4130 resultaten.
Heldenfeiten
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
517 Hij zit op een gouden kakdoos.
Onze zonnekoning is geniaal.
Hij trumpt en tweet en poept.
Zijn eigen roem stinkt niet.
Zo wisselt hij van stof.
En van uniek beleid.
Tegelijkertijd!
Dichters mogen over heldenfeiten,
nee, moeten wel daarover dichten,
want Trump is geen Fake of News.
Dichters zijn geen journalisten.…
Omarming
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
460 Kom binnen, ik kus jouw ogen
Ik zal je alles laten zien
Neem de tijd, kom zo vaak je wilt
en verzadigd zul je weggaan
Neem een bad
in al mijn kleuren – zacht
als poederkwasten strelen
ze jouw blik
Ik omarm jouw aandacht
met het goud van de geschiedenis
Hier is alles
eeuwig jong
Onvoorwaardelijk plooi ik me
naar jouw behoeften
Ik…
Staalkaart wit
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
464 ieder heeft
een gouden greep
gedaan uit de nog
steeds universele
staalkaart wit
is daarna aan
het splitsen gegaan
welke kleuren het
beste passen bij
zijn dagelijks bestaan
sfeer humor en
emoties verklaren
zich al aardig in de tijd
zo dat er sprankeling
voldoende overblijft
juist die
eigenheid gaat het
subtiele onderscheid…
Kintsugi (1)
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
561 Japanse vondst van lang geleden
Wanneer serviezen barsten kregen Beschouwde men dat als een zegen
Opdat ze jaren nog voldeden
Werd er gelijmd met goud, de reden?…
Haiku van het hart
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
639 het hart kent hartstocht
meestal klopt het in ritme
een pompende beat
waar het van volloopt
in gouden hart en nieren
het biedt ruimte aan
vier gulle kamers
gevuld met warmbloedigheid
gevoed door stroming
in lichtvoetigheid
dan weer in zwartgalligheid
twenty four seven
kloppend aan het werk
haalt het pakken van het hart
voert het…
Februarius mensis
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
305 De morgenstond heeft geen
goud in de mond
alwat blinkt deze ochtend
zijn druppels op glas
een triestige aanblik, dat
gestage gespetter
Ga niet naar buiten zonder
zuidwester
maar op z'n minst met dikke
regenjas
en capuchon of een muts op je tetter
als een kind met laarzen,
stampend in een plas
De sprokkelmaand vliegt om -…
Gluusje
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
263 Op een eiland, zonder vrees, waar je hart ooit verloren is geweest, lag
het eerst nog in de sloot, nu gevormd tot zuiver goud.
Want wat er ook gebeurt, hoe ver of trouw,ik blijf voor altijd bij jou.…
DRIE MAAL BIDDEN
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
188 ´s Morgens vroeg God aanroepen
toont pas ontwaakte wolken
vol stralende gouden glans
om de komende uren
opgewekt tegemoet te gaan
midden op de dag
onder felle zonneschijn
zware lucht of onweer
de Heer om kracht vragen
geeft zegen bij het daagse doen
en voor wachtende verte
´s avonds laat
de Hemelse Vader danken
je te mogen geven…
Moraal kent geen patent
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
155 glas op graniet
het zingen van de vijzel
tegen de stilte in
gram voor gram
tot de logica van de adem
capsules in een handpalm
zij tellen geen munt
zij tellen de seizoenen
een kind groeit in de marge
een man roert in de nacht
in wat de markt vergat
dan de schaduw van het goud
het sjieke papier dat dreigt
de adem beprijsd
de reus…
Wij denken, herdenken en denken nog
hartenkreet
1.0 met 2 stemmen
660 een nummer ziet
verleden is heden...af te keuren
de ziel van Auschwitz verdwijnt toch niet
mijn god...laat dit niet nog een keer gebeuren
want terrorisme is als een tang
het werkt beknellend en doet pijn
onveiligheid maakt mensen bang
en kunnen niet zichzelf meer zijn
geloof is niet waar het om gaat
filosofie is het gemis
ongeloof de gouden…
Buiten
hartenkreet
4.1 met 10 stemmen
1.777 niet moe
Was die rust ook maar in jouw hoofd
Gedachten verdringen daar elkaar
Voor elk hersenspinsel een plekje vinden
