4787 resultaten.
En ik zag jou
netgedicht
3.0 met 33 stemmen
2.775 In de verte doemt het zwart
met wat schuchter gedonder en een enkele flits
Kletterend vormen de eerste druppels zich tot
een stralend geheel dat mij hoop geeft
Ik zag jou
Zojuist was de aarde nog leeg
Mensloos zonder leven
Er klopte geen hart
geen bloem stond
geen vogel vloog
geen kleuren of geuren
Alleen de regen
En ik zag jou…
stenen in de wind
netgedicht
4.2 met 22 stemmen
781 je sprak glorie
en maakte de wereld onsterfelijk
maar veel is vreemd
in voorbijgaan
op het laatst
viel regen als rood fluweel
op tongen gedragen zonder stem
ik zal je huilen
om elk onwennig woord
telkens de dood jouw gezicht bedekt
en rouw de stoelen vereenzaamt
robijnen zijn slechts stenen
op lippen stil
en lege kamers…
Kijken
netgedicht
3.7 met 36 stemmen
887 Herfstdag voel me kijken
jouw donkere sneldrijvende wolken
ritselende dorre bladeren
gedreven in een hoek
het oude brood
-rest eten
geworpen in het vogel voederhuis
een brutale zwartgrijze kauw
komt vreten
en
de kleine roodborst bang
jouw zwiepende regen
wind en herfstnevel
vertroebeld mijn kijken.…
liefde
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
978 eiken verkleuren
onder verscholen zonlicht
de grijze hemel
sluiert ruisende regen
over stervend blad
stormen razen sombere tonen
door de takken
die met hun laatste bladergoud
een vaarwel brengen
aan de zomer
waarin wij straalden
in het zonnelicht
liefde en vrede is ons deel
in warme geborgenheid
laten we de stormen razen…
Troost
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
1.110 ik zou mezelf wel willen troosten
maar ik heb vooral warmte nodig
en mijn handen zijn zo koud
stralend weer buiten
maar ik zit binnen
voel me lusteloos
alle waarschijnlijkheden
leg ik op een hoop
wat een berg onzin
plots stollen woorden
worden weggespoeld
in een vloed van regen
kom ik mezelf tegemoet
of heeft er egens iemand
een…
hallo zijn we er nog.....
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
1.084 ook in het nieuwe jaar
zijn ze er weer
de kerk en het vuurwerk
de A-vier en de A-negen
het geloof in zegen
de zure regen
de files op de radio
het recht op zelfbeschikking
schuift weer een stukje op
van je wieg tot je graf
steeds meer bepaal je vooraf
zelfzorg is nu dat vaststaat
via welke clausules
uit welke ampules
je zelf de pijp…
"Met de zon op het achterhoofd"
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
485 Gekleurde regen drupt
monotoon op herftstig blad
zwaartekracht bindt zich.
De kippen trappen wel
eens op hun kuikens
maar nooit uit woede.
De vrouwen weven de
tapijten, waar vele
mannen overlopen.
Daklozen in hun doos
het lijkt of mijn doos
nog veel kleiner is.
Komende dagen van
nevel, de zon vergeten
staan we machteloos?…
Vlieg ik weer rond
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
1.629 Ik ren weer mee
in een knipoog
herkende ik weer
het juiste ritme
van wilde golven
storm met regen
schepje liefde
vuurtje gestookt
In veren wolken
zonder schaduw
zacht geworden
door stralen zon
vlieg ik weer rond
omhoog wil ik
nooit meer dalen
nooit weer donker
nooit meer dood…
De kleur van gisteren
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
748 sprak
met de kleur van
gisteren toen rood
het welkom was
ik had je geuren
weggehangen met
de warmte van handen
in de zakken van je jas
je fleurde en bracht
leven in de gang
de hal versprong
met morgen op behang
je plooide wind
tussen gordijnen
wuifde vlekken
in het afscheidsgrijs
ik kon er niet uit wijs
jouw rode regen…
bankfilosoof
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
877 hij neemt het nogal
filosofisch, in zijn zee
van tijd, tot tijd
en dan gebeurt er iets
de wereld in beweging
hele dagen op de bank
genieten van het mooi
