5861 resultaten.
Over de rooie
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
511 De rode rukker wordt helemaal gek
Want Deense vrouwen bekennen nu kleur
Geven aan donker ineens de voorkeur
Hun kwakje is dus niet langer in trek
Hij werkte zich voor de bank uit de naad
Ze zetten hem echter toch op zwart zaad
...Spermabank Cryos weert zaad van roodharigen.…
verheffing
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
586 in het vuur ziet een mens
hoe het leven vlam vat
en woedend hitte verteert
in as legt wat gloeiend rood
aan vuisten murw sloeg
en verlangen smeedde
de rook geeft signalen
van rijk vergiste tijden
de geuren verdampen
in de weidse lucht
uitspansel van beloftes
dromen die daden wekken…
Voor de ochtend kwam
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
580 Voor de ochtend kwam heb ik
je huid gestroopt, flarden ego
afgescheurd op zoek naar de
zin van het leven
diepere lagen stak ik af tot je
liefde in zicht, de nacht voorbij
sijpelde
druppelsgewijs heb ik het rood
gecheckt op zuiverheidsgehalte
tot mijn bekken vol
je vellen liet ik drogen met de
noorderzon, benieuwd naar wat
je straks…
Jouw golvende lijnen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
493 ik zag
je parelende lach
het snoer vol gevoel
hing om je hals
blonk in
lichte tinten
eeuwige schoonheid
van schelpen en zee
volgde jouw
golvende lijnen
zij namen mij mee
naar onpeilbare diepte
waarin ik
herkenning opdook
mijn leven zag laveren
tussen geboorte en nirwana rood…
Lijk dit
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
540 De herfst
een beetje crimineel
overal
een blad te veel
verval
grijpt om ons heen
de esdoorn opulent
in vreugde en verdriet
een roodborstje
dat geluidloos landt
begrijpt die herrie niet
van groen naar rood
tot goudbrokaat
dat stil vergaat
er sluipen geruchten
in mijn tuin
van oudsher
van her en der
verhalen
met een happy end
lijk…
gebed met een end
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
560 iemand staat naast me en zegt
het wordt tijd voor een plan
niemand doet er iets aan
en dat heb je er van
hier reed men je dood
er zijn bloemen gelegd
en er hangt een gedicht
dat het zinloos was
ik weet alleen nog je been
zo vreemd gevouwen onder je lijf
maar dat was gisteren
vandaag ben je stijf
je stak over bij rood
ik zei nu maar…
kerst
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
2.023 rode en groene lintjes,
cadeautjes onder de kerstboom,
gezellig samenzijn,
heerlijk tafelen,
de warmte in huis...
glinsterende kerstballen
pronken in de kerstboom,
fonkelende lichtjes
schitteren in de nacht,
nu nog enkel sneeuw
en Kerst kan weer beginnen...…
De kracht van water
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
980 Zo zorgvuldig met
Bloedend vaderhart
Verstopt op een
Onderaardse plek
Die met infra-rood
Niet te vinden was
Handen bedekt met het
Bloed van intens verdriet
Levend in de gedachte
Hier vinden zij ze niet
Brengt de overvloedige regen
Van het moment een waterstroom
Op gang die het laat gebeuren,
Die als enige de kracht heeft wat…
In vergeten dozen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
485 nog is er
het tastbaar samen zijn
de kist en rode rozen
pas later kleurt
en spreekt herinnering
uit foto’s in vergeten dozen
er komt zeker een ontmoeten
als vlinder zal jij ons
op eigen wijs begroeten
gaat ons de wegen tonen
als wij verdwalen
in vroegere verhalen
er is een warme lijn
die ons verbonden houdt
ook al ben je nu zo…
Op een rij
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.512 de Sint heeft zeven mijters
voor alle dagen van de week
ze zijn natuurlijk allen rood
zoals bij telling bleek
de zondagse is extra mooi
met een geborduurde rand
dat staat in het grote boek
en op foto's in de krant
in Spanje, als hij weer thuis is
gaan ze naar de stomerij
ze zijn weer prachtig schoon
zeven op een rij…
Waarom
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
476 waarom teken je geen huis
schilder je de bomen rood
sla je dagelijks een kruis
zoek je spijkers in een sloot
waarom praat je met de muur
en ga je fietsen in de storm
zijn de appels je te zuur
praat je enkel voor de vorm
waarom zoek je het waarom
het antwoord is toch al in zicht
het is donker, kijkend achterom
want voor je schijnt het…
ONVERDRAGELIJK...
