6043 resultaten.
rivaliserende ogen
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
525 Waarom
ligt de wereld
te wachten
in de strijd
van twee éénlingen
op de vlakte
van een gezicht
elke zijde
een ander venster
op hetzelfde licht
hoe
zou het klinken
in de ogen
van de dood…
ingeboren tweespalt
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
509 Te zwaar, te licht, het leven
een slecht script, op het randje
net nog tevreden en alleen maar
broekzakken vol weg te geven
met de kinderhand en echt klef
het is hier een tijdelijke doos
gegeven een paar koperen schellen
die de hand vult met een paar vingers
ingehouden spanning, woede of flauwte
het teveel aan zweet onder zwarte nagels
de…
Mijn Schaduw,
netgedicht
1.8 met 8 stemmen
494 Ook mijn misleide schaduw -
al werd hij door mij gestenigd -,
geef ik een nieuwe kans, in twee
gelijke sterren verenigd tot een
decagram waar hij naar nijgt
eenzijdigheid waarover hij
zich buigt maar minzaam zwijgt,
onderwerp hem aan de mij
voorbestemde tijd, stap uit
de meervoudige spiegel van
mezelf en mijn schaduwzijde.…
aan de dichters van steen
netgedicht
3.6 met 32 stemmen
897 er glijdt
een stukje Nepal
langs mijn schaduw
muren ruiken vers en verzen
naar mokka puur
en een heel klein beetje Hans
ik schroef
het uitgebroken licht terug vast
in dit ommuurd bestaan wanneer een lied kunst werpt
tegen de oudste ramen
heel even geeft dit leven me
het warme zaad
vivre
et un poème d'amour, des mots…
ook goedemorgen
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
803 de kuiltjes in haar wangen
de vraag om het jawoord
als ze me potdikkeme
weer een statement heeft gepleegd
dat je zegt - tis toch niet waar
hoe embarrassing ook echt goed
dat het eens gezegd wordt
van hupsakidee onze vivadame
dat komt toch maar mooi van tussen
die twee te gaaf dunne lippen
heeft ze al gedronken
haar kijkers gaan fonkelend…
De tijd van H.Sarda
netgedicht
3.8 met 16 stemmen
590 tijd is niet meer
dan een doolhof van het leven
zei ik zacht
toen ik wees naar de antieke klok
doorheen de stilte van
de zondagskrant
ik wachtte
tot de wijzers voorbijschreden
in kinderverhalen
aan de helling
waar vlinders werden vrijgelaten
in laatavondwind en in het carillon
van ooit gehoorde geluiden
ik zag de stenen tot…
De dwaze en de nar
netgedicht
4.2 met 27 stemmen
666 "Laat mij mijn kinderlijke blijheid",
sprak de dwaze,
"want het is door deze kinderlijke (h)eerlijkheid
dat ik niet verstrikt geraakte in het volwassen net
met zijn dichtgesnoerde mazen."
"Laat mij mijn onschuldig gebrabbel",
sprak de dwaze,
"want door deze onschuldigheid
gooide ik mijn zienswijze over het leven
voor jullie denken…
Alle boetes zijn betaald
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
713 Toen ik nog snelkoerier was en op tijd stond
Met honderden spoedpakketten om mij heen
Ging ik van hier naar ginder en nergens was
Een vriendelijk mens dat koffie verkeerd schonk
Geen stoplicht hield mij tegen dwars was ik en
gemeen op de grote snelweg en in binnensteden
werkten fietsers en voetganger als rode lappen
ik waande mij onsterflijk…
het geborene
netgedicht
3.9 met 20 stemmen
750 vertel me
wanneer winterrouw
de bomen laat rusten
zeg me het antwoord
nog voor ik verdwijn
waar schrijft het kind
afwezige gezichten, de namen
van toekomst
in het schorskleed
bewoond
zal ik het weten en komen
tot stilte
het vaarwel van verdriet
onder vouwloze
sneeuw…
uit gezwaaid
netgedicht
3.6 met 18 stemmen
708 het is een lange zwarte jas
met diepe zakken
ik kocht een nieuw huis
om in te verblijven
mijn handen wilden
niet meer wuiven
naar zwijgende takken
die in het water
verder en verder drijven…
over en uit
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
822 niemand kijkt
recht in mijn blik
op scherp sta ik
ik kan niet anders dan dit
pad volgen
door de storm van zinnen
dit leven waardig beleven
de rest van de tijd
ach ja
de oneindigheid
waarin wij praten
verlaten
zingt de kade
het pad waar bomen praten
waar lucht langzaam aan
donkere wolken toelaat
het gaat nooit meer
weg
en op weg
op…
duo-gedicht:
netgedicht
4.1 met 22 stemmen
871 Mise-en-scène: Het erfrecht van de hoop
wuif naar mij
en hoor hoe de wind stil valt
in het water
en de stenen van een volle maan
laat mij
aan uw schaduw beklijven
ik zal zwijgen
als een woord
dat rijpt in het wollen huis
diep
de groet
aan een beladen boom; de eerste ster
en vruchten door het raam
ik zal uw passen niet…
Dromenland
hartenkreet
4.1 met 27 stemmen
1.085 Turend naar de eindeloze verte
waar ik mezelf soms in kan verliezen,
het dromenland
waar de stilte
de rust markeert
en het grenzeloze in het begrensde
de wurggreep van de tijd ommekeert.
