Alle inzendingen

leeftijd en geboortejaar komen in stormkracht 53 bij elkaar zie hoe ik daarin blijf staan handen diep in zakken volle maan verloren op de top van't hoge duin vol verdriet van teen tot kruin sta ik sterk en heel alleen krijgt geen storm mij van de been maar hoe graag zou ik vallen vallen ...

Wij zijn elkaar helaas ontgroeid Andere wegen ingeslagen Ons wentelend in welbehagen Bij tijd en wijle haast verschroeid Ik volgde ons proces geboeid Zag onze band gestaag vervagen Wij zijn elkaar helaas ontgroeid Andere wegen ingeslagen Om vrucht te dragen fors gesnoeid Wij hadden v...

De nachten worden koud en guur De winter nadert in verstilde straten binnen zijn mensen aan het waken met in hun hart een brandend liefdesvuur een Kind wordt eerstdaags geboren dat op aarde zijn tempel zal bouwen om ons met hoop en vertrouwen nieuwe kansen in het leven te tonen de derde ...

Eindelijke wordt het juk afgeworpen Met de worpen van de bal Een voetbalwedstrijd welke veel heeft Van een oorlogsslagveld met loopgraven Maar het meest Noordelijke land Van het continent Afrika Neemt de leiding in het Opstuwen van de Afrikaanse volkeren Genoeg onderdrukking en uitbuiti...

in de winter van mijn jeugd stonden de bloemen op het raam als kunstwerken van de natuur maar, het moet gezegd voor dat inzicht kende ik nog geen naam het was wennen deze week met vorst en het schrappen van de voorruit niet meer gewend dan ook nog de verwarmingstand laag in huis even had d...

Ach, laten we het niet moeilijker maken dan het is. Dus even wat tekst en context voor de weldenkende lezer(es). Deze tamelijk buitenissige associatie diende zich even plotseling als onverwacht aan alvorens een sonore midwinterhoorn hem in mijn halfslapende brein nestelde als blijde boodschap. ...

Weer een donderslag. Gezichtje nog wat dieper in mijn jas gedrukt.

Beschouw het kantoor als een gekkenhuis, de rest -- dan best normaal.

zij heeft hem hij heeft haar nou ik nog

in schuldig landschap onder de olijfbomen de kogelhulzen wat je me naliet waren wortels en vleugels een prachtig cadeau doorwaakte nachten hij luistert naar de stilte zijn knoken kraken de god van liefde woont in hen die beminnen niet in beminden (Plato)

nog heeft de kou haar hart niet bereikt in een lijf vol verzet waar gebed heeft gefaald afgeschaald voorbij het minimum met uitzicht op ooit maar ondertussen komen reserves de bodem tegen nog kijken ogen hun heldere blik zeg jij gaat niet gebeuren maar kou is het venijn ...

Hoe elk jaar kerstfeest vrolijkheid en warmte opwekt: de kracht van mensenliefde waarbij geliefden, familie of vrienden gezellig samenkomen die door een afstand van elkaar worden gescheiden Denk ook eens aan alleenstaande, eenzame, naaste die het minder heeft; jong en oud. Een bijzondere belev...

Met deze handige technologie, Kan iedereen in mum van tijd wat schrijven, Maar zullen zo wel dichters overblijven? Beheerst die app ook rijm, pentametrie? Ik gaf de opdracht: ‘Schrijf een snelsonnet’. Dat ging gelukkig vér boven zijn pet.

Ik wist al wat voor brief het was voordat ik maar een woordje las van wat er stond: een jongenshandschrift is altijd zo hoekig als de puberteit, meisjes zijn rond. Handschrift met meer betekenis dan alles wat de inhoud is van deze brief: de letters, krullerig en fijn, ze zeggen: 'k Wil ...

Lammert [L] Jannetje [J] L: Jannetje mijn zoete bek! Ei lieve, blijf wat staan! J: Wat schort je, zeg, jij ouwe gek? Ik raad je, laat me gaan. L: Al ’t geld dat gij hier leggen ziet, Dat is voor u al ree. J: Weg kaalkop, ik en zoek u niet: Wat jij zoekt, zoek ik mee. L: Van landen...

