7971 resultaten.
ik kan niet alles besluiten
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
557 Ik kan niet alles bepalen
Maar soms wil ik wel verdwalen
Door te dichten
Kan ik mezelf uiten
En daardoor breng ik mezelf naar buiten
Ik kan niet alles besluiten
Soms frustreert dat wel
Maar mijn leven is géén spel
Vroeger dacht ik van wel
Dat kwam mede door het gokken
Ik bleef alles maar opkroppen
Nu heb ik dat achter me gelaten
En kan ik…
Waar
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
697 Zou zo graag zo veel van
je dichten totdat
de doodsban
je loslaat in je bad
Naar je vliegen
Tot die sferen
Zonder liegen
Mijn leven is nog steeds te deren
In m'n dromen
Doe je het bed
Kreuken, de douche stromen
Maar blijf je verlaten, ongered
Achter elke hoek zie ik je net niet
Waar ben je lief?…
Zwijgzaam
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
697 Loop niet weg nu
blijf staan en hoor de stilte in mijn woorden
die ik neervlij op de deining van jouw adem
even gaat gevoel aan klank voorbij
zoals de schoonheid van een vlinder
aan zijn vleugelslagen
zwijg met mij de zilte pijn
van leegte die geen ander ziet
achter een glimlach
vlinders huilen niet…
zomeravond
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
454 zomeravond is dwalen
achter de fietslamp
het land ligt gedempt
zonder weerstand
elkaar de hand reiken
in samenhang luisteren
naar het suizen van banden
zonder angst als wat kou
tussen de bomen hangt
en wij gerust in ons wezen
verder het pad afleggen
geleidelijk als twee lichtprikken
door het duister trekken.…
Besef
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
756 Door ogen wagenwijd gesloten
voor wat er schuil ging
achter wat op onschuld leek,
vond pijnlijke struikeling plaats.
Dus eigen schuld
aan dikke bult.…
La mort danse
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
819 De dood danst door de straat
je hoort hem niet
maar een jammerende viool klinkt
van achter het behang of keukenkraan
de dood danst door de straat
je weet niet of hij verder zal gaan
niemand die hem ziet
maar je bemerkt het verderf en verdriet
de dood danst door de straat
het is al laat
de gordijnen gaan dicht
je dooft al het licht…
Pestmasker
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
495 Wijd uitlopende kraaienneus
Niet gevuld met geurige kruiden
Maar met het gif waarmee
Jij je woorden naar mij
Afvuurt en mijn eigenheid
Vernielen wil - je vermoordt
Een mens, mensenkind,
Je weet niet wat je doet,
Van achter je masker
Dat de werkelijkheid
Verbergen wil,
Want stel je voor
Dat je herkend wordt,
Je moet er niet…
Raadseltonen
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
498 Monden vol met woorden
maar ach de tongen
spreken hun eigen taal
ze raken elkaar niet meer
oren spitsen zich niet
de overbekende stem
lijkt van een vreemde
wie volgt nog de toon
lost de raadsels op
van de betekenis
achter de woorden
elk woord weegt zwaar
duidelijkheid is moeilijk
bij te veel onbegrip…
Geluk
gedicht
3.0 met 5 stemmen
7.158 In takken groeperen zich groene zinnen
popelend om alle kanten uit te lopen
Op stoeptegels een kindertekening
door regenschrift al half gewist
Achter een dakkapel begint een merel te zingen
houdt dan midden in zijn herinnering op
In mijn hoofd vertwijgt zich zijn lied - niemand
ziet iets aankomen, dat is ons geluk.
------------------…
Papieren vliegtuig
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
696 Met potlood tekende ik
mezelf achter het stuur
dichtte de laatste vouwen
en wierp me uit het raam.
Waar ik koers zette op een
warme luchtstroom, en steeg
en steeg, en vloog,
en nog verder steeg.
Wind droeg me mijlenver
naar waar ik landen zou,
zolang ik zweven kon,
in de wolken onderweg
naar jou.…
Troosteloos
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
563 Door de gordijnen somber licht
Blij voor zo-even in het donker
Ogen sluiten in de schemer
Achter dubbel glas de stilte
Rook en as, de zoveelste sigaret
Wazige gedachten, troebel zicht
Lege fles Whiskey, zwaar hoofd
Hanenpoten op grijs papier,
te dronken…
Inslapen met het boek
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
524 Gesloten achter diverse emoties zit ik
met een glas rode wijn als brandstof
waar de nacht in een film voorleest
met haar souvenir in mijn remslaap.…
Paar
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
533 We zijn een paar
een paar paarden
in een nog winterse wei
We zijn blij
met het schuwe schijnsel
van voorjaarszon
die de lucht
van een februarizondag
openbreekt
We laten ons dan
royaal begieten
achter jong struikgewas
We kijken niet
op 'n plasje
op een plas
Want....
