Alle inzendingen over filosofie

5397 resultaten.

Sorteren op:

De zee wenkt

netgedicht
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 493
Ik zie in heldere dromen verre voorouders foereren in de getijden stromen toen de mensheid jong was en we onze vacht verloren De oeroude herinneringen in mijn genen geschreven doen me verlangen naar zee waar ooit het leven begon om er naakt te spelen met zand, water en zilte lucht onder het vuur van de zon We kozen voor ‘n landleven…

Ik wil je raken.

netgedicht
3.6 met 10 stemmen aantal keer bekeken 624
Ik probeer je nog één keer te raken, als je achter mij zal staan en in een laatste vers jouw licht te vervolmaken, de essentie waarmee het laatste gat wordt gedicht in de voor ons aangewezen tijd, kan niet somber klinken of ongrijpbaar vederlicht om dan aan te vertrekken en bij gelegenheid weer a-priori af te leggen en elkaar…
pama3 juli 2009Lees meer >

vrede

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 464
de wind waait warm en zacht om je heen koestert je gedachten, je gevoelens en je hoop en brengt ze als een trouwe boodschapper - dichtbij en heel ver weg - naar degene voor wie ze bestemd zijn en fluistert ze daar zachtjes in het oor niets is tevergeefs en niets is zonder waarde…

Er is geen later

netgedicht
3.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 721
Uitstel wordt afstel om reden dat onze animo verandert Later is geen verlengd heden maar een andere wereld…

Een mens van stof

netgedicht
3.2 met 21 stemmen aantal keer bekeken 727
onder heiligheid van schijn kent het leven vele kanten als ik praat over mijn en dijn blijken mijn woorden balken en de ogen van de ander, gedragen door splinters, toch nog blinde bollen onder een sterrenloze baldakijn in mijn rug gapen velen gaten soms met zout verweven ook ik ken het haten, pekelen en kneden onder mijn hand is en wordt…

De eenvoud van de dood

netgedicht
2.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 453
aangezien een moment op zijn langst luttele seconden ons allen doet leven als wij leven en als wij leven ons verlangen altijd afgekeerd van dat ene moment hoe kan ik zonder prangende vragen of jouw angst te doen dagen toch zeggen ben een vent luttele seconden waarin je geest nog rent altijd afgekeerd van dat ene moment ben…
CGNG10 juli 2009Lees meer >

Drie Griekse wijzen toefden op een dak

poëzie
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.482
Drie Griekse wijzen toefden op een dak En zagen uit over een wijde haven, Daar brachten schepen veler landen gaven, Het blauw des hemels en der zee was strak. Gewoon op verre hoogten zich te laven Zagen die wijzen de aarde kaal en vlak En voelden zij geen achting voor de braven, In wie de wens te sterven nimmer stak. Hun zomer is allengs…

Krakeling

netgedicht
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 433
Op akkoorden die spelen neurie ik mijn eigen liedje over liefde en het verdriet en de wakken in het ijs. Over de lucht die op kan klaren waar de regen nooit verdwijnt en achter de wolken schijnt altijd weer die zon. De maan schijnt in de nacht en zo lijkt alles nog gewoon maar niets zal zijn wat het lijkt het refrein is het bewijs…

Verkeerd paard ?

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 551
Hoe voort te gaan van twee die naast zichzelf bestaan, de grond splijt waar ze lopen, haastig,en is slechts een kleine stap van het omgewoelde pad, wat de ene is en de ander slechts mag hopen, naarstig zoekend zonder spijt, blijkt de afstand tussen hen niet ver, die zich in de soort herkend, verstoord de evolutie hun tred, wankelend…
pama13 juli 2009Lees meer >

kompasloos

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 606
Volgens het kompas is het zuiden het noorden maar ik kom pas uit het westen te lang onderweg naar het oosten waar de wijzen wonen in de ban van al hun goden die zij denken te kennen nog beter dan zichzelf Terug naar de bron waar het allemaal begon om te concluderen dat alles al ergens moet zitten in jezelf Leven lijkt de kunst…
Gerardo16 juli 2009Lees meer >

Als de luchtschipper, mee met de wolken

poëzie
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.712
Als de luchtschipper, mee met de wolken, Drijft boven de bergen, En, hoger nog, opstijgt in 't licht, Ziet hij dan de aarde nog Met menselijke ogen? Zoekt hij het huis waar hij werd geboren En de lieve bosschages En de voetstappen naast de zijne Aan het strand van de zee? Neen toch; onder hem kent hij Alleen bergschaduwen, spiegels van…

