6779 resultaten.
Boer
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
609 De ramp hing al een tijd boven ons hoofd
'Yvon' die zich met soep naar binnen spoedde
Haar lachje dat het ergste deed vermoeden
Ons vaderland van het verstand beroofd
De volksgezondheid krijgt een forse knauw;
Er start een nieuw seizoen van Boer Zoekt Vrouw.
-------------------------------------------------
Vanavond was de eerste aflevering…
Stilte voor de storm
poëzie
3.0 met 5 stemmen
1.444 Géén wilde bewogenheid,
Géén hand zich welvend boven de ogen,
Of stem die opgetogen
Om nieuwe morgens schreit;
Maar slechts een dromend turen
Naar heengevloden uren.
Wellicht is hun ontgleden,
Bij ’t traag teruggetreden,
Iets schoons, dat wij ons kozen. –
Wij rapen twijgen, vruchten, rozen.…
achter mij laten
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.511 Jij laat me achter, de zon zakt weg
Kou komt er voor in de plaats
Vragen vervullen mijn hoofd
Sterren zie ik niet die boven mij verschijnen
Ze willen laten zien dat het donker niet overwint
Maar ik denk met mijn ogen dicht
Scherm mij af tegen de hoop
Tegen het licht wat wil schijnen
Mij het donker uit wil leiden
Ik laat mij zelf achter in…
Computer, Boek, Theorie
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
505 Computer
Zacht geruis, zo lang
programma’s afgewerkt
gegevens opgeslagen
naar huis
als het ruisen stopt
Boek
Niet het papier
de kaft en zwarte inkt
de letters en de woorden
maar betekenis
gedachte ruimte
Theorie
Een asymptotisch axioma
die nadert tot het wezen
onvoldoende op het einde
het blijft een standpunt
zweeft net boven…
Zakenman
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.097 .
--------------------------------------------
Een zakenman die slaagt, maar zich beperkt,
Die komt niet in de Quote naar boven drijven,
Die zal des nachts niet angstig wakker blijven,
Diens woning hoeft niet als een fort versterkt.
Succesvol ben je pas met je succes
Als je niet constant stijf staat van de stress.…
Koperdief
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
537 .
---------------------------------------------
Wanneer je bij je 'werk' niet wenst te sneven
En op zo 'n kerk met elke teen gekromd
Merkt dat de zegen niet van boven komt,
Dan heb je toch geschiedenis geschreven.
Nooit was een crimineel - uit naam der wet -
Zowel bevrijd, verlost als vastgezet.…
Goddelijk
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
530 Als het goddelijke tegen me praat
zomaar plotseling
iets verschijnen laat
zonder uit mijn ziel te verdwijnen,
dan ben ik blij en voel intens geluk
en in één ruk
vlieg ik even boven de aarde,
los van lichaam en geest,
en dan voel ik vervulling
in mijn diepste, grote wezen,
zelfs in mijn kern van de ziel
net totdat ik weer op aarde…
De tijd raakt op
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
1.034 Sneeuwwit de schaarse haren
boven een volrimpeld gezicht
bijna los van deze wereld
maar toch nog bij de tijd
treur maar niet om mij
als ik er niet meer ben
ik heb genoten en geleefd
wat ik jullie toewens
vanuit die andere wereld
zal ik vertellen in je dromen
als je mij daar treft
maar alvast één ding:
toeval kan een ieder treffen…
Jij !
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
985 Noch de adelaar zwevend boven hoge
Bergen zo vrij!