weer maken, zijn vrienden
de passanten tussen de regen door
en al te vaak over het leven
al heeft hij dan
geen nagel meer om
op te bijten
of beter een appel
voor de dorst
hij hongert…
'STOET DER ZOTHEID'
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
1.749 'De stoet der zotten'
is weer uit het zicht
verdwenen
Prins Carnaval met
zijn gevolg en allerlei
bontgeklede muzikanten
Confetti, serpentine
daalden als regen
op ons neer
Oor en oog
mochten we de vierders
lenen
We kennen uit ons hoofd
de kleuren van
lawaai
Het blijft fraai
en is het niet
het interessante?…
Alleen
hartenkreet
4.0 met 10 stemmen
1.922 Ik ben de zon,
Die met warmte naar jou kijkt,
De maan en sterren,
Aan de hemel
Ik ben de wind,
Die zachtjes jouw naam fluistert,
De roos,
Een bekende geur
Ik ben de regen,
Die jouw tranen weg wast,
De herfst, winter, lente en zomer,
Allen in èèn
Ik ben degene,
Die altijd achter jou staat
Jij bent,
Nooit alleen…
een lange lage regenboog
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
708 er was geen rode wijn
om zomerzacht
in weg te dromen
buiten roffelde de regen
zijn schoonmakende zegen
kilte kroop
langzaam omhoog
maar in de verte
streelde zonlicht vaag
een lange lage regenboog
ik heb je stem gehoord
voelde toen je warme sferen
het slechte weer en het
gebrek aan wijn kan mij van
heden af echt niet meer…
water
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
635 de geur van dopheide
en droog dennenhout
beweegt met de wind
die goudgeel blad ritselt
de zon staat in gloeiend stof
in een koperen nevel van hitte
grasklokjes trillen in de schaduw
van lome verdorrende struiken
diep onder de verhitte bossen
stroomt levend bronwater
straks zal koele regen ruisen
voor een eeuwige kringloop…
nog even
netgedicht
4.3 met 25 stemmen
1.262 langzaam sterf ik
in een huis
dat wacht
regen in de ramen
ik poets de laatste dag
hang wolken aan de nacht
koud, steeds bleker
de lippen achter glas
ik praat nog over stenen
en leg ze op mijn huid
alsof de stilte slaapt
in een verre dag na deze
het is de hoogste tijd
het
regent
op mijn mond
buiten
valt
het raam…
De kleur van gisteren
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
699 met de kleur van
gisteren toen rood
het welkom was
ik had je geuren
weggehangen met
de warmte van handen
in de zakken van je jas
je fleurde en bracht
leven in de gang
de hal versprong
van alledaags tot kleur
je plooide wind
tussen gordijnen
wuifde vlekken
in het afscheidsgrijs
ik kon er niet uit wijs
maar jouw rode regen…
Grauwe impuls
hartenkreet
3.0 met 8 stemmen
996 De regen drupt in mijn ziel
en loopt langzaam vol…
De rand is minder dan een meter.
Ik lig in dat water en probeer
boven te blijven
maar verdrinken is misschien beter
Dan kom ik schoon gespoeld weer boven
met een nieuw begin in het verschiet.
De put is gedempt, ik durf weer te geloven
dat mijn ziel verkwikt is; vrij van verdriet.…
Zichtbaar en toch heel klein
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
767 Deert de regen mij
vraag ik me af
wanneer mijn rug de
zwaartekracht overhevelt
van mijn schouders naar het
gevoel van toen het kind dat in mij
huisde met me speelde en mij
de kracht gaf dromen na te jagen
en te gaan slapen op het kille bed
Ik heb de tijd gesproken
gezegd dat het niet bestond
al was het slechts alleen maar
om te zeggen…
de kudde
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
503 de opkomende storm woelt
door de verkleurende bosrand
zachte witte en vredige schapen
bekleden de uitgebloeide heide
stromen gedwee naar de verre stal
een schuilplaats onder de dreiging
nog even wachten op de felle regen
en de volle hevigheid van de storm
knus en warm gezellig blatend bijeen
heideschapen hebben ‘t niet slecht…
Rust in eeuwigheid...