Een tuinman snoeide rozen in een gaarde

poëzie
3.0 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.927
Een tuinman snoeide rozen in een gaarde, Gelegen in een duivengrijze streek, Het was opeens, dat hij de Dood ontwaarde, Die roerloos, spottend grijnzend naar hem keek. Zijn adem stokt, hij beeft en wordt zeer bleek, Zou graag nog toeven op de goede aarde, Die hem zo weinig zorgen baarde, Voor hem steeds mild en goedertieren bleek. Dan ijlt…

van aard recht aan

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 493
Verward, rechts- links, Boven, over. Gele ogen, Een scheve mond. Apart, drie banden, Voor elkaar. Zwarte strepen, Een gele velg. Raadsels, wat zijn dat, Op z’n kop. Punt en boog, Een dikke vraagteken. Actie, snel-weg, Rennend racen. Stok met bord, Een protest.…

SPORT VAN EEN VISSER

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 606
Hengel na hengel haalde hij op geen vis wilde bijten geen vis aan de haak Hij at met smaak zijn zelf-besmeerde en belegde boterhammen kaas dat was wel favoriet Rondom hem het zacht-wuivend riet en verscholen eend en meerkoet Het deed hem goed naar de rivier te staren hier te zitten en te peinzen het uur niet van belang Hij hoorde…

'In het zelf'

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 496
Mij terugtrekken, loslaten niet jouw bestaan te willen remmen, toe te zien hoe land en water zich scheidt, die elkaar nooit iets misgunnen, bewonder hoe jij de gekozen zeeën zal overzwemmen, tevredenheid overstemt het geluid van alle getijden. Niets gaat verloren wat niet meer is, wat we niet kunnen meedragen, komt in het zelf terug…
pama18 juli 2009Lees meer >

Naar psalm 49

gedicht
2.9 met 11 stemmen aantal keer bekeken 7.402
Is dit wijsheid? Zal dít het akkoord overstemmen van de snaren van mijn hart wanneer ik naar u hoor en mijn hart klaart en opengaat? - 'De mens is gelijk de dieren, die vergaan.' Moet ik dát vertellen aan de geslachten? Ik luister liever. ------------------------------ uit: 'De psalmen' 2003.…

Te hoog

netgedicht
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 483
Het zat veel te hoog en wat ik zag begreep ik niet te klein dit brein te groot die hoop spinsels veroorzaken een oneindig geloof.…

Mateloos

netgedicht
3.8 met 18 stemmen aantal keer bekeken 659
Alles wat je wilt Kan Moet je kunnen Leven leven leef En geven geven geef En Scholen scholen school Ingewikkeld bestaat niet Mag niet Ontknoop ingewikkeld Je moet Ook al bespeelt Tijd jouw lijf Voelt je ziel het necrofiel Doe wat je wilt!…

De droom

hartenkreet
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 830
Bezint eer ge begint, ook al gaat het met vallen en opstaan, de boog kan niet altijd gespannen zijn, je dient voet bij stuk te houden, want wie niet sterk is moet slim zijn en wat goed is komt snel. Geduld is een schone zaak, het is beter laat dan nooit, er leiden vele wegen naar Rome, nu hopen dat ik er ooit mag komen, de aanhouder wint…

Als een cirkel sluit

netgedicht
3.7 met 19 stemmen aantal keer bekeken 928
onder mijn hemel van grijze haren; zij kennen nog lengte soms tot schouderhoogte naargelang het gemoed deze snaren bespeelt doch als maar meer naar ijle dikte neigen waar inhammen bij voortduring ruimte scheppen voor het schemeren in schaduw onder dit dak van toenemende jaren ligt het klooster met beelden vol gevuld en resten van…

Muren van vergetelheid

netgedicht
3.1 met 9 stemmen aantal keer bekeken 465
Alweer zes maal klokje rond, daar sta ik dan, vertaal de beelden in de spiegels voor een venster waarin ik de jaarlijkse gestrooide bloesem vang, de herinneringen verdorren niet, door het leven niet verrekend, effenen ze hun voorgenomen spoor, al dan niet opgetekend door de wissel van het lot, spot met de wetten van de tijd, al is…
pama20 juli 2009Lees meer >