Dat maakt deze tocht ineens weer zwaar
In gedachten ben ik bij je
Achterop de fiets
Mijn armen om je heengeklemd
Dat gevoel, dat doet me iets
Liefst zou ik naast je rijden
Samen, dicht bij elkaar
De zon die je haren goud…
koepel
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
638 daaronder een verstilde
witbevroren wereld
dan de jonge lente
met ijlgroene bosranden
witgewolkte luchten
met de zon
die ons langzaam
levenswarmte teruggeeft
we kunnen dromen
van zomerse trillende einders
vol beloften in een
kleurrijk bestaan
waarin we bij elkaar zijn
in de pracht van de
teruggekeerde herfst
terwijl het kostbare goud…
pepiet in riffels
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
1.170 tot hete bliksem
zou amalgameren
een soort pepiet
maar dan
in riffels
ik had het
nog niet verzonnen
of het was
al begonnen
vrouwen wonden op
ze wilden
zonder stop
een werkelijkheid
die men steeds
moest repasseren
-----------------------------
oorspronkelijke betekenissen:
pepiet: vakterm, voor klomp gedegen goud…
Wezen
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
1.248 grote dienst bewezen
is nu bijna ontruimd
we voelen ons wezen
Op de lege keukenvloer
zes pakketjes gemaakt
ieder kind een herinnering
gebaar,wat me enorm raakt
geen geld,zilver,of goud
een gedragen sjaal van ma
kerstspulletjes,altijd bewaard
oude kapotte werkjas van pa
Dan sluiten we dit huis af
gedeeltelijk met ons verweven
we…
Wezen
hartenkreet
3.7 met 31 stemmen
2.057 Het ouderlijk huis
grote dienst bewezen
is nu bijna ontruimd
we voelen ons wezen
Op de lege keukenvloer
zes pakketjes gemaakt
ieder kind een herinnering
gebaar,wat me enorm raakt
geen geld,zilver,of goud
een gedragen sjaal van ma
kerstspulletjes,altijd bewaard
oude kapotte werkjas van pa
Dan sluiten we dit huis af
gedeeltelijk met…
laurelyn, prinses, in een huisje
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
906 een huisje wiens muren
heldere klanken ontwaren
uit een doolhof van gestommel
en boven wie de regen
nog voor het dak verdampt
ik zie hoe condensatie
de inwendige warmte
tegen de ruiten kleurt
en mijn voeten vangen
de muziek uit de trilling
van uw marmeren vloer
mijn hand glijdt kussend
over de gouden deurknop
vanuit…
Campusimpressie 21/5
hartenkreet
3.0 met 10 stemmen
858 Gladgroen glinstert goud.
Gegroepeerde vreugd
bestelt bier op het terras,
drinkt tentamens weg.
Schouders gebogen,
schaduw onder zijn ogen.
Alleen de bieb in.
Blond haar golft in staart.
Gekorte rok, benen bruin:
Rasparadepaard
Klein bloemetje paars
alleen in wapperend gras.
Haar draagt zonnebril,
ogen knijpen tegenlicht.…
Zolang er rozen bloeien
netgedicht
2.4 met 11 stemmen
1.637 Stel, dat mijn bloed diamant bezat
m'n woorden goud verstrooiden
en mijn brein juwelen had
mijn ziel met munten gooide...
Stel, dat mijn huid briljanten bracht
m'n dagen brons verwerven
en mijn hart platina wacht
mijn sporen rijkdom erven...
En stel, dat een ieder mij verkoos
ook dan is voor jou mijn rode roos…
de derde helft
netgedicht
3.3 met 11 stemmen
1.828 bezorgde geen extase
bij kleumenden die spraken van een klucht
de regen viel met bakken uit de lucht
het herfstweer riep om goed gevulde glazen
het najaar schenkt geen vreugde aan dit land
en als het weer de vreugde niet wil schenken
dan schenken wij die vreugd met eigen hand
alzo begon het rituele tanken
de vale regen kreeg de kleur van goud…
ik lach de warmte uit die pijn
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
920 ik zit
de zon schijnt
over velden
zover achter
mijn gezicht
ik keer
in luwte achterover
gedachten stromen
uit het licht
van gouden kleuren
zie ik sporen
ver weerkaatsend
in een dal
ingeperkt
door de flarden
van een jeugdig
ideaal
beelden
stemmen
in mijn denken
door het weelderig
gegroei
hoor ik ruisen…
Blootsvoets...
hartenkreet
3.8 met 16 stemmen
1.423 Spreken is zilver, zwijgen goud...
Ja, maar ik ben al zólang stil....
