6136 resultaten.
Ultieme vrijheid
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
564 ik heb nooit
als vogel gevlogen
die ultieme vrijheid gekend
wilde altijd wel
naar boven
beneden was ik gewend
draaien en keren
zweven en scheren
in tijdloze vlucht
duiken en stijgen
landen en krijsen
in koud warme lucht
geen auto of huis
maar een tak in de boom
‘s nachts een zorgeloze droom…
zucht
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
493 begraaf me als dichter
maar niet als mens
de weg blijft open
met het blauw in de ogen en het
haar in de hens
in een koud en vochtig kamertje
kwam de leugen stand
kom je jezelf tegen
lang na de brand
geen bundel of roem
grootte tassen vol verhalen
noch een huis en poen
maar bevrijd van de poëtische zucht der doem…
In het verschiet
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
486 zag je hand
in het donker
langzaam verdwijnen
je armzwaai
lichtte nog even op
toen de auto ging rijden
terug in
de hal van het huis
ontbrak er een schaduw
de kamer was leeg
in het gevoelloze
schijnsel van lampen
keek naar de klok
die zonder te leven
de tijd weg leek te geven
een doelloze avond
in het verschiet
zonder jou…
'Lasst meine Bilder nicht sterben'
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
620 voor Felix Nussbaum
bizar
als emigrant niet welkom
als Duitser gearresteerd
en als jood vervolgd
aldus directeur Ralph Keuning
van museum de Fundatie
om te overleven zou je jezelf
in een tekening willen verstoppen
of onderduiken in het huis
op het doek van olieverf
en wachten tot de duistere
wolken zijn overgedreven
tja... was…
Dagelijkse dag
netgedicht
2.7 met 10 stemmen
1.290 Opgeruimd naar huis gereden.
Onder het eten
mijn werkdag in een doosje gedaan.…
De laatste vlucht
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
623 De laatste vlucht terug
Naar huis
Van de slachtoffers van MH17
Wat een intens blijvend verdriet
Voor alle nabestaanden
Wens hun heel veel kracht en sterkte toe
Troost kan ik jullie niet bieden
Daarvoor is jullie verlies te groot
Mijn nabijheid, door deze woorden
Is het enige
Heel veel sterkte!
En liefde, stuur ik naar jullie allen.…
Optimist
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
545 Deze plek waar alle dromen neergestort zijn
gebroken vleugels en scherven
het grasland bedekken
catastrofe tot waar het oog reikt
Dat jij daar je huis hebt gebouwd!
Aan het begin van de hel
het einde van de regenboog
land zonder hoop
Hoe wanhopig moet je zijn
of hoe optimistisch?…
Rampen
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
549 Ik heb gehuild om de kinderen in het toenmalig Saigon
ik betreurde de doden van de Bijlmerramp
ik word droevig door de mensen die van huis en haard verdreven zijn
en nergens een thuisland kunnen vinden
er zijn genoeg rampen te betreuren
genoeg ellende om over te zeuren
daarom kruip ik dicht bij jou
dan voel ik noch honger noch kou
en…
Schuil maar in mijn grijs
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
506 kom en schuil maar
in mijn grijs
als zwart en wit
elkaar bestrijden
ver van huis
waar van alle kleuren
alleen het levend rood nog
als herinnering is gebleven
warm je in ontvangst
koester veiligheid
waarin angst niet
meer zal overheersen
op deze kleine plek
is rust een thuis
waaruit het nieuwe
leven kan beginnen…
Magische bescherming
gedicht
4.0 met 1 stemmen
2.325 Dan is het zover en kom je
je eigen huis niet meer binnen.
-----------------------
uit: 'Gaandeweg' 2009.…
Onder mijn bed
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
629 Zodra de schemer
en stilte valt in huis,
gaan ze op jacht
naar sappig
meisjesvlees.
Verstijfd onder mijn deken
luister ik ze dichterbij,
tot hun hete adem
op mijn gezicht,
mijn longen vult.
En papa naar boven
stormt, op het nippertje
en een haar na,
heeft hij mij
al zo vaak gered.…
Het oude nest
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
774 ik heb
geen vogel
meer in de hand
ze zijn vertrokken
laagvliegend
over het land
natuurlijk
heb ik ze geleerd
zich weg te scheren
pas na een
puberaal proberen
begonnen zij dat te leren
toch zie ik ze
graag cirkelen
boven het oude nest
maar het
te vaak landen
geeft soms wat stress
uitgevlogen naar
eigen huis en haard…
Afscheid
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
755 Doe een doekje om de klok
het kan de tijd verstoren
door het verstrijken van de tijd
is al wat was: verloren
Het zijn de uren van voorbij
die aan belang gaan winnen
herinneringen in een lange rij
komen het huis weer binnen
Een levenssnoer vol diamanten
geslepen door het leven
mooi, aan alle kanten
zullen rust en vrede geven…
Nacht in juli
gedicht
3.8 met 4 stemmen
6.640 De sterren aan de hemel geven toe
dat ik vannacht de juiste stappen doe,
ik heb het bed, de kamer en het huis verlaten
en spoed mij opgeruimd door ingeslapen straten,
ik laat mijn dagdroom die het niet kan laten
nog na te blijven gonzen laat ik praten,
ik hak de straatweg in de pas, ik ben niet moe,
ik ga naar gras en water, naar niets en niemand…
Wil het bezoek afscheid nemen?
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
592 Ze liggen kruiselings over elkaar,
de nagels witter dan wit,
ze zijn er nog, in een nauwelijks
nog aan te raken aanwezigheid -
Maar ze zijn niet meer van hem,
horen niet meer bij de mens
die ze een leven lang vergezelden -
En die, bouwvakker als hij was,
net vergunning heeft ontvangen voor het bouwen
van een vrijstaand huis in de wolken…
Herfst uit het raam
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
533 Wat je niet hoort is dat ruisen,
we zijn nu eenmaal binnen
Bomen zijn zenuwachtig als de ruitenwissers
van al die auto's van al die mensen
die nu toch snel op huis aan willen gaan.
