5115 resultaten.
Herkenbaar
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
916 Welsprekend
een juist accent
van een vroege
lentezon, als
druppels water
uit de diepte
van de levensbron,
herkenbaar ritueel
nooit te nimmer saai
en zacht als fluweel
lijkt 't of ik niet
anders heb gekend.…
Vervlogen inspiratie
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
892 Die plek is mijn zwetende droom
het uitgebroken zilte voorhoofd
in vroege uren steevast gepoogd,
maar doorgaan zonder schroom.
Tot het vertederende moment
dat zinnen beginnen te zwijmelen
en woorden gebogen tuimelen,
zodat de geest weer ademt
en de deken krenkt.…
Mijn oude stad
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
1.070 In de nevelige vroege morgen
Nestel ik mij in warm nat gras
En staar ik naar de zon die ras
De resten van de nacht doet worgen
In de verte zie ik contouren
Van mijn oude stad, het doet deugd
Zij herbergt mijn begin en jeugd
Wat heeft mij toch kunnen ontvoeren
Ik zal later haar schoot betreden
De wijken waar ik ben groot gebracht
Rouw…
Loslaten
hartenkreet
4.4 met 14 stemmen
2.976 Ze vroeg me haar te helpen
smekend keek ze mij aan
haar wanhopige blik kon ik niet verdragen
en ik heb haar laten gaan
Ze is ziek, zo ziek
en moe van al dat vechten
ze heeft zo moeten knokken
loslaten is een van haar rechten
Zij keek me aan met grote ogen
Ogen vol verdriet
Ik heb haar wel los gelaten
maar mij loslaten kan zij niet…
Waar?
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
2.056 Leeg is het strand
de laatste golven opgerold
ingepakt door vroege schemer
stil is het land
waar het morgenlicht samensmolt
met jouw kleuren en ik neem er
iets van mee
waar is de zee?…
Het handwerk van je opa
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
674 Je was toen al ziek,
vroeg met een traan
of het naar je familie mocht gaan.
Nog geen half jaar later
liep ik geheel ontdaan
achter je rouwkoets aan.
Geloof, hoop en liefde
nam een nieuwe dimensie aan.
Eén Petrus één liet me die verstaan.
Jij bent me hier in voorgegaan.…
Andere toekomst
hartenkreet
4.4 met 17 stemmen
1.888 Vijf jaar geleden vroeg ik me af
hoe het over vijf jaar zou zijn,
in dit leven...
Nu vijf jaar later
denk ik aan vijf jaar geleden
en zie het als een vorig leven
Een compleet ander bestaan...…
bruid zonder ring
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
2.059 oprecht te behagen
in alle dagen goed of
slecht of zelfs gewoon
vermoedt zij de wereld
achteloos in geven en nemen
niet bij machte te zijn
hen ooit uiteen te drijven
ongeacht geweten grenzen
aan elk mogelijk bestaan
want zij zijn liefde
als geluk en voedsel
en waar hij haar vraagt
zal zij gaan en blijven
staan voor die haar dat vroeg…
[1] station momo
gedicht
2.8 met 20 stemmen
13.120 Ik vroeg hoe laat de trein verwacht werd
maar hij haalde zijn schouders op:
de laatste keer dat hij kwam
is drie jaar geleden
maar er liggen nog rails.