Verdwijnend in antroposofisch stilzwijgen,
doezelend, mijmerend
kijkend naar het baldakijn,
bedenkend
hoe de wortels van het Zijn
diep gegrond ineen…
Raakvlak
netgedicht
4.1 met 43 stemmen
1.507 een blik verkilde mijn kleuren
fletser werd ik van het zwijgen
ontkenning sloeg de ruiten stuk
en brak mijn zicht
verijsde tranen ving ik
verstoken van de warmte
waarmee pijn uitdiepen zou
hoezeer ontbeerd
het stromen van voorheen
van traan naar lach en weder
vinden…
in woorden uit een leven
netgedicht
3.5 met 18 stemmen
744 ik kijk naar buiten, zoek het antwoord
tussen de versteende kleuren
die als stilte tussen lage bomen en mijn adem liggen
heimwee en dit beeld
dat ik niet beschrijven kan
vochtige aarde, de onverdraaglijke eeuwigheid
waarin de dood het licht
laat opbranden
soms roerloos wacht en wensen breekt
in het niet willen schreien
een boom…
Glazen vitrine
netgedicht
3.7 met 17 stemmen
760 naakt kan ik zijn
zo vreselijk vervreemd
ja, van de wereld om me heen
ik tel het vuur in mijzelf op
maar as kan je niet tellen
roept de gevlogen engel
nog uit de verte
haast onhoorbaar
terwijl de kim toch
mijn hart raakt
en de kou mijn vel omsluit
zo ontkleed kan ik zijn
in een vloed van gedachten
de handen, zwart van de resten…
duo-gedicht: doorzien
netgedicht
3.5 met 18 stemmen
739 al fluistert het land godverlaten
onder voorbijtrekkende wolken
dat vaagheid dwaalt rond de einder
krijst de eens zo smeuïge aarde
een gebarsten ziltheid van kolkende vuurzee
jouw glimlach blijft
en wanneer ik jou mijn gedachten geef
zal de akker dan, waar wij ooit druiven plukten,
opnieuw in alle heftigheid kleuren mengen
van…
Met terugwerkende kracht
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
971 Soms kunnen we bij leven uit
onvermogen niet zeggen
wat we zouden willen
maar doen dat pas
na iemands dood…
Geaard
netgedicht
3.5 met 14 stemmen
632 wat komt er op mijn pad
waar zal ik gaan
met wie delen nog
houden aardigheden
leven zoet
voeden die gedaalde vlammen
laaien zij het allengs dovende vuur
nee ik
sta aan het stuur
hier is het pad
waar ik ga en deel
in liefde voor wat leeft
in aardse elementen
van het grootse geheel…
terugkeer van de clichés
netgedicht
3.8 met 15 stemmen
772 Het evidente is gegeven, de wereld een speeltuin
armen en benen afronden in het gesprek
al was het het verbeelden van een krekel
ijlend en een tekort aan ledematen
het uitmonden in de ander of er aanstranden
het is iets wat je kunt leren op de punt
van de tong en wat bereidwilligheid
of een zacht geloof in de oude parabels
het soort verhalen…
duo-gedicht:: de brieven
netgedicht
3.2 met 16 stemmen
918 vandaag geleerde woorden
is hernieuwde oudheid
die zich verder spreidt
met het verstrekken van de tijd
nieuwe woorden
zijn er niet meer zoveel
een koppeling van oude
of een intonatie verschil
toch voer ik mijn gedachten
langs gedragen truien en lentebrieven
ook al ziet niemand mij dromen
in deze tuin van oeverloze taal
ik verlang…
sneeuwbal-effect
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
682 laagje
voor laag
vormt zich iets
in mijn lijf en leden
