4149 resultaten.
dromen
netgedicht
4.6 met 10 stemmen
757 ook dromen
die vleugels in zich dragen
laten sporen na
ze ravotten als kinderen
in ongeremd lawaai
hinkelen roze op wimpers
en rennen roekeloos door huizen
ze worden stil
als nerven in een boom en bovenop
baden ze zich in regen
en eenmaal vastgeworteld
draaien ze het hoofd naar alle richtingen
laten vogels uit ogen los
wie zal…
CEL
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
605 omdat ik je niet bemin, ook al is het zo dat jij
je aan me vastklampt, en mocht het je lukken
mij los te laten, laat me dan alsjeblieft met rust.
.
Belieft het jou, op een onverhoeds moment,
toch weer de kop op te steken, sta ik niet voor
mijzelf in om mij door je te laten meeslepen.
.…
Karkas
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
541 Kabaal verstoorde de morgenstond,
zagen beukten erop los,
de takken van die prachtige bomen,
waren ineens de klos!
Het enige wat restte is een kaal karkas
wat nu al weken het pad ontsiert.
Begrijpen doe 'k het niet,
wat deden ze nou dan toch verkeerd?…
WAANZIN
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
624 De zon haalt de vorst van de daken
De mollen bezetten de dijken
De wind tracht een geest te bereiken
Die los is geraakt van zijn baken
Die duivels ziet, monsters en draken
Die alles opnieuw moet bekijken
Er zullen veel maanden verstrijken
Die opgaan aan smerigheid braken
Totdat hij volkomen genezen
Het leven weer weet te omarmen
Verheugd…
(Zw) even
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
505 De trossen gaan los
en zilvermeeuwen verschijnen
Met sierlijke bewegingen
buitelen ze hier
door de lucht
Zo eindeloos bevlogen
tussen land en wad
En soms bijna roerloos
zweven ze even op de thermiek
naar hogere sferen
Na een duik in zee
glimt hun verenpak
als gepoetst zilver in de zon
Krijsend vliegen ze rakelings
over zilt…
IJzeren Hein
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
535 Het is een oude houten klok
maar zonder moeite stuurt hij
tinnen benen los en vastberaden
ritmisch in een cirkel rond.
Er zijn momenten dat het lijkt
of hij me provoceert, net als ik
in een droom beland ben
dreunt zijn bronzen donderslag.…
Staalde het skelet
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
393 ik zag de blokken
in je handen veranderen
jij speelde met hout
wist van bomen
zag het groen komen
in warme affiniteit
jij timmerde geen muren
of staalde het skelet
maar bloeide puur natuur
los van vorm
en structuur deelde
iedere jaarring zijn eigen vuur
jouw bloemen
zongen in het bouwen
hun veelkleurige melodie
kwamen in jouw…
(kanker 19: slot) geslaagd!
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
546 nu dan
tellen we de banen van de vlag
hij wappert, want het mag
een feestdag heten
jouw tas hangt woorden-loos en licht
tegen het blauw
een zonnehemel, en het grauw
van angstig wedervaren- drijft snel weg
het diploma plaats ik netjes naast een roos
(hij bloeit nu al een poos en ach,
de doornen lijken niets)
in jouw jonge mannenlijf…
Toiletboek
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
481 Ondanks dat mijn toiletpot
wat beweegt door losse schroeven
zit ik er behaaglijk en stilletjes
een boek van Yvonne Keuls te lezen.
De langwerpige, rode lampekap doet
mijn schijthok tot een peeskamer
op de Wallen omtoveren, maar ik
verzeker je, dat is het niet.…
De zingende dagdief
poëzie
4.0 met 2 stemmen
950 Over de hei stapte ik,
Zocht een ouderwets wijsje -
Zo arg'loos betrapte ik
Het aldermooiste meisje!
Over de hei lachte ik,
- Hoe zou ik beginnen? -
Wat is dat mooi, dacht ik: -
Twee mensen, die minnen!…
Het zout der aarde
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
561 ik rook ziltige lucht
proefde het zout der aarde
zag in de duinen
wat verlaten eieren
van vogels op de vlucht
zand knarste
in losse gedachten die
zich niet lieten ordenen
tot een vriendelijk geheel
alles werd me te veel
maar zee spoelde
de bitterheid weg
door monologen
van talloze golven
kwam ik langzaam tot rust
heb het strand…
Rommel- rommelen- onweer.
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
500 En als het eenmaal los is
dan gaat het meteen goed
maar eenmaal achter de rug
Is de rust ook weer terug.
Gewoon een bui, meer niet…
Herfstig is mijn tijd
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
713 De stormen van de tijd
hebben mijn wortels los gewrikt,
mijn grootste tak is onlangs afgescheurd
en open ligt mijn zij.
Dit is mijn laatste zomertooi
want allengs herfstiger
wordt nu mijn tijd.…
Vredig
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
488 Hoe vredig kan het dwalen
tussen graven zijn
zoekend naar geliefden
de dood in namen uitgehouwen
verweerde muren omsluiten
liefdevol hun dierbaren
stille najaarswolken
hangen zwaar van regen
over aangeharkte paden
zelfs de stille wijsheid
van de oude bomen
traag bewegend in najaarswind
laat troostende woorden los
het zijn woorden…
een apart kind
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
727 wereld waar
anders zijn
niet gewoon is
het kwetsbare kind
waar zij zo voor gevochten heeft
haar het leven te geven
het kind dat als een belofte groeide
in haar moederschoot
hoe kan zij haar beschermen
tegen ziekte
tegen dood
maar vooral tegen het leven
dat soms zo hard kan zijn
hoe haar te beschermen
hoe haar los…
Laatste halte
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
508 me nog een laatste hand
sprak zij zacht maar gedecideerd
ik aarzelde, voelde nog een band
ook al lag zij daar nu uitgeteerd
reeds op vleugellange afstand
maar wie ben ik om te bepalen
of het eindpunt al is gekomen
dus kuste ik na enig dralen
de liefste hand van mijn dromen
die ochtend werd een vreemde dag
omdat de droom me niet meer los…
Sluiting
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
484 het was een plek die wekelijks houvast bood
terwijl je verder steeds meer los moest laten
dierbaren, gezondheid, werk en jeugd
je ervoer daar momenten van genade
waarin de eeuwigheid zich openbaarde
velen werden er geroepen tot nieuw leven
er werd een stukje meegelopen op de laatste reis
en als je het gewoonweg niet meer wist
dan brandde…
Het schip en zijn Haven
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
554 Een storm breekt los,
het schip slaat op drift.