-------------------------------------------
uit: 'De vloeibare jongen', 2005.…
ik heb je naam geschreven
hartenkreet
3.2 met 8 stemmen
3.346 ik heb je naam geschreven
zilveren letters in zwart graniet
boven de dag die vroeg zomervol begon
met mensen naar hun werk
en jij op weg
een kalme strijd
gelukkig kort geleden
daarnaast die andere dag
later in de zomer
veel te kort geleden
er werd een andere strijd gestreden
daarom juist jouw naam
Jaweh is genadig
John
ik heb jouw naam…
zo wil ik mijn taal
netgedicht
4.9 met 8 stemmen
654 zinnen
door mijn angsten overwonnen
getemd door mijn mannelijkheid
en mijn woorden indrukwekkend
opduikend in een poëzie
die wetten breekt
ondanks plaatselijke gebruiken
zinnen die voorbijvliegen
als een zwaluw die lente maakt
in het venster van alle seizoenen
en al cirkelend haar sporen nalaat
zodat gretige lezers in de vroege…
Op sterkte
netgedicht
3.2 met 12 stemmen
965 wegzeilend
bloeien jouw ogen in mijn gezicht
van nieuwe lippen
in de vroege lentekeer
naar het beeld van mijn hart
dat dichtbij omrankt
jouw blik schemert violenblauw
opent ogen op onze borsten
op sterkte
onder de azuren hemel
waar harten geborgen zijn
over ’t geheel
vinden voeten vaste grond
waar liefde bloeit
om het leven te…
Rond de watertoren
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
539 Naakt hangt het gras te weken
in de azijn van de vroege morgen
het leven zwijgt rondom de burcht
waar ’t geharnaste sterven
zich ontbindt van zorg en waar wind
nog de namen spreekt van hen
die in het amen zijn gepredikt
samen met het duister
verdwijnt het spel waarin
ik me heb genacht en ik weet
mij dat deze nieuwe adem
mijn vlucht…
VROLIK LANDSCHAP
poëzie
4.0 met 4 stemmen
3.436 Ochtend vroeg hemel klaar
er zijn aëro's van alle zijden
aëro en nog een aëro
lieve lieve aëro
puf puf
blauw
klaprozen in koren staan
er zijn nog zovele bloemen
blauwe vesten in de velden
en er is een rooie rok
rood op blauw en blauw op blauw…
gegeven aan elkaar
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
681 dit wilde ik je geven
het leven nemen zo het komt
zoals in vroege zomerzon
de liefde vederlicht kan zijn
gewichtig zijn ging om
vrij werden wij in 't op-
en neergaand tij, we wekten
gretig golven van verlangen
zuchtten gevangen om elkaar
gelukkig en, voor jou, ontankerd
maar zocht ik naar je hand
bij nacht en op mijn lijf
dan was hij…
De jongen vliegt
gedicht
2.7 met 52 stemmen
20.578 Hij heeft te vroeg
de landing ingezet en stort in zee.
De Pipercup en Bristol-Blenheim
vallen mee, ook raakt de
zeemacht bij zijn val betrokken.
Brokkenpiloot, over de doodsangst heen,
verspeelt straks nog
zijn Starfighter en Hurricane.
-----------------------------
uit: Tirade jaargang 44, 2000.…
Zwijgende vleugels
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
553 wijde zwijgende vleugels
beweeg ik mij in mijn slapende wieg
sierlijk zwevend tussen
de heldere zeilen van de zeeën
op weg naar een geheime verte
die alleen een dichter zich verbeelden kan
de vele meeuwen krijsen
boven de bevuilde sneeuw
het is pas halverwege de middag
en de schrale winterzon
gaat nu reeds verdwijnen
in een veel te vroege…
het gezicht van een hart
netgedicht
3.4 met 25 stemmen
848 misschien kan ik in jou
pijnloos sterven
als regen min of meer regen is
en de dood met zijn wijsvinger
mijn ogen geneest, zacht
en onverklaard
het zou op stilte lijken; geleend
uit schaduwen van glas
of op witte vlokken
in een hand
wanneer niemand merkt
dat het sneeuwt, vroeg
tegen het raam
misschien is mijn zwijgen
niet…
het is meer dan een onderwerp
netgedicht
3.2 met 20 stemmen
624 het licht verandert
het wordt lente
een vederstrelende stilte
brengt een zoen van jou
ik hoop dat dit nog jaren doorgaat
vrijelijk
door je bloemlezing heen
wanneer ik met wat vroege rozen
naar je toe zal komen
of enkel met de geur, gloeiend
