21461 resultaten.
In de ochtend
gedicht
5.0 met 2 stemmen
7.986 Tijd valt uit elkaar in onverdraaglijk getel.
----------------------------------------------
uit: 'Toverdraad van dagverblijf', 1986.…
ontmoeting
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
584 Een oponthoud in de tijd
men wijst naar hem
een venster klappert zwaar
ergens een lamp
schraal licht
alles is stil.
Ik ben het
die door de straat loopt
langzaam
dromend
ontmoet de ander in mijzelf
de man
kijkt in mijn ogen
samensmelting.....,
twee onbekenden
die voor elkaar geschapen zijn.…
Griffen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
449 er zijn van die momenten
waarop we de tijd vergeten
terwijl hij grift…
Thuis
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
669 Rustig huis, gordijn van tijd.
Gehuld in rustig golvend tij.
Met mij geduld verguldt 't mijn
gevoel van innerlijkheid.…
Leegte
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
939 Verdrietig mag ik zijn en
niet een juk maar nietig,
verdraag ik je weg in tijd.…
het Verschil
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
497 In tijd, slechts in
tijd, is leven
op onze planeet
een fractie
slechts fragment
voorbij jou
Voorbij jouw tijd
die jij voor bent
door de grootte, maar
vooral door
de rapheid
van jouw woord…
Zelfportret 1
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
688 Vanuit het hoge huis valt mijn blik
in de gracht, waar een waterhoen
haar heil zoekt voor een rondvaartboot
verontwaardigd klinken haar kreten nog.
Aan de overkant een damesfiets, daarop
een vrouw, kanariegeel springt in het oog
een afspraak in café Dantzig misschien
als dat nog bestaat bij de Amstelhoek.
Van beneden het geluid van…
Stilte
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
581 Hoor het licht vallen
op de velden,
het verstrijken
van tijd
zacht schuren.
Zon schildert
in het voorbijgaan
kleuren in de bomen.
De lucht staat strak
blauw zonder een woord
te laten vallen.
Zelfs de vogels vliegen
geruisloos.
Luister, dit is
stilte.…
bijna wit
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
457 daar blaast de wind
over het water
creëert een wirwar
aan golfjes
hier bijten woorden
zich vast aan het papier
vermengt inkt zich
met zilte tranen
eens barst de poëzie
los als een bevrijdende regen
om te verstillen in stille woorden
ingetogen, bijna wit…
Oude man
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
549 Kijk hoe de oude man
langzaam
de tijd uit schuifelt.
Zijn hand jaagt flarden
van oude gesprekken weg
als lastige vliegen.
Zijn ogen zoeken
iets
wat moet zijn blijven
hangen
zoals de geur van iemand
die net is vertrokken.
Zijn handen grijpen
in de lege lucht,
hij kan niets vasthouden.
Alles vervliegt, vervaagt.…
Bereikt.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
487 Doch ze gaan voorbij en veelal achteraf merken
wij dat we een eind verder zijn in de tijd.
Maar wel na het een en ander te hebben bereikt...…
tsjernobyl
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
536 naar beneden
maar tijd vliegt niet
het valt alleen als mensen morsen…
Planeet van onschatbare waarde...
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
644 Met het lot en maakbaarheid
in een tijd die kortstondig
is van aard...
Weet men dat wat je hebt raak
je zo weer kwijt.
En is alles niets meer waard.
Dan groeit het besef dat je van het
leven er maar het beste van kan
maken.
Dit hier en nu op deze aarde,
een planeet van onschatbare waarde.…
Orange digitaal
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
588 een lommerrijk pleintje
in de stad Orange
een echtpaar vijftig plus
stapt van de fiets
zoekt een plekje
in de schaduw
en even later zijn ze
ieder voor zich verdwaald
in hun eigen digitale wereld…
Mijmering
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
559 Ik tel de rimpels in het water
en laat de tijd weer spreken
over het ritme van het lied
over de sporen in het zand
over het samen lopen hand in hand.…
Treinloop
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
517 Vanwaar ik kom
waarheen ik ga
daartussen rijd ik
en probeer
het een met
het ander te verbinden
maar het Nu
zit me dwars
dus rijg ik alle
momenten-Nu vast
aan een lange ketting
die met mij
over de rails raast
Het vanwaar
verlatend en
het waarheen
naderend
zo moet eens
in de nabije toekomst
mijn nu
aan het waarheen raken
en ik…
Het oude echtpaar
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
458 Daar gaan ze
schuifelend
naar een restje toekomst
lopend in het verleden
dansend, lang geleden.
Ogen gericht op de stoeptegels
hand in hand
tegen het vallen
zijn kromme rug, haar slechte been.
Ze dragen het samen
maar ieder alleen.
