7546 resultaten.
papegaai
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
529 een verfstreek is het
de dagen kleurend
die tong verend
fluitend zijn gezang
van jong tot oud
tot aandacht lokt
stok geketend
om attentie vragend
zit hij kort gewiekt
in goud gevangen
verveeld gekooid
zijn noten snavelend
krauwend snauwend
vermaakt hij het publiek
kaatsend echoënd
wat het gehoor kletst
zich stilletjes vragend
wie…
in de avond
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
505 overmand door wat zich aanbiedt
en gevangen in de valse schijn
lukt het mij tot nu nog steeds niet
om eenvoudigweg mezelf te zijn
en de onrust houdt zich nimmer stil
bezield door een verbeten zucht
alsof ik mezelf niet kennen wil
en voor mijn eigen schaduw vlucht
maar in de avond valt het zachte duister
als het leven om me heen verstart…
Koan
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
457 Wat
wordt verlicht;
een kast van glas,
harde platen
die rechthoeken vormen;
de bedompte lucht
en een enkel vliegje
gevangen
in een kijkdoos;
de blik die er van buiten
naar binnen, van binnen
naar buiten doorheen dwaalt;
de leegte wellicht,
wachtend op vervulling,
verlangend naar het beeld
dat kwam en weer ging?…
Kabinetsdeformatie
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
510 Het is der Lage Landen grootste schande
Het is bijkans 't echec der politiek
En toch - ik zeg het heel diplomatiek -
Geen watersnood lei deze club aan banden
Orkanen troffen als nog nooit tevoren
Het bolwerk van de witteboordenkliek
't Hield in de tang het toeslagenschandaal
Gevangene in een ivoren toren
Ging over lijken, een en andermaal…
De hel
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
399 intens gloeit en
loeit het vuur
van verlangen
in het naderen
zonder dichterbij
te kunnen komen
in afstand
gevangen
waar samen
het onhaalbare
eindpunt van rekken
en versmelten is
zelfs de vlammen
reiken hoger in
dieper verlangen
hun zwepen zijn
de pijn van nooit
verenigd zijn
daar waar
losbandigheid
tot het laatste
gaatje…
Vastgeketend
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.280 Je wil vrij zijn
En toch ben je gevangen,
in je eigen ketenen geslagen.
Je eigen authentieke ik
opgesloten in een diepe,
donkere en kille kelder.
Toch blijft ook God jou toespreken
om in het echte leven te stappen.…
Op een morgen schijnt wellicht de zon
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
507 Ik voelde mij gevangen in
een wereld van kou. Mijn zomerdroom
ontnuchterd, verkeerde in tijdelijke rouw.
Op een morgen schijnt wellicht weer eens
de zon; die mij opwekt te dromen over
een zomer die nog niet begon. Zweetdruppels
zullen weer hangen onder de bomen;
mijn verlangen zal mij opnieuw belonen.…
maskers
hartenkreet
1.7 met 6 stemmen
2.113 is dan het verleden
en ik lach nog steeds mijn tanden bloot...…
denkend
hartenkreet
1.8 met 6 stemmen
463 Hier loop ik dan helemaal alleen
denkend aan mijn verleden,
Vroeger was alles mooi, leuk en vooral geweldig.
Maar dat was lang, lang geleden,
En nu op dit moment voel ik me alleen en ellendig.
Hier loop ik dan helemaal alleen denkend aan toen,
Denkend aan de mensen uit mijn verleden.…
Tapijt
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
1.881 In de gang van jouw huis,
net buiten je deur,
waande ik mij weer even thuis
in het verleden, door de geur
van het pas gelegde tapijt.
Plots sprong ik naar het verleden,
waar ik in een hoek van een vertrek,
als een kind zo tevreden,
voor mezelf een eigen plek
bouwde, vol geborgenheid.…
Aangifte
snelsonnet
5.0 met 4 stemmen
704 Mijn ene hand verdwaalde op een knie
De andere lag weldra op een dij
‘Gelukkig’ waren knie en dij van mij
’t Gebeurde in volstrekte harmonie
’t Was linke soep, al duurde het maar even
Dat telde niet, ik heb me aangegeven…
Ik heb niets van het leven begrepen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
475 Ik heb niets van het leven begrepen
en nog minder als die of gene
iets zinnigs bedoelde te zeggen
om over gelovigen maar te zwijgen
die slaan het leven gewoon over
voor een eeuwig leven na hun dood
mijn persoonlijke unieke innige ik
zegt wat een flauwe kul er is niets
wellicht kan je iets of wat of dat
van je verborgen verleden lichten
in…
De toekomst van vandaag
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
421 Het verleden,
heeft haar doel bereikt.
Doen, wat nu gedaan moet worden.
Laten, wat teveel is van het goede.