Angst van de filosoof (prozagedicht)

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 537
Als geestelijk ingesteld mens met afkeer van massa- vermaak en angst verstrikt te raken in ’t wereld-rag, voel ik bij ouder worden dat de natuur zijn leidsels laat vieren, z’n sporen uit m’n lijf trekt en drang tot lustbevrediging afneemt. Moeder natuur schrijft mij af en ik vervolg m’n reis op eigen kracht; voelt als verlichting baas te zijn…
Custor21 juli 2009Lees meer >

WIE, WAT is hij

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 498
WIE is hij, vraag ik me af is hij aardig of een dwaas; we hebben het over WIE nooit over WAT hij is. Leven gevoed door ‘t licht ontstijgt de natte aarde evolueert tot levensvorm; nu ik dat proces begrijp- zie ik de mens vanuit een ander perspectief, begrijp zijn beweegreden zijn storm en drang. Op de snelweg overleven tussen…
Custor26 juli 2009Lees meer >

Een kouwe kermis

netgedicht
3.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 504
Jeugd gevangen in een tuigje van prangende gevoelens, gemend door de natuur met leidsels uit oeroude genen, denkt door tergend langzame gevoelstijd eeuwig te leven. Zinnen der jeugd opgetuigd, uniek per individu, die tuigage is de geest en dat zijn we zelf. Tussen jong en bejaard wordt de werkelijkheid geopenbaard, midlife crisis…
Custor28 juli 2009Lees meer >

Overkant

netgedicht
3.6 met 10 stemmen aantal keer bekeken 579
Waar is het leven van de dode gebleven? Waar is de overkant? Mysterie zoals er zovele zijn. Voelen kunnen we het niet, bedenken nog veel minder. Vandaag in het Gallo-Romeins museum: waar zijn al die mensen gebleven die hier leefden 40.000 jaar geleden? Waar is het leven gebleven? Wat is leven eigenlijk? Waar groeit de liefde? Op welke…
Adeleyd28 juli 2009Lees meer >

Wegkijken

hartenkreet
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 878
Ogen kunnen spelen met het hart van je bestaan de kleur is ingetogen hoe zal ik verder gaan. Wegkijken is niet wat je wilt maar beter is het wel dus als je niet wilt verliezen ga dan maar, ga maar snel.…

De schittering op het water

netgedicht
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 866
De schittering op het water, licht dat glanst zonder vragen; de geur van de zomerroos, de glimlach van het kind, het duivengekir en de fluistering van de geliefden... waarom toch dit allemaal? De droefheid van de rouwenden, het afscheid dat er nooit was, de ruzie die toch niet gezocht werd, de vriendschap verbroken of nooit gegroeid, de…
Adeleyd30 juli 2009Lees meer >

Fluistering van de tijd ?

netgedicht
3.9 met 12 stemmen aantal keer bekeken 677
Fluisterstemmen in de nacht, woorden van een andere oever, van bomen die de knoesten pellen wachtend op het laatste veer, om de geroeste schakels van hun strijd in de kettingen te tellen, in het zicht van de nog te ontdekken bakens om in een ander licht naar hun bestemming te schrijden, in een uitgeslepen stroom, met een voorbepaalde…
pama2 augustus 2009Lees meer >

Als de Godin mij verleidt

netgedicht
4.1 met 23 stemmen aantal keer bekeken 1.044
verleid mij niet of juist wel te denken die ik ben of verban mijn gedachten bijwijlen naar een hemels paradijs waar ik slechts die ene vrouwe ken ontbloot van zeden en kleed doch getooid met zacht betoverend vlees dat verzuurde appelen nog verzot zo zoetig spijst zij krult langs mijn haren stroperig van kruin tot zool omringt…

Des dichters vrijheid

hartenkreet
4.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 772
Tegenstrijdig zijn de vrije gedachten Ongeremd progressief tot extreem Verfijnd sereen of grof provocerend Zo schrijft de ware poëet alleen Hij aanvaardt geen vinger oplegging Eist onbeperkt te zijn in woordenkeus Negeert de hem opgelegde normen Vrijheid in schrijven, is zijn leus En mocht men dan al aanstoot nemen Afkeuren zijn onverbloemde…
Ivan Grud3 augustus 2009Lees meer >