Alle inzendingen

Een heuveltje in het landschap deze leistenen daken van de boerderij onder de hoge rug en de ronde bil langs de Oude Landweg Moet je een stedeling zijn zoals ik om de schoorsteen te laten roken en de beelden in elkaar te schuiven tot mijn eigen naakte lichaam op een schapenvacht voor de ...

ik heb geprobeerd jouw puzzels te leggen het is me niet gelukt jij wilde niets zeggen jouw opvallend bewegen trok wel snel ieders aandacht door souplesse en richting keuze tegengesteld aan die van andere neuzen die voor binnenhalen kozen totaal opgaand in jezelf op een ...

Winter nadert. Ik voel het aan de lucht En aan de woorden die ik schrijf. Alles wordt klaarder: de straat Is tot aan zijn eind te zien. De woorden Hebben geen eind. Ik ben dichter Bij de waarheid in december Dan in juli. Ik ben dichter Bij de gratie van de kalender, lijkt het S...

Of droom ik, en is 't nacht, of is mijn Ster verdwenen? Ik waak, en 't is hoog dag, en zie mijn Sterre niet. O Hemelen, die mij haar aangezicht verbiedt, Spreek mensentaal, en zeg, waar is mijn Sterre henen? De hemel slaat geluid, ik hoor hem door mijn stenen, En zegt, mijn Sterre staat in ...

De warming-up was bezig op het veld, Toch hadden we maar één vraag in gedachten, De spanning steeg, we konden nauw’lijks wachten, Draagt de minister wel of niet een speld? Hoewel haar boodschap helder was als glas, Bleef - hé, wat gek - Qatar zoals het was.

t.g.v. de sterfdag van mijn vriend Albert Weijman, bioloog, dichter en levensgenieter (9 apr. 1947 - 29 november 2021).  Hij zet de tijd stil in een hoek bij 't raam Bestijgt de helicon met filozie Een weldoordacht patroon van poëzie Vermengd met wijsheid en filosofie  Weldra zet kof...

omhuld voel ik mij het maakt mijn wereld klein de mist, grijs is als een weerbare deken en voel me opgenomen in mijn eigen zijn dat ik niet ver kan kijken is soms een waar genot maakt mijn wereld zelfs overzichtelijk de ruis van elders komt niet aan bod ik ben een met wat is afgemeten i...

Beminde dames, mijne beste heren Ik maak een grap door vrij te assoneren Bemin de dames in mijn beste kleren Voel mij nochtans verplicht te refereren Aan Inge's vers dat wist te inspireren Ja, ook het snelsonnet kan soms verkeren Al lezend hoorde ik iets kwinkeleren Een vogel wou ...

Op de foto zie je niet dat het water stil staat en kun je denken dat de zee het land al bijna genomen heeft en het huis binnenkort weg zal drijven Een mens moet nu eenmaal andere standpunten innemen om iets te weten te komen en in de wereld te blijven leven, niet in schijn, decor- s...

sterrennevels filamenten sublieme chaos van gezang en instrumenten geschaard rond de grote magneet de toonaard de veilige planeet

Nog al te vaak ontploft de taal. Op slag klinkt in ons spreken een goddeloze tong banaal en barsten er gebreken... Dan liever een heilsoldaat die schreeuwt dat Hij onze Heelmeester is. Terwijl het bolwerk van de heilige vader dogma's koestert, dilemma's wekt, celebreert men Christus' ...

Koppeltje kuifeend duiken, vliegen en zwemmen telkens weer samen

een lint van wachtenden kilometers lang lange rijen eilandjes bewoners opgesloten  in hun ruimte stilstaande momenten van bezinning en onrust onontkoombaar gevangen  in de wachtrij voor de eindbestemming  een enkeling  in de stilte van de nacht waant zich voor even alleen in een...

In de natuur speelt De mens Altijd de 2e viool En wie dat forceert Krijgt een Rammelend orkest Niet om aan te horen Maar vooral Niet om aan te zien Natuur en cultuur Gaan prima samen Als de natuur maar De 1ste viool Mag blijven spelen!

ik heb veel om mij heen gekeken gezien en beleefd van het echte leven dat was wat ik wilde in die tijd maar ik heb weinig gevonden dat echt inhoud gaf dat de moeite waard was 0m ook na te streven voorbeelden bakten lucht waren mooi weer praters vertrokken als zij het ...