Zin leeft zintuiglijk om ons heen.
Voel, Zie, Luister, Ruik, Proef!
Onze toekomst wordt vandaag,
in ieder van ons herboren.
In wie op geboorte wacht.
In wie gestorven zijn.
De toekomst is een wonderlijk proces.…
[ Mijn vader vertelt ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
452 Mijn vader vertelt,
de luidspreker zwijgt, ik film --
binnen in zijn hoofd.…
Wat verkeerd aankomt, komt niet goed
netgedicht
2.9 met 16 stemmen
2.225 Hoe mooi had het kunnen zijn
Als sommige dingen
In een ver verleden
Niet hadden plaatsgevonden
En ik dus
Omonwonden vast kon stellen
Dat tot op heden
Er nooit iets was gebeurd
En geen ‘Niet getreurd’
Of ‘Hee het komt wel goed’
Niet dus…
Boekenweek
snelsonnet
3.0 met 25 stemmen
2.557 Ik wist alleen toen ze het licht uitdeden:
Het boekenbal behoort tot het verleden.…
'n Parel ...
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
724 Niet vragen
accepteren
niet ontleden
Geen verleden
Parels tellen
oneindig veel
Vormen één ketting
een geheel !…
ach.....
netgedicht
3.0 met 13 stemmen
1.456 ach, ik weet het niet
geplukte bloemen worden niet mooier
maar sterven een trage dood
sterren zijn verleden
nog voor ze zichtbaar schijnen
en mensen
zo lief en goed geboren
en zie hoe ze geworden zijn…
tegenlicht
netgedicht
4.4 met 33 stemmen
2.252 tegen het licht
van mijn verleden
en in de schaduw
van haar bestaan
heb ik gedichten
steeds vermeden
opdat zij mij
niet zou verstaan
tegen het licht
van haar verlangen
en in de schaduw
van mijn trouw
zal ik gezichten
steeds vervangen
door die van
die ene vrouw…
woorden als bommen
netgedicht
4.3 met 13 stemmen
1.400 soms hoor je
mijn woorden spreken
en voel je het verleden
jouw kompas ligt dan
onder een zwarte deken
mijn ogen en lippen
lijken dan alleen te getuigen
van geweld, zonder rede…
x
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
761 vergeef de zondaar
die je aanstaart
vanuit een ver verleden
een ontmoeting
als messteken
in hart en buik
draait het leven
zijn rondjes
vallen diep.....
verstild
de scherven in de tijd…
Vrij zijn
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
671 Laat het verleden gaan
Geef jezelf ruim baan
Het slot dat ben jij
Maak jezelf nu vrij
De sleutel zit van binnen
Om je nieuwe leven te beginnen…
verdriet
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.445 Achter de bomen,
Weg van de zee en van de tijd
Jouw lach jouw ogen
jouw hand warm op mijn billen
je kus op mijn mond
Weg
Verleden tijd…
uitzien
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
497 een man
van een
enkel woord
staart u aan
beschermt zich
achter stilte
wil niet
dat u
hem hoort
hij wacht
geduldig
op de morgen
wanneer weer
een stukje heden
in 't verleden
is verborgen…
slipje
netgedicht
2.2 met 8 stemmen
1.143 Een rozig veegje kleur
verraadde later
- toen ze het weer aantrok -
dat ze nu maagd was
in de voltooid verleden tijd.…
anders
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
533 Als een ander tijdperk
is aangebroken
Herezen uit de scherven
van het verleden
Een muur die je moet stutten
hetzelfde maar toch anders
anders val je
in het middelpunt
van een labyrint
waar je ooit jezelf
tegen kwam…
Jouw waarheid verstomt
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
437 Je leeft in het heden,
Maar, in hoeverre eigenlijk,
Want wie je was en werd,
De mens die je bent geworden,
Is tot zwijgen gebracht
Door je verleden, zeker
Niet door je dromen,
Jouw waarheid verstomt
In het zicht van alles
Dat je ongewild is overkomen…
plons...
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
495 een duik
in het verleden
is met een plons
in de vorige eeuw
terechtkomen
wentelen in weemoed
watertrappelen
in de moederschoot
van herinneringen
en dit vol blijven houden
tot je bent geslaagd
voor zwemdiploma A…
als men zegt
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
681 als men zegt ze was zo levendig,
als men zegt ze was toch zo,
als men spreekt in het verleden,
dan pas weet je ze is dood.
maar als je zegt ze is zo levendig,
en als je zegt dat vindt ze mooi,
dan weet je ze is nog in leven,
diep in ons hart en in ons hoofd.…
Verjaardag
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
1.497 Weer een jaar tel je erbij
en steeds meer jaren delen wij
samen ons verleden
om telkens weer, in het volgend heden
met weemoed om te zien
naar de jaren die vergleden...…