Alle inzendingen over horizon

2600 resultaten.

Sorteren op:

De strandjutters tegenover de zon

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 565
die ondergaat De zon, zijn branderige droge ogen zien aan de horizon van de wereldbol de kwetsbaarheid van het vervuilde geheel En hij trekt zijn conclusies: Wat er van nature is neemt gedwongen af wat menselijk blijkt is een afgedwongen toename van schijn van het wereld vervuilende zoeken naar zichzelf Ze noemen het “creatief zijn” “…
Namasté25 oktober 2013Lees meer >

ik zie mijn Wad verdwijnen

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 486
aan jouw kim, je broze wervels kalven dieper en dieper om tenslotte te verdwijnen in het niets maar mijn hand zal je altijd blijven raken, ik zal verhalen over jou schrijven het leed beleven van de windmolens in jouw buik, het vuil bestormen in het binnenste van jouw ziel ach mijn wad, kon jij mij maar dromen me kleuren aan de horizon…
elze27 april 2014Lees meer >

In harmonie

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 702
Men zal opkijken, neerkijken, voorbij mijn eigen en unieke horizon. Edoch, ik deed wat ik kon het ís wat ik het beste kan! Een geheel nieuwe intrinsiek harmonieuze vorm... van houden van.…

Kroniek?

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 453
de onstuimige jaren van het tij, de zwemkunst hoefde ik je niet te leren nu de handen de uren niet meer strelen maakt dat de dag vleugellam, diep begraven in het zand en extra lang, op de vloedlijn verstoof het inzicht, dat geluk wordt geboren in eb en vloed waarin het geloof in liefde moet gedijen als een vaste stip aan de horizon…
Pama29 augustus 2014Lees meer >

T I J D

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 547
dan ook nog verbolgen durft te zijn over andermans pijn die nooit de hunne zal zijn macht gekleed in geld heeft zichzelf steeds meegeteld als zijnde held op het slagveld van andermans bloed macht staat in het rood bij de dood waarom heeft macht niet doordacht zichzelf omgebracht voor zij iedereen afslachten kon van regenboog tot horizon…

levi

hartenkreet
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.078
het netvlies, en ik verscheur gedwee verdwaasd op zij zo onschuldig wezentje in niemandsland verstrooid van kamp naar kamp op mij smeken deze jongeling zijn pril protest artistieke geest in een moment een zacht verzwegen lach voor het wachten de adem vult de kamer met zoete geur, geur van bemind jasmijn ga je het maken langs de horizon…

Woorddanser

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 550
Herpak de valide dromen in een oud valies als ik naar de onbekende oorden reis laat mij dwalen door de allerarmste teksten, ik neem alleen mijn lege taalhuis mee op een mistige morgen in het voetspoor van plat betreden woorden uitgezwaaid in dit verlaten oord geen idee hoe die dag zal heten als ik de zwartste gaten van mijn horizon…
Pama22 november 2015Lees meer >

De vliegeraar

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 565
Zijn vlieger torst dartelend tot aan de horizon de zorgen van het vroegere kind. Niet minnend aan het leven in de kolkende mensenzee weet de vliegeraar dat hij zijn hoop aan het lijntje verbindt. Hij is de vliegeraar, dat eeuwige kind. Een nietig element onder de zon, voor wie het leven ophield voordat het begon.…

De herdersjongen

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 421
Grote steden zijn soms heel gemeen; en breken vaak door de horizon van de argeloosheid heen. Ze lokken de plattelandsman met hun mooie kanten; maar zijn geluksboompje zal hij daar nimmer planten.…

Winterliedjes

poëzie
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 1.055
De mensen komen gebukt en grauw Langs donkeren horizon. Nu dringt ze in de hutten de najaarskou, En hun handen zijn stil en hun ogen zijn flauw Om de doden tijd die begon. En ze hokken bijeen om een huivrend vuur, En ze warmen hun handen er aan.…