Mogelijk heeft de vrouw snert gemaakt.
Misschien heeft ze je eindelijk
en voorgoed verlaten.
Herfst.…
onkruid?
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
931 zwerven door het weiland
of het onbewerkte veld
op zoek naar paardenbloemen
want daar kosten ze geen geld
velen zien dit als onkruid
maar niets is minder waar
want hun helende krachten
zijn voor mens en dier kostbaar
door stress en te goed leven
ligt uw maag of lever in een knoop
hou dan de dokter weg van huis
en maak van paardenbloemen…
Handwijzer....
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
576 De weg
hoef je hier
aan 'geen kip' te vragen
Alleen voor
fietser, wandelaar
mij stoort het niet
Ik ben te voet
-wat geen twijfel leidt-
m'n fiets, thuis op slot
Nu niet gedraald
niet langer dolen
de weg naar huis ingeslagen.…
Lieve jarige
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
769 Je huid is het glanzend papier
Je ogen het verwonderde kind
Je krullen de dansende slingers
Je sproeten de gestrooide confetti
Je billen zijn natuurlijk de ballonnen
Je lach de vrolijk zingende visite
Je wipneus de kers op de taart
Je hart het huis waarin wij kunnen vieren
Liefste, jij bent het cadeau van mijn leven…
Hooikoorts
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
539 Hij niest en niest en niest
van alles kriebelt in zijn neus
betraande ogen staan wat triest
zijn oogopslag zo serieus
Het zonnetje in huis
slaat om in deze tijd
met ogen als een sluis
waaruit water wordt geleid
Toch trekt iets extra aandacht
laat mij niet los hoe ik ook poog
pakt mijn blik met volle kracht:
dat is zijn doorweekte elleboog…
Vooravond
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
497 Ik zag twee jongens met hun vishengels
terug naar huis toe gaan
hun emmer was leeg
maar ze keken voldaan
naar de vijver met de pompebladen
hun hoofden gesloten
geel als de T-shirts
van hen die nu nog broers zijn
maar later
uiteen groeien als reeën door de bliksem getroffen
gespleten
tot er in een donkere kast een hengel omvalt.…
De kleur van verleden
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
437 voelde niet thuis
er was iets
met de tijd die
ik moeilijk kon
dateren naar
de kleding die
zij droegen in
een exposé
uit weleren
het waren
vrienden en
bekenden
zonder
familieband
zij wisselden
woorden zonder
te zijn gekend
ook het licht
had de kleur
van verleden
zelfs schaduwen
vielen niet meer
naar beneden
in het huis…
Zoek
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
523 Ik hield me goed totdat
de rulle aarde toegedaan
we akelig alleen op huis aan
hond en tranen lieten gaan.…
Alles aan kant
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
520 Het huis is gepoetst
gisteren nog
De boekenruggen staan in ‘t gelid
alfabetisch
Stapeltjes kleding
keurig gevouwen, op kleur gerangschikt
gestreken waar nodig
vullen de planken van de kledingkast
De auto staat te blinken
op de aangeveegde oprit
’t is af
’t is klaar
’t is wachten nu
tot er iets gebeurt.…
Ontdekkingstocht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
650 hou van je heuveltjes
en van het struikje
onderaan je buikje
ik wandel door je landschappen
tot aan de vijvers van je ogen
daar
in de zalig warme zonnestralen
van je lach
leg ik mijn ziel te drogen
al je letters
drink ik gulzig op
en met een dronken kop
zing ik mijn beste lied
het was een mooie tocht
maar de weg terug naar huis…
de diepte
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
495 dat wij hier zitten
met lompen bedekt
groezelige verbanden
om onze koppen
samen hier zitten
elkaar nog net in de
ogen kunnen kijken
en dat we dan lachen
lachen om de sleutel
van ons weggeblazen huis
dat wij hier zitten
samen met de sleutel
bedekt met lompen
groezelige verbanden
met stromende tranen
de diepte van het ravijn…
Schep
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
521 zoals korrels van zand
worden geschud maar
steeds duin blijven of
woestijn of wat aanspoelt
strand, druppels: regen of
nevel of net nog wolk of
waterval, stenen: berg of
pad of huis en hoe kinderen
graaien met open handen als
scheppende kracht graag alles
dooreenschudden en dat ze
nog ontdekken zullen:
er is alleen de wind…
voorlopig
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
505 een daad ligt verborgen in
het woord dat
uitlegt wat onbesproken blijft
een boom verbergt het bos
voor het oog dat verder zoeken staakt
een kamer breekt het huis door
stenen te delen
een zucht van verlichting
die schielings haar en huid raakt
een enkeling
als voorbeeld voor velen
lopend vervolgen
zolang het lichaam draagt…
Onvoltooid verlangen
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
199 De avond wist wat ik verzweeg:
het oude huis vol stille drangen.
Jouw naam ligt nog in elke kamer,
als stof dat niemand weg meer veegt.
Ik leef wel verder, dag na dag maar,
in een droom die rond mij zweeft.…
Ineens
gedicht
3.1 met 62 stemmen
24.233 Nu de kinderen
het huis uit zijn, snoof ik,
ja ja. Ik kroop onder steeds
meer dekens. De kachel
loeide. De warmste van ons
tweeen kon mij niet meer
verhitten. Ik rilde en
huiverde alsof ik oog
in oog stond met de dood.
Wat ook zo was. De dood
en ik stonden op een dijk.…