. Het heden
(n.a.v. 'De Geschiedenis' van Edvard Munch)
*onverstoorbaarheid…
Even iets anders
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
709 duiven pikken het eten van de kippen
de andere vogels eten het konijnenbrood
zelfs het roodborstje is present
de tuin is zo wonderlijk
leidt een leven op zich
de sneeuw valt zacht maar wild
het is geen tijd om te schrijven in de tuin
maar onder een afdakje doe ik het toch
geef maar toe
dit is toch even iets anders
dan dat wolkenvrachtvervoer…
Vandaag zijn de woorden rozenrood.
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.213 Vrijdag - de dag nadat de witgeblauwde lucht
de vogels tegemoet kwam en ze vertelde
over dat wat ik je altijd al wilde zeggen.
zaterdag - was een dag van rouw
een dag om niet of juist wel bij stil te staan
ik rouwde om wat ik was verloren.…
Ze dichten
hartenkreet
3.2 met 17 stemmen
1.818 Ze dichten –
zien de traan
opwellen
in lijders oog,
juichen met de
kleinste vogel mee,
in alle lentematen.
Ze dichten
over rampen
en de regenboog,
ademen met het
leven mee -
moeten wel, kunnen
het niet laten.…
Telepathie
netgedicht
3.4 met 17 stemmen
732 Vlieg vogel
waar jouw hart wil dalen.…
uitgeleefd
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
592 uit mijn laatste raam kijkende
zag ik al luisterend naar
het wegsterven van hun klaagzang
traag zwarte vogels vliegen
over grijs betegelde akkers
waarachter ze verdwenen
in een hels avondrood
al wachtend op de volgende vlucht
tank ik mijn laatste glaasje diesel
klop mijn pijp en sluit alvast m’ n luiken…
Ontluiken
netgedicht
3.7 met 23 stemmen
709 ontluiken bloeit
uit haast dode takken,
nog in donkere kamers
met beschimmelde ramen
daar schuilen
tere knoppen in
schuldloos schamen
de adem van buiten
zuigt aan wanden
die zijn opgebouwd uit
dichtgetimmerde ruiten
en waar licht botst
om dan in het niets
te verzanden
totdat mijn vogels roepen
en ik ze verder draag
in mijn…
Doodskop
netgedicht
4.9 met 19 stemmen
558 De zwarte vogel ligt ontveld
op je gepigmenteerde rug
je perzikhuid is afgepeld
je schouderbladen voelen stug
wat jou optuigt als versiering
maakt mijn betraande ogen blind
nu je bedelt om een piercing
verlies ik mijn onschuldig kind
vul mij in je inktpatronen
zodra je wordt getatoeërd
laat me eeuwig in je wonen
tot mijn doodskop is verteerd…
Naar de hemel en terug.
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
617 soms zou ik willen zweven als een vogel
dan zou ik mij vrijer dan vrij voelen-
kan ik eindelijk beseffen hoe het is
samen met de zon.…
De aller-schoonste bloem
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
588 Ik zag slechts het begin
van het ouderlijk gezin,
een bloemknop van een vrucht
een vogel op haar vlucht.
Iets wat traag ontwikkeld wordt
ook gestaag groeiend niet verdort.
Ik zag slechts het begin
van het ouderlijk gezin.…
schoonheid
netgedicht
4.5 met 13 stemmen
659 sta stil
en ga voorbij
maar pluk haar niet
geen gouden, met diamant beladen kooi
zal zij overleven,
gelijk de vogel in de lucht niet stil kan staan
huil maar
maar laat haar staan
want nimmer zal zij de jouwe kunnen zijn
laat het verdriet
je kneden
de Liefde in je hart doen gisten
om de stilte van het zijn in het voorbijgaan…
klokslag vier
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
531 zilverglans dons vleugelslag
dromerige oogopslag
was ik vrij als die vogel
hoog in de wolken zwevend
moeder aarde aan mijn voeten lag
zou ik beminnen ….jou
elk begin van een nieuwe zomerdag
vlinderzacht als een fluistering
van de wind
als een kus van de zon
met een warme glimlach
de kerkklok
slaat vier
en ik lees (de) wijzer…
Volzomer
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
545 de lijsterbessen zijn al weer oranje
het lover is voldragen groen
paarden zwaaien loom hun staarten
in de bermen groeit de boterbloem
klaver, leeuwenbek en grasklokje
vogels zingen minder luid
de Drentse A kronkelt naast het fietspad
lammetjes zijn schaap geworden
Schotse Hooglanders begrazen de hei…
Zweef.
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
608 Waar de vogels zingen als
in een vreugde koor, hun
lied gedragen door de wind
klanken die mij vergezellen.
Naar een nieuw bestaan waar
licht en sterren mij ontvangen
door licht en warmte omarmd
voel ik een eindloos vertrouwen.…
Pictures in your head
gedicht
2.8 met 64 stemmen
25.609 Beweging zit er niet in:
het zijn stills uit een movie;
meestal stom,
soms met geluid,
kreten van vogels bijvoorbeeld,
zelden een stem.
Ze komen terug, steeds vaker:
Er komen er ook wel bij.
Duizenden plaatjes in
een o zo zwaartillend hoofd.…
vorst
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
584 als de wereld tot haar oorsprong waait
haar zomen rond wolken, de avond achter rood
omrandde schemer
zal ik vogels vragen terug te kijken
naar haar jonggeboren tijd
te zingen tot ze kwijt
geraakt zwijgen
omdat water ramen kneedt in vijvers vol
winter
sneeuw
betaalt wat twijgen hun flinterdunne tol…
Ik schrijf
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
598 Schrijf over de zon die de aarde kust
de bloemen, die weer open bloeien
Van vogels, die hun vleugels uit slaan
over het lachen door tranen heen.