zoekt zich een juiste plek
waar genoeg te kniezen valt
emoties onverwerkt uit vroeger
tijden kleven nu aan die van
afgelopen jaren, hechten
sneller, rollen ook veel
verder, harder dan ik
nu nog hebben kan
wat zal het duren
voor ze weer
als sneeuw
voor de
zon…
Twee wegen
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.140 Verscheurd door twee gedachten
Wordt het oost of wordt het west
Twee sterk gelijke krachten
Welke is dan het best
Zal ik links of zal ik rechtsaf
Zal ik voor- of achteruit
Is die weg te licht, te donker
Hoe ziet mijn toekomst er dan uit
Volg je hart is het advies dan
Want je hart weet het toch 't best
Maar mijn hart dat weet het ook niet…
tot hier, tot waar
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
592 en dat het eenzaam wordt
voorbij die laatste waterplas
wanneer enkel de spraak van het zand
weerklinkt
in het lege huis
ik wil weg uit mezelf, daar
en dan
wil de diepte
of in verleden dagen
de onthoofding van de dood
wanneer ik het geraamte bedek
zo ontzettend
treurig
stil
met woorden
die jij niet horen kan, niet voorbij…
tot hier, tot waar
netgedicht
4.2 met 18 stemmen
863 en dat het eenzaam wordt
voorbij die laatste waterplas
wanneer enkel de spraak van het zand
weerklinkt
in het lege huis
ik wil weg uit mezelf, daar
en dan
wil de diepte
of in verleden dagen
de onthoofding van de dood
wanneer ik het geraamte bedek
zo ontzettend
treurig
stil
met woorden
die jij niet horen kan, niet voorbij…
alsof er schaduw waaide
netgedicht
3.8 met 16 stemmen
940 wit
zoals het onschuldig lichaam
van de winter, mijn lot
in het weten
blaas ik
zachtjes sneeuw naar het verleden
mijn verhaal
alsof niets meer ontkend kan worden
zoals die eerste schreeuw
of een onvervuld verlangen terwijl het buiten
langzaam donker wordt
een wenken waarin duisternis zwijgt
om de waarheid te vieren, het bloed zo…
Zonder bloemen
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
721 laat alle wegen langs mijn ogen waden
water en land, klinker en zand
ik moet kiezen, heb niets te verliezen
tot ik waarachtig vind, de essentie
die alle wegen verbindt, naakter
dan een pasgeboren kind…
Onthulling
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.033 Weet je lieverd,
het doet er eigenlijk niet toe
of jij van me houdt
of zij -
ik ben onvervangbaar.…
Beter denken dan voelen
netgedicht
3.1 met 10 stemmen
623 Omdat ik als kind al dacht
dat ik beter denken dan voelen kon
voelde ik mij dikwijls eenzaam
dat herkende ik bij jou
toen we onze gedachten uitspraken
omdat we geen respect kregen
begon jij die liedjeszanger te citeren
waar ik sliep in dat land
onder die lage luchten
en ik hield daar jouw hand vast
toen je terugkwam na de daad
een…
gloeien
netgedicht
4.2 met 19 stemmen
801 ik wil de hoogte meten
het koeren van de duiven, de winterlucht
ik wil opstijgen
zodat ik naar huis kan schrijven
naar jou
om te vertellen
dat het over liefde gaat
dat het altijd
om ons heeft gegaan
en om het lot
dat wat we verwachten
onze lichamen in de zon
en vlinders
vele kleine vlinders
wanneer bomen zich strekken
bereid tot overgave…