De zon breekt zo dadelijk door

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 420
Kijk nu toch, tuur even mee naar de horizon, stralen worden uit het wolkendek opgepikt door kinderen met frêle vlindernetjes losgelaten.…

Meridianen

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 563
klok terug en bevroren geweld tot ijskristallen, dan zou de oude zon zich uit een verrukkelijke hemel laten vallen in de krimpende schaduwen van de morgendauw omlijst door stille woorden zullen altijd in ieders armen rusten sporen wat ons verlicht en wat zich uitbreid als we de helderste sterren gadeslaan een gouden stip aan de horizon…
Pama6 december 2018Lees meer >

Vrij toegankelijk?

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 467
Mobiliteit als overleving opgesloten als universele droom die traag zal rijpen en al een doel is op zichzelf ze staren naar mij met lege ogen, van ver gekomen, plat gewalst in een papieren maalstroom vanzelfsprekendheid te mogen overleven aan rafels van een Fata Morgana die wazig wordt aan de horizon contouren zijn onduidelijk…
Pama30 januari 2019Lees meer >

Mijn vergeten land?

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 428
Wisselend licht scheerde langs de stadsrand, over horizon van waterplezier van een gastvrije waterland, verworden tot een zanderij, het fijne zand stuift over het speelkwartier, de lege ramen op de kade staren blind over een woestenij, het vrije zicht voelt zich verraden, afgegleden naar een andere tijd, achteloos gaat de wind er…
Pama9 november 2019Lees meer >

Carrousel?

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 429
Ik kwam je onverwacht weer tegen in dit nog lopende winterjaar, op een dat kruispunt bij de altijd bloeiende hazelaar, waar we elkaar al hadden verloren omdat wij de zonnegang niet hadden verkend in onverlichte treden deze af te wegen, de blik gericht op de fixatie van de horizon, de slinger van de levensklok dreunt onverminderd door…
Pama15 december 2019Lees meer >

Omwentelingen

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 468
Wij telden de tijdspassen in elkaars hand om naar de verre horizon te kijken, er bleven waterstromen achter op het strand het waren onze gedachten die het watervlak raakten, samen met de rimpeling van de oostenwind in elke plas zagen we ons evenbeeld vertragend in het schuim van golven, in een uurwerk die ons oneindig leek.…
Pama28 december 2019Lees meer >

Voorkennis?

netgedicht
5.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 404
zwarte aarde naar de hemel, de bomen hebben zich niet vermomd met ijzel of sneeuw, maar met het fluweel van mossen maakt hun deel kraaien krassen met een klagende geluid de stilte uit van weer en wind heeft met passende voorkennis een ander klimaat al heeft ingeluid, elke dag kruipt het licht iets nader uit de cocon van de horizon…
Pama6 januari 2020Lees meer >

Storm

hartenkreet
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 556
Weilanden verzuipen en de wind blijft maar rukken, De vorst verzaakt, koning winter neemt wraak, En volle sloten knippen dit land bruut in stukken, met zwevend gevogelte dat wel goed lijkt te aarden De horizon braakt, het platteland slaakt. Benen zuur, het straatlicht rilt, het water slaat. Mijn fiets kraakt.…
Frank14 februari 2020Lees meer >

Overwintering?

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 393
Morgen is misschien de beste tijd gisteren en vandaag is te vroeg met dromen vergroeid te raken in de zachte kussens in de geurigste contouren weg te duiken, gedachten-vleugels, horizon van twijfels zichzelf te moeten onderscheiden, pijn in de wiekslag van hoop te verdwijnen, groen in een malse ademteug laten ontluiken, mens te worden…
Pama16 februari 2020Lees meer >

Tijdelijk

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 723
Zee, op deze zomeravond zijn wij aan elkaar gelijk het warme zand heb jij om wille van het tij met rust gelaten, weldra komen er verliefden samen, tot aan je grens die vloedlijn heet wachtend op de zon die afscheid neemt, hopend op het groots moment van zonnerond op horizon sprekend avondrood, over afscheid en de wederkomst sprakeloos zien…