Het schip zoekt en zoekt
maar vindt de haven niet.
Het schip ontdekt nieuwe gebieden,
maar mist zijn eigen haven.
Het schip blijft zoeken
en vindt zijn beschadigde haven.
Het schip brengt nieuwe kennis mee,
waarmee ze de haven herstellen.…
jij en ik
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
500 Dan breekt de hel los
of gaat de hemel open
wat maakt het hun uit?
Na de verlichting
naakt en verlegen zijn ze
ineens jij en ik.…
Afgifte goederen
gedicht
5.0 met 1 stemmen
2.250 Zeven kraaien bij een dooie meeuw
drie advocaten bij een koffieapparaat
oude aantekeningen voor een pleitnota
tussen de contracten en de uitgeprinte e-mails
in een map
ik kon niet slapen vannacht
en ik stond op om nieuwe aantekeningen te maken
de lucht betrekt, de zon breekt door
en er barst een regenbui los
een bordje 'afgifte goederen…
Stalleke
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
459 Het was 'n stalleke
met wat losse stro
'n os en ezel
Sjofel onderkomen
van 'n echtpaar
hun pasgeboren Kind
Nieuwsgierig
de herders,hun schapen
waren 't hun dromen?…
Ijdele hoop
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
546 wie zijn wij
dat we lopen
huis en haard
verlaten om in
elders een nieuwe
start te maken
eigen licht en
lucht pardoes
vaarwel te zeggen
sleutels weg te leggen
dat wat je bindt
zomaar los te laten
hopen dat de stenen
die je vindt passend
zijn om thuis te komen
in het nieuwe te
gaan wonen op
onbekend terrein
ogen neergeslagen…
Ontdooit de muziek
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
519 wij dansten het gras
groener dan het ooit was
spaarden margrietjes
met een ingehouden pas
wisten de lucht
strakker dan de hemel
totdat het eerste blauw
door de zon werd gekust
toen was het gedaan
met de rust en barstte
het leven los om alles in
te halen na hagel en vorst
lief ontdooit de muziek
in de vrije natuur na
maandenlang…
scheidingslijnen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
433 grens doet
weinig stof
opwaaien
als je de
wolkenloze
woestijn verdroeg
waar je
vooral zag wat
er niet is
wat is een grens
in een donkere
maanloze nacht
als je een
kolkende rivier
behouden overstak
Welcome to
America
zou je denken
toen je het las
en wachtte aan
deze zijde
van de grens
je liet het
kind los…
Religieuze bloemen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
449 voorzichtig
tussen religieuze bloemen
lachte naar hen
zonder ze echt te raken
zomaar contact maken
was niet altijd gepast
de regels in een orthodoxe
wei voelden niet altijd vrij
zoals vaak in de natuur
hebben zij graag een goede
buur van hetzelfde soort in
elkaar verstaan zonder woord
veel anderen aan
de overkant genereren
een los…
Soms verslindt het ons ?
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
418 toe in elk vuur,
het verslindt
zich in een explosie
gevoel soms
tijdelijkheid,
blijkt de eruptie
slechts een
krater, om daarin
te verdrinken, lijkt
de weg van eindigheid
maar smeekt weer voor
de beleefde associatie
in een nieuwe stap
de brede delta van
gestreden ideeën,
waarin alleen de keuze
van vrijheid voorop staat
los…
Laudanum voor de kraakvis.
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
714 Mijn liefste haalt haar schouders op,
zo schamper en beschonken,
houdt ze van losse eindjes en
haar werk dat steeds blijft lonken.
Ik breek in bij mijn moeder
en neem laudanum mee,
zo drijf ik af in euforie
en waan me diep in zee.
Mijn vader,oude grijze wolf,
Kijkt mij meewarig aan.…
JUNKIEVERDRIET
netgedicht
5.0 met 16 stemmen
467 ik zie het weer voor me
een greep naar een kindje
een snelle gestolen knuffel
vanuit haar diep verschrompeld
resterende moederwarmte
een moeder schreeuwt angstig
laat los – wat met pijn, jaloezie
en kwaad gebeurt
ze beseft wat een kansen
de dope haar heeft ontnomen
ze blijft alleen
scheldend staan
ziet ze weglopen haar dromen
iedereen…
Topotijdreis.nl
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
416 website want
een precieze kaart
van Nederland
zoom in op je stad
en zie wat
er anders wordt
jaar na jaar
van 1815 tot nu
beetje bij beetje
komt het veen afgraven
voor elkaar
cartografen
tekenen elke meter
nieuw ontgonnen
akker in
losse kanalen
zwellen uit tot
bloedvatenstelsel
natuur overwonnen
op de kaart
in 1850 kwam
bij Sellingen…
Toen ik nog een kleine jongen was.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
448 Van het stalen ros laat ik het gas los voor het fatsoen,
en denk bij mezelf,; "wat ben ik ook een OEN"
Was ik maar weer als toen....…