het is nog winter
met 'n vleugje voorjaar.…
Kerkzang
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
471 Ik hoorde
hen zingen
galmen
is 'n beter woord
Buiten werd
de zondagsrust verstoord
door motors
die stuntten op 1 wiel
Op de dodenakker
achter de kerk
was een levende ziel
'n boeketje bloemen in de hand
Dit is het land
terug gegeven-met dijken-
door God
aan jonge mensen.…
vier euro potverdomme
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
524 vanmorgen zei mijn vrouw
dat ik vannacht in mijn slaap luid
'vier euro potverdomme'heb geroepen
helaas kon ik het me niet herinneren
en weet dus niet waar het over ging
en blijft het bij gissen
filosoferend over het hoe en waarom
kwam ik er maar niet achter
doch slechts tot de conclusie
dat ik toch met m'n tijd ben
meegegaan en niet…
voorbij de horizon
hartenkreet
4.2 met 11 stemmen
623 met ogen die dromend staren
naar die horizontale vlakke lijn
stellen veel mensen zich vragen
wat zou er daar achter zijn…
misschien een andere wereld
helemaal niets of een mysterie
mijn gedachten worden echt gegeseld
door deze ingewikkelde materie
maar mijn vaststelling is nu compleet
want door al die drukte en gewemel
stel ik vast dat…
Barmhartigheid
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
524 Gelijk de barmhartige Samaritaan
achter een behoeftig mishandeld medemens
ging staan; kiezen de moedigen onbaatzuchtig
voor een ongelukkige ander. Want met die
ander moet worden gebouwd aan een vredig
bestaan.…
Herfst
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
503 In de herfst valt alles
terug in zijn plooien
en rimpels worden
dieper uitgesneden
uit opgedroogde levenskanalen
kaalheid lijkt onvermijdelijk
hoewel weggestoken
achter een tooi van bont coloriet.
neen op afgehakte boomstronken
groeien enkel zwammen
of voor wie nog hoop koestert:
paddenstoelen.
ga er maar even bij neerzitten ...…
Schrale Troost
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
466 Ik zit als een gevangene
achter glas en dikke muren,
de winter ken ik slechts
van het naar buiten turen.
Als een vogel die wil vliegen
zit ik in een kooi
te zwijgen in de stilte,
aan weemoedigheid ten prooi.
Als een monnik zit ik
eenzaam in m’n cel,
alleen een monnik doucht niet
met verpleegsters; en ik wel.…
aan het einde van de straat
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
374 aan het einde van de straat
lagen de perken en de bossen
in gedachte een overdaad
aan samengebald verlossen
de tijd liet zich besteden
aan geschriften en woorden
waarin zich alles ontleedde
achter overzijdse boorden
dit is wat voor ogen stond
het uitzicht dat een wereld schiep
ging geen wereld rond
was slechts een weiland diep…
Simon
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
558 Achter de rug
Van engelen
Huist geen wetenschappelijke
Verstrengeling
Van oud zeer
Noch wederkeer
Alles gaat sneller dan
Ooit
Berooid
Nooit
De kat blijft prakken
Nagels diep
Het blijft wel plakken
Werelds diep…
Vluchteling
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
611 Achter de horizon heb ik gezwommen
in een zee met bloed en tranen
een afscheid was niet mogelijk
mijn huis en hart zijn stil verbrand
ik kan de liefde niet meer
uit het verband rukken
mijn ledematen zijn moe
van het tevergeefs lopen
en hopen dat de grenzen
opengaan in nieuw verlangen
zodat het leed zich kan berusten
niet langer…
meidagen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
430 de sluimering die lijkt te ontwaken in
een figuurlijke windstilte van
bevroren tijd
een weten dat verborgen gaat achter zwijgen
het verlangen naar een onbetreden landschap
vrij van belastend gewicht
niets is onbeschreven, alles ongeheeld en
vervlochten met geheugenweefsel
vroeg in de ochtend, een naderend moment
als kind stel je soms…
Haiku plus #1
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
838 De trein volgeladen
met in zichzelf gekeerde mensen
geen spoor blijft achter.
De tijd likt zijn wonden
op de vleugels van het getij
hopend op een wonder.…
einderloos 2
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
504 bevrijde woorden
die het gevoel zolang verstikten
stromen waar ze eens stokten
verpletterend voort
ketsen knetterend
terug tot vonkenregens
van een onbeantwoord vragenvuur
achter de woorden
waar het verlangen fluistert
zwijgt de einder eindeloos
woordeloos verwoordt
de moeite het verdriet
van verloren vanzelfsprekendheid…
Natte vleugels
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
568 Hij schildert zichzelf als een vreemde
een zonderling achter de spiegel
met natte vleugels
probeert hij te vliegen
boven de rode rivier
in stille heimwee
tijdens de donkere nacht
vliegt hij in de hemellucht
er is geen voortijdig einde
aan dit gevleugelde droombestaan
oneindig blijft hij in zijn schildering
vliegen onder druppels…
Ochtendritueel
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
632 Via de spiegel volgde ik je bewegingen
Mijn armen om je heen geslagen
Mijn vingers door je borstharen
Jij schoor je
Ik kuste je nek
Stond al die tijd op mijn tenen
Je gebruikte geen aftershave maar babyolie
Je kin zo zacht en glad in de ochtend
Liet in de avond
Rode vlekken achter
Op de binnenkant van mijn dijen…
Vertrekpunt
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
601 Meestal blijven er een paar achter
overvallen door angst voor het vliegen
zij boetseren met droeve hand
de tol van overblijven.
Hoe komt wie vliegt ooit tot bedaren,
en wie niet vliegt ooit van zijn plaats?…
Testament van dwaze dingen
netgedicht
3.1 met 12 stemmen
1.348 Gekooide vogels weten niets
over dictaten van bergen of wind
achter tralies landen gekortwiekte veren.
De dichter jaagt papieren dromen na
bij thuiskomst stalt hij zijn zinnen uit
een testament van dwaze dingen.…
Tant pis
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
175 Waar mijn brein dat vandaan haalt,
Daarvan heb ik geen idee,
Dat is zo wonderbaarlijk,
Daar zit ik toch wel behoorlijk mee
In mijn maag, want ergens komt
Dat toch vandaan,
Maar hoe ik ook pieker en zoek,
Ik kom er niet achter,
…………………………………Tant pis!…