Naobers

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 412
De zon rolde in een vlammende hemel naar de horizon van Westerwolde zo volmaakt als ze kon in het schemerlicht de gedaantes gezwicht ogen zijn opgelicht ze krijgen gezicht op mijn schouders voel ik hun handen laten me begaan zijn naobers geworden die naast me staan.…

Het lover van het leven?

netgedicht
5.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 419
de onstuimige jaren van het tij, de zwemkunst hoefde ik je niet te leren nu de handen de uren niet meer strelen maakt dat de dag vleugellam, diep begraven in het zand en extra lang, op de vloedlijn verstoof het inzicht, dat geluk wordt geboren in eb en vloed waarin het geloof in liefde moet gedijen als blijvende stip aan de horizon…
Pama20 mei 2020Lees meer >

Een intieme beleving?

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 546
Het sterven is een intiem beleven wat te kort kwam, niet af was in een bestaan zoals ongesnoeide bomen aan de horizon, ik moest de vruchten plukken waar het kon zij waren of ikzelf niet rijp genoeg om te mogen oogsten uit de levensdromen, berusting is vaag ritueel, dat op het laatste moment net iets anders lopen kan , waar ik tot in het…
Pama20 juni 2020Lees meer >

Iedereen doet er toe

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 519
Het doet er alles toe, de echo’s van wat is geweest zich nestelen op de juiste plaats in een dansende wereld in het avondrood in transparante vleugels aan de horizon verschijnen.…
Pama21 juni 2020Lees meer >

500?

netgedicht
5.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 435
uit een gesloten labyrint van angst, geweld, op die vlucht bestaat een kind die ongewild van de ouders scheidt verloren op een helse tocht, bestaans- recht wordt betwist het recht om te zijn, die te omarmen te laten schuilen, als aantal slechts 500 geteld daar mag je nooit om strijden, de kleur van schaamte kleurt de horizon…
Pama3 juli 2020Lees meer >

Na vreedzame dag

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 543
Ik zoek de woorden die als zang der vogels klinken vanuit de kruinen in de vroege morgenstond als aan de horizon de eerste stralen blinken en witte nevel zich verspreidend over grond.…

Onkruid

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 495
hoort ze wel maar ziet ze niet Een deel van je zou eronder willen staan Samen met het oorverdovende geluid en de stroom ten onder willen gaan De verstikkende hitte houdt zich vast tussen bladeren en takken Het wegzakken van de zon, kan je doen laten geloven dat alles is zoals het begon Een ongerepte grassige vlakte die zich uitstrekt tot aan de horizon…

Gerief

netgedicht
4.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 465
daar wonen mensen die kijken naar beneden, schuin met allen voor mij onbekende wensen soms denk ik, zullen zij proberen het ademen te vermijden leven is oefenen in loslaten zegt mijn adviseur gelukkig ben ik dat zelf, lekker subjectief of ervaar in gevoel, op afstand, levende maten zij zoeken ook naar hun eigen kleur en wonen in de horizon…

Hendrik Marsman

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 494
Als nieuw geboren leven in het ochtendlicht Begint met stralend glanzen aan d’ horizon Terwijl in bomen vogelzang gedempt begon Ontwaakt in mij een ware drang tot nieuw gedicht De wereld opent traag de ogen na de nacht En kleed in vele kleuren bloemen, bos en veld Verblind door schoonheid staat ieder mens versteld Bewondert heel de aarde om…

winterpracht

netgedicht
4.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 452
Een deken van kou, weg is de zon, hij zakt langzaam achter de horizon. Terwijl bladeren dansen, één voor één, de winter gaat zijn intrede doen zo meteen. IJsbloemen bloeien voor het venster, zo fijn, terwijl de wereld zich hult in kristalhelder schijn. De douw knispert onder elke voetstap, in dit betoverende winterse landschap.…