Als mijn gedicht zal worden gelezen ik
een glimlach bij de lezers zie verschijnen
dan weet ik dat mijn woorden en dromen
worden gehoord en ik ze goed heb verwoord.…
Alles ademt zon
netgedicht
4.3 met 24 stemmen
1.080 Zij draagt het voorjaar
in een hart dat zingt
van zomer, zoals vogels,
klein en kwetsbaar,
zoals sneeuw smelt in haar
handen, uit liefde
voor het leven
dat aan kracht en kleur
gaat winnen, strooit zij
woorden als bloemen,
tovert zachte zinnen,
laat het lied van lente
opnieuw beginnen
en alles ademt ZON!…
Holten - Vorden
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
422 Ik verlaat
het hart van Holten
om het mijne te volgen
Ik sla rechtsaf
mijn volle week
valt tussen de bomen
Een warm welkom
van fluitende vogels
en loeiende koeien
Tussen de beuken
zie ik de sterren
op het water
Ik adem de lente
voel tranen stromen
mijn hart dat me zegt
Ik ben weer thuis…
Begraafplaats Wierum
gedicht
3.6 met 5 stemmen
2.701 Vogel schreeuwt
tegen de lucht.
Zo brons kan dood zijn.
De schelpen zijn een weg
naar Santiago de Compostela
hier in Wierum.
Onwennig liggen zij op
dit eiland zonder branding,
zonder zon. De gloedgele bol
is een roestrood hek, tralies
om het leven.
Mijn liefste!
Mijn medepelgrim van de Weg.
Bewonder mijn vleugels.…
herinnering
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
697 het is koud
zelfs de vogels zwijgen
lintje op de revers
rood de klaproos
lichter dan het bloed
van hen die nooit
oud werden
zoals hij, nu broos
ogen vol trots
en verlies
het saluut weerklinkt
de muziek zwelt aan
de tijd versmelt
in de ogen van
gevallen kameraden
het wieken
van witte vleugels…
Smeltende kristallen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
577 ik voelde
dat je ontdooide
hoe warmte je hart ontplooide
zag de
laatste vlokken vallen
sterven in smeltende kristallen
ogen helder door een klare lucht
je lach lengde de dagen
vogels vlogen in v-vorm terug
nam je koude hand
in het voorbij zijn van de winter
ontdekte lente op het land…
Molen te Sellingen
gedicht
2.5 met 15 stemmen
5.610 hij
al jaren te
wachten op
wind
tussen de boeren
hun huizen en koeien
in de wei
staat hij recht
zijn wieken stijf
en zwart
als hijzelf
de molen
wachtend op wind
op een heuveltje
(wij noemen hem standaardmolen
op zijn driepoot heel alleen
wachtend op wind)
----------------------------------
uit: 'Vlucht van de vogel…
lila herinneren
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
747 telkens ze bloeien, de terugstap
in tijd
op het verwarde land verschijnt een kievit
als reusachtig, nu mijn wereld anders is
en waar een vogel thans
zijn eigen naam roept
vind ik niets dan lege stappen
alle grappen over spruitjes of iets
dat nog veel viezer is verdwijnen in de mijmering
van groene velden waar ik steeds
mijn vader mis…
Zonsverduistering
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
503 Doods het erf
Het licht vergeeld
Vogels die moeizaam
De dag bezingen
En hakk'lend slechts
Hun woorden zingen
Om in 't donk're avondrood
Zwanger van zwaarte
Ongerust slapen te gaan
Een lome nazomerdag
In september
Thema: zonsverduistering, september 1961
Bron: I. van der Wal, docent geografie…
Tuin
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
606 Ach laat me kijken naar de vogels
En luisteren naar hun gezang
Zo was het in het paradijs
Slechts schoonheid - niemand bang.…
Terwijl het leven langzaam wakker wordt
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.379 In liefde geschreven voor mijn oudste zus Hennie
Terwijl het leven langzaam
Wakker wordt en in dit
Late voorjaar ook de vogels
De lente weer herkennen
Ligt voor jou het einde
Langzaam op de loer
Leven dat stil aan
Lijden werd en zichzelf
Begint op te geven -
Ik hou je hand vast
Om je tot in de eeuwigheid
Niet meer los te laten…
Plucheklever
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
494 Nee, met een vogel
Die ondersteboven
Aan een boom kan
Hangen heb jij niks
Van doen - eerder ben
Jij degene die bereid
Is op zijn kop te
Gaan staan om wat
Eens je idealen waren
Te verkwanselen om toch
In vredesnaam maar niet
Je billen van het pluche
Te hoeven tillen - daar
Hebben je maatjes wel
Voor gezorgd, om jou
Koste…
in het licht
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
617 de vogels
ze zijn me lief
ik voel wat ze mij zeggen willen
zo vroeg in de ochtend
en omdat het nu nog donker is
omdat de grote, hoge bomen de nacht geluidloos torsen
zonder het evenwicht te verliezen
wil ik vliegen
in het licht dat zal groeien
in de regen tussen vleugels en vinnen
op de zomer van jouw mond
in wel meer dan duizend vluchten…
hou me vast
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
813 sinds kort spreken we zacht
over liefhebben en waarin ik
je vrouw wil zijn
en zelfs nog meer
de bloemen waaraan ik denk
de vogels en de zee
en hoe je mij nodig hebt
de vlinders en de duizend vragen
die meevliegen langs plekjes
waar we uitrusten
en zelfs nog meer
dat ik stil wil worden
als jij 's avonds
mijn vrouwzijn voelt…