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
448 Het daglicht
kan 't
niet verdragen:
Snode plannen gesmeed
schiettuig kopen
en ter hand
genomen,afknallen
Het rood kleuren
van stoep
en straat
onschuldig bloed
Boze opzet
kwade wil
in dromen die
uit moeten komen
Overvallen
op
klaarlichte dag
hel op aarde
Het mag....
mag........…
aurora
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
525 het wiegt en weegt haast niets
als meeuwen, langs hun kustlijn op thermiek,
de zonnewende nog in oorsprong
licht
een mooi gezicht tekent zich af,
langs Noordelijke lijnen breekt haar kleur
in golven, volle-manig rond haar aangevroren graf
haar haren en haar lach, vertekenen in rood
de stille dood
van oude winters…
Déja vu aan het biljart
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
555 Voor mijn vader
Terwijl jij nadenkt
Of je over rood of
Wit wilt spelen,
Schud ik de tijd
Uit mijn mouw
En kijk ik veertig
Jaar of zo naar voren,
Zie ik haar, dan nog
Niet geboren, op dat
Tafeltje in het kleine
Kerkje dat in de mist
Verborgen ligt
Met gekruiste benen
Gedichten lezen, die mij
Regel voor regel raken, met…
Lente of zo?
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
864 Zalig zacht zoemend
de eerste bijen in de tuin
pluizig ploeterend pielen
in bloemen soms wat schuin
Vrank, vrij, verwilderd
de kinderen na de winter
blozend bubbelend bruisend
in speeltuinen zonder hinder
Rozige rode ruikers
van lente een boeket
vlugge vlinders vliegen
in het nieuwste vlinder ballet…
Hollands leesplankje
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
486 Bed Bad Brood
Strijd Bloed Rood
Angst Vlucht Vloot
Storm Wrak Boot
Land Grens Sloot
Bed Bad Brood
Nacht Praat Quote
Weg Pijn Groot
Tent Vuil Nood
Straat Kou Goot
Zwak Ziek Dood…
De vonkenregen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
541 je smeult
kringelt rook
in speelse vormen
ik blaas zacht
jouw vuur iets aan
je knispert en vonkt rood
ontvlamt daarna
in feller branden
schroeit bijna mijn handen
weer laai je op
tussen grijze as
verdrijft de koude nacht
nog is de vonkenregen
in je ogen niet geblust
als je lach mij plagend kust…
Een onbestemde vaalheid
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
440 jij dacht in
het korter lichten
van de dagen
de zomer nog
te kunnen vangen
maar tussen
lagere zonnestralen
blijft al langer
een onbestemde
vaalheid hangen
de wind
die warm en
aromatisch was
geeft nu zijn eerste
ochtendfrisheid af
je lach blijft
zomers vol hoewel
het warme rood
al herfstig donkerde
toen je mij je lippen bood…
Verzwegen
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
470 het lichaam was gebalsemd
voorzien van een afscheidswoord
ik vergat de morgen
hoorde de adem van een kind
we brachten haar naar de stenen
waar ze speelde bij wat wind
het gezicht plooide
voor een vreemdeling
van bloemen hield ze
en het huis
dat voorzien was
van haar handtekening
ik las een roman
kende de reuk en vertwijfeling
rood…
En toch . . .