Niets kan nog
worden herschreven,
geen kladversie
voor het leven
het moet in één keer
goed.…
Ramp
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
505 Dit kan niet worden gedicht
zal altijd open blijven
de tijd gespleten
in voor en na
met daartussen
het gat
met de brokstukken
van levens
razendsnel verspreid
over zoveel zielen,
gedachten, woorden,
beelden vliegensvlug
en overal
verbijstering
verslagenheid
woede
de tijd zal het niet
leren.…
Het roestige weerbarstig zijn
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
446 er zit traagheid in de tijd
het roestige weerbarstig zijn
kraakt en piept een
al reeds lang vervlogen lied
niets gaat meer gesmeerd
norm en waarden worden
vluchtig aangeleerd
in honger naar succes
stress en haast
jagen op seconden in
het krakkemikkige contact
op oog en hand wordt niet gewacht
pas als het opwinden is afgelopen
omdat…
Eerste vraag
gedicht
3.6 met 7 stemmen
5.187 'Waartoe ben ik eigenlijk hier?' vroeg ze
telkens weer, in haar negentigste, rood
omrande oogjes vanwege het gebrek aan
traanvocht. 'Waartoe ben ik eigenlijk hier?'
Amper nog in staat overeind te komen,
weinig eetlust meer: 'Waartoe ben ik eigenlijk
hier?' Hoe ik ook geduldig probeerde het
haar uit te leggen, drie, vier keer, dat ze…
Reisdoel
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
529 Dagen snellen,
Jaren jagen,
Mensen spoeden,
Einde loos.
And'ren zwijgen,
Stemmen toe,
Vol vertrouwen,
Naar toekomst.…
Waarover zal ik spreken
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
503 Of zal ik spreken
over tijden van geweest,
toen zeden, officieel geknepen,
vleselijk gerief ontkenden,
terwijl nu als norm moet gelden,
geilheid van geest en
dorheid van ziel.
Of zal ik spreken
over ziekte en verdriet;
over eindigheid;
over het doodgaan;
over afscheid moeten nemen
van zo geliefde dingen,
al wil je het niet.…
De kalender
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
522 Dat het leek alsof de tijd geen vat op ons leek te hebben.
Maar de kalender houdt zich voor niemand verborgen.
Bij haar viel er iedere dag een blad af,
die er bij ons bij kwam.
Langzaam kwamen we tot rijping.
En nog weer later tot inzicht.
Dat alle dagen ons gegeven werden.
Om ze in liefde met elkaar te delen.…
Buitenlichamelijk
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
467 Als geest dwalen
door stille ruimten,
door lege zalen,
zonder door vlees
omsloten te zijn,
zodat de tijd geen angel heeft
waarmee hij mij kan raken,
en ik begin noch einde ken.
Ik was nog niet
maar zou dra komen.…
het dagelijks grijs
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
513 alles is zoveel grijzer
ook al lijk ik dan
ogenschijnlijk niets wijzer
ik ken de beperking
van tijd en wat tijd zoal
met je doet maar al te goed
ik kleur de dagen
met geluk dat er rest
maar verder is het bewijs er
't wordt met de dag grijzer…
Ieder jaar
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
683 tijd, voorbijgegaan voor je het weet
tijd is als je levensrefrein neuriën
zacht streel je over oude herinneringen
heel behoedzaam…weemoedig
we dansen nog steeds op lievelingsmuziek
romances, in dagen van weleer
nestelen zich tevreden in mijn ziel
rustiger en bewuster ga ik om met tijd
willekeurige beelden van jeugdherinneringen
de koepel…
Een proeve naar meer
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
521 ik proef de tijd
die langzaam verglijdt
tot de smaak van vandaag
wanneer ik bijt
knarsen seconden
heel even als eten
een klein moment
dat het nu
tot verleden bestemt
soms in gedachten
blijft hangen met
de nasmaak van verlangen
een proeve
naar meer met
een terugblik in sfeer…
Wachthokje
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
537 Jij laat je niet vangen
rook van een sigaret
de geur in je haren
Jij komt zeker en gaat
schouderophalend voorbij
Wolken stomen van licht
gevuld met regen, terwijl
de maan goudgeel zich vult
met sinaasappelsap mechanisch
van eerste koude persing…
Haar geur wordt alles
gedicht
4.0 met 1 stemmen
5.144 Iemand zal later, precies op dit moment
wellicht, met niet onvaste stem, zeggen
dat ook wij onze tijd hebben gehad.
Zoals afgesproken.
------------------------------------------
uit: 'Zijn opkomst in de voorstad', 2000.…
Gevleugeld
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
446 sinds de najaarszon
het won van de zomerzon
lijkt ze gevleugeld -
haastig en naarstig op zoek
naar een restantje nectar…