Niets is mooier dan jij!…
Oase van liefde
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
593 Tijdens een winterstille februarinacht
verbleef ik in de liefdesdroom
van jouw door tederheid
ontwikkelde
oase
je sprak over genegenheid
alsof je de nevel
uit een zoete droom beschreef
ik voorvoelde
dat mijn hersenschimmen
soms verdwaalden
ergens boven jouw graf
omringde de mistdroom
de hortensia
alles wat de liefde
aan stilte…
Platgetreden gras
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
831 Vermoeid word ik vanmorgen
Wakker in wat een voorjaarszon
Lijkt te zijn -
Als ik op wil staan
Blijkt dat me dat niet
Lukt vandaag - bevind me
Liggend tussen het platgetreden
Pad van pijnlijke cliches met
Emoties die vervlakt zijn
Tot neergeslagen poolijskou -
De enige gedachte die erin slaagt
Boven het platte bevroren gras
Uit…
Cressogno, 1981
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
591 Ik zocht je daar
in het bergdorp
boven het zilveren meer
waar je zelf nooit was
Ik zocht de rimpels
van je voorouders
van verre verwanten
de sporen van ooit
In een boerenvrouw
zag ik je daar staan
warm in de middagzon
liep ik er te zwijgen
Al in Napoleons tijd
schikte het lot
dat je geen Italiaanse
maar een Utrechtse werd
Toch…
Jaag me op met wind
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
604 neem mij mee
jaag me op met wind
ik wil spelen als een kind
niet mijn dagen slijten
door langs lage oevers
in het riet te bijten
wil watervallen
spatten op de rotsen
regenbogen kleuren in de zon
laat mij onderduiken
en naar zuurstof happen
als ik eindelijk boven kom
neem mij mee
tintelend en geladen naar
opnieuw geboren worden…
spelevaren
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
472 boven water blinkt een witte boot
het zeil schiet groot
de hoogte in, zijn giek verstart door
windloos snelheid zoeken
onder hoeken in zijn koers verschiet
de zon in vlekken op het meer
maar elke keer verlangt de schipper weer
dat zijn klipper knopen telt
het spel der tijd vergaat allicht toch ook
een keer
voor deze held…
Interpretatie
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
431 Gewekt door de tijd, vliegt zij
boven de zee
Een oceaan van liefde
Gevangen
denkt zij, word ik vrij
In kleur
de dekens uitgetekend
vraagt zij God om veel meer zon
De ketens van haar onmacht
zijn verdwenen
Een sfeer van oprechtheid komt
naderbij
Drapeert de facto
op kleur
de teint van haar getijden
slechts daar zij degene is
die…
betonnen hart
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
508 ik zoek een deur
ik zoek een ingang
ik zoek een toegang
jouw betonnen hart
is hermetisch gesloten,
maar ik blijf zoeken,
blijf eindeloos zoeken,
naar een toegang
een opening
een kiertje
een gaatje
om al tijgerend,
terwijl jouw granaten
gierend uiteenspatten
vlak boven mijn hoofd,
binnen te raken
en binnen te blijven…
Mag ik,... mijn lief
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
792 Mag ik je
ten grave dragen
mijn lief
daar jij eeuwigheid
verkoos boven
aards bestaan
Mag ik
je ten grave
dragen mijn lief
gebukt onder druk
boog je net zo lang
totdat je knakte
Mag ik kussen,'n laatste maal
en je dan ten grave dragen
mijn lieve lief…
Vast
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
553 Wolken drijven vredig
door de purperen hemel
Haar wapperende jurk
waaide lichtjes boven paardenbloemen
Mijn bewondering verstomt
als ik onbegaanbare wegen zie
Onbewust heb ik nooit acht geslagen
op haar kostbare woorden
Haar verdwenen licht
maakt plaats voor duisternis
Ik mis haar onbelemmerde goedheid
Ik zit onwrikbaar vast…
Derde Dijk
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
484 En toch, ik kan het niet vergeten
Het kleine dorp waar ik vandaan kom
Zomers geleden, zwaluwen vliegen boven mijn hoofd
Lege straten, fietsend naar de derde dijk
Een leeuwerik stijgt zingend op
Uit het gevangen zonlicht van het koolzaad
Toen en nu, momenteel doorkruisend
Zie ik mezelf staan, alleen en niet ongelukkig
De vangst van paling
vergoedt…
inktzwam
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
620 tussen gras onder berk verscholen
ontluikend de witte hoed, zachte schubben
boven de licht gekleurde tepel
de gesloten onderkant draagt mysterie
zwarte magie voor later...nog twee dagen...?