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
601 Het moment van bezinning
gaat met een vraagteken
als een rode draad door je leven
en toch zie ik jouw schoonheid
binnen in je bonkende centrum
meer dan jouw onhebbelijkheden.…
zij
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
556 tijd beweegt zich
met ontelbaar
mooie momenten
naar eeuwigdurende
verwerkelijking
heb ik beseft toen
ik tot de ochtend
ben blijven kijken
naar vol liefde
trillende sterren
om dan met obsessie
toe te neigen
naar het dansend licht
dat zich in ochtend rood
naar boven drift
met kloppend hart
sneller dan gedacht
tot bloei kon komen…
bloeden
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
480 ik schrijf mijn letters
in rood
dichtbij mijn hart, waar
dood en leven één zijn
en ik laat
de negatieve dag
een overgang naar zonlicht maken
achteraf kijk ik terug,
de zegen van een priesterhand
rust op mijn wang, en
op mijn rug
zijn woorden
rust en liefde rond
een kleine grot
verwijzen naar het lot
en niet – naar bange oorden…
straatbeeld
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
526 haar zwart gelakte lijf
werpt rood gestift verleidelijkheid
naar hen die in ’t voorbijgaan
stilstaan, in haar blik
de glimlach die ze biedt
laat duizend geile standjes zien
ze wordt gebruikt
en bovendien voorziet
haar grote nood
het spel van samen zijn
hoog op hun benen
wenen zwarte ogen achter
een gordijn…
Het herfst zich feest.
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
569 Het herfst zich feest
het fluister-fluit zich geel
en vlamt zich knappend rood.
De blaadjes zwieren in het rond,
kastanjes doen van tok tok tok
en appels drummen vrolijk mee.
De vijg ontkleedt zich schaamteloos
de druif is laveloos
en paddestoel is high.
Het herfst zich feest
en moedt zich vol van wee :
het jaar is bijna over.…
op de wei
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
508 gele boterbloempjes
madeliefjes en wat rode klaprozen
blauwe korenbloemen
tezamen op een groene wei
een palet met vele kleuren
mijn hart wordt danig blij
een schilderijtje wordt geboren
aquarel in al zijn vormen
liefhebbers zullen dit bekoren
ja, op zo’n plaatsen wil ik komen
een rustig leventje in ongerepte natuur
mijn ogen sluiten…
Binnenstebuiten
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
530 buiten tikt iedere druppel regen
een argument tegen het raam
binnen spreekt iedere bubbel co2
de druppels steevast tegen
ik laat ze in hun gekibbel begaan
zinloos twee polen naar elkaar
toe te willen bewegen
Spa rood blijft altijd de ander
met zijn jas binnenstebuiten
blijft altijd omgekeerde regen…
Zwavelstokken
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
761 slingers
zilveren
takken groenen
rode ballen
in de boom
hoger
pieken nog
de sterren
twinkelen zijn
komst van verre
het lijkt
een droom
in de koude nacht
die warmte van
zwavelstokken bracht
met herdertjes
waar schapen grassen
is zijn geboorte
de bekroning van
een lang verwachten
wil melker
16/12/2018
www.wilmelkerrafels.deds.nl…
Er is feest
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
650 de geur van een gebakken tulband
een schijnsel van waxinelichtjes
zilver en rode glimmende versiering
die hartverwarmende binding
er is een stil moment
een diepe wens voor vrede
het Goddelijk kindje zo dichtbij
de belofte van de hemel
naar de aarde in een stal
er is het streven
de wil van vriendschap
toch om elkaar geven
dit feest…
wakker gekust
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
421 diep en pijnlijk
nam het geweld
bezit van je het
kroop onder je huid
een ijzige stormwind
was het die je
oppakte om je dan
weer neer te smijten
de rode draad van
je brieven sliepen op
zolder verborgen in
een bleekblauwe kist
omzichtig stofte zij
je zieleroerselen af
woord voor woord spelde
ze wat je schreef
na honderd…
Nu schraalt herfst
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
389 jij wist
de zomer
ongemerkt
met wat
herfstig rood
te kleuren
door het
intenser
worden van
de geuren
aromatiseerde
de oogst
zelfs je lach
streelde de
volheid van
een lange dag
waar leven
eindeloos was
nog plakken
draden web
restanten
van wat eens
een copieuze
maaltijd was
de overvloed
was overal
nu schraalt herfst…