9787 resultaten.
Hitte
netgedicht
4.4 met 16 stemmen
792 Ik beweeg me vertraagd
en op rekkende benen
door de roze massa
van de namiddag.
Geef me veren!
Schiet me als een pijl
omhoog de koude ruimte in
opdat ik,
met mijn diep-blauwe handen,
de verstikking
van deze kermende aarde
kan scheuren.…
asielaanvraag
netgedicht
2.9 met 33 stemmen
733 Ik zou de olievlek van roze huid
van je geschuurde rug willen scheuren.
Zo babyzacht ben je niet honey.
Zwaar als bunkerbeton,
leunen de waarom woorden,
op geleende schouders.
Niemand weet van het eelt op je knieën.
Is het daarom dat jouw fladderrokken
zo lang en treurig gekleurd zijn honey?
Of heb je nog meer bloed te verbergen?…
Het Leven.
hartenkreet
4.1 met 8 stemmen
1.000 Tranen en geurende rozen vormen een broze balans.
Mijn leven, in het verleden verweven,
Brengt de toekomst om vrij in te leven.…
Haar kaatsend rood
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
482 zag je
in het licht ontwaken
haar kaatsend rood
het naturelle bloot
gaf absorberend
warm roze in je schoot
maar wat zegt
nou pigment over wat
en vooral wie je bent
alleen zon
is de bron voor jouw
kleurend verschijnen
zonder licht zal
het leven en jij in
een zwart gat verdwijnen…
p.s.
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
723 daar dwaal ik nog, langs randen
van verdriet
de wereld draait
toch lijkt het enkel -slechts
verkeerd
geen rozen aan mijn poort
platgetreden onschuld
woekert tussen vorst en adem
open thans mijn brief
lees
de kanttekening vol pijn
mijn hart
zweeft waar het lichter is…
Voorjaarsverjaardag
netgedicht
3.4 met 13 stemmen
2.762 Op de verjaardag
van mijn zoon fiets ik
verzonken in gedachten
tegen de schrale
februariwind
drie hyacinten in
een zinken emmer
vormen tezamen
met een tas
stilleven in mijn korfje
uitbundig groet hun
roze en paars
verheven in het groen
met blij gemoed
fiets ik een tandje hoger
mijn jarige tegemoet.…
Tengere steel
hartenkreet
3.1 met 8 stemmen
839 Bloesem roze zo zacht
verfijnd bijna fluweel
Prachtig en kwetsbaar
aan hun tengere steel
Het gras niet meer groen
maar een mix van kleuren
Vol blaadjes en bloemen
vergeven van zoette geuren
Betoverd is de natuur
de zon is mijn vriendin
Haar stralen heb ik lief
vanaf het allereerste begin…
Zo wonderbaarlijk nabij
netgedicht
2.8 met 12 stemmen
591 dag jij
het donker is voorbij
de rozen
zijn vanmorgen ontloken
ze kleuren zo rood
ze geuren zo zomersgroot
regendruppels parelen
zich op het ontplooiende blad
de zon, ze schrijft
weerkaatsende verlangens
een spiegelwandjeshart
glanzend op het meer
het beeld van bekoring
raakt het diepgewortelde
je bent me hierin
zo wonderbaarlijk…
Ultimum spiritus
netgedicht
3.6 met 16 stemmen
1.574 Gij geliefde
die ik naar ons bruidsbed tilde
waar ook rozen lagen
met hun doornen
lange nachten
kozen niet altijd
vrijen tot in eeuwigheid
als wij sterven liefste
gaan wij in hetzelfde bed
in onze eigen armen
mag het niet zo zijn
prevel ik met laatste adem:
het was zo fijn in ons domein…
Een storm van stilte
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
504 Er staan rozen bij het portret.
Niet werkelijk,
ik heb ze er in gedachten neergezet.
Er gaat een rilling over mijn huid.