Stóppen wil ik nu, met van m'n hart een
moordkuil maken...
Slechts één ding geef ik je mee...
Liever bárrevoets door 't leven gaan,
dan in joúw schoenen te moeten staan!…
SLAAP
gedicht
4.4 met 42 stemmen
27.031 De oude wind beweent met as de gouden zee
daarop traag en treurend drijft de dag weg
het sterft het streng en trouw gesprek en een zucht
verheft zich tussen de donkere doornen
wit schichtig de tred van de maan
In de diepte en onder zwijgzaamheid
trekken toekomstige handen naar
het werk aan waters en aan de wortel.…
Werkster
gedicht
4.2 met 49 stemmen
23.076 God zal haar eenmaal op Zijn bodem vinden,
gaande de gouden straten naar Zijn troon,
al slaande met haar stoffer op het blik.
Symbolen worden tot cymbalen in de
ure des doods - en zie, haar lot ten hoon,
zijn daar de dominee, de bakker en de frik.…
Zoals ik je daar zie
netgedicht
2.6 met 22 stemmen
1.484 grens
van vaag vertakte bomen
zie ik een flauwe lach
Zoals ik je daar zie
kent eenzaamheid zijn waarde
verwrongen vingers van een mens
een trieste vuist vol dromen
gevuld met zelfbeklag
Zoals ik je daar zie
de knieen opgetrokken
vanuit het zachte groen
verschijnt een ander wezen
dat om je schouders glijdt
Zoals ik je daar zie
met goud…
Karperzoenen
netgedicht
2.8 met 12 stemmen
846 karpers zoenen
aan de vijverpond
traag bevaren
gouden schubben
met open mond
de cirkels rond
tot malse regen
kringen maakt
van rimpels
die weg deinen
een houten bank
staat eenzaam leeg
als 't paartje is verdronken
of schuilt het onder bladerdak
al weer met open monden
tot mijn bomen
kruinen buigen
en stille regen
mijn verdriet…
mijn blauwe lucht
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
1.304 was door mijn angst voor liefde reeds gedood
als jij niet zocht, niet tijdig had verteld
van niet veel minder dan geluk voor mij
je weet niet half hoe reuzetrots ik was
dat jij mij hoger achtte (zelfs de zon voorbij)
die trouwens mooi stond bij jouw blauwe jas
jouw adem die zo vloeiend in mij ging
mijn longen vullend met een zucht van goud…
Als paarden konden praten
netgedicht
3.7 met 21 stemmen
2.439 Als ze konden praten zou de hele gemeenschap
die hufter op staan wachten, niks geen beloning
voor de gouden tip,
die moet onbetaald gegeven worden,
want geen enkel rationeel denkend mens kan,
mag, moet dit tolereren, maar oh,
Konden paarden maar praten.…
Vijverkoning
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
586 Stille koning van de vijver,
je mantel van gouden schubben,
glanzend in de zon,
trekt kringen in het water.
Een blauwe reiger spiegelt zich
in het zilver van de plas,
met lichtgrijze, felle ogen
speurt hij langs de oever,
en houdt zijn messcherpe dolk
gereed voor de fatale stoot.…
dagsluiting
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
2.211 Geluiden van de dag
verstommen bij het
vallen van de avond
late zon straalt nog even
haar gouden gloed
gedachtenstromen
ontlokken zich
aan m'n gemoed
onzichtbare wind
wiegt de takken
als een moeder met haar
pasgeboren kind
vogels geven hun laatste
lied ten gehore
die als een symfonie
klinkt in m'n oren
de maan schijnt
als een glinsterende…
Gewogen pepermuntgebruik
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
928 Op de harde eikenhouten banken,
waar ik onze Lieve Heer mocht danken
voor het boze woord van de dominee,
kreeg ik net genoeg pepermuntjes mee
om een frisse smaak in dit bang geloof
te behouden voor mijn laatste bede,
toen ik de griezelig diepe kloof
tussen leven en dood had overschreden
en mij meldde aan de gouden hemelpoort
met mijn naam…