Mist-grijze herfstige dagen mensen mistroostig en moe rukwinden en onweersvlagen en ‘t avondduister te vroeg Nevel sluiert over stoppelvelden Krassende kraaien in de lucht die ‘t einde seizoen melden in een circulerende vlucht stoep en paden schoongeveegd opgehoopte blare...

Loslaten zonder protest en verzet accepteren wat er gebeurt Door acceptatie maak je Jezelf benaderbaar Je geeft de ander toestemming om met jou samen te zijn zoals je met jezelf bent Acceptatie stelt anderen op hun gemak en maakt de weg vrij voor liefde

Dankzij dit grondrecht kun je rebelleren Met spandoeken door steden paraderen Een straat een brug een autoweg blokkeren Het openbaar vervoer doodleuk stagneren Beroemde schilderijen haast versjteren Hartgrondig politiek Den Haag frustreren De andersdenkenden eens fijn schofferen Desnoods...

Waarom uw Boek aan 't licht onttogen? 't Verschijn' gerust, al is 't niet groot: Wordt Eikenschors bij 't pond gewogen, Men weegt Kaneel bij 't Lood.

Het goede boek - je kunt het zomaar kopen Je neemt het mee, je zet het in een kast Het zal je nimmer voor de voeten lopen Maar legt, zodra je wilt, een wereld open En daarin ben je dan zijn eregast. -------------------------------- uit: 1978

de herfst grijpt me, begrijpt me kleurt me. verkleurt me voorzichtig blader ik tussen de bladeren zij die gevallen zijn, hun laatste dans hebben aangegrepen om moeders hand eindelijk los te durven laten, loslaten, de veilige hand die haar van jongs af aan vasthield, weer of geen weer, de vel...

Het zal tijd worden Die welgemeende excuses Voor ons slavernijverleden Excuses zijn zeker op z’n plaats Maar of 19 december aanstaande Daar echt geschikt voor is, geloof ik niet Wacht gewoon op zomer 2023 160 jaar na de afschaffing En stuur zeker niet Minister Weerwind Het is dan t...

Ik gun mezelf een frisse bries Met zuivere lucht, veel zuivere lucht Ik zou gaan jubelen en juichen Mijn armen wijd Ik zou de frisheid naar binnen zuigen En ik zou huilen Heel veel huilen Ik zou huilen Tot ik niet meer kon Ik gun mezelf een open veld Met bloemen, heel veel bloemen Ik zo...

Als je je zelf op slot zet kan je geen kant meer op Alleen Jij zelf kan het slot openen en jezelf de vrijheid weer geven

1 het diepe denken het labyrint in het hoofd grensverkenningen 2. een gedachte blijft onuitgesproken hangen geen mond zal spreken 3. liggende streepjes in laatste zomerdagen verlengd tafereel 4. het vertrekpunt hier inchecken en aansluiten een verblijf van gaan 5. een handvo...

Hoe tijden voorbijkomen, elk op een bijzonder manier, eigen ritme en met unieke snelheid; geboren als een jonge lente ergens op deze wereld, mijn kleine neus en een zachte soepele huid compleet vergeten, armen die de warmte omhelzen. Weet je nog sproetjes, in de zomer opgeklaard Ondertussen k...

Kaartenhuis van woorden -onbewoonbaar. Woningnood- een naaktslak glibbert zich een weg. Doosje met reserve sleutels - geen deur past. Een beha hangt lusteloos aan de waslijn. Ei breekt in nestwarmte -donsveertjes. Herfst- het laatste blad wil niet vallen.

je woorden heb ik gedronken je zinnen zoog ik op toen proefde ik je regels en spoelde goed met sop

Het volgen van een vroom pad is wandelen langs wat staties ik vond al langer het park iets vredigs hebben, maar hoe en wat Zelfs beelden en een altaar staan er dag en nacht klaar beschut door een omvangrijke nis ooit bedoeld voor d 'heilige mis het geloof vertoonde ooit de gebeurtenis ...

vriend ik zie je gaan niet kijkend achterom als een die weet het is gedaan ge zijt mij zo dierbaar waarachtig kunstenaar meester van de achtergrond gelaagd geladen getormenteerd innig lief en kwetsbaar je houdt me immer in de ban ik groet je teder brave man