Niet van de kou,
het voelt van binnenuit.…
van die avond
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
474 bloemen
heb ik niet
maar over bloemen
zing ik iets van die avond en die rozen
als het donker wordt
september alweer september
ik kijk naar de maan
en vraag me af wat ik zie
de maan
en onder dat zwakke licht
loop ik van hier naar daar
een wandeling
zo mooi is ze zo mooi
en ik denk dat ik gelukig ben
in het oude…
Luis
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
443 Alweer een soort die uitsterft, dat is sneu
De schaamluis kan met goed fatsoen niet huizen
In al die roze kaalgewaxte kruizen
De mens vernietigde zijn leefmilieu
Dus ruim baan voor de ruige bos , zodat je
Ook meedoet aan de actie; 'Red Het Platje!'
Door de opmars van de 'Brazilian Wax', sterft de aloude schaamluis
uit.…
Woeste hoogten
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
591 Het noorderlicht van
gloeiende zuchten
tussen lakens,
oogstrelend in
verlangen,
krioelende vingers
klauwen en knijpen
krassen en grijpen
naar hoogtes
en hoger
tussen sterren
van roze en
hemellichamen
en verder dan dat.
En wij die ergens daarboven
orgastisch kwamen,
om daar in
oneindig zwart
tijdloos
te zweven.…
Als droom ontwaakt
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
756 Steeds weer dat raam, zijn stoel, haar naam
het trage rood van de rozenhaag die roze oogt
een nooit gesnoeide kersenboom
nog steeds niet uitgebloeid
zolang haar wangen bloesems dragen
ook deze winter zomert zij nog na
hij plukt haar uit zijn dromen zodat
met het uitzicht op voorbije dagen
dit venster zich niet sluit…
zou het?
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
505 maar dan vraag ik het me af
of ik dat ook zou kunnen
gewoon mijn handen dragen
vastgeklonken aan de voortgang
van de tijd
en zonder spijt heel zacht
jouw rozen plukken
zou het lukken als ik wacht
de zwaarte van een groot verlies
verschijnt in levenslijnen, onbesmukt
en opgerukt uit oude beelden
daar ben ik geweest
nu wil ik het meest…
XXV - nieuwe roering - 1917
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
542 innig als een schaduw
die bij de wortels slaapt
hoor ik bij de boom
navel muskusgeur
en witte rozen winden zich
rond een rotonde
zij wordt in oldenzaal
en niet in amsterdam vermoord
in het trapportaal
boomtoppen zwaaien
een jongen slaat de trommel
alles in de wind
naar de verdorden
waar mijn bloei schoon is geweest
verwijzen woorden…
Nieuw stralend leven
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
420 hij gaf zijn broeder
weg voor brood; beleg met
vette spijzen
haar gezicht kwam voorbij; geen
korreltje bleef over
de rover
nam het mee
ze rilde en beefde;
in de geplunderde boom
kwam ze tevoorschijn
als de late rozen
uitgebloeid;
haar takken gesnoeid;
in een
nieuw stralend leven…
Een blouse vol zomer
hartenkreet
4.2 met 10 stemmen
634 Strijkend langs haar dij
tot aan haar roze plooien
ik voel nattigheid.…
Daniel Billiet
gedicht
3.2 met 30 stemmen
15.201 Ik hoor licht
en zee tegen elkaar zingen.
Schelpen schikken in mijn handen
tot een kring op het natte zand.
Nonnetjes, standgapers en zaagjes.
een paarden zadel en een wijde mantel.
In het midden hoorden een wenteltrap
en een glanzende tepelhoorn.