jonge hoeden voorzichtig gesneden
knoflookboter in de pan, zacht beroerd
met inkt het recept geschreven..…
luchtruim
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
493 achter onze daagse
gezichten en zuinige woorden
net boven de aarde
kondigden naderende wolken
voor alles wat leeft en gist
de neerslag aan
met krijt trokken we
een onvaste streep
door onze kamer
wat over bleef tussen
hemel en aarde
was een fladderende vogel
die het luchtruim zocht
of remde hij af
voor de landing?…
Zondagse uren
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
447 de pijn die jij mij toedichtte
stuur ik per omgaande retour
toen jouw ego boven kwam drijven
herkende ik het ons zijn niet meer
nog altijd word ik wakker
met een zwaar hoofd
vol met wat als, maar toch
zondagse uren slijten traag
krantenpagina's slaan zichzelf om
voel de pijn van de wereld
en dompel me onder in muziek
die speciaal voor…
Een schitterend relikwie
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
497 met
gretigheid gereikt
naar ultieme schoonheid
vond ontroering
en extase in de
mooiste muziek
zag de ziel
van een schilder in
een schitterend relikwie
verdwaalde in de
paradijselijke rankheid
van een beeldengroep
maar schrok ontzettend
van oceanen vol met
niet afbreekbare troep
kan schoonheid nog bestaan
als wij de zon boven…
zij
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
556 tijd beweegt zich
met ontelbaar
mooie momenten
naar eeuwigdurende
verwerkelijking
heb ik beseft toen
ik tot de ochtend
ben blijven kijken
naar vol liefde
trillende sterren
om dan met obsessie
toe te neigen
naar het dansend licht
dat zich in ochtend rood
naar boven drift
met kloppend hart
sneller dan gedacht
tot bloei kon komen…
Antifoon
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
476 ik zit veilig op de schouders
hoog boven aarde verheven
zo kan ik met mijn armen reiken
naar verleden en toekomende
tijd, samengebonden als
korenschoven in eeuwigheid
alle bomen zwijgen in koor
vergroeid met bekend terrein
ik had nog kruimels neergelegd
die allemaal verdwenen zijn
misschien ben ik verdwaald
of waren de vogels me…
Zomerse zondag
netgedicht
2.9 met 21 stemmen
3.937 Reusachtig op niets geschraagd
brandt en blinkt de hemel
boven de groene aarde.
In de tuinen werken
traag mannen.
Door de kantoren in de stad
gaan hun doordeweekse schimmen
wanstaltig nog om.
Maar hier schenken hun vrouwen bier
en kleppen hun kinderen
helder verwarde vespers.…
Arsarnerit (balspel)
gedicht
3.5 met 2 stemmen
3.870 De hemel werd vol fakkels, maar langzaam
Verdween je licht, sneller dan een komeet
Boven de ijskoude bergen. Je blijft
Mijn verlangen voeden, zo lang ik hier ben.
(Noorderlicht)…
Zuchtte zachtjes geluk
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
467 ik speelde
met vlaagjes wind
zand en wat water
wist de zon
in het blauw met
zacht witte wolken
ik kende
haar hand die
ik af en toe zag
lange vingers
gevuld met
snoep of een glas
hoorde haar lach
boven het geruis
van de golven uit
keek om me heen
alles vloeide ineen
zuchtte zachtjes geluk…
Voorbij
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
569 Je vergeet het moment
dat ik je hand hou
datzelfde ogenblik
ik ben je zoon
ik heb geen zoon
ik had er wel een
deze woorden snijden dwars door de donkere hemel
die boven mij drijft
je hebt er geen weet van
wat kan ik nog doen
en doe dat wat ik nooit deed
ik pak je hand en ik geef je een zoen
jij vraagt me in je stilte
of het zo voorbij…
Een witte duif
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
569 ik stuur
mijn boodschap
met de wind
een witte duif
draagt letters
die jij zo kleurrijk vindt
storm en regen
trotserend laveert
zij op instinct
opgetogen
rol jij de boodschap
uit van boven
in zinnen mag
ik jou op afstand
nog steeds beminnen
ik zie je lach
weet dat jij mijn
kaartje hebt verwacht…