hartenkreet
3.2 met 10 stemmen
3.097 Dit is een groet die een verre reis
moet maken en waarvan ik hoop
dat die aankomt bij jou
Ver weg door licht en donker,
regen, wolken en luchten zo blauw
Ver daar voorbij waar wij niet bekend
zijn, maar jij nu de rust vindt
daar wens ik jou vrede
zonder verdriet,
zorgen of strijd
daar wens ik jou rust
in eeuwigheid…
satijnwit
netgedicht
4.3 met 29 stemmen
1.115 is het de spanning
op het mooi makend
papier
van woorden
in een lentekrul
die geen regen
of sneeuw kunnen verdragen
op kletsnatte voeten
zit de winter dan niet vol poëzie
in een ochtend van
glazen lelies
bewogen door de zeldzaamheid
van stilte
ik zie bomen, vogels, vorsten
in wit en maanverblindend licht
en…
De lente ingedaald
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
556 Het gras drinkt
paardebloemengeel,
hyacinten geuren
zacht naar regen, wat
speurt in diepe voren,
gelaten na de winternacht,
sneeuwklokken luiden
jouw toekomst in, op -
gedragen aan de lentezegen,
verleiding van jasmijn,
verleidt de paarden
te ontbijten van het
bloementapijt, maalt
de kilte tot voorjaar,
van wei tot mei,laat
het…
Droom verbaasde liefde
netgedicht
3.0 met 11 stemmen
758 Kwam het voorjaar,
met witte bloesems
zoete seringengeur
en warme avondzon
aten wij evengoed
in de tuin van dromen
bedreven wij liefde,
in aardse wegen
omhelsden we compost
verheugden wij regen
en dansten tenslotte
met vrije geesten,
rond het woordenspel
van liefde, was jij
voor even, mijn geliefde.
*…
Annabel
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
947 Soms raakt de regen moe
en braakt dan boze woorden
die de pijn vergezellen
van waarom ik
ik kan jou dan niet troosten
door de sluier waardoor je ziet
ik kan alleen maar zeggen
dat het sterven gelijk het leven
slechts maar tijdelijk is
maar zolang de kim
zich elke morgen van het
duister keert beleef jij
als jonkvrouw telkens de
zomer…
Wachten
poëzie
3.8 met 11 stemmen
2.339 Viel er een kleine regen in de nacht?
Een kraalgordijn heeft even zich bewogen,
Ik luister, en ik houd mijn adem in.
Ik stond voor een verlicht papieren venster.
Mijn nagel gleed langs het doorschenen vlies,
En daadlijk viel een grote duisternis.
Het kraalgordijn heeft even zich bewogen.…
grijs
hartenkreet
4.1 met 11 stemmen
1.017 Soms komt het voor
Je ligt daar zo
Lekker op het gras
En je ziet ineens grijs
Het is een teken
Van regen,
Maar ook van somberheid
Waarbij mensen diep zinken
Het maakt je ongelukkig
En bent minder actief,
Want je wilt geen grijs
In het rode leven
Rood maakt je blij
Grijs maakt je verdrietig
Maar er is een vergelijking
Bij alle twee…
Beelden van glas
netgedicht
4.4 met 16 stemmen
552 ik lees je
in de pluizen
van de goudenregen
blaas je gedachten
voor me uit
ze dansen in de ruit
waarin ik lach
mijn ogen anders
omdat ik je verwacht
sta in de regen
van pluizen
wacht tot vannacht
zonder ogen
met handen die kijken
voelen en vergelijken
die actie willen
van lendenen en billen
zich verstrengelen met elkaar…
Ingenieus dacht de schepper na
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.146 Als de zon altijd zou schijnen
Als het nooit meer nacht zou zijn
Als de regen zou verdwijnen
Leefden we in een zandwoestijn
Om je heen zou 't groen verdorren
Met een altijd blauwe lucht
Zouden we de nacht niet slapen
Voor de zon gaan op de vlucht
Alles is perfect geschapen
Ingenieus dacht de Schepper na
Zouden wij het beter weten
Weinigen…
Het kind dat mag zijn
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
1.950 De late middag in de avond
leegt de gedachte die defaitistisch
de noden kent van lege handen, ofschoon
de regen het laken contourloos etst
en jouw schrei die verloren klinkt
alsof de dood jouw lichaam kent
het gevecht om zielsbehoud
met voorwaartse dromen
vullen het glas dat zonder rand
al gauw te vol geschonken wordt…
TORENSPITS van elisabethkerk in grave(NB)
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
601 Steekt haar spits
al in herfst
kastanjes half ontkleed
zelfs in de kruin al kaal
Steekt haar spits
in het koele blauw
dat onverwacht vergrijst
en regen brengt
Bui en windvlaag
niet voorzien
de plu thuis gelaten
regenjas nog in de zolderkast
Wij versnellen onze pas
zijn pijnlijk verrast
vinden een schuilplaats
in het kerkportaal…