Jan Slagter Keurt z’n eigen vlees Wast het vette varkentje Is niet vies van vis Brult af en toe als een leeuw Is op geen enkele wijze ‘n luipaard Vergaloppeert zich af en toe Maar blijft die lieve labrador Die lieve oudere droomhond Van en voor vooral ouderen!!!

Ik heb er genoeg van, zei de boom  Ik wil geen kerstboom meer zijn Ik wil niet dat ze me versieren Ik vind het niet meer fijn Ik hoor in het bos  In de vrije natuur Men kan daar van mij genieten Elke dag en elk uur Door al die slingers Buigen mijn takken door En die piek daar bovenin...

Onmenselijke vijand Duivelsgebroed Zonder vlees En zonder bloed Goddelijke held Geschenk uit de hemel Niet van vlees En niet van bloed Ik zoek een mens Van vlees en bloed Vertel mij dan Wie is fout of goed

Gelukbrengsters Bewonderderaar, samen Met de schepper van Regina, mortem orat: “Forget my fate” De man Zag van de ronden De eerste, hij Moest naar Hodikam Goede laarzen Brengen geluk -------- Beatrice, bewonderd Door de dichter Die op 't midden Van zijn levenspad Gekome...

De zorg wankelt, de zorg raakt op We moeten zelf aan de slag Zelfredzaamheid voert nu de vlag Hebt u last van zere knieën? Ga eens op de weegschaal staan Mmmm, 80 kilo en u bent één vierenzestig? Kom terug als er 20 kilo af is gegaan Volgende Dokter, ik zit vol fobieën, krijg nooit b...

Het stijf bevroren riet toont verfijnd lijnenspel van zilversmeedkunst.

(een eetlepel per dag) voor menig kind was die grote fles levertraan destijds een gruwel tegenstribbelen hielp niet echt wanneer je de mond stijf gesloten hield kneep men je neus dicht en dan ging je mond vanzelf wel open trauma's werden pas jaren later uitgevonden

de helende kunst van welgekozen zwijgen in schommelend licht

Decemberachtig doemscenario - degenkruisende draak des dichters donderpreek: Dolzinnig doorgedraaide dwaze doch deerniswekkend droeve dwergen der Drievuldigheid doen doorgaans des dinsdags danwel desanderendaags de douairière der driedubbelovergehaalde dwarsfluitspelende doge dusda...

o dierbaar onbestuurbaar België o veilig land der democraten vol goede wil en veel te veel mandaten de parlementen zes bijenkorven rijk verdelen schulden en procenten elk zijn gezoem elk zijn gelijk bloei o land versplinterd en gespleten aaneengeplakt met monarchie het vaandel is...

Van iets onverwachts schrik ik nooit, ik reageer -- gewoon te langzaam.

nooit heb ik het opgegeven ben de grote stenen in mijn hart gaan lezen heb mij hun structuur eigen gemaakt verzameld in magische ogenblikken opgeraapt uit hun mystieke kringen in zeer spraakmakende en educatieve ontmoetingen waar kinderlijke zachtheid met universele empathie...

December dendert door de dageraad, de duffe dinsdagochtend deprimeert, die drammerige d demotiveert. Dat dwarsboomt duchtig deze dichtersdaad Doch dankzij diepgevoelde doorzwoegplicht daagt desondanks dit drieste daggedicht.

Mijn eerste woordd was r aa m Het hing in de eerste klas vlak onder het raam Later zag ik ook d eu r. Je kon naar buiten dan waren de woorden weg maar hun beeld zweefde nog in mijn hoofd. Ik leerde dat de letters van het woord vrij konden fladderen maar deze bleven samen. ...

Hetgeen ik niet uitgeve en hebbe ik niet in, wie zal mij dat wijten tot schande? Mijn herte en mijn tale, mijn rede en mijn zin, 't is al zo van buiten, 't is al zo van bin' 't ligt alles daar bloot op mijn handen! Dan, weg met de oneigene tale en de schijn van elders geborgde gepeiz...