Alle inzendingen

we hebben onze schoenen uitgedaan liepen op blote voeten in het glinsterend natte gras nog was de zon niet warm genoeg om de dauw op te drogen alleen de bloemen openden al hun ogen rechtten hun stelen om ons niet met gesloten knoppen te vervelen keken ons kleurend en subtiel ...

Ze vallen nu bij bosjes van hun sokkel, De één gaat vreemd, een ander raast en tiert, Of heeft de boel met harde hand bestierd, Of grijpt onzedig naar elk lekker mokkel. Niets nieuws, want altijd oogst je wat je zaait, Dat is al zo, zolang de wereld draait.

Zul je voorzichtig zijn? Ik weet wel dat je maar een boodschap doet hier om de hoek en dat je niet gekleed bent voor een lange reis. Je kus is licht, je blik gerust en vredig zijn je hand en voet. Maar achter deze hoek een werelddeel, achter dit ogenblik een zee van tijd. Zul je...

Blond kindje speelt piano. Plechtig staan, Als was 't een kerk, twee kaarsen. 'T is, als ragt 'T verleden blauw nevelend op, en tracht Naar lichte kring van 't Nu terug te gaan. Als kwam 't van ver, hoor 'k de oude stukjes aan, Waar zalig Mozart's kindervroomheid lacht, En uit berijpt...

Ik veeg het tuinpad, word voortdurend achtervolgd door een roodborstje.

Inge Boulonois heeft mij met haar snelheidsduivelsonnet van vandaag weer eens de inspiratie verschaft om deze succespresentator van zijn meest duistere, satanische zijde te belichten. Met behoud van de initialen van diens - naar eigen zeggen - 'levenswerk'! ________________________________ DDW...

Angela de Jong doet haar familieachternaam deugd en eer aan: want zij is jong, jeugdig, speels en vrouwelijk, menselijk wat lees ik, Jan Jacob Krediet Van den Bos, haar colums graag wat leer ik veel van haar als mens, als consument, als schrijver en dichter, want ik ben jong, jeugdig, speel...

In de herfst van ons leven kleuren bladeren prachtig geel, oranje, rood. Sommige blijven groen, zoals in de prille lente en bloeiende zomer. Sommige blaadjes vallen, in afwachting van een winter vol beloftes die komen gaat. We weten wie we zijn en wat we willen. Een n...

Nee, ik heb geen dromen meer jij hebt ze stukgeslagen met al die harde woorden en voortdurend klagen De scherven liggen in het rond maar zie je dat dan niet er is geen hoop meer enkel nog verdriet Nee, er blijft niet veel meer over van wat we vroeger deelden er rest ons enkel nog wat ...

Tijd sombert verder Onder najaarsluchten De stad verbergt haar gelaat Contouren vervagen Amorfe schaduwen Klimmen gestaag In dit uur tussen hond en wolf En ik Wil nog een keer dansen Op de sintels Van een zomervuur Sluit Ramen en deuren Ben alleen nog duur In de koestering Van mijn ...

ik wil niet meer ik wil niet meer van halloween en jingle bells van plastic en karton ik wil niet meer van winst en groei van splijtstof en carbon ik wil niet meer de rups is volgevreten het nest is volgescheten ik wil niet meer ik kruip in mijn cocon

Het zal niet lang geduurd hebben dat mijn ouders iemand meestuurden wanneer ik de treinen ging bekijken na school en in het weekend Veel te vaak, vonden ze, maar ik stond daar graag, op de brug bij het station, juist in dit stadje passeerden er oude modellen Ik ken ze blind, aan hun gelu...

...de omgekeerde waarheid... Maak geen woord vuil aan Qatar en wijs je naar de Fifa richt je pijlen dan op mij Ik regeer representeer ik doe daarvoor geen stap opzij One love one world is nu en hier! Hoe vaak nog kunnen wij dat laten zien in deze tijd? Pijnig mij vern...

ik streelde over je strakke huid besefte dat buiten ook gewoon doorloopt naar binnen als hechte verdediging het is fijn te weten dat binnenste buiten ook in ons lichaam zich als contact manifesteert en zo ook vreemden weert toch is er meer als wij van alles het buitenste n...