en zonovergoten in mijn hals
en over alles, het besef, zo ongedurig in de wolken
wat…
Als de dag van heden
netgedicht
3.9 met 15 stemmen
812 licht
kwam binnen
ik rookte wel
en toetsen bewogen even
maar de ogen
en het denken
lieten mij
in een baarmoeder zweven
de viervoeter
bewaakte op mijn borst
ingeslopen hazenslaapjes
die aan elkander waren geregen
toen teneinde
het wakkere zich aandiende
scheen het zwart door mijn raam
was het nog een late ochtend
of al de vroege…
Blauwbekken
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
725 twee verliefde blauwbekkende kauwtjes,
zachtjes pikkend in elkaars nekveren,
mooi, teder silhouet op ijle voorjaarstwijgen,
in een koude, vroege februarizon,
pienter glanzen de oogjes, zwarte pareltjes,
stilletjes keuvelend, kauwend, preuvelend,
niet bang meer voor grote broer de kraai,
nee, pril verliefd, heel verliefd zijn ze,
pril en verliefd…
wacht
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
841 het gesprek van top tot teen
laat langzaam los
daar sta je dan alleen
het pad leidt je door een bos
een weg die iedereen vroeg of laat
moet lopen
het verlangen koppelt het hopen
nog een laatste vraag
fakkels branden fel in deze nacht
ontwaak
kracht
houdt wacht
figuren symbolen demonen goden
alles voorbij gekomen
dagdromen dromers…
Begin van wereldvrede
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
476 Gedoken bij de ingang
zat je daar ontheemd
je ogen schichtig bang
je was anders en vreemd
van grote schoonheid
waren je amandelogen
gevuld met droefheid
vroegen ze mededogen
verdreven uit je warme land
verstootte men jou ook hier
sta je ook nu aan de kant
voel je je als opgejaagd dier
kom geef mij je hand
en daarmee je vertrouwen…
Licht en glas
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
534 In vroege morgen tast
licht langs gevels
vindt een raam
klimt binnen
strijkt langs randen en stijlen
geeft langzaam plaats
aan kasten stoelen
glinsterend glas.
Licht speelt in glas
glas daagt het licht uit
geeft geslepen, zachte weerglans
gebroken, flitsend weerlicht.
Hunkerend samenspel als
lichaam en geest…
Landslakken
gedicht
2.3 met 35 stemmen
8.129 .
-----------------------------
uit: 'Vroege Sneeuw', 2003.…
Licht
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
457 Bij geconstateerde
overtreding: vroeg naar bed,
én het licht gaat uit…
Het zal wel
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
965 Natuurlijk is het beter zo
natuurlijk was ze oud genoeg
natuurlijk was er weinig
niemand die ze herkende
niemand waar ze om vroeg.
Natuurlijk is het beter zo
natuurlijk is haar kamer leeg
natuurlijk is er niks meer over
dat ze nu voorgoed toch zweeg
zegt men: is beter.…
Over de aap en de hond.
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
689 De aap vroeg de hond,
Wat hij er van vond.
Hij zei: “Ik zat laatst te denken
Meer aandacht te schenken
Aan onze gemeenschappelijke grond. ”
De hond dacht na
En zei: ”mogelijk het DNA.
Ik heb wel eens gelezen,
Dat dat de bron moet wezen
Wat ons, mijn vrind,
Zo samenbindt
In ons wezen.”…
Agnus D.
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
1.073 Vroeg in de morgen loop ik over de begraafplaats heen
naar het hoogste punt. Daar laat ik mijn ogen weiden
over de dodenakkers, over al die stenen in gelid. Een
haiku die ik pas las komt bij me boven:
regen
twee jaartallen
een naam
Hij is van Luc Lambrecht. Het lijkt wel een haikuskelet.
Korter kan niet.…
Samenspel
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
525 En mijn zon vroeg
of ik weleens een traan laat
hij overrompelde
mijn zon herhaalde
zijn vraag
moest nadenken
en kwam er niet onderuit
te reageren
moest eerlijk zeggen
dat ik zeeën op peil houd
en soms tsunami’s veroorzaak
en mijn zon zei:
dat hij zou proberen
ze op peil te houden
door verdamping
ik wil hem omarmen
maar toch…