Wat trokken de wentelende dronken
golven van mij mee naar zee?…
Oceaan
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
1.847 Water, niets dan water
in de oceanen van de aarde samengebracht
schuimende golven raken met veel geklater
de drijvende schepen in volle kracht
Water, niets dan water
zinkend schip op volle zee vergaan
neemt herinneringen mee voor later
en rust in stilte op de bodem van de oceaan
daar in de diepte van de zee
zijn mensenlevens uitgeblust…
Zeeklacht
gedicht
3.9 met 55 stemmen
25.157 Het water van de zee is altijd zout,
Hoe men de suikerpot ook mag hanteren,
Geagiteerd over het strand marcheren,
Terwijl de wind de brandingkoppen krauwt;
Een borstbeeld hakken uit scheepstimmerhout,
Des nachts, in droom, met meerminnen verkeren,
Tarbot fileren of Neptuin vereren:
Het water van de zee is altijd zout.…
Steeds
gedicht
3.6 met 21 stemmen
10.873 Dit is de zee: een bed met baldakijn
voor losse vlechten en losbandig licht,
voor blauwe ruimte en voor evenwicht
in de beweging van het samenzijn.
Dit is mijn zee: de dans tot op de huid
met sluiers water, golven en de stroom
verslingerd aan de voorsprong op de droom
die zijdezacht omsingelt en omsluit.…
Jutter
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
1.172 trok uit zee
Op het strand brak hij het open
en een zilvermeeuw die zag
hoe zijn oude handen gingen
en zijn zoute tranen vingen
en hoe lang hij nog die dag
de zee omhelsde met een lach…
De kaartlezers
gedicht
3.6 met 17 stemmen
14.466 Naar
zee, naar zee waar alles begint.
Zoveel wisten wij.
Maar hoeveel wisten wij niet.
Wij raakten het pad kwijt, konden
de kaart niet meer lezen en
verdronken in zee.
--------------------------------------------
Uit: 'De hengstenvrouw', 1997.…
NOODLANDING
hartenkreet
2.8 met 6 stemmen
1.394 klotsend kletsen koude golven
beuken tegen rots in zee
waar een drenkeling zich vasthoudt
anders neemt de zee hem mee...
neergestreken met zijn vliegtuig
noodlanding gemaakt op zee
't vliegtuig dreef nog op het water
en ze waren met z'n twee...…
KLEINE ZENDERSMOED
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
426 De kustvaarder vaart voortdurend heen en weer
over de wijde Noordzee, bij dag en nacht.
Zonnegloed, geflonker van sterrenpracht
geven de schepelingen werk vol eer.
Lieve, lage golven, loeiend onweer
begeleiden als sterke, trouwe wacht
toestelgedreun, vermengd met schone kracht
der toonkunst, die blij danst, steeds op en neer.
De klanken…
Gedachten ....
hartenkreet
3.3 met 9 stemmen
3.516 Golven overspoelen
het warme zand
woest en wild
het stille strand
Duinen
uit de wind
halmen waaien
als zachtgeel lint
De zee neemt
de zee geeft
elke schelp heeft
haar eigen verhaal
Mijn gedachten
als hoge golven
woest en wild
gebroken door emotie ...…
Verleiding!!
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
1.312 Ogen met kleuren van de zee
vragen gespannen ga je met me mee
Ze flirten twinkelen en stralen
je zou er zo in kunnen verdwalen
Ze kijken me aan en zeggen
met wie moet jij nu nog overleggen
Wij kunnen samen de hele wereld aan
ik wil jou nooit meer laten gaan
Ogen met kleuren van de zee
het spijt me ik ga niet met je mee…
Zeilende schepen
netgedicht
3.6 met 726 stemmen
65.399 Org: "Sailing ships van Whitesnake"
Weet je nog
Vroeger op het strand
Je hoofd in de wolken
Ideeën in je hand
De zee een spiegel
Een bries zuchtend zacht
Maar de zee was dieper
Veel dieper dan je dacht
De lucht werd donker
Je boot maakte slagzij
En zeilende schepen
Kwamen voorbij…
Ik heb je lief
hartenkreet
4.3 met 36 stemmen
3.199 De weg
tussen mijn
en jouw bewustzijn
is eindeloze zee
De zee
die ruist
deint
als het silhouet
van een vrouw
met een blik
vol eeuwigheid
Vannacht
zal ik slapen
in jouw dromen
je koesteren
als zonwit licht
En het verlangen
in mij
zal fluisteren :
Wees werkelijkheid
verga nooit
ik heb je lief
zo lief…