Op het verveelscherm goed voor veel publiek maar tal van medewerkers spuiden klachten. De talkshow had slechts goudgeld in gedachten en eindredactie deed níéts met kritiek. Ook zij gedroeg zich walgelijk gehaaid, net als Matthijs dus dóór- en dóórgedraaid.

De Nijverheid ligt voor de brug, hoog, leeg, terug van weggeweest. Je zegt niet: hij is afgedaald. Daarvoor is de rivier te vlak. Hij is gewoon van zand verlost, een huis op weg naar huis, voorbij de brug de grachten door. Een fietser aarzelt op de brug of hij een inhaalpoging waagt, zich...

God heeft een huis gebouwd en dak en zoldering bespannen strak met kommer, druk en droefenis, weedom er de bevloering is en alle wanden zijn bekleed met zorgen en met harteleed en in betreuren ingehuld; Hij heeft de goeden er in weggeloken en toegesproken: de sleutel van uw deur is het gedu...

Er ligt een diep verlangen in het landschap te wachten op de komst van nieuwe regen na een lange periode van droogte en zonneschijn niet alle planten en dieren is het gelukt te overleven dorst, en nog eens dorst, zo dorstig zijn de bomen in dit eenzame land zonder helderheid van dromen wan...

Zeg ik wou nou wel eens weten, voordat mensen ‘t vergeten of ‘t meetelt soms, misschien zodat je hier bij ons kunt zien: Dat we een verlaagd plafond hebben? Zeg ik zou best willen weten voordat mensen ‘t vergeten of ‘t meetelt -of ook niet omdat ik ‘t alleen maar zie dat we met ...

onder ruisende bomen nabij de grote steen een kleine nimf in afzondering frêle handen maken een mythische reidans met stokjes over onbewogen graniet takjes bedachtzaam gedraaid en verschoven: een bezwerende offerande het zachte prevelen de geheimzinnige tekens van een priest...

Weilanden zien grauw van mist, hier en daar glimt wit van zilverreigers.

Ze was er niet En toch weer wel Ze was er voor mij Ze was erbij MAXIMA Ik zag haar zingen Ik zag haar dansen Ik voelde haar traan Ik ervoer haar schoonheid MAXIMA Ik zag haar inzet Ik hoorde haar inzet Zo zuiver, zoet en zonnig MAXIMA Ik voelde geen kou meer Ik voelde...

Gesloten zijn niets kunnen zeggen niets durven zeggen jezelf verstoppen vertrekken vluchten verdwijnen Allemaal het gevolg van je niet veilig voelen

Kleine gelukjes sparen: vers brood, en het bad -- laten vollopen.

ik heb al veel op de aarde geplast tijdens mijn bestaan in de kleuterjaren mikte ik wel eens naar de maan maar dat is nooit goed gegaan

bloot kennen wij niet daar vallen onze ogen niet op is meer een entourage voor de aankomende top wij accentueren juist de zaken die mensen zich pas veel later realiseren in een luchtig herinneren kantjes roesjes en het half doorschijnend weglatend in het kleine en toch heel ...

Wie heeft de klok geluid, wachter in ’t heidekruid, woei door de najaarslucht, zingend gerucht? Fluistren de blaren nog, - zeg het mij, zeg het toch, woei hier muziek voorbij, eindeloos vrij? Zong hier een steen tot ons, diep uit het klokkenbrons, heb ik het goed gehoord, klonk hier...

De vluchteling ervaart een hoge drempel, als hij na redding van het vege lijf hier aankomt in zijn nieuwe woonverblijf: hij zoekt een status, maar hij krijgt een stempel. De PVV is principieel humeurig en ook de VVD doet ikkeneurig.

wat me bezighoudt soms is de angstwekkende stilte in het woord zo luid meestal zo angst en aanjagend het geluid van de stilte ----------------------------------- uit: 'In- en uitgang', 1974.

Leven gaat voorbij afdrukken in ieders hart ooit vervliegen ze Hoe enige draden van heimwee en herinneringen van een afgelopen periode worden gevlochten in mijn hersenweefsel Horizontale en verticale lijnen kruisen en overlappen elkaar, op hetzelfde moment kronkelt